Αρχείο ετικέτας Τουρκία

YPG International: Τρία χρόνια κατοχής – τρία χρόνια αντίστασης

Σήμερα, 20 Ιανουαρίου, είναι η επέτειος τριών ετών κατάληψης του Αφρίν. Τον Ιανουάριο του 2018, το φασιστικό τουρκικό κράτος υπό το καθεστώς του Ερντογάν ξεκίνησε την φημισμένη “επιχείρηση Olive Branch” (Κλαδί Ελαίας) με την υποστήριξη χιλιάδων τζιχαντιστών μισθοφόρων. Στην ιδεολογική συμμαχία της τουρκικής κυβέρνησης (των κομμάτων MHP-AKP) και των ισλαμιστών έχουν αντισταθεί οι Μονάδες Προστασίας του Λαού και οι Μονάδες Προστασίας των Γυναικών -YPG και YPJ- με μια ηρωϊκή αντίσταση, για πάνω από δύο μήνες.

Το Αφρίν ήταν ίσως η πιο ειρηνική περιοχή όλης της Συρίας, ανέγγιχτη από τον πόλεμο και τις συγκρούσεις μέχρι την έναρξη της εισβολής. Το Αφρίν ήταν επίσης μία από τις περιοχές όπου αναπτύχθηκε σε σημαντικό βαθμό η κοινωνική οργάνωση που βασιζόταν στα διδάγματα και τις ιδέες του Αμπντουλά Οτσαλάν, ενός Κούρδου που μάχεται για την ελευθερία.

Η δημοκρατία του λαού, κοινόβια ζωή, οικολογικά προγράμματα και η απελευθέρωση των γυναικών, όλα επιτεύχθηκαν εκεί. Το Αφρίν έγινε ένας τόπος προσφυγιάς για εκατοντάδες Γιεζιντίτες που απέδρασαν από τον γενοκτονικό τρόμο του πολυαποκαλόμενου Islamic State, βρίσκοντας ένα νέο και πρωτίστως ασφαλές σπίτι στο Εφρίν. Σήμερα το Αφρίν είναι ερειπωμένο. Οι τζιχαντιστές κλέβουν και διαλύουν ό,τι ανήκε στους κατατρεγμένους κατοίκους της αλλά και ακόμα σε όσους έμειναν πίσω. Το περιβάλλον της περιοχής, η ιστορία της, οι τόποι πολιτισμού, όλα συστηματικά βεβηλώνονται. Οι γυναίκες απαγάγονται και βιάζονται και με βία ανήλικα κορίτσια γίνονται νύφες-τρόπαια. Με την αποδοχή του ΝΑΤΟ, η Τουρκία διαπράττει εγκλήματα πολέμου, στοχοποιώντας τον τοπικό πληθυσμό μέσω τρίτων, ειδικότερα την τζιχαντιστική ένωση γνωστή ως “Εθνικός Συριακός Στρατός”. Από την αρχή της πολεμικής τους επιχείρησης “Κλαδί Ελαίας”, η Τουρκία όχι μόνο επεδίωξε το σχέδιο βραχυπρόθεσμης πολεμικής κατοχής, αλλά και την πλήρη ένταξη της περιοχής στην Τουρκία. Σήμερα, τα παιδιά στο Αφρίν διδάσκονται με τουρκικά βιβλία, ιδέες και ιδεολογίες. Όλα στην παιδεία γράφονται στα τουρκικά ενώ η τουρκική λίρα και η τουρκική ταχυδρομική υπηρεσία έχει αναλάβει όλες τις οικονομικές και εφοδιαστικές πτυχές της περιοχής. Σε συνδυασμό με το χτίσιμο τείχους γύρω από τα κατεχόμενα εδάφη, μιλάμε για στυγνή επιχείρηση προσάρτισης. Αλλά το Αφρίν δεν είναι μόνο ένας τόπος γεμάτος ιστορίες από απαίσια εγκλήματα και καταπίεση. Είναι ένας τόπος γεμάτος ελπίδα, μόχθο και αντίσταση. Πολυάριθμοι διεθνιστές πήραν μέρος στην αντίσταση του Αφρίν. Από όλα τα μέρη του κόσμου, από τις πιο ποικιλόμορφες αντιστάσεις και ιδεολογικές καταβολές, οι σύντροφοί μας συμμετείχαν στην στρατιωτική και πολιτική εργασία. Κατά τη διάρκεια της αντίστασης, φίλοι μας όπως ο Kendal Breizh (Olivier François Jean Le Clainche), Şahin Hüseyni (Haukur Hilmarrson), Hêlîn Qereçox (Anna Campbell) και δεκάδες ακόμη φίλοι μας έπεσαν.

Στο Κουρδιστάν λέμε “Şehid Namirin” – οι μάρτυρές μας δεν πεθαίνουν. Οι μάρτυρές μας δεν πεθαίνουν γιατί θα τους θυμόμαστε και θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές τους και τις επιθυμίες τους. Γιατί το να τους θυμόμαστε είναι να πολεμάμε και να πολεμάμε σημαίνει να τους θυμόμαστε. Για εμάς, η 20η μέρα του Ιανουαρίου είναι ημέρα μνήμης όσων φίλων έπεσαν και όσων λόγων τους ώθησαν και μας ωθούν να ενταχθούμε και να συμμετέχουμε σε αυτή την επανάσταση, να της δίνουμε μορφή και να την υπερασπιστούμε. Είναι ημέρα μνήμης για να θυμόμαστε πως είναι σημαντικό να διαχωρίζουμε εμάς από τον εχθρό, να μην ξεχνάμε τι έχει συμβεί και να αντλούμε δύναμη από αυτό για τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια, τις επόμενες επιθέσεις. Για να θυμόμαστε πως μπορούμε όλοι να ενταχθούμε σε αυτή την επανάσταση και να προσφέρουμε στη Ροζάβα και την Αυτόνομη Διοίκηση Βόρειας και Ανατολικής Συρίας. Δεν έχει σημασία αν συμμετέχουμε στρατιωτικά ή κοινωνικά γιατί πρέπει να κατανοήσουμε το εξής: Η κοινωνία μπορεί να πετύχει μόνο με άμυνα και η άμυνα μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την κοινωνία.

Θέλουμε να τονίσουμε για άλλη μια φορά πως η Ροζάβα είναι μια επανάσταση όλων των ανθρώπων που συμμετέχουν εντός αυτής και προσφέρουν με σθένος και προσπάθεια. Η Ροζάβα είναι η γη όλων μας και μπορούμε να πραγματοποιήσουμε και να ζήσουμε εδώ ό,τι πάντα ονειρευόμασταν: Να χτίσουμε μια ελεύθερη ζωή. Όπως και πριν από εμάς, οι σύντροφοί μας, μέρα με τη μέρα, στο Ain Isa ή στο Til Temir, μάχονται ενάντια των εχθρών της επανάστασης, έτσι και εμείς ως διεθνιστές έχουμε κοινό καθήκον.

Εξαρτάται από εμάς να αποβάλλουμε τις κατοχικές δυνάμεις από το Αφρίν, τη Ροζάβα, το Κουρδιστάν και τη Μέση Ανατολή, μαζί με όλους τους ανθρώπους. Αυτό εξαρτάται από τον καθένα μας. Σήμερα θέλουμε ακόμα να θυμόμαστε τις πολλές στιγμές γέλιου, ευτυχίας, τις δυσκολίες που ζήσαμε και το πως όλοι μαζί, εμείς οι σύντροφοι, κοινά τις ξεπερνάμε και φωνάζουμε γεμάτοι σιγουριά για τη νίκη μας:

Ζήτω η αντίσταση του Αφρίν και του Κουρδιστάν!
Μέχρι την απελευθέρωση όλων των κατεχόμενων εδαφών!

Κάτω ο φασισμός στην Τουρκία και δε όλο το κόσμο!
Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη!

YPG International | Ιανουάριος 20, 2020
Πηγή:
https://athens.indymedia.org/post/1609798/

Οι απεργίες πείνας στο Maxmur και την Ελλάδα συνεχίζονται

Οι απεργίες πείνας σε ένδειξη αλληλεγγύης με την απεργία πείνας των κρατουμένων στις φυλακές της Τουρκίας συνεχίζονται τόσο στον καταυλισμό προσφύγων του Maxmur όσο και στον καταυλισμό προσφύγων του Λαυρίου στην Ελλάδα.

Απεργία πείνας στον καταυλισμό του Maxmur

Παράλληλα, ξεκίνησε απεργία πείνας ενάντια στην απομόνωση και σε αλληλεγγύη με τη δράση στις φυλακές στον καταυλισμό προσφύγων του Maxmur στο Νότιο Κουρδιστάν στις 18 Δεκεμβρίου. Οι απεργία πείνας ξεκίνησε από την Ένωση της Οικογένειας των Μαρτύρων του Maxmur και διάφορες ομάδες απεργούν για λίγες μέρες η καθεμία επί 32 ημέρες.

Απεργία πείνας στον καταυλισμό του Λαυρίου

Μια απεργία πείνας πραγματοποιείται στον καταυλισμό προσφύγων του Λαυρίου στην Ελλάδα για 15 ημέρες απαιτώντας την απελευθέρωση του ηγέτη του κουρδικού λαού Αμπντουλάχ Οτσαλάν και το τέλος της καταστολής στις φυλακές.

Το Επαναστατικό Κίνημα Νεολαίας (TC Ş-Tevgera Ciwanên Şoreşger), το Κίνημα Γυναικών του Κουρδιστάν στην Ευρώπη (Tevgera Jinên Kurdistan a Ewropa) και το Navenda Çanda Kurdistan (Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν) ηγούνται της απεργίας πείνας.

Πηγή: https://anfenglish.com/human-rights/s-49402

https://athens.indymedia.org/post/1609730/

Συνέντευξη με το Διοικητή του SDF Umut Gabar στο ειδησεογραφικό δίκτυο ANF (09/11/2020): Ρωσία και Συρία έχουν το ρόλο τους στις τουρκικές επιθέσεις

Ο διοικητής του SDF Umut Gabar μίλησε στο ANF για την εισβολή και απόσυρση του τουρκικού στρατού από ορισμένες περιοχές στη Βόρεια και Ανατολική Συρία.

Το τουρκικό κράτος έχει εντείνει τις επιθέσεις του, ειδικά εναντίον της πόλης Ain Issa, τις τελευταίες εβδομάδες. Τι στοχεύουν το τουρκικό κράτος και οι μισθοφόροι του με αυτές τις νέες επιθέσεις εναντίον της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας;

Για να κατανοήσουμε τις επιθέσεις του τουρκικού κράτους στη Βόρεια και Ανατολική Συρία, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε πρώτα το σύστημα του τουρκικού κράτους. Η πολιτική του τουρκικού κράτους και του ίδιου του συστήματος δεν είναι πλέον αποδεκτά. Πρέπει να υπάρξει αλλαγή σε αυτό το σύστημα. Ωστόσο, η κυβέρνηση ούτε κατάφερε να βρει λύση για αυτό, ούτε θα μπόρεσε να υιοθετήσει ένα εξωτερικό μοντέλο που θα δημιουργούσε μια αλλαγή στο τουρκικό κρατικό σύστημα. Αντιμέτωπο με αυτό το αδιέξοδο, το τουρκικό κράτος προσπάθησε να κρατήσει τους πολιτικούς, το κοινό και τους θεσμούς απασχολημένους με προβλήματα εκτός της Τουρκίας. Φυσικά, αυτό οδήγησε το τουρκικό κράτος σε μια οικονομική κρίση, μια κρίση ασφάλειας και επίσης μια μεγάλη δημοκρατική κρίση. Ο Ερντογάν είναι στην εξουσία για 20 χρόνια, και το πέτυχε αυτό [μακροζωία] με κάποιες αλλαγές. Φυσικά, αυτές οι αλλαγές περιελάμβαναν την πλήρη καταστροφή της δημοκρατικής δομής στην Τουρκία.

Το τουρκικό κράτος έχει εμπλακεί στη συριακή κρίση υποστηρίζοντας πολλές ριζοσπαστικές ισλαμικές ομάδες για να ξεφύγει από τις εσωτερικές του κρίσεις και να κρατήσει τους ανθρώπους απασχολημένους με εξωτερικά προβλήματα. Γι ‘αυτό και το τουρκικό κράτος υποστήριξε τις συγκρούσεις στη Μεσόγειο Θάλασσα, το Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί να καλύψει τις βαθιές εσωτερικές κρίσεις που αντιμετωπίζει.

 

Η Τουρκία είχε πάντα ως στόχο τους Κούρδους*

Το τουρκικό κράτος επέλεγε πάντοτε τον κουρδικό λαό ως στόχο να καλύψει τις κρίσεις και τις ήττες του, διότι θεωρούσε πάντα τους Κούρδους εχθρούς και συνεχίζει να τους βλέπει έτσι. Οι σοβινιστικές και φασιστικές ομάδες στην Τουρκία πείθονται εύκολα όταν παίζεται η κουρδική κάρτα. Η πολιτική του τουρκικού κράτους δεν είναι καινούργια. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στην ιστορία. Για παράδειγμα, προσπάθησε να καλύψει την ήττα του κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με τη σφαγή των Αρμενίων. Η σφαγή στο Dersim και ο Sheik Said πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι επίσης αποτέλεσμα της ίδιας πολιτικής.

Αλλά το τουρκικό κράτος δεν μπόρεσε να επιτύχει αυτό που ήθελε. Φτάνοντας στα πρόσφατα γεγονότα, έπρεπε να καταλήξει σε συμφωνία στη Λιβύη. Η Ευρώπη υποστήριξε επίσης αυτήν τη συμφωνία. Στην πραγματικότητα, αυτό ήταν μια ήττα για το τουρκικό κράτος. Από την άλλη πλευρά, στην ένταση (Σ.τ.μ.: στο πρωτότυπο κείμενο αναφέρεται ως πόλεμος) μεταξύ της Ελλάδας και του τουρκικού κράτους, η Ευρώπη ανακοίνωσε ότι θα υποστηρίξει την Ελλάδα. Και πάλι, υπήρξαν ορισμένες διεθνείς συμφωνίες που προέκυψαν από διαφορετικές χώρες, και όλα αυτά επηρέασαν αρνητικά την πολιτική του τουρκικού κράτους.

Λοιπόν, πώς προσπαθεί η κυβέρνηση της Τουρκίας να πείσει την κοινή γνώμη και να τη διατηρήσει απασχολημένη λόγω αυτής της πολιτικής ήττας; Για άλλη μια φορά στόχευσε τους κουρδικούς και αραβικούς λαούς στη Συρία για να ξεπεράσει το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται.

 Το αληθινό πρόσωπο του Ερντογάν εκτίθεται στο Idlib*

Η απόσυρση του τουρκικού κράτους από ορισμένες περιοχές στη Λιβύη αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο του Ερντογάν. Ανώτεροι αξιωματούχοι του “Ελεύθερου Στρατού” που συνδέονται με το τουρκικό κράτος και ορισμένες μισθοφορικές ομάδες δήλωσαν ότι το τουρκικό κράτος αποσύρθηκε και δεν τήρησε τις υποσχέσεις του προς αυτούς. Η Ρωσία επιμένει στην επίλυση του προβλήματος του Idlib εδώ και αρκετούς μήνες. Η τουρκική κυβέρνηση είπε στους μισθοφόρους: «Θα αποσυρθούμε από εδώ, αλλά θα μεγαλώσουμε και θα επεκτείνουμε την περιοχή αλλού.» Προσπάθησε να πείσει αυτούς τους μισθοφόρους κάνοντας επίθεση στις περιοχές του Serekaniye, Gire Spi, Ain Issa και στο Til Temir.

Αυτή η πολιτική του τουρκικού κράτους δεν είναι νέα. Η διοίκησή μας και οι πολίτες μας γνωρίζουν αυτήν την πολιτική και η απάντησή της ήταν πολύ σκληρή. Το SDF απάντησε έντονα σε αυτές τις επιθέσεις. Οι άνθρωποι δεν έφυγαν από τον τόπο τους εξ αιτίας του πολέμου και οργάνωσαν διαμαρτυρίες ενώ συνέβαιναν συγκρούσεις στην Ain Issa. Βγήκαν στους δρόμους και διαμαρτυρήθηκαν για τις επιθέσεις. Οι ηγέτες της περιοχής εξέφρασαν την δυσφορία τους και δήλωσαν ότι δεν θα δεχτούν τις επιθέσεις. Η συμμετοχή στο SDF έχει αυξηθεί. Όλα αυτά αποτελούν απάντηση στις πολιτικές του τουρκικού κράτους.

Η Ρωσία και το συριακό καθεστώς δεν απάντησαν έντονα σε αυτές τις επιθέσεις. Γιατί νομίζετε ότι δεν το έχουν κάνει;

Δεν μπορούμε να πούμε ότι η Ρωσία και το συριακό καθεστώς δεν εμπλέκονται σε αυτήν την πολιτική. Παίζουν τον ρόλο τους σε αυτές τις επιθέσεις. Το τουρκικό κράτος δεν παραβιάζει τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός για πρώτη φορά. Οι επιθέσεις του τουρκικού κράτους συνεχίζονται από την πρώτη μέρα (Σ.τ.μ. της συμφωνίας). Μερικές φορές επιτέθηκε στην Til Temir. Πριν από δύο μήνες επιτέθηκαν ξανά στην Ain Issa με όλμους. Πριν από δύο μήνες, η Ρωσία, εκτός των άλλων, ισχυρίστηκε ότι δεν τους βοηθήσαμε (Σ.τ.μ. για τη συμφωνία), και ότι διατηρούσαμε ευνοϊκές σχέσεις με τον Διεθνή Συνασπισμό (Σ.τ.μ. ΗΠΑ κλπ).

Προσπάθησαν να ασκήσουν πίεση στη Διοίκηση του SDF, λέγοντας ότι «τίποτα δεν συμβαίνει χωρίς εμάς». Υπήρξε μια προσπάθεια να δείξουν σε εμάς και στον κόσμο ότι μόνο η Ρωσία μπορεί να λύσει τα προβλήματα. Αυτό συνέβη ένα μήνα πριν από τις επιθέσεις.

Μπορούμε να πούμε ότι το συριακό καθεστώς έχει επίσης υποχωρήσει σε στρατιωτική κλίμακα και όταν εξετάζουμε την οικονομική κρίση, είναι απελπιστικό. Το συριακό καθεστώς δεν μπορεί να κάνει τίποτα ούτε στρατιωτικά ούτε πολιτικά. Η Αυτόνομη Διοίκηση εφαρμόζει μια ισχυρότερη πολιτική.

 Η Ρωσία παρουσιάζεται ως το κλειδί για μια λύση*

Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, εφαρμόζει την πολιτική της με βάση την εξής πρόταση: «το τουρκικό κράτος θα έρθει, θα σας σφάξει, και μόνο εγώ μπορώ να σας προστατεύσω». Ταυτόχρονα με τις επιθέσεις κατοχής, υπήρξε μια επίθεση κατά της Αυτόνομης Διοίκησης από τον Τύπο του συριακού καθεστώτος. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη. Υπάρχει μια επανάσταση στη Βόρεια και Ανατολική Συρία και ο πόλεμος συνεχίζεται. Αν και η Αυτόνομη Διοίκηση ικανοποιεί τις ανάγκες των ανθρώπων, ωστόσο, υπάρχουν ελλείψεις. Τα υπάρχοντα προβλήματα θα επιλυθούν επίσης με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα, υπάρχει το θέμα των κρατουμένων του ISIS και ορισμένα προβλήματα ασφάλειας σε ορισμένα σημεία. Το συριακό καθεστώς προσπαθεί να επιτεθεί αξιοποιώντας αυτά τα προβλήματα. Στην πραγματικότητα, το καθεστώς άλλαξε πρόσφατα τον τόνο του εναντίον του SDF και της Αυτόνομης Διοίκησης.

Πολλές φορές, ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι είχε σχέσεις πληροφοριών με το συριακό καθεστώς. Η απόσυρση του τουρκικού κράτους από ορισμένες περιοχές συνδέεται με το Gire Sipi και το Serekaniye. Μπορεί να υπάρχει συμπαιγνία στο Idlib. Με την παράδοση του Idlib, ενδέχεται να υπάρξει συμφωνία για την παραχώρηση ανατολικά του Ευφράτη στους Τούρκους. Παρόμοιες συμφωνίες έχουν γίνει και στο παρελθόν. Επομένως, δεν είναι απίθανο να υπάρξει συμφωνία μεταξύ του συριακού καθεστώτος και του καθεστώτος Ερντογάν.

 Η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός προβλέπει ότι το τουρκικό κράτος και οι μισθοφόροι του πρέπει να μείνουν τουλάχιστον 3 km από τον αυτοκινητόδρομο M4. Φυσικά, η ίδια προϋπόθεση ισχύει και για το SDF. Βλέπουμε ότι η συμφωνία παραβιάζεται συνεχώς στον Μ4, και οι επιθέσεις συνεχίζονται. Πώς αξιολογείτε την αδιαφορία των δυνάμεων που ουσιαστικά διαμεσολάβησαν για την επίτευξη αυτής της συμφωνίας;

Στην πραγματικότητα, για να κατανοήσουμε καλά αυτήν την πολιτική, πρώτα απ ‘όλα, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε τα χαρακτηριστικά αυτής της συμφωνίας.

Όταν έγινε η συμφωνία, έπρεπε να είναι προσωρινή και όχι μόνιμη. Διότι εκείνη την εποχή υπήρχαν αντιφάσεις μεταξύ της κυβέρνησης των ΗΠΑ η οποία ήταν κατακερματισμένη. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι η υποχώρηση (των ΗΠΑ) ήταν σωστή, κάποιοι είπαν ότι ήταν λάθος. Με άλλα λόγια, δεν υπήρχε σαφής στάση στην πολιτική των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, η Ρωσία είχε ένα όνειρο να μπει σε αυτήν την περιοχή, αλλά δεν ήταν έτοιμη να το κάνει. Από την άλλη, στο πρόγραμμα του συριακού καθεστώτος, υπήρχε η προσπάθεια να προστατευθεί το ίδιο το καθεστώς και όχι να προστατευτεί ο λαός. Επιπλέον, η (Σ.τ.μ διεθνής) πίεση στο τουρκικό κράτος ήταν επίσης μεγάλη. Υπήρξαν διαμαρτυρίες σε πολλά μέρη από τη Μέση Ανατολή έως την Ευρώπη, πολιτικές – κοινωνικές οργανώσεις και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαμαρτυρήθηκαν για την κατοχή και πήραν θέση ενάντια στο τουρκικό κράτος. Με όλα αυτά, όλα τα μέρη πείστηκαν να καταλήξουν σε συμφωνία.

Πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι η διοίκηση του SDF δεν αποδέχθηκε πλήρως αυτήν τη συμφωνία. Ο διοικητής του SDF Mazlum Ebdi εξήγησε ότι ο μόνος λόγος αποδοχής αυτής της συμφωνίας ήταν η προστασία του λαού.

Η Τουρκία στοχεύει όχι μόνο στρατιωτικές δυνάμεις αλλά και πολίτες*

Το τουρκικό κράτος στόχευε όχι μόνο στρατιωτικές δυνάμεις αλλά και πολίτες. Το τουρκικό κράτος στόχευσε την πορεία αμάχων στο Serekaniye μπροστά σε ολόκληρο τον τύπο και σκότωσε 27 άτομα. Η πολεμική πολιτική του τουρκικού κράτους είναι πολιτική τρομοκρατίας. Πιστεύει ότι όσο περισσότερους ανθρώπους, ζώα και φύση σκοτώσει, τόσο μεγαλύτερη επιτυχία θα έχει.

Υπήρξε βαρβαρότητα και σφαγή. Απαγορευμένα όπλα χρησιμοποιήθηκαν στα Serekaniye, Gire Spi και Ain Issa. Το τουρκικό κράτος επέδειξε τη δολοφονική του νοοτροπία εδώ. Η Αυτόνομη Διοίκηση το είδε και έπρεπε να αποδεχτεί ορισμένα πράγματα.

Υπό αυτές τις συνθήκες προέκυψε η συμφωνία. Το συριακό καθεστώς δεν έχει σχέδιο προστασίας του λαού, απλά προσπαθεί να δείξει την παρουσία του στη διεθνή σκηνή. Η Ρωσία προσπάθησε επίσης να αναδείξει αυτή τη στάση του συριακού καθεστώτος ως επιτυχία. Έδωσε επίσης το μήνυμα: «Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να το λύσουν, εμείς μπορούμε.» Αλλά δεν το έκανε. Επιπλέον, δεν υπήρξε υψηλού επιπέδου συνάντηση (Σ.τ.μ. Ρωσίας) με το SDF και την Αυτόνομη Διοίκηση για την εξεύρεση λύσης.

Το τουρκικό κράτος συνέχισε την επιθετική του πολιτική για να πείσει τους μισθοφόρους και να τους κρατήσει πιστούς μετά την παράδοση της επαρχίας Idlib στο καθεστώς. Το τουρκικό κράτος γνωρίζει πολύ καλά ότι ο αυτοκινητόδρομος M4 είναι στρατηγικός στόχος για τη Ρωσία. Η Ρωσία προσπαθεί να κερδίσει τον Μ4 και τη στρατιωτική βάση Himimim μέσω του τουρκικού κράτους. Θέλει επίσης να χρησιμοποιήσει τις εμπορικές οδούς στα ανατολικά και νότια της Μεσογείου. Αυτή η γραμμή είναι στρατηγική για τη Ρωσία.

Το τουρκικό κράτος θέλει να καταλάβει στρατηγικά μέρη για τη Ρωσία και να τα χρησιμοποιήσει ως μέσο πίεσης. Η Τουρκία θα πληροί τις απαιτήσεις της μεταξύ τους συμφωνίας · το γνωρίζαμε καλά από την αρχή.

Η Τουρκία έχει αναπτύξει αυξημένο αριθμό δυνάμεών της στα σύνορα. Μπορούμε να υποψιαζόμαστε σχέδια για νέα κατοχή;

Αυτή η πολιτική του τουρκικού κράτους δεν είναι νέα. Υπήρχε πάντα. Ο Ερντογάν πάντα λέει «Ακόμα κι αν υπήρχε ένας Κούρδος στην Αφρική, θα τελειώσω μαζί του». Ο Ερντογάν δεν θα δεχόταν ποτέ έναν ελεύθερο, ανεξάρτητο και αξιότιμο Κούρδο. Στην αρχή ήθελε να τερματίσει τους Κούρδους μέσω του ISIS. Το ISIS θα μπορούσε να κινηθεί νότια του Ευφράτη και να εισέλθει στις περιοχές του καθεστώτος. Όμως δεν το έκανε, επιτέθηκε στις κουρδικές περιοχές. Πήγε στο Kobane. Ωστόσο, το συριακό καθεστώς δεν ήταν στο Kobane. Επιτέθηκε επίσης στο Tirbesipiye μέσω του μετώπου al Nusra το 2012-2013. Και πάλι, επιτέθηκαν στις πόλεις Derik και Rimelan. Με αυτόν τον τρόπο, ήθελε να καταστρέψει τον κουρδικό λαό και την αδελφότητα των λαών, αλλά έχασε. Μετά από αυτό, ήθελε να το κάνει μέσω του «Ελεύθερου Στρατού» και άλλων μισθοφόρων ομάδων, απέτυχε ξανά. Το τουρκικό κράτος στη συνέχεια ανέλαβε απευθείας δράση.

Το SDF είναι μια αμυντική δύναμη. Το SDF προσπάθησε κατά καιρούς να ασκήσει πίεση για την επίτευξη ορισμένων μακροπρόθεσμων έργων, προσπαθώντας επίσης να δεσμεύσει τα διεθνή ιδρύματα και τα νομικά ιδρύματα να κάνουν κάποια εργασία προκειμένου να προστατεύσουν τους ανθρώπους. Το SDF ήθελε να αναζητήσει λύσεις όχι με στρατιωτικό τρόπο αλλά πολιτικά και αποδέχτηκε ορισμένες συμφωνίες.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η δύναμή μας προέρχεται από τη μεγάλη εμπειρία μας. Ο μεγάλος ηρωισμός επιδείχθηκε στις περιοχές Afrin, Shehba, Gire Spi και Serekaniye. Μετά την κατάπαυση του πυρός, το SDF ξεκίνησε άμεση εκπαίδευση. Δούλεψε για να προετοιμάσει τόσο τις δυνάμεις του όσο και τους ανθρώπους για τυχόν καταστάσεις που θα προκύψουν.

Τώρα ο λαός μας γνωρίζει ότι εάν πρόκειται να αντιμετωπίσουμε έναν πόλεμο θα ήταν για ζωή ή θάνατο και αυτό πρέπει να το καταλάβει το τουρκικό κράτος. Οι λαοί της Βορειοανατολικής Συρίας θα ζήσουν με ελευθερία και αξιοπρέπεια. Το SDF είναι προετοιμασμένο για πόλεμο με κάθε τρόπο, έχει πνεύμα αντίστασης και ο λαός μας θα υποστηρίξει τις στρατιωτικές του δυνάμεις.

πηγή: https://anfenglishmobile.com

  • μεσότιτλος όπως παρατέθηκε στο πρωτότυπο κείμενο

Παγκόσμια εβδομάδα Διεθνιστικής Αλληλεγγύης στη Ροζάβα

Από το Κομπάνι προς όλο τον κόσμο: Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό

Συμμετέχετε στο κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα διεθνιστικής αλληλεγγύης από 1-8 Νοεμβρίου 2020

Η Παγκόσμια ημέρα για το Κομπάνι και η επανάσταση στη Ροζάβα

Τη 1η Νοεμβρίου του 2014, εκατομμύρια άνθρωποι παγκόσμια κατέβηκαν στον δρόμο για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στην ηρωική αντίσταση στο Κομπάνι. Εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες, νέοι/ες και ηλικιωμένοι/ες, προοδευτικοί άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις, ενωμένοι αλλά και διαφορετικοί, στάθηκαν αποφασιστικά στο πλευρό των ανθρώπων της Ροζάβα και έδειξαν την υποστήριξη τους στον αγώνα ενάντια στην βαρβαρότητα και τον θάνατο που έσπερναν οι συμμορίες του Ισλαμικού κράτους. Όλος ο κόσμος με κομμένη την ανάσα παρακολούθησε τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές των Μονάδων Προστασίας των Γυναικών και των Ανθρώπων, YPJ και YPG, να παίρνουν θέση απέναντι στο σκοτάδι και να υπερασπίζονται την ανθρώπινη ύπαρξη σε κάθε σπίτι και σε κάθε δρόμο του Κομπάνι.

Με την επανάσταση στο Κομπάνι, που έμελλε να αποτελέσει την αρχή του τέλους του αυτοανακηρυχθέντος χαλιφάτου, άρχισε να γεννιέται ένα παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης αντίστασης και κοινών αγώνων, το οποίο πλέον οργανώνετε και υπάρχει σε κάθε γωνιά της γης χωρίς να γνωρίζει σύνορα και που υπερασπίζεται την ελπίδα. Η επανάσταση στην Ροζάβα αποτέλεσε ελπίδα και έμπνευση για ανθρώπους και αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο, γιατί τότε όπως και τώρα, στην Ροζάβα δεν υπερασπίζονται απλά την γη, τις πόλεις και τα χωριά. Με την Αυτόνομη Αυτοδιοίκηση, οι κοινωνίες τις βόρειας Συρίας δημιούργησαν ένα απτό παράδειγμα ενός ελεύθερου και δημοκρατικού μέλλοντος για την Μέση Ανατολή, πέρα από τον τοπικό δεσποτισμό και την ξένη κυριαρχία. Βασισμένοι στην ισότητα της συνύπαρξης όλων των πληθυσμών, την απελευθέρωση των γυναικών, έναν τρόπο ζωής που σέβεται το περιβάλλον και τις καθημερινές ανάγκες των ανθρώπων και μια πρωτόγνωρη μορφή ριζοσπαστικής δημοκρατίας, ανθίζει ένα διαφορετικό σύστημα για να δώσει λύσεις στα προβλήματα της βόρειας Συρίας έχοντας απέναντι του το χάος, την καταστροφή και τον πόνο του πολέμου.

Μέσα από αυτές τις ριζοσπαστικές προσεγγίσεις και λύσεις στα υπάρχοντα κοινωνικά ζητήματα, η επανάσταση στη Ροζάβα ήδη ακτινοβολεί πέρα από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Σε μια εποχή που οι άνθρωπο σε όλο τον κόσμο αναζητούν νέες λύσεις και έναν τρόπο να ξεφύγουν από την άβυσσο στην οποία το καπιταλιστικό σύστημα έχει ρίξει την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι της βορειοανατολικής Συρίας προσφέρουν πρακτικές απαντήσεις στα μεγαλύτερα ερωτήματα αυτής της εποχής.

Είτε ενάντια στις γυναικοκτονίες και την βία κατά των γυναικών, είτε για να σταματήσει η συνεχής καταστροφή και η απεριόριστη λεηλασία του φυσικού κόσμου, ενάντια στις κρατικές δολοφονίες και την ρατσιστική αστυνομική βαρβαρότητα και για να δοθεί ένα τέλος στην άρση φασιστικών πεποιθήσεων – σε όλο τον κόσμο εκατοντάδες χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους. Από άκρη σε άκρη, η αντίσταση δρα ενάντια σε ένα σύστημα που πρέπει να σταματήσει να κρατά την ανθρωπότητα και την φύση υπό τον ζυγό του. Η επανάσταση στην Ροζάβα/Βόρεια Συρία αποκτά την πραγματική της σημασία μέσα από αυτό ακριβώς το περιεχόμενο. Παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις τα εμπόδια, κατά την διάρκεια του πολέμου και την πανδημίας του Covid-19, οι άνθρωποι εκεί χτίζουν την δική τους διαφορετική καθημερινότητα αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Μια ζωή μακριά από την κρατική καταπίεση και την καπιταλιστική εκμετάλλευση με βάση την αυτο-οργάνωση και την ελευθερία γίνεται πραγματικότητα μέρα με τη μέρα. Επομένως, η επανάσταση στη Ροζάβα στην βόρεια Συρία πραγματώνει την ελπίδα μιας αξιοπρεπής, δίκαιης και ελεύθερης ζωής στον 21ο αιώνα.

Κουρδιστάν -Πόλεμος και Αντίσταση 

 Η κοινωνική αυτοδιαχείρηση είναι ένα αγκάθι στην πλευρά αυτών που κυβερνούν την περιοχή και τις πολεμικές δυνάμεις που προσπαθούν να αναδιαμορφώσουν την Μέση Ανατολή σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα. Με ένα εμπάργκο από όλες τις πλευρές, πολιτικούς και διπλωματικούς αποκλεισμούς και ένα μεγάλο φάσμα ψυχολογικού πολέμου γίνετε μια εσκεμμένη προσπάθεια ώστε να βυθίσουν τα απελευθερωμένα μας εδάφη και το κίνημα στην κρίση και να του στερήσουν την αυτονομία του. Το φασιστικό τουρκικό κράτος, κάτω από την διεύθυνση του δικτάτορα Ερντογάν, επιτίθεται στην επανάσταση στο Κουρδιστάν, είτε στην Τουρκία, την Συρία ή το Ιράκ με ορμή και βαρβαρότητα. Από το 2016, ο τουρκικός στρατός κατοχής μαζί με τους Ισλαμιστές συμμάχους του, έχει εισβάλει επανειλημμένα στα απελευθερωμένα μας εδάφη και έχει κατακτήσει μεγάλες εκτάσεις της βόρειας Συρίας από το Αφρίν ως το Σερεκάνιγιε. Όμως οι επιθέσεις του τούρκικου φασισμού δεν περιορίζονται στην βόρεια Συρία. Το καθεστώς της Άγκυρας χτύπα οπουδήποτε κάποιος/α προσπαθεί να ζήσει ελεύθερος/η.

Επίσης, στο βόρειο Ιράκ (νότιο Κουρδιστάν), οι Τούρκοι κατακτητές προσπαθούν να κερδίσουν έδαφος εδώ και χρόνια και έτσι ξεκίνησαν φέτος τον Ιούνιο μια μεγάλου εύρους επίθεση ενάντια στην περιοχή του Χαφτανίν. Οι αντάρτικες μονάδες του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, PKK, έχουν αντισταθεί ενάντια στους εισβολείς για να υπερασπιστούν τις περιοχές του νότιου Κουρδιστάν. Ο αυτο-οργανωμένος προσφυγικός καταυλισμός του Μαχμούρ στο νότιο Ιράκ και τα βουνά του Σένγκαλ, όπου οι Γιεζίντι έχουν πάρει τις ζωές τους στα χέρια τους από την στιγμή της απελευθέρωσης τους από το Ισλαμικό κράτος και έχουν καθιερώσει την αυτο-διαχείριση βασισμένη στο σχέδιο βορειοανατολικής Συρίας, αποτελούν στόχο εναέριων επιθέσεων σχεδόν κάθε εβδομάδα. Ο στόχος του φασιστικού Τούρκικου κράτους δεν είναι η διεκδίκηση μιας περιοχής αλλά η διάλυση της επανάστασης και η καταστροφή οποιασδήποτε ελπίδας για ελευθερία.

Ο τούρκικος φασισμός είναι παγκόσμια απειλή – πρέπει να αντιμετωπισθεί παγκόσμια

Ο πόλεμος κατοχής που έχουν εξαπολύσει ενάντια στους ανθρώπους της περιοχής κάτω από την υποκριτική ταμπέλα του “πολέμου ενάντια στη τρομοκρατία” θα ήταν αδιανόητος χωρίς της πολιτική, οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη των συνεργατών τους , του ΝΑΤΟ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Χωρίς την εξωτερική τους υποστήριξη, τα δισεκατομμύρια οικονομικής υποστήριξης που λαμβάνουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς τα συστήματα όπλων της Γερμανίας. Ιταλίας, Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών και χωρίς την πολιτική νομιμοποίηση που ο τουρκικός φασισμός λαμβάνει από τους συμμάχους του , αυτό το καθεστώς θα είχε πέσει εδώ και καιρό. Στην Τουρκία, το Κουρδιστάν, την Συρία, το Ιράκ, την Λιβύη, την ανατολική Μεσόγειο και παντού όλα φτιάχνουν την ίδια εικόνα: Το φασιστικό σύστημα, το οποίο όχι μόνο κρατάει αιχμάλωτους τους Κούρδους και τους ανθρώπους της Τουρκίας και που έχει καταφέρει σταδιακά να αποτελέσει απειλή για όλη την περιοχή, κρατιέται ζωντανό από την παγκόσμια υποστήριξη και για αυτό τον λόγο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί διεθνιστικά.

Οι υποστηρικτές του πολέμου ενάντια στην επανάσταση, αυτοί που πλουτίζουν με τα μακελειά και τις φρικαλεότητες και αυτοί που νομιμοποιούν τις εφόδους κάθονται στην ασφάλεια των μετόπισθεν και πλουτίζουν από τις δολοφονίες. Ήρθε η ώρα να υποδείξουμε τους υπεύθυνους και να τους φέρουμε μπροστά στις ευθύνες τους.

Σε όλο τον κόσμο, για ένα καλύτερο μέλλον: Εξέγερση ενάντια στον φασισμό

Πλέον δεν θα παρατηρούμε παθητικά καθώς αυτοί θα καταστέλλουν την ελπίδα μας και καλούμε σε μια βδομάδα διεθνής αντίστασης από 1-8 Νοεμβρίου. Γνωρίζουμε ότι ο αγώνας ενάντια στον φασισμό για έναν άλλο κόσμο μπορεί να κερδηθεί μονάχα μέσα από κοινούς αγώνες .

Ας εκφράσουμε όλοι μαζί την αλληλεγγύη μας με τους/ις μαχόμενους/ες στη Ροζάβα και ας κατεβούμε στους δρόμους την 1η Νοεμβρίου για την παγκόσμια ήμερα για το Κομπάνι.

Από τις 2 έως τις 5 Νοεμβρίου ας αναδείξουμε τους κοινούς μας αγώνες και στόχους που μας ενώνουν, μας κινητοποιούν παγκόσμια και που μας ενδυναμώνουν παρά τις διαφορές μας.

Από τις 6-8, ας ενοχλήσουμε – μπλοκάρουμε – καταλάβουμε με έναν αποκεντρωμένο τρόπο τα σημεία της διεθνούς συνεργασίας και υποστήριξης του Τούρκικου κράτους.

Καλούμε, λοιπόν, σε μια βδομάδα αλληλεγγύης, μια εβδομάδα ενδυνάμωσης του αντιφασιστικού αγώνα παγκοσμίως, μια εβδομάδα αντίστασης κατά του φασιστικού καθεστώτος, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και του πολεμικού ολέθρου των ζωών μας.

Ξεσηκωθείτε για τη Ροζάβα! – Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό!
Rise Up 4 Rojava! – Rise Up against Fascism!

RiseUp4Rojava: Συμμετέχετε στο κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα Διεθνιστικής Αλληλεγγύης από 1-8 Νοέμβρη 2020

Από το Κομπάνι προς όλο τον κόσμο: Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό

Συμμετέχετε στο κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα διεθνιστικής αλληλεγγύης από 1-8 Νοεμβρίου 2020

Η Παγκόσμια ημέρα για το Κομπάνι και η επανάσταση στη Ροζάβα

Τη 1η Νοεμβρίου του 2014, εκατομμύρια άνθρωποι παγκόσμια κατέβηκαν στον δρόμο για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στην ηρωική αντίσταση στο Κομπάνι. Εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες, νέοι/ες και ηλικιωμένοι/ες, προοδευτικοί άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις, ενωμένοι αλλά και διαφορετικοί, στάθηκαν αποφασιστικά στο πλευρό των ανθρώπων της Ροζάβα και έδειξαν την υποστήριξη τους στον αγώνα ενάντια στην βαρβαρότητα και τον θάνατο που έσπερναν οι συμμορίες του Ισλαμικού κράτους. Όλος ο κόσμος με κομμένη την ανάσα παρακολούθησε τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές των Μονάδων Προστασίας των Γυναικών και των Ανθρώπων, YPJ και YPG, να παίρνουν θέση απέναντι στο σκοτάδι και να υπερασπίζονται την ανθρώπινη ύπαρξη σε κάθε σπίτι και σε κάθε δρόμο του Κομπάνι.

Με την επανάσταση στο Κομπάνι, που έμελλε να αποτελέσει την αρχή του τέλους του αυτοανακηρυχθέντος χαλιφάτου, άρχισε να γεννιέται ένα παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης αντίστασης και κοινών αγώνων, το οποίο πλέον οργανώνετε και υπάρχει σε κάθε γωνιά της γης χωρίς να γνωρίζει σύνορα και που υπερασπίζεται την ελπίδα. Η επανάσταση στην Ροζάβα αποτέλεσε ελπίδα και έμπνευση για ανθρώπους και αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο, γιατί τότε όπως και τώρα, στην Ροζάβα δεν υπερασπίζονται απλά την γη, τις πόλεις και τα χωριά. Με την Αυτόνομη Αυτοδιοίκηση, οι κοινωνίες τις βόρειας Συρίας δημιούργησαν ένα απτό παράδειγμα ενός ελεύθερου και δημοκρατικού μέλλοντος για την Μέση Ανατολή, πέρα από τον τοπικό δεσποτισμό και την ξένη κυριαρχία. Βασισμένοι στην ισότητα της συνύπαρξης όλων των πληθυσμών, την απελευθέρωση των γυναικών, έναν τρόπο ζωής που σέβεται το περιβάλλον και τις καθημερινές ανάγκες των ανθρώπων και μια πρωτόγνωρη μορφή ριζοσπαστικής δημοκρατίας, ανθίζει ένα διαφορετικό σύστημα για να δώσει λύσεις στα προβλήματα της βόρειας Συρίας έχοντας απέναντι του το χάος, την καταστροφή και τον πόνο του πολέμου.

Μέσα από αυτές τις ριζοσπαστικές προσεγγίσεις και λύσεις στα υπάρχοντα κοινωνικά ζητήματα, η επανάσταση στη Ροζάβα ήδη ακτινοβολεί πέρα από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Σε μια εποχή που οι άνθρωπο σε όλο τον κόσμο αναζητούν νέες λύσεις και έναν τρόπο να ξεφύγουν από την άβυσσο στην οποία το καπιταλιστικό σύστημα έχει ρίξει την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι της βορειοανατολικής Συρίας προσφέρουν πρακτικές απαντήσεις στα μεγαλύτερα ερωτήματα αυτής της εποχής.

Είτε ενάντια στις γυναικοκτονίες και την βία κατά των γυναικών, είτε για να σταματήσει η συνεχής καταστροφή και η απεριόριστη λεηλασία του φυσικού κόσμου, ενάντια στις κρατικές δολοφονίες και την ρατσιστική αστυνομική βαρβαρότητα και για να δοθεί ένα τέλος στην άρση φασιστικών πεποιθήσεων – σε όλο τον κόσμο εκατοντάδες χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους. Από άκρη σε άκρη, η αντίσταση δρα ενάντια σε ένα σύστημα που πρέπει να σταματήσει να κρατά την ανθρωπότητα και την φύση υπό τον ζυγό του. Η επανάσταση στην Ροζάβα/Βόρεια Συρία αποκτά την πραγματική της σημασία μέσα από αυτό ακριβώς το περιεχόμενο. Παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις τα εμπόδια, κατά την διάρκεια του πολέμου και την πανδημίας του Covid-19, οι άνθρωποι εκεί χτίζουν την δική τους διαφορετική καθημερινότητα αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Μια ζωή μακριά από την κρατική καταπίεση και την καπιταλιστική εκμετάλλευση με βάση την αυτο-οργάνωση και την ελευθερία γίνεται πραγματικότητα μέρα με τη μέρα. Επομένως, η επανάσταση στη Ροζάβα στην βόρεια Συρία πραγματώνει την ελπίδα μιας αξιοπρεπής, δίκαιης και ελεύθερης ζωής στον 21ο αιώνα.

Κουρδιστάν – Πόλεμος και Αντίσταση 

Η κοινωνική αυτοδιαχείρηση είναι ένα αγκάθι στην πλευρά αυτών που κυβερνούν την περιοχή και τις πολεμικές δυνάμεις που προσπαθούν να αναδιαμορφώσουν την Μέση Ανατολή σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα. Με ένα εμπάργκο από όλες τις πλευρές, πολιτικούς και διπλωματικούς αποκλεισμούς και ένα μεγάλο φάσμα ψυχολογικού πολέμου γίνετε μια εσκεμμένη προσπάθεια ώστε να βυθίσουν τα απελευθερωμένα μας εδάφη και το κίνημα στην κρίση και να του στερήσουν την αυτονομία του. Το φασιστικό τουρκικό κράτος, κάτω από την διεύθυνση του δικτάτορα Ερντογάν, επιτίθεται στην επανάσταση στο Κουρδιστάν, είτε στην Τουρκία, την Συρία ή το Ιράκ με ορμή και βαρβαρότητα. Από το 2016, ο τουρκικός στρατός κατοχής μαζί με τους Ισλαμιστές συμμάχους του, έχει εισβάλει επανειλημμένα στα απελευθερωμένα μας εδάφη και έχει κατακτήσει μεγάλες εκτάσεις της βόρειας Συρίας από το Αφρίν ως το Σερεκάνιγιε. Όμως οι επιθέσεις του τούρκικου φασισμού δεν περιορίζονται στην βόρεια Συρία. Το καθεστώς της Άγκυρας χτύπα οπουδήποτε κάποιος/α προσπαθεί να ζήσει ελεύθερος/η.

Επίσης, στο βόρειο Ιράκ (νότιο Κουρδιστάν), οι Τούρκοι κατακτητές προσπαθούν να κερδίσουν έδαφος εδώ και χρόνια και έτσι ξεκίνησαν φέτος τον Ιούνιο μια μεγάλου εύρους επίθεση ενάντια στην περιοχή του Χαφτανίν. Οι αντάρτικες μονάδες του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, PKK, έχουν αντισταθεί ενάντια στους εισβολείς για να υπερασπιστούν τις περιοχές του νότιου Κουρδιστάν. Ο αυτο-οργανωμένος προσφυγικός καταυλισμός του Μαχμούρ στο νότιο Ιράκ και τα βουνά του Σένγκαλ, όπου οι Γιεζίντι έχουν πάρει τις ζωές τους στα χέρια τους από την στιγμή της απελευθέρωσης τους από το Ισλαμικό κράτος και έχουν καθιερώσει την αυτο-διαχείριση βασισμένη στο σχέδιο βορειοανατολικής Συρίας, αποτελούν στόχο εναέριων επιθέσεων σχεδόν κάθε εβδομάδα. Ο στόχος του φασιστικού Τούρκικου κράτους δεν είναι η διεκδίκηση μιας περιοχής αλλά η διάλυση της επανάστασης και η καταστροφή οποιασδήποτε ελπίδας για ελευθερία.

Ο τούρκικος φασισμός είναι παγκόσμια απειλή – πρέπει να αντιμετωπισθεί παγκόσμια

Ο πόλεμος κατοχής που έχουν εξαπολύσει ενάντια στους ανθρώπους της περιοχής κάτω από την υποκριτική ταμπέλα του “πολέμου ενάντια στη τρομοκρατία” θα ήταν αδιανόητος χωρίς της πολιτική, οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη των συνεργατών τους , του ΝΑΤΟ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Χωρίς την εξωτερική τους υποστήριξη, τα δισεκατομμύρια οικονομικής υποστήριξης που λαμβάνουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς τα συστήματα όπλων της Γερμανίας. Ιταλίας, Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών και χωρίς την πολιτική νομιμοποίηση που ο τουρκικός φασισμός λαμβάνει από τους συμμάχους του , αυτό το καθεστώς θα είχε πέσει εδώ και καιρό. Στην Τουρκία, το Κουρδιστάν, την Συρία, το Ιράκ, την Λιβύη, την ανατολική Μεσόγειο και παντού όλα φτιάχνουν την ίδια εικόνα: Το φασιστικό σύστημα, το οποίο όχι μόνο κρατάει αιχμάλωτους τους Κούρδους και τους ανθρώπους της Τουρκίας και που έχει καταφέρει σταδιακά να αποτελέσει απειλή για όλη την περιοχή, κρατιέται ζωντανό από την παγκόσμια υποστήριξη και για αυτό τον λόγο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί διεθνιστικά.

Οι υποστηρικτές του πολέμου ενάντια στην επανάσταση, αυτοί που πλουτίζουν με τα μακελειά και τις φρικαλεότητες και αυτοί που νομιμοποιούν τις εφόδους κάθονται στην ασφάλεια των μετόπισθεν και πλουτίζουν από τις δολοφονίες. Ήρθε η ώρα να υποδείξουμε τους υπεύθυνους και να τους φέρουμε μπροστά στις ευθύνες τους.

Σε όλο τον κόσμο, για ένα καλύτερο μέλλον: Εξέγερση ενάντια στον φασισμό

Πλέον δεν θα παρατηρούμε παθητικά καθώς αυτοί θα καταστέλλουν την ελπίδα μας και καλούμε σε μια βδομάδα διεθνής αντίστασης από 1-8 Νοεμβρίου. Γνωρίζουμε ότι ο αγώνας ενάντια στον φασισμό για έναν άλλο κόσμο μπορεί να κερδηθεί μονάχα μέσα από κοινούς αγώνες .

Ας εκφράσουμε όλοι μαζί την αλληλεγγύη μας με τους/ις μαχόμενους/ες στη Ροζάβα και ας κατεβούμε στους δρόμους την 1η Νοεμβρίου για την παγκόσμια ήμερα για το Κομπάνι.

Από τις 2 έως τις 5 Νοεμβρίου ας αναδείξουμε τους κοινούς μας αγώνες και στόχους που μας ενώνουν, μας κινητοποιούν παγκόσμια και που μας ενδυναμώνουν παρά τις διαφορές μας.

Από τις 6 – 8, ας ενοχλήσουμε – μπλοκάρουμε – καταλάβουμε με έναν αποκεντρωμένο τρόπο τα σημεία της διεθνούς συνεργασίας και υποστήριξης του Τούρκικου κράτους.

Καλούμε, λοιπόν, σε μια βδομάδα αλληλεγγύης, μια εβδομάδα ενδυνάμωσης του αντιφασιστικού αγώνα παγκοσμίως, μια εβδομάδα αντίστασης κατά του φασιστικού καθεστώτος, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και του πολεμικού ολέθρου των ζωών μας.

 Ξεσηκωθείτε για τη Ροζάβα! – Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό!
Rise Up 4 Rojava! – Rise Up against Fascism!

Κάλεσμα για Δράση σε όλο τον κόσμο – Η Τουρκία επιτίθεται * μεγάλη επίθεση στο Νότιο Κουρδιστάν!

+++Κάλεσμα για δράση+++

+++Κάλεσμα για Διαδηλώσεις σήμερα σε όλο τον κόσμο+++

Η Τουρκία επιτίθεται – μεγάλη επίθεση στο Νότιο Κουρδιστάν!

Ενώ ο πόλεμος και οι επιθέσεις στη Ροζάβα και στη Βόρεια Συρία από την Τουρκία και τους τζιχαντιστές σύμμαχους  της, με την υποστήριξη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων του κόσμου συνεχίζονται σε καθημερινή βάση και ενώ η απειλή μιας άλλης μεγάλης επίθεσης αυξάνεται, ο πόλεμος στο βόρειο και Νότιο Κουρδιστάν/Ιράκ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Χθες το βράδυ, το φασιστικό τουρκικό κράτος ανακοίνωσε την επιχείρηση «Νύχια του Αετού» (Claw-Eagle), και διεξήγαγε μαζικούς βομβαρδισμούς στο Qendîl  -την καρδιά και το μυαλό του Κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος  στα Κουρδικά βουνά- στο αυτοδιοικούμενο καταυλισμό προσφύγων Mexmûr  και στη Şengal, η οποία κατοικείται κυρίως από Γιαζίντι.

Τώρα είναι η ώρα για παγκόσμια αντίσταση! Το παγκόσμιο κίνημα αντίστασης πρέπει να αναγνωρίσει τη σοβαρότητα της τρέχουσας κατάστασης. Σήμερα, ήρθε η ώρα να δώσει το τελικό πλήγμα στον τουρκικό φασισμό και σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς συμμάχους του, που αποτελούν κρίσιμο μέρος αυτού του πολέμου, και των επιθέσεων εναντίον των επαναστατικών και δημοκρατικών δυνάμεων του κόσμου . Το κίνημα αντίστασης σε ολόκληρο τον κόσμο πρέπει επίσης να διαδραματίσει το ρόλο του σε αυτό. Δεν είναι η ώρα να περιμένει και να παρακολουθεί. Αν περιμένουμε να πραγματοποιηθεί η επόμενη επίθεση στη Ροζάβα, θα είναι ήδη πολύ αργά. Ο πόλεμος είναι τώρα, ο πόλεμος έχει ήδη αρχίσει, ο πόλεμος δεν σταμάτησε ποτέ. Στην επιφάνεια, παίζεται ένα θέατρο για την ανακωχή, αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται χωρίς διακοπή στη Βόρεια Συρία καθώς και σε άλλα μέρη του Κουρδιστάν, όπως βλέπουμε με τη μεγάλη επίθεση στο Νότιο Κουρδιστάν αυτή τη στιγμή! Δεν είναι η ώρα να καθίσουμε στο σπίτι και να περιμένουμε την επόμενη μεγάλη εισβολή, τώρα είναι η ώρα να σταθούμε ενάντια σε αυτόν τον πόλεμο κατοχής με όλα τα απαραίτητα μέσα.

Καλούμε όλο τον κόσμο να βγει σήμερα στους δρόμους!

Αυτό το κάλεσμα δεν είναι απλώς ένα κάλεσμα για αλληλεγγύη. Αυτό είναι ένα κάλεσμα για δράσεις παντού και σε όλα τα επίπεδα! Είναι σημαντικό να δούμε την υπεράσπιση της επανάστασης ως κάτι περισσότερο από έναν μακρινό αγώνα. Στην κοινή αντίσταση, βλέπουμε την υπεράσπιση της δικής μας ελπίδας και έχουμε αναγνωρίσει την επανάσταση ως δική μας επανάσταση. Ας δείξουμε δημιουργικά και ποικιλοτρόπως, αλλά θυμωμένα και αποφασιστικά τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη μας προς το Κουρδικό Απελευθερωτικό Κίνημα και να σταθούμε στο πλευρό της ριζοσπαστικής δημοκρατικής-, κοινωνικής-οικολογικής-, γυναικείας επανάστασης στο Κουρδιστάν!

Η Επανάσταση στη Μέση Ανατολή θα κερδίσει – ο φασισμός θα συνθλιβεί.

Όλοι μαζί ενάντια στο φασισμό!

Ζήτω η Διεθνιστική ευθύνη! – Ζήτω ο Αγώνας για Ελευθερία!

Η Αντίσταση είναι Ζωή!

Η Αντίσταση των γυναικών στη Βόρεια και Ανατολική Συρία (μπροσούρα)

Νέα έκδοση των Επιτροπών Women Defend Rojava στα ελληνικά.
Οι γυναίκες της ΒΑ Συρίας διηγούνται τις ιστορίες Αντίστασής τους.

Πατήστε στην εικόνα, για να διαβάσετε τη μπροσούρα:Brochure: Women’s resistance now in Greek!

Μετάφραση: Women Defend Rojava- Επιτροπή Αθήνας

Αθήνα, Απρίλης 2020

Riseup4rojava: Ο δικτάτορας Ερντογάν απειλεί ξανά με εισβολή στη Συρία – Προετοιμαστείτε για την υπεράσπιση του Κομπάνι

Ανακοίνωση από τη Διεθνή Καμπάνια – #riseup4rojava smash turkish fascism

Ήδη τις τελευταίες μέρες αυξάνονται οι ενδείξεις ότι επίκειται μια νέα επίθεση του φασιστικού τουρκικού στρατού. Πάντα τονίζαμε ότι ο πόλεμος δεν σταμάτησε ποτέ, αλλά άλλαξε μονάχα τη μορφή του. Ο πόλεμος χαμηλής έντασης μπορεί σύντομα να μετατραπεί σε νέα ανοικτά μέτωπα. Ο εχθρός συγκεντρώνει ξανά πολεμικό εξοπλισμό και ισλαμιστές μισθοφόρους στα σύνορα των απελευθερωμένων περιοχών. Υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι το τουρκικό κράτος κατοχής προετοιμάζει νέες επιθέσεις ειδικά κατά της περιοχής του Kobane, αλλά απειλούνται και οι περιοχές δυτικά του Qamislo.

Το Kobane έχει γίνει σύμβολο νίκης αυτής της επανάστασης και ως εκ τούτου το καθεστώς του AKP-MHP δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον στην κατάληψη του. Με μια επιτυχημένη κατοχή του Kobane, οι εισβολείς θα είναι σε θέση να συνδέσουν τα κατεχόμενα εδάφη από το Serekaniye μέχρι το Afrin επιτυγχάνοντας  μια εντελώς νέα δυναμική. Με μια πιθανή επίθεση στις περιοχές δυτικά του Qamislo άλλη μια  σφήνα στις απελευθερωμένες περιοχές  θα περιορίσει περαιτέρω την ελευθερία κινήσεων των επαναστατικών δυνάμεων και του άμαχου πληθυσμού. Την ίδια στιγμή, δεν είναι μυστικό ότι η Τουρκία προσβλέπει κυρίως στα πλούσια  κοιτάσματα  πετρελαίου του Tirbespi και του Rimelan.

Στη χθεσινή συνάντηση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας αξιολογήθηκαν διάφορα σενάρια και διατυπώθηκε η ετοιμότητα για περαιτέρω ενέργειες, καθώς «παρά τις διεθνείς συμφωνίες, οι τρομοκρατικές οργανώσεις συνεχίζουν να επιδίδονται σε επιθέσεις κατά της Τουρκίας και του άμαχου πληθυσμού της Συρίας» . Στη σημερινή συνάντηση του κόμματος του AKP, ο δικτάτορας Ερντογάν επανέλαβε στην ομιλία του ότι «η Τουρκία δεν θα είναι θεατής στο Idlib ή στις άλλες περιοχές». Εκείνοι που ρωτούν τι κάνει η Τουρκία στη Συρία «πρέπει να διαβάσουν τη Συμφωνία των Αδάνων», η οποία δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία να διεξάγει αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στο βόρειο τμήμα της Συρίας και θα καταλάβει ότι η Τουρκία είναι σωστή με τις κατοχικές τις επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τη συμφωνία, «οι τρομοκράτες και όλοι εκείνοι που αποτελούν κίνδυνο για τη χώρα πρέπει να κυνηγηθούν μέχρι τέλους».

Ο δικτάτορας Ερντογάν τόνισε ότι « Δεν θα επιτρέψουμε στη τρομοκρατική οργάνωση των αυτονομιστών στη Συρία να χτίσει ένα άντρο προδοσίας» ακόμα κι αν αυτό σημαίνει τη χρήση στρατιωτικής δύναμης. Ενόψει της επίθεσης του Συριακού καθεστώτος, ο Ερντογάν απείλησε ακόμη και με άμεση επέμβαση, εάν το Idlib δεν επανέλθει στην κανονικότητα. Με τους ψευδείς ισχυρισμούς μεμονωμένων Τούρκων αξιωματούχων ότι οι δυνάμεις άμυνας του SDF δεν αποσύρθηκαν 30 χιλιόμετρα στη ζώνης ασφαλείας όπως συμφωνήθηκε προσπαθούν τώρα να νομιμοποιήσουν μια νέα επίθεση.

Αυτή τη στιγμή δεν είναι δυνατόν να προβούμε σε ακριβείς προβλέψεις για το πότε θα γίνει μια νέα επίθεση, αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να προετοιμαστούμε αναλόγως και να αντιμετωπίσουμε κάθε επίθεση με αποφασιστική, πλατιά  και πολυδιάστατη  αντίσταση. Ακριβώς όπως οι άνθρωποι της Ροζάβα προετοιμάζονται καθημερινά για να υπερασπιστούν την επανάσταση, το Διεθνές Κίνημα Αντίστασης πρέπει να προετοιμαστεί για όλα τα ενδεχόμενα. Είναι καιρός να επανέλθει η επαγρύπνηση και να κάνουμε όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες.

Η Επανάσταση της βορειοανατολικής Συρίας θα είναι Νικηφόρα – ο Φασισμός θα Τσακιστεί !

μετάφραση: Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη

και Hevalên Girîtê φίλες/οι, σύντροφισσες/οι Κρήτης

Αθήνα – Ηράκλειο Κρήτη, 1 Φλεβάρη 2020

Αθήνα: Διεθνή Μέρα Δράσης για τη Ροζάβα – Σάββατο 14/12 – 15:00 – Προπύλαια (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο)

«Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία! – Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Οι καμπάνιες #Riseup4Rojava, #WomenDefendRojava και #DefendRojava καλούν σε διεθνή ημέρα δράσης στις 14 Δεκεμβρίου 2019 με το σύνθημα
«Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία!
– Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Η κοινή δήλωση των τριών διεθνιστικών εκστρατειών
έχει ως εξής: https://solidaritymed.espivblogs.net/?p=775

Συγκέντρωση – Πορεία, Σάββατο 14 Δεκέμβρη 2019
15:00 – Προπύλαια  (στάση ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο)

Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη
Μέλος της Διεθνούς Καμπάνιας *#riseup4rojava – smash turkish fascism

Women Defend Rojava – Επιτροπή Αθήνας

Ανακοίνωση του Συμβουλίου του Jinwar (χωριό των Ελεύθερων Γυναικών στη Ροζάβα)

Με τις συνεχείς επιθέσεις και εισβολές, οι γυναίκες και τα παιδιά από το Jinwar, όπως και όλοι οι λαοί της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, αντιμετώπισαν όλες τις διαφορετικές καταστάσεις και πρόσωπα του πολέμου.

Το Jinwar αντιπροσωπεύει τη δύναμη, την προσπάθεια και την ικανότητα των γυναικών να θέσουμε σε εφαρμογή την επιθυμία μας για μια ελεύθερη και κοινοτική ζωή. Για πολλούς, το Jinwar και η γυναικεία επανάσταση έγιναν έμπνευση και ελπίδα να οικοδομηθεί μια πιο δίκαιη και ελεύθερη κοινωνία.

Για αυτό το λόγο, άνθρωποι από όλο τον κόσμο παρακολουθούν με προσοχή την κατάσταση μας.

Επομένως, θεωρούμε απαραίτητο να κάνουμε μια ακόμη δήλωση και να ενημερώσουμε για την κατάσταση και την προοπτική μας.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ
ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΗ ΓΗ

Από τις 9 Οκτωβρίου 2019 συνεχίζονται οι συστηματικές επιθέσεις και απόπειρες γενοκτονίας εναντίον των Κουρδικών, Αραβικών, Αρμένιων και Συριακών πληθυσμών της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας. Αυτή η κατοχή αποτελεί άμεση επίθεση εναντίον των δημοκρατικών, κοινωνικών θεσμών και της δημοκρατικής αυτοδιοίκησης του λαού. Οι βίαιες επιθέσεις που διεξάγονται από τον τουρκικό στρατό και τις τζαχαντιστικές του συμμορίες πραγματοποιούνται υπό τη διοίκηση του Τούρκου τρομοκράτη ηγέτη Ερντογάν. Η Τουρκία κυβερνάται από την πολιτική κατοχής του Ερντογάν. Οι σύμμαχοι αυτής της πολιτικής κατοχής ενώνονται υπό τον φόβο του Ερντογάν και κλείνουν τα μάτια τους μπροστά στην κατοχή κάθε περιοχής όπου ζουν Κούρδοι και άνθρωποι άλλων εθνών.

Αυτή η κατάσταση έχει αναγνωριστεί από τους ανθρώπους που αγαπούν την ελευθερία σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Πρόκειται για γενοκτονία του 21ου αιώνα που παρακολουθείται σε ζωντανά προγράμματα από όλους. Πολλές αντιδράσεις σε αυτές τις χώρες έχουν απαντηθεί με βία. Αλλά η αντίσταση συνεχίζεται μέχρι τώρα. Είναι πολύ έντιμο ότι τόσοι πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι ταυτίζονται με τον αγώνα και τις διεκδικήσεις των ανθρώπων εδώ και προσπαθούν να βρουν τρόπους επίλυσης.

Στη Βόρεια και Ανατολική Συρία αυτές οι μέθοδοι λύσης και αντίστασης έχουν εφαρμοστεί. Ο πρώτος τρόπος είναι το δικαίωμα στη νόμιμη αυτοάμυνα, που θα συνεχιστεί έως ότου διευθετηθούν οι τρόποι επίλυσης. Ο δεύτερος τρόπος είναι η καθημερινή ανάπτυξη ενός συστήματος δημοκρατικών οργανώσεων και θεσμών. Το σύστημα του δημοκρατικού έθνους διαμορφώθηκε στους τομείς της εκπαίδευσης, της οικονομίας, της υγείας, της κοινής ελεύθερης ζωής, της πολιτικής και άλλων. Είναι η μετατροπή ενός πνεύματος σε πράξη. Τα έργα της εκπαίδευσης, της υγείας, της οικονομίας, του δήμου, της οικολογίας και της πολιτικής συνεχίζονται υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Όντας μέρος αυτού του συστήματος ενός δημοκρατικού έθνους, όλα αυτά τα έργα και οι διαστάσεις αποτελούν την καθημερινή ζωή στο γυναικείο χωριό Jinwar. Σε όλους τους τομείς της ζωής, όπως η εκπαίδευση, η υγεία, η οικολογία, η οικονομία, η γεωργία, η κηπουρική και η κτηνοτροφία, το Jinwar μπόρεσε να αποτελέσει παράδειγμα συλλογικής και ειρηνικής ζωής. Όμως, καθώς ολόκληρη η περιοχή απειλείται από έναν πόλεμο κατοχής, η ζωή των γυναικών, των παιδιών και η ύπαρξη του Jinwar βρίσκονται επίσης σε κίνδυνο. Οι ήχοι των τουρκικών αεροπλάνων, των τανκς και των βομβώνν είναι πολύ κοντά. Οι γυναίκες και τα παιδιά του Jinwar που είχαν ήδη υποστεί διάφορες οδυνηρές εμπειρίες ζωής βρήκαν στο JINWAR για πρώτη φορά ένα ειρηνικό και ασφαλές μέρος. Αλλά τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουν και πάλι τον φόβο του πολέμου και του θανάτου.

Αυτές οι συνθήκες κατέστησαν απαραίτητο ότι ορισμένα παιδιά και γυναίκες με προβλήματα υγείας ή ειδικές ανάγκες έπρεπε να μετακινηθούν σε άλλα μέρη. Περιμένουν το τέλος του πολέμου και να επιστρέψουν στους φίλους τους στο χωριό τους.

Εκτός από αυτό, οι γυναίκες του Jinwar οργανώνουν τη ζωή τους στο χωριό ακόμα κι αν οι συνθήκες έχουν γίνει δύσκολες. Ταυτόχρονα, οι γυναίκες του Jinwar συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες κατά του πολέμου, όπως διαδηλώσεις, συναντήσεις και δημόσιες ομιλίες. Υποστηρίζοντας τα θύματα του πολέμου, επισκέπτοντας ασθενείς και τραυματίες, παρακολουθώντας μαρτυρικές ταφές και τελετές, οι γυναίκες του Jinwar εκφράζουν την ανησυχία και την αλληλεγγύη τους. Έχοντας το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης οι γυναίκες του Jinwar επισκέπτονται τα γύρω χωριά και συνεχίζουν τις καθημερινές τους εργασίες στο χωριό.

Ειδικά όσον αφορά την υγειονομική περίθαλψη των γυναικών και των παιδιών, έχουν οργανωθεί οι απαραίτητες θεραπευτικές και μηνιαίες υγειονομικές εξετάσεις. Το γυναικείο χωριό Jinwar εγκαινιάστηκε τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, στις 25 Νοεμβρίου του 2017. Μέχρι στιγμής δεκάδες γυναίκες και παιδιά διαμένουν στο Jinwar και μοιράζονται το ψωμί, το φαγητό και το νερό. Οι κάτοικοι του Jinwar είναι βαθιά συνδεδεμένοι μεταξύ τους και με το χωριό τους. Η ζωή στο χωριό έχει γίνει παράδειγμα για τους φίλους και τους γείτονές τους.

Στις 25 Νοεμβρίου, θα γιορτάσουμε για άλλη μια φορά την επέτειο της έναρξης του Jinwar και θα αγωνιστούμε ενάντια σε όλες τις μορφές βίας κατά των γυναικών. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας να συνεχίσουμε τη ζωή μας ειρηνικά. Ελπίζουμε να σας δούμε όλους στις 25 Νοεμβρίου στο Jinwar, καταδικάζοντας όλες τις γενοκτονίες, τις σφαγές, τους θρησκευτικούς φονταμενταλισμούς, τον σεξισμό και τον ρατσισμό και σας προσκαλούμε να γιορτάσετε τα κέρδη των αγώνων των γυναικών.

Είμαστε εδώ, στη γη μας. Είμαστε εδώ, στην πατρίδα μας. Κάθε χώρος όπου ζει οικολογικά δημοκρατικά είναι η γη μας. Κάθε σύστημα όπου υπάρχει πληθώρα εθνών, γλωσσών, πολιτισμών και πιστεύει στο σύστημά μας. Όλοι οι άνθρωποι που αγωνίζονται για αυτά τα δικαιώματα είναι μαζί μας.

JIN – JIYAN – AZADI (Γυναίκα – Ζωή – Ελευθερία)

Το Συμβούλιο του JINWAR village of free women – 4 Νοεμβρίου, 2019

Μετάφραση: Women Defend Rojava- Επιτροπή Αθήνας
Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη