Αρχείο ετικέτας Kobane

Συνέντευξη με το Διοικητή του SDF Umut Gabar στο ειδησεογραφικό δίκτυο ANF (09/11/2020): Ρωσία και Συρία έχουν το ρόλο τους στις τουρκικές επιθέσεις

Ο διοικητής του SDF Umut Gabar μίλησε στο ANF για την εισβολή και απόσυρση του τουρκικού στρατού από ορισμένες περιοχές στη Βόρεια και Ανατολική Συρία.

Το τουρκικό κράτος έχει εντείνει τις επιθέσεις του, ειδικά εναντίον της πόλης Ain Issa, τις τελευταίες εβδομάδες. Τι στοχεύουν το τουρκικό κράτος και οι μισθοφόροι του με αυτές τις νέες επιθέσεις εναντίον της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας;

Για να κατανοήσουμε τις επιθέσεις του τουρκικού κράτους στη Βόρεια και Ανατολική Συρία, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε πρώτα το σύστημα του τουρκικού κράτους. Η πολιτική του τουρκικού κράτους και του ίδιου του συστήματος δεν είναι πλέον αποδεκτά. Πρέπει να υπάρξει αλλαγή σε αυτό το σύστημα. Ωστόσο, η κυβέρνηση ούτε κατάφερε να βρει λύση για αυτό, ούτε θα μπόρεσε να υιοθετήσει ένα εξωτερικό μοντέλο που θα δημιουργούσε μια αλλαγή στο τουρκικό κρατικό σύστημα. Αντιμέτωπο με αυτό το αδιέξοδο, το τουρκικό κράτος προσπάθησε να κρατήσει τους πολιτικούς, το κοινό και τους θεσμούς απασχολημένους με προβλήματα εκτός της Τουρκίας. Φυσικά, αυτό οδήγησε το τουρκικό κράτος σε μια οικονομική κρίση, μια κρίση ασφάλειας και επίσης μια μεγάλη δημοκρατική κρίση. Ο Ερντογάν είναι στην εξουσία για 20 χρόνια, και το πέτυχε αυτό [μακροζωία] με κάποιες αλλαγές. Φυσικά, αυτές οι αλλαγές περιελάμβαναν την πλήρη καταστροφή της δημοκρατικής δομής στην Τουρκία.

Το τουρκικό κράτος έχει εμπλακεί στη συριακή κρίση υποστηρίζοντας πολλές ριζοσπαστικές ισλαμικές ομάδες για να ξεφύγει από τις εσωτερικές του κρίσεις και να κρατήσει τους ανθρώπους απασχολημένους με εξωτερικά προβλήματα. Γι ‘αυτό και το τουρκικό κράτος υποστήριξε τις συγκρούσεις στη Μεσόγειο Θάλασσα, το Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί να καλύψει τις βαθιές εσωτερικές κρίσεις που αντιμετωπίζει.

 

Η Τουρκία είχε πάντα ως στόχο τους Κούρδους*

Το τουρκικό κράτος επέλεγε πάντοτε τον κουρδικό λαό ως στόχο να καλύψει τις κρίσεις και τις ήττες του, διότι θεωρούσε πάντα τους Κούρδους εχθρούς και συνεχίζει να τους βλέπει έτσι. Οι σοβινιστικές και φασιστικές ομάδες στην Τουρκία πείθονται εύκολα όταν παίζεται η κουρδική κάρτα. Η πολιτική του τουρκικού κράτους δεν είναι καινούργια. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στην ιστορία. Για παράδειγμα, προσπάθησε να καλύψει την ήττα του κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με τη σφαγή των Αρμενίων. Η σφαγή στο Dersim και ο Sheik Said πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι επίσης αποτέλεσμα της ίδιας πολιτικής.

Αλλά το τουρκικό κράτος δεν μπόρεσε να επιτύχει αυτό που ήθελε. Φτάνοντας στα πρόσφατα γεγονότα, έπρεπε να καταλήξει σε συμφωνία στη Λιβύη. Η Ευρώπη υποστήριξε επίσης αυτήν τη συμφωνία. Στην πραγματικότητα, αυτό ήταν μια ήττα για το τουρκικό κράτος. Από την άλλη πλευρά, στην ένταση (Σ.τ.μ.: στο πρωτότυπο κείμενο αναφέρεται ως πόλεμος) μεταξύ της Ελλάδας και του τουρκικού κράτους, η Ευρώπη ανακοίνωσε ότι θα υποστηρίξει την Ελλάδα. Και πάλι, υπήρξαν ορισμένες διεθνείς συμφωνίες που προέκυψαν από διαφορετικές χώρες, και όλα αυτά επηρέασαν αρνητικά την πολιτική του τουρκικού κράτους.

Λοιπόν, πώς προσπαθεί η κυβέρνηση της Τουρκίας να πείσει την κοινή γνώμη και να τη διατηρήσει απασχολημένη λόγω αυτής της πολιτικής ήττας; Για άλλη μια φορά στόχευσε τους κουρδικούς και αραβικούς λαούς στη Συρία για να ξεπεράσει το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται.

 Το αληθινό πρόσωπο του Ερντογάν εκτίθεται στο Idlib*

Η απόσυρση του τουρκικού κράτους από ορισμένες περιοχές στη Λιβύη αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο του Ερντογάν. Ανώτεροι αξιωματούχοι του “Ελεύθερου Στρατού” που συνδέονται με το τουρκικό κράτος και ορισμένες μισθοφορικές ομάδες δήλωσαν ότι το τουρκικό κράτος αποσύρθηκε και δεν τήρησε τις υποσχέσεις του προς αυτούς. Η Ρωσία επιμένει στην επίλυση του προβλήματος του Idlib εδώ και αρκετούς μήνες. Η τουρκική κυβέρνηση είπε στους μισθοφόρους: «Θα αποσυρθούμε από εδώ, αλλά θα μεγαλώσουμε και θα επεκτείνουμε την περιοχή αλλού.» Προσπάθησε να πείσει αυτούς τους μισθοφόρους κάνοντας επίθεση στις περιοχές του Serekaniye, Gire Spi, Ain Issa και στο Til Temir.

Αυτή η πολιτική του τουρκικού κράτους δεν είναι νέα. Η διοίκησή μας και οι πολίτες μας γνωρίζουν αυτήν την πολιτική και η απάντησή της ήταν πολύ σκληρή. Το SDF απάντησε έντονα σε αυτές τις επιθέσεις. Οι άνθρωποι δεν έφυγαν από τον τόπο τους εξ αιτίας του πολέμου και οργάνωσαν διαμαρτυρίες ενώ συνέβαιναν συγκρούσεις στην Ain Issa. Βγήκαν στους δρόμους και διαμαρτυρήθηκαν για τις επιθέσεις. Οι ηγέτες της περιοχής εξέφρασαν την δυσφορία τους και δήλωσαν ότι δεν θα δεχτούν τις επιθέσεις. Η συμμετοχή στο SDF έχει αυξηθεί. Όλα αυτά αποτελούν απάντηση στις πολιτικές του τουρκικού κράτους.

Η Ρωσία και το συριακό καθεστώς δεν απάντησαν έντονα σε αυτές τις επιθέσεις. Γιατί νομίζετε ότι δεν το έχουν κάνει;

Δεν μπορούμε να πούμε ότι η Ρωσία και το συριακό καθεστώς δεν εμπλέκονται σε αυτήν την πολιτική. Παίζουν τον ρόλο τους σε αυτές τις επιθέσεις. Το τουρκικό κράτος δεν παραβιάζει τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός για πρώτη φορά. Οι επιθέσεις του τουρκικού κράτους συνεχίζονται από την πρώτη μέρα (Σ.τ.μ. της συμφωνίας). Μερικές φορές επιτέθηκε στην Til Temir. Πριν από δύο μήνες επιτέθηκαν ξανά στην Ain Issa με όλμους. Πριν από δύο μήνες, η Ρωσία, εκτός των άλλων, ισχυρίστηκε ότι δεν τους βοηθήσαμε (Σ.τ.μ. για τη συμφωνία), και ότι διατηρούσαμε ευνοϊκές σχέσεις με τον Διεθνή Συνασπισμό (Σ.τ.μ. ΗΠΑ κλπ).

Προσπάθησαν να ασκήσουν πίεση στη Διοίκηση του SDF, λέγοντας ότι «τίποτα δεν συμβαίνει χωρίς εμάς». Υπήρξε μια προσπάθεια να δείξουν σε εμάς και στον κόσμο ότι μόνο η Ρωσία μπορεί να λύσει τα προβλήματα. Αυτό συνέβη ένα μήνα πριν από τις επιθέσεις.

Μπορούμε να πούμε ότι το συριακό καθεστώς έχει επίσης υποχωρήσει σε στρατιωτική κλίμακα και όταν εξετάζουμε την οικονομική κρίση, είναι απελπιστικό. Το συριακό καθεστώς δεν μπορεί να κάνει τίποτα ούτε στρατιωτικά ούτε πολιτικά. Η Αυτόνομη Διοίκηση εφαρμόζει μια ισχυρότερη πολιτική.

 Η Ρωσία παρουσιάζεται ως το κλειδί για μια λύση*

Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, εφαρμόζει την πολιτική της με βάση την εξής πρόταση: «το τουρκικό κράτος θα έρθει, θα σας σφάξει, και μόνο εγώ μπορώ να σας προστατεύσω». Ταυτόχρονα με τις επιθέσεις κατοχής, υπήρξε μια επίθεση κατά της Αυτόνομης Διοίκησης από τον Τύπο του συριακού καθεστώτος. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη. Υπάρχει μια επανάσταση στη Βόρεια και Ανατολική Συρία και ο πόλεμος συνεχίζεται. Αν και η Αυτόνομη Διοίκηση ικανοποιεί τις ανάγκες των ανθρώπων, ωστόσο, υπάρχουν ελλείψεις. Τα υπάρχοντα προβλήματα θα επιλυθούν επίσης με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα, υπάρχει το θέμα των κρατουμένων του ISIS και ορισμένα προβλήματα ασφάλειας σε ορισμένα σημεία. Το συριακό καθεστώς προσπαθεί να επιτεθεί αξιοποιώντας αυτά τα προβλήματα. Στην πραγματικότητα, το καθεστώς άλλαξε πρόσφατα τον τόνο του εναντίον του SDF και της Αυτόνομης Διοίκησης.

Πολλές φορές, ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι είχε σχέσεις πληροφοριών με το συριακό καθεστώς. Η απόσυρση του τουρκικού κράτους από ορισμένες περιοχές συνδέεται με το Gire Sipi και το Serekaniye. Μπορεί να υπάρχει συμπαιγνία στο Idlib. Με την παράδοση του Idlib, ενδέχεται να υπάρξει συμφωνία για την παραχώρηση ανατολικά του Ευφράτη στους Τούρκους. Παρόμοιες συμφωνίες έχουν γίνει και στο παρελθόν. Επομένως, δεν είναι απίθανο να υπάρξει συμφωνία μεταξύ του συριακού καθεστώτος και του καθεστώτος Ερντογάν.

 Η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός προβλέπει ότι το τουρκικό κράτος και οι μισθοφόροι του πρέπει να μείνουν τουλάχιστον 3 km από τον αυτοκινητόδρομο M4. Φυσικά, η ίδια προϋπόθεση ισχύει και για το SDF. Βλέπουμε ότι η συμφωνία παραβιάζεται συνεχώς στον Μ4, και οι επιθέσεις συνεχίζονται. Πώς αξιολογείτε την αδιαφορία των δυνάμεων που ουσιαστικά διαμεσολάβησαν για την επίτευξη αυτής της συμφωνίας;

Στην πραγματικότητα, για να κατανοήσουμε καλά αυτήν την πολιτική, πρώτα απ ‘όλα, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε τα χαρακτηριστικά αυτής της συμφωνίας.

Όταν έγινε η συμφωνία, έπρεπε να είναι προσωρινή και όχι μόνιμη. Διότι εκείνη την εποχή υπήρχαν αντιφάσεις μεταξύ της κυβέρνησης των ΗΠΑ η οποία ήταν κατακερματισμένη. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι η υποχώρηση (των ΗΠΑ) ήταν σωστή, κάποιοι είπαν ότι ήταν λάθος. Με άλλα λόγια, δεν υπήρχε σαφής στάση στην πολιτική των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, η Ρωσία είχε ένα όνειρο να μπει σε αυτήν την περιοχή, αλλά δεν ήταν έτοιμη να το κάνει. Από την άλλη, στο πρόγραμμα του συριακού καθεστώτος, υπήρχε η προσπάθεια να προστατευθεί το ίδιο το καθεστώς και όχι να προστατευτεί ο λαός. Επιπλέον, η (Σ.τ.μ διεθνής) πίεση στο τουρκικό κράτος ήταν επίσης μεγάλη. Υπήρξαν διαμαρτυρίες σε πολλά μέρη από τη Μέση Ανατολή έως την Ευρώπη, πολιτικές – κοινωνικές οργανώσεις και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαμαρτυρήθηκαν για την κατοχή και πήραν θέση ενάντια στο τουρκικό κράτος. Με όλα αυτά, όλα τα μέρη πείστηκαν να καταλήξουν σε συμφωνία.

Πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι η διοίκηση του SDF δεν αποδέχθηκε πλήρως αυτήν τη συμφωνία. Ο διοικητής του SDF Mazlum Ebdi εξήγησε ότι ο μόνος λόγος αποδοχής αυτής της συμφωνίας ήταν η προστασία του λαού.

Η Τουρκία στοχεύει όχι μόνο στρατιωτικές δυνάμεις αλλά και πολίτες*

Το τουρκικό κράτος στόχευε όχι μόνο στρατιωτικές δυνάμεις αλλά και πολίτες. Το τουρκικό κράτος στόχευσε την πορεία αμάχων στο Serekaniye μπροστά σε ολόκληρο τον τύπο και σκότωσε 27 άτομα. Η πολεμική πολιτική του τουρκικού κράτους είναι πολιτική τρομοκρατίας. Πιστεύει ότι όσο περισσότερους ανθρώπους, ζώα και φύση σκοτώσει, τόσο μεγαλύτερη επιτυχία θα έχει.

Υπήρξε βαρβαρότητα και σφαγή. Απαγορευμένα όπλα χρησιμοποιήθηκαν στα Serekaniye, Gire Spi και Ain Issa. Το τουρκικό κράτος επέδειξε τη δολοφονική του νοοτροπία εδώ. Η Αυτόνομη Διοίκηση το είδε και έπρεπε να αποδεχτεί ορισμένα πράγματα.

Υπό αυτές τις συνθήκες προέκυψε η συμφωνία. Το συριακό καθεστώς δεν έχει σχέδιο προστασίας του λαού, απλά προσπαθεί να δείξει την παρουσία του στη διεθνή σκηνή. Η Ρωσία προσπάθησε επίσης να αναδείξει αυτή τη στάση του συριακού καθεστώτος ως επιτυχία. Έδωσε επίσης το μήνυμα: «Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να το λύσουν, εμείς μπορούμε.» Αλλά δεν το έκανε. Επιπλέον, δεν υπήρξε υψηλού επιπέδου συνάντηση (Σ.τ.μ. Ρωσίας) με το SDF και την Αυτόνομη Διοίκηση για την εξεύρεση λύσης.

Το τουρκικό κράτος συνέχισε την επιθετική του πολιτική για να πείσει τους μισθοφόρους και να τους κρατήσει πιστούς μετά την παράδοση της επαρχίας Idlib στο καθεστώς. Το τουρκικό κράτος γνωρίζει πολύ καλά ότι ο αυτοκινητόδρομος M4 είναι στρατηγικός στόχος για τη Ρωσία. Η Ρωσία προσπαθεί να κερδίσει τον Μ4 και τη στρατιωτική βάση Himimim μέσω του τουρκικού κράτους. Θέλει επίσης να χρησιμοποιήσει τις εμπορικές οδούς στα ανατολικά και νότια της Μεσογείου. Αυτή η γραμμή είναι στρατηγική για τη Ρωσία.

Το τουρκικό κράτος θέλει να καταλάβει στρατηγικά μέρη για τη Ρωσία και να τα χρησιμοποιήσει ως μέσο πίεσης. Η Τουρκία θα πληροί τις απαιτήσεις της μεταξύ τους συμφωνίας · το γνωρίζαμε καλά από την αρχή.

Η Τουρκία έχει αναπτύξει αυξημένο αριθμό δυνάμεών της στα σύνορα. Μπορούμε να υποψιαζόμαστε σχέδια για νέα κατοχή;

Αυτή η πολιτική του τουρκικού κράτους δεν είναι νέα. Υπήρχε πάντα. Ο Ερντογάν πάντα λέει «Ακόμα κι αν υπήρχε ένας Κούρδος στην Αφρική, θα τελειώσω μαζί του». Ο Ερντογάν δεν θα δεχόταν ποτέ έναν ελεύθερο, ανεξάρτητο και αξιότιμο Κούρδο. Στην αρχή ήθελε να τερματίσει τους Κούρδους μέσω του ISIS. Το ISIS θα μπορούσε να κινηθεί νότια του Ευφράτη και να εισέλθει στις περιοχές του καθεστώτος. Όμως δεν το έκανε, επιτέθηκε στις κουρδικές περιοχές. Πήγε στο Kobane. Ωστόσο, το συριακό καθεστώς δεν ήταν στο Kobane. Επιτέθηκε επίσης στο Tirbesipiye μέσω του μετώπου al Nusra το 2012-2013. Και πάλι, επιτέθηκαν στις πόλεις Derik και Rimelan. Με αυτόν τον τρόπο, ήθελε να καταστρέψει τον κουρδικό λαό και την αδελφότητα των λαών, αλλά έχασε. Μετά από αυτό, ήθελε να το κάνει μέσω του «Ελεύθερου Στρατού» και άλλων μισθοφόρων ομάδων, απέτυχε ξανά. Το τουρκικό κράτος στη συνέχεια ανέλαβε απευθείας δράση.

Το SDF είναι μια αμυντική δύναμη. Το SDF προσπάθησε κατά καιρούς να ασκήσει πίεση για την επίτευξη ορισμένων μακροπρόθεσμων έργων, προσπαθώντας επίσης να δεσμεύσει τα διεθνή ιδρύματα και τα νομικά ιδρύματα να κάνουν κάποια εργασία προκειμένου να προστατεύσουν τους ανθρώπους. Το SDF ήθελε να αναζητήσει λύσεις όχι με στρατιωτικό τρόπο αλλά πολιτικά και αποδέχτηκε ορισμένες συμφωνίες.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η δύναμή μας προέρχεται από τη μεγάλη εμπειρία μας. Ο μεγάλος ηρωισμός επιδείχθηκε στις περιοχές Afrin, Shehba, Gire Spi και Serekaniye. Μετά την κατάπαυση του πυρός, το SDF ξεκίνησε άμεση εκπαίδευση. Δούλεψε για να προετοιμάσει τόσο τις δυνάμεις του όσο και τους ανθρώπους για τυχόν καταστάσεις που θα προκύψουν.

Τώρα ο λαός μας γνωρίζει ότι εάν πρόκειται να αντιμετωπίσουμε έναν πόλεμο θα ήταν για ζωή ή θάνατο και αυτό πρέπει να το καταλάβει το τουρκικό κράτος. Οι λαοί της Βορειοανατολικής Συρίας θα ζήσουν με ελευθερία και αξιοπρέπεια. Το SDF είναι προετοιμασμένο για πόλεμο με κάθε τρόπο, έχει πνεύμα αντίστασης και ο λαός μας θα υποστηρίξει τις στρατιωτικές του δυνάμεις.

πηγή: https://anfenglishmobile.com

  • μεσότιτλος όπως παρατέθηκε στο πρωτότυπο κείμενο

1η Νοεμβρίου 2020- Παγκόσμια ημέρα για το Κομπάνι

Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2020, διαδηλώνουμε στην Αθήνα στις 17.00 (αυστηρά) στα Προπύλαια.
Με αφορμή την 1η Νοέμβρη, παγκόσμια ημέρα για το Κομπάνι, στηρίζουμε και συμμετέχουμε στο κάλεσμα της καμπάνιας
Rise Up 4 Rojava International & RiseUp4Rojava Greece

για μια εβδομάδα διεθνιστικής αλληλεγγύης, από 1 έως 8 Νοεμβρίου.

Το φθινόπωρο του 2014 το ισλαμικό κράτος επιτέθηκε στην βορειοδυτική πόλη Κομπάνι, η οποία αυτοδιοικούταν δημοκρατικά. Εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο βγήκε στους δρόμους, για να εκφράσει την αλληλεγγύη του  στην γυναικεία επανάσταση που συντελούταν εκεί καθώς και  στο  εφαρμοσμένο δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης. Όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την ηρωική αντίσταση του YPJ, του YPG και του άμαχου πληθυσμού  και παρόλο που η κατάσταση ήταν αδιέξοδη, οι μαχήτριες και οι μαχητές κατάφεραν τελικά να απελευθερώσουν την πόλη, στις 26 Ιανουαρίου.

Όπως και με  την επανάσταση στη Ροζάβα, όπου πρωτοστάτησαν οι  γυναίκες για να οικοδομηθεί ένα σύστημα  αυτοδιοίκησης που να βασίζεται σε  δημοκρατικές, οικολογικές και απελευθερωτικές  αρχές, έτσι στάθηκαν και πάλι οι γυναίκες στο Κομπάνι, στην πρώτη γραμμή αντίστασης.

Στις 5 Οκτωβρίου του 2014, η θαρραλέα και  άφοβη YPJ μαχήτρια  Arin Mirkan- διοικήτρια για την άμυνα του Κομπάνι, θυσιάστηκε ώστε να σταματήσει η απόπειρα επίθεσης του ISIS, στο λόφο Mishtenur. Η ηρωική και ανιδιοτελής αυτή πράξη της αποτέλεσε ένα σημείο καμπής στον αγώνα  και έγινε σύμβολο αντίστασης. Η πόλη του Κομπάνι έγινε παγκόσμια γνωστή για την αντίστασή της, διότι συνέβαλε στην ήττα του ISIS.

Το τουρκικό κράτος υποστήριζε το ισλαμικό κράτος από την ίδρυσή του και κατά τη διάρκεια της επίθεσης στο Κομπάνι, προπαγάνδιζε ότι η πόλη είχε ήδη πέσει. Αλλά ο λαός του Κομπάνι αγωνίστηκε, νίκησε και ξαναέχτισε την πόλη. Το Κομπάνι όμως συνεχίζεται να βρίσκεται σε κίνδυνο, γιατί αυτό που δεν κατάφερε να κάνει το ισλαμικό κράτος, επιδιώκεται σήμερα από την Τουρκία, με την βοήθεια τζιχαντιστικών ομάδων.

Αρχές του 2018 το τουρκικό κράτος επιτέθηκε στο Αφρίν και κατέλαβε βίαια την πόλη. Στις 9 Οκτωβρίου συνέχισε τις εισβολές στο Gire Spi και στο Sere Kaniye. Από τότε τα κατειλημμένα εδάφη μετατράπηκαν  σε πεδία οπλισμένων , τρομοκρατικών ομάδων με δικά τους εκπαιδευτικά κέντρα, τα οποία  τρομοκρατούν τον πληθυσμό. Εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας διαπράττονται συνεχώς καθώς επίσης πολιτιστικές γενοκτονίες, βίαιη δημογραφική αλλοίωση και εκδίωξη και λαμβάνονται μέτρα εκτουρκισμού. Εγκλήματα όπως δολοφονίες, βιασμοί, γυναικοκτονίες, ληστείες, καταστροφές γης, ξερίζωση δέντρων και εμπρησμοί αγροτικών εκτάσεων έχουν γίνει καθημερινότητα στις περιοχές.

Η Τουρκία απειλεί και με άλλες επιθέσεις στη Βορειοανατολική Συρία, και το Κομπάνι είναι στο στόχαστρο.

Στις 23 Ιουνίου του 2020 δολοφονήθηκαν από τουρκικούς κηφήνες, τρεις ακτιβίστριες που συμμετείχαν στο γυναικείο κίνημα Kongra Star. Αυτή η επίθεση στις υπερασπίστριες των  γυναικείων δικαιωμάτων είναι μία επίθεση στη κοινωνία, στο γυναικείο κίνημα και στο δημοκρατικό σύστημα στη Ροζάβα. Με αυτήν την επίθεση η Τουρκία εκδικείται την ήττα του ισλαμικού κράτους, στο Κομπάνι.

Στις 25 Σεπτεμβρίου του 2020 συνελήφθησαν περισσότερα από 20 μέλη του HDP και κατηγορήθηκαν για τρομοκρατία και προπαγάνδα, επειδή είχαν καλέσει το 2014, για παγκόσμια κινητοποίηση για το Κομπάνι.

Αυτό όμως δεν θα μας σταματήσει. Το πνεύμα της αντίστασης των δολοφονημένων μας συντροφισσών μας ενδυναμώνει ως γυναίκες αγωνίστριες. Θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε, έτσι όπως κάναμε και στο Κομπάνι. Γιατί αντίσταση σημαίνει Ζωή. Λέμε «Όχι στην κατοχή και στη γενοκτονία! Θα υπερασπιστούμε τη Ζωή!».

Οφείλουμε και σήμερα όπως και τότε να εξεγερθούμε για το Κομπάνι. Έτσι όπως τότε που οι μαχήτριες νίκησαν το ισλαμικό κράτος και προστάτευσαν την ανθρωπότητα από αυτό, έτσι οφείλουν και τώρα οι γυναίκες και οι κοινωνίες να υπερασπιστούν το Κομπάνι.

Με αφορμή την 1η Νοέμβρη, της παγκόσμιας ημέρας για το Κομπάνι, καλούμε για δράση και αλληλεγγύη. Ακολουθούμε το κάλεσμα της καμπάνιας RiseUp4Rojava για την εβδομάδα δράσης, από 1 έως 8 Νοεμβρίου και καλούμε όλους και όλες να συμμετέχουν με ποικίλες δράσεις.

Το να υπερασπιστούμε το Κομπάνι, σημαίνει να υπερασπιστούμε  τη Ζωή!

Jin – Jiyan – Azadi * Γυναίκα – Ζωή – Ελευθερία

WOMED DEFEND ROJAVA – ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΘΗΝΑΣ

RiseUp4Rojava: Συμμετέχετε στο κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα Διεθνιστικής Αλληλεγγύης από 1-8 Νοέμβρη 2020

Από το Κομπάνι προς όλο τον κόσμο: Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό

Συμμετέχετε στο κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα διεθνιστικής αλληλεγγύης από 1-8 Νοεμβρίου 2020

Η Παγκόσμια ημέρα για το Κομπάνι και η επανάσταση στη Ροζάβα

Τη 1η Νοεμβρίου του 2014, εκατομμύρια άνθρωποι παγκόσμια κατέβηκαν στον δρόμο για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στην ηρωική αντίσταση στο Κομπάνι. Εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες, νέοι/ες και ηλικιωμένοι/ες, προοδευτικοί άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις, ενωμένοι αλλά και διαφορετικοί, στάθηκαν αποφασιστικά στο πλευρό των ανθρώπων της Ροζάβα και έδειξαν την υποστήριξη τους στον αγώνα ενάντια στην βαρβαρότητα και τον θάνατο που έσπερναν οι συμμορίες του Ισλαμικού κράτους. Όλος ο κόσμος με κομμένη την ανάσα παρακολούθησε τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές των Μονάδων Προστασίας των Γυναικών και των Ανθρώπων, YPJ και YPG, να παίρνουν θέση απέναντι στο σκοτάδι και να υπερασπίζονται την ανθρώπινη ύπαρξη σε κάθε σπίτι και σε κάθε δρόμο του Κομπάνι.

Με την επανάσταση στο Κομπάνι, που έμελλε να αποτελέσει την αρχή του τέλους του αυτοανακηρυχθέντος χαλιφάτου, άρχισε να γεννιέται ένα παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης αντίστασης και κοινών αγώνων, το οποίο πλέον οργανώνετε και υπάρχει σε κάθε γωνιά της γης χωρίς να γνωρίζει σύνορα και που υπερασπίζεται την ελπίδα. Η επανάσταση στην Ροζάβα αποτέλεσε ελπίδα και έμπνευση για ανθρώπους και αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο, γιατί τότε όπως και τώρα, στην Ροζάβα δεν υπερασπίζονται απλά την γη, τις πόλεις και τα χωριά. Με την Αυτόνομη Αυτοδιοίκηση, οι κοινωνίες τις βόρειας Συρίας δημιούργησαν ένα απτό παράδειγμα ενός ελεύθερου και δημοκρατικού μέλλοντος για την Μέση Ανατολή, πέρα από τον τοπικό δεσποτισμό και την ξένη κυριαρχία. Βασισμένοι στην ισότητα της συνύπαρξης όλων των πληθυσμών, την απελευθέρωση των γυναικών, έναν τρόπο ζωής που σέβεται το περιβάλλον και τις καθημερινές ανάγκες των ανθρώπων και μια πρωτόγνωρη μορφή ριζοσπαστικής δημοκρατίας, ανθίζει ένα διαφορετικό σύστημα για να δώσει λύσεις στα προβλήματα της βόρειας Συρίας έχοντας απέναντι του το χάος, την καταστροφή και τον πόνο του πολέμου.

Μέσα από αυτές τις ριζοσπαστικές προσεγγίσεις και λύσεις στα υπάρχοντα κοινωνικά ζητήματα, η επανάσταση στη Ροζάβα ήδη ακτινοβολεί πέρα από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Σε μια εποχή που οι άνθρωπο σε όλο τον κόσμο αναζητούν νέες λύσεις και έναν τρόπο να ξεφύγουν από την άβυσσο στην οποία το καπιταλιστικό σύστημα έχει ρίξει την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι της βορειοανατολικής Συρίας προσφέρουν πρακτικές απαντήσεις στα μεγαλύτερα ερωτήματα αυτής της εποχής.

Είτε ενάντια στις γυναικοκτονίες και την βία κατά των γυναικών, είτε για να σταματήσει η συνεχής καταστροφή και η απεριόριστη λεηλασία του φυσικού κόσμου, ενάντια στις κρατικές δολοφονίες και την ρατσιστική αστυνομική βαρβαρότητα και για να δοθεί ένα τέλος στην άρση φασιστικών πεποιθήσεων – σε όλο τον κόσμο εκατοντάδες χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους. Από άκρη σε άκρη, η αντίσταση δρα ενάντια σε ένα σύστημα που πρέπει να σταματήσει να κρατά την ανθρωπότητα και την φύση υπό τον ζυγό του. Η επανάσταση στην Ροζάβα/Βόρεια Συρία αποκτά την πραγματική της σημασία μέσα από αυτό ακριβώς το περιεχόμενο. Παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις τα εμπόδια, κατά την διάρκεια του πολέμου και την πανδημίας του Covid-19, οι άνθρωποι εκεί χτίζουν την δική τους διαφορετική καθημερινότητα αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Μια ζωή μακριά από την κρατική καταπίεση και την καπιταλιστική εκμετάλλευση με βάση την αυτο-οργάνωση και την ελευθερία γίνεται πραγματικότητα μέρα με τη μέρα. Επομένως, η επανάσταση στη Ροζάβα στην βόρεια Συρία πραγματώνει την ελπίδα μιας αξιοπρεπής, δίκαιης και ελεύθερης ζωής στον 21ο αιώνα.

Κουρδιστάν – Πόλεμος και Αντίσταση 

Η κοινωνική αυτοδιαχείρηση είναι ένα αγκάθι στην πλευρά αυτών που κυβερνούν την περιοχή και τις πολεμικές δυνάμεις που προσπαθούν να αναδιαμορφώσουν την Μέση Ανατολή σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα. Με ένα εμπάργκο από όλες τις πλευρές, πολιτικούς και διπλωματικούς αποκλεισμούς και ένα μεγάλο φάσμα ψυχολογικού πολέμου γίνετε μια εσκεμμένη προσπάθεια ώστε να βυθίσουν τα απελευθερωμένα μας εδάφη και το κίνημα στην κρίση και να του στερήσουν την αυτονομία του. Το φασιστικό τουρκικό κράτος, κάτω από την διεύθυνση του δικτάτορα Ερντογάν, επιτίθεται στην επανάσταση στο Κουρδιστάν, είτε στην Τουρκία, την Συρία ή το Ιράκ με ορμή και βαρβαρότητα. Από το 2016, ο τουρκικός στρατός κατοχής μαζί με τους Ισλαμιστές συμμάχους του, έχει εισβάλει επανειλημμένα στα απελευθερωμένα μας εδάφη και έχει κατακτήσει μεγάλες εκτάσεις της βόρειας Συρίας από το Αφρίν ως το Σερεκάνιγιε. Όμως οι επιθέσεις του τούρκικου φασισμού δεν περιορίζονται στην βόρεια Συρία. Το καθεστώς της Άγκυρας χτύπα οπουδήποτε κάποιος/α προσπαθεί να ζήσει ελεύθερος/η.

Επίσης, στο βόρειο Ιράκ (νότιο Κουρδιστάν), οι Τούρκοι κατακτητές προσπαθούν να κερδίσουν έδαφος εδώ και χρόνια και έτσι ξεκίνησαν φέτος τον Ιούνιο μια μεγάλου εύρους επίθεση ενάντια στην περιοχή του Χαφτανίν. Οι αντάρτικες μονάδες του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, PKK, έχουν αντισταθεί ενάντια στους εισβολείς για να υπερασπιστούν τις περιοχές του νότιου Κουρδιστάν. Ο αυτο-οργανωμένος προσφυγικός καταυλισμός του Μαχμούρ στο νότιο Ιράκ και τα βουνά του Σένγκαλ, όπου οι Γιεζίντι έχουν πάρει τις ζωές τους στα χέρια τους από την στιγμή της απελευθέρωσης τους από το Ισλαμικό κράτος και έχουν καθιερώσει την αυτο-διαχείριση βασισμένη στο σχέδιο βορειοανατολικής Συρίας, αποτελούν στόχο εναέριων επιθέσεων σχεδόν κάθε εβδομάδα. Ο στόχος του φασιστικού Τούρκικου κράτους δεν είναι η διεκδίκηση μιας περιοχής αλλά η διάλυση της επανάστασης και η καταστροφή οποιασδήποτε ελπίδας για ελευθερία.

Ο τούρκικος φασισμός είναι παγκόσμια απειλή – πρέπει να αντιμετωπισθεί παγκόσμια

Ο πόλεμος κατοχής που έχουν εξαπολύσει ενάντια στους ανθρώπους της περιοχής κάτω από την υποκριτική ταμπέλα του “πολέμου ενάντια στη τρομοκρατία” θα ήταν αδιανόητος χωρίς της πολιτική, οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη των συνεργατών τους , του ΝΑΤΟ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Χωρίς την εξωτερική τους υποστήριξη, τα δισεκατομμύρια οικονομικής υποστήριξης που λαμβάνουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς τα συστήματα όπλων της Γερμανίας. Ιταλίας, Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών και χωρίς την πολιτική νομιμοποίηση που ο τουρκικός φασισμός λαμβάνει από τους συμμάχους του , αυτό το καθεστώς θα είχε πέσει εδώ και καιρό. Στην Τουρκία, το Κουρδιστάν, την Συρία, το Ιράκ, την Λιβύη, την ανατολική Μεσόγειο και παντού όλα φτιάχνουν την ίδια εικόνα: Το φασιστικό σύστημα, το οποίο όχι μόνο κρατάει αιχμάλωτους τους Κούρδους και τους ανθρώπους της Τουρκίας και που έχει καταφέρει σταδιακά να αποτελέσει απειλή για όλη την περιοχή, κρατιέται ζωντανό από την παγκόσμια υποστήριξη και για αυτό τον λόγο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί διεθνιστικά.

Οι υποστηρικτές του πολέμου ενάντια στην επανάσταση, αυτοί που πλουτίζουν με τα μακελειά και τις φρικαλεότητες και αυτοί που νομιμοποιούν τις εφόδους κάθονται στην ασφάλεια των μετόπισθεν και πλουτίζουν από τις δολοφονίες. Ήρθε η ώρα να υποδείξουμε τους υπεύθυνους και να τους φέρουμε μπροστά στις ευθύνες τους.

Σε όλο τον κόσμο, για ένα καλύτερο μέλλον: Εξέγερση ενάντια στον φασισμό

Πλέον δεν θα παρατηρούμε παθητικά καθώς αυτοί θα καταστέλλουν την ελπίδα μας και καλούμε σε μια βδομάδα διεθνής αντίστασης από 1-8 Νοεμβρίου. Γνωρίζουμε ότι ο αγώνας ενάντια στον φασισμό για έναν άλλο κόσμο μπορεί να κερδηθεί μονάχα μέσα από κοινούς αγώνες .

Ας εκφράσουμε όλοι μαζί την αλληλεγγύη μας με τους/ις μαχόμενους/ες στη Ροζάβα και ας κατεβούμε στους δρόμους την 1η Νοεμβρίου για την παγκόσμια ήμερα για το Κομπάνι.

Από τις 2 έως τις 5 Νοεμβρίου ας αναδείξουμε τους κοινούς μας αγώνες και στόχους που μας ενώνουν, μας κινητοποιούν παγκόσμια και που μας ενδυναμώνουν παρά τις διαφορές μας.

Από τις 6 – 8, ας ενοχλήσουμε – μπλοκάρουμε – καταλάβουμε με έναν αποκεντρωμένο τρόπο τα σημεία της διεθνούς συνεργασίας και υποστήριξης του Τούρκικου κράτους.

Καλούμε, λοιπόν, σε μια βδομάδα αλληλεγγύης, μια εβδομάδα ενδυνάμωσης του αντιφασιστικού αγώνα παγκοσμίως, μια εβδομάδα αντίστασης κατά του φασιστικού καθεστώτος, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και του πολεμικού ολέθρου των ζωών μας.

 Ξεσηκωθείτε για τη Ροζάβα! – Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό!
Rise Up 4 Rojava! – Rise Up against Fascism!

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – RISE UP 4 THE REVOLUTION!

Διεθνές Κάλεσμα για δράσεις στις 18 και 19 Ιουλίου 2020

Εμείς, ως Women Defend Rojava, Διεθνιστική Κομμούνα, Make Rojava Green Again και RiseUp4Rojava, καλούμε σε παγκόσμιες ημέρες δράσης στις 18 και 19 Ιουλίου κατά της αποικιοκρατίας, του φασισμού, της πατριαρχίας και των γυναικοκτονιών, της οικολογικής καταστροφής και όλων των μορφών καταπίεσης. Θα διαδηλώσουμε, θα καταλάβουμε, θα αποκλείσουμε, θα διαμαρτυρηθούμε με δημιουργικούς τρόπους σε όλο τον κόσμο και θα δείξουμε τον κοινό αντιφασιστικό αγώνα μας σε ένα μέτωπο, δείχνοντας σε αυτούς που μας εμποδίζουν να ζούμε με αξιοπρέπεια και ελευθερία τι πιστεύουμε γι’ αυτούς. Επομένως, καλούμε όλους να συμμετάσχουν σε αυτές τις ημέρες δράσης και να τις μοιραστούν μαζί μας!

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – RISE UP 4 THE REVOLUTION!

RiseUp 4 the Revolution

Κατά της αποικιοκρατίας, του φασισμού, της πατριαρχίας και των γυναικοκτονιών, της οικολογικής καταστροφής και όλων των μορφών καταπίεσης σε ολόκληρο τον κόσμο

19 Ιουλίου: 8η επέτειος της επανάστασης στη Ροτζάβα (Rojava), της επανάστασης στη Νικαράγουα και της Ισπανικής Επανάστασης

Η 19η Ιουλίου είναι μια σημαντική ημέρα με διαχρονική σημασία για ολόκληρο τον κόσμο. Είναι σημαντική για όλες και όλους που αγωνίζονται ενάντια στον φασισμό και οικοδομούν τον κόσμο στον οποίο θέλουμε να ζήσουμε!

Στις 19 Ιουλίου, πριν από 8 χρόνια, ξεκίνησε στο Κομπάνι (Kobanê) της Ροτζάβα η μεγαλύτερη επανάσταση του 21ου αιώνα, μια συνεχής μάχη ενάντια στον φασισμό της εποχής μας. Η επανάσταση στη Ροτζάβα είναι ένας φάρος ελπίδας και για την υπόλοιπη Συρία, την ευρύτερη Μέση Ανατολή και ολόκληρο τον κόσμο. Το βασικό στοιχείο αυτής της επανάστασης είναι η απελευθέρωση των γυναικών. Υπάρχει μια γυναικεία επανάσταση στη Ροτζάβα. Είναι το παράδειγμα του πώς φαίνεται μια ριζοσπαστική-δημοκρατική, κοινωνική-οικολογική κοινωνία απελευθερωμένων γυναικών και μια πραγματικότητα βασισμένη στις ιδέες του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού, όπως προτάθηκαν από τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν (Abdullah Öcalan). Εδώ στη Ροτζάβα/ΒΑ Συρία, υπάρχει μια πραγματικότητα όπου οι γυναίκες, η νεολαία, οι εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες αποφασίζουν σε αυτόνομες συνομοσπονδιακές δομές για το πώς θα ζήσουν, ενώνονται και καταφέρνουν επιτυχίες –μαζί με το παγκόσμιο κίνημα αντίστασης– ενάντια στις δυνάμεις που μας καταπιέζουν εδώ και δεκαετίες.

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι αν ξεσηκωθούμε και αγωνιστούμε μαζί, δούμε τις συνδέσεις, μάθουμε ο ένας από την άλλη και κάνουμε τις επαναστάσεις του παρελθόντος και του παρόντος δικές μας, θα πετύχουμε!

Με την ίδια λογική, ας γιορτάσουμε επίσης αυτή τη μέρα τη νίκη κατά του φασισμού στη Νικαράγουα το 1979. Μετά από μια μακρά και σκληρή πάλη, η φασιστική στρατιωτική δικτατορία της οικογένειας Σομόζα συνετρίβει και άνοιξε ο δρόμος προς τη σοσιαλιστική πολιτική, με μεγάλες βελτιώσεις στην εκπαίδευση και τη γεωργία. Η επανάσταση στη Νικαράγουα, όπως και η επανάσταση στη Ροτζάβα, ακολουθούν την κληρονομιά του διεθνισμού και του κοινού αγώνα κατά του φασισμού επηρεασμένες επίσης ιδεολογικά και πρακτικά κι από άλλες επαναστάσεις, παρελθοντικές και σύγχρονες.

Επίσης, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ και ακολουθούμε τα βήματα της εργατικής τάξης που στις 19 Ιουλίου 1936 εναντιώθηκε στην απόπειρα για φασιστικό πραξικόπημα του εθνικιστικού κινήματος στην Ισπανία. Με τα όπλα στα χέρια του λαού, η εργατική τάξη νίκησε τον φασισμό στις μεγάλες πόλεις, κηρύσσοντας την κοινωνική επανάσταση στην Καταλονία και την Αραγονία. Η ηρωική αντίσταση και ο κοινός διεθνιστικός αγώνας από 50 χιλιάδες εθελοντές στις Διεθνείς Ταξιαρχίες είναι ένα παράδειγμα για τον αγώνα μας σήμερα.

Σήμερα, εκατοντάδες εθελοντές από όλο τον κόσμο συμμετέχουν στον επαναστατικό αγώνα στη Ροτζάβα/ΒΑ Συρία, έρχονται να μάθουν και να συμβάλουν στην επανάσταση των γυναικών, η οποία έχει ως βάση την απελευθέρωση των φύλων για την οικοδόμηση ενός κόσμου χωρίς φασισμό ποτέ και πουθενά, κατανοώντας ότι η εξέλιξη της πατριαρχίας καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας έχει διαμορφώσει το σημερινό καταπιεστικό σύστημα. Μαζί με το παγκόσμιο κίνημα αντίστασης, βρισκόμαστε σε έναν κοινό αγώνα ενάντια στο φασισμό, ακολουθώντας τα παραδείγματα των Διεθνιστικών Ταξιαρχιών, τον αγώνα κατά της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού στην Αλγερία, την Κούβα, τη Νικαράγουα, το Βιετνάμ και τις αναρίθμητες εξεγέρσεις κατά της καπιταλιστικής νεωτερικότητας και επομένως του ιμπεριαλισμού σε όλο τον κόσμο. Αν δεν αφήσουμε πίσω μας την πατριαρχική νοοτροπία, δεν θα μπορέσουμε ξεπεράσουμε τον καπιταλισμό, την αποικιοκρατία και τον φασισμό.

Δημοκρατική νεωτερικότητα εναντίον καπιταλιστικής νεωτερικότητας στην εποχή μας

Στις μέρες μας υπάρχουν δύο βασικά συστήματα που συγκρούονται μεταξύ τους: το σύστημα της καπιταλιστικής νεωτερικότητας, που υποστηρίζει την άνοδο του φασισμού, και το σύστημα της δημοκρατικής νεωτερικότητας με όλες τις αντικαπιταλιστικές, αντιιμπεριαλιστικές, αντι-πατριαρχικές, διεθνιστικές δυνάμεις του κόσμου που αγαπούν την ελευθερία! Σήμερα, η καπιταλιστική νεωτερικότητα και ο φασισμός στη Μέση Ανατολή υλοποιούνται με τη μορφή του ISIS και του φασιστικού τουρκικού κράτους, με όλους τους παγκόσμιους υποστηρικτές τους, ιδιαίτερα τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τον ευρύτερο διεθνή συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Αλλά οι δυνάμεις της δημοκρατικής νεωτερικότητας, με εμπροσθοφυλακή τη νεολαία, τις γυναίκες, τους καταπιεσμένους και τις εθνοτικές μειονότητες καθώς και την εργατική τάξη, δεν αποδέχονται τις απόπειρες γενοκτονίας και κατοχής και συνεχίζουν να αγωνίζονται και να οικοδομούν την εναλλακτική προοπτική με την οποία θέλουμε να ζήσουμε!

Ειδικά σε καιρούς όπου γίνονται προσπάθειες για επέκταση της κατοχής σε ολόκληρο το Κουρδιστάν με τις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις καθημερινές βομβιστικές επιθέσεις, με στόχο τη διάλυση της μεγαλύτερης επανάστασης του 21ου αιώνα·

σε καιρούς όπου η αποικιοκρατία και ο φασισμός βρίσκονται σε άνοδο και εκφράζονται ξεκάθαρα ως αναπόσπαστο μέρος όλων των εθνών-κρατών σε ολόκληρο τον κόσμο, χρησιμοποιώντας την πανδημία του Covid-19 ως δικαιολογία για τα αυταρχικά μέτρα που λαμβάνουν·

σε καιρούς όπου η ρατσιστική αστυνομική βία, οι ρατσιστικές επιθέσεις και η ξενοφοβία αυξάνονται σε όλο τον κόσμο, όπως βλέπουμε με τη ρατσιστική δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ στις ΗΠΑ, με τις ρατσιστικές επιθέσεις στο Hanau στη Γερμανία και με την παγκόσμια κατάσταση των προσφύγων στα σύνορα και στα καμπ·

σε καιρούς όπου οι γυναικοκτονίες είναι κρατική πρακτική όπως δείχνουν οι πρόσφατες βομβιστικές επιθέσεις στο Κομπάνι από το φασιστικό τουρκικό κράτος, σκοτώνοντας γυναίκες ακτιβίστριες, οι οποίες εργάζονται για την αυτοοργάνωση και την απελευθέρωση των γυναικών και όταν καθημερινά η πατριαρχική νοοτροπία σκοτώνει γυναίκες και nonbinary άτομα σε όλο τον κόσμο, σε καιρούς όπου η οικολογική καταστροφή στον πλανήτη μας έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και το κέρδος των καπιταλιστών μπαίνει πάνω από τις κοινωνικές ανάγκες των λαών και των μελλοντικών γενεών·

– σε αυτούς τους καιρούς, εμείς, ως παγκόσμιο κίνημα αντίστασης, ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Είμαστε οι δυνάμεις, που αγαπάμε την ελευθερία και την ανθρωπότητα, και όχι μόνο αντιστεκόμαστε σε αυτές τις επιθέσεις, αλλά χτίζουμε και την εναλλακτική λύση που οραματιζόμαστε. Ακολουθούμε όλους εκείνους που έπεσαν στον αγώνα για την ανθρωπότητα, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία, που έδωσαν τη ζωή τους για έναν καλύτερο κόσμο και των οποίων τη μνήμη κρατάμε ζωντανή κάνοντας τον αγώνα τους δικό μας και συνεχίζουμε την πορεία τους.

Εμείς, ως Women Defend Rojava, Διεθνιστική Κομμούνα και RiseUp4Rojava, καλούμε σε παγκόσμιες ημέρες δράσης στις 18 και 19 Ιουλίου κατά της αποικιοκρατίας, του φασισμού, της πατριαρχίας και των γυναικοκτονιών, της οικολογικής καταστροφής και όλων των μορφών καταπίεσης. Θα διαδηλώσουμε, θα καταλάβουμε, θα αποκλείσουμε, θα διαμαρτυρηθούμε με δημιουργικούς τρόπους σε όλο τον κόσμο και θα δείξουμε τον κοινό αντιφασιστικό αγώνα μας σε ένα μέτωπο, δείχνοντας σε αυτούς που μας εμποδίζουν να ζούμε με αξιοπρέπεια και ελευθερία τι πιστεύουμε γι’ αυτούς. Επομένως, καλούμε όλους να συμμετάσχουν σε αυτές τις ημέρες δράσης και να τις μοιραστούν μαζί μας!

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – RISE UP 4 THE REVOLUTION!

Η επανάσταση στη Μέση Ανατολή και σε όλο τον κόσμο θα κερδίσει – ο φασισμός θα συντριβεί.

Ζήτω η Διεθνιστική Αλληλεγγύη!

Πηγή: riseup4rojava – smash turkish fascism

Riseup4rojava: Ο δικτάτορας Ερντογάν απειλεί ξανά με εισβολή στη Συρία – Προετοιμαστείτε για την υπεράσπιση του Κομπάνι

Ανακοίνωση από τη Διεθνή Καμπάνια – #riseup4rojava smash turkish fascism

Ήδη τις τελευταίες μέρες αυξάνονται οι ενδείξεις ότι επίκειται μια νέα επίθεση του φασιστικού τουρκικού στρατού. Πάντα τονίζαμε ότι ο πόλεμος δεν σταμάτησε ποτέ, αλλά άλλαξε μονάχα τη μορφή του. Ο πόλεμος χαμηλής έντασης μπορεί σύντομα να μετατραπεί σε νέα ανοικτά μέτωπα. Ο εχθρός συγκεντρώνει ξανά πολεμικό εξοπλισμό και ισλαμιστές μισθοφόρους στα σύνορα των απελευθερωμένων περιοχών. Υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι το τουρκικό κράτος κατοχής προετοιμάζει νέες επιθέσεις ειδικά κατά της περιοχής του Kobane, αλλά απειλούνται και οι περιοχές δυτικά του Qamislo.

Το Kobane έχει γίνει σύμβολο νίκης αυτής της επανάστασης και ως εκ τούτου το καθεστώς του AKP-MHP δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον στην κατάληψη του. Με μια επιτυχημένη κατοχή του Kobane, οι εισβολείς θα είναι σε θέση να συνδέσουν τα κατεχόμενα εδάφη από το Serekaniye μέχρι το Afrin επιτυγχάνοντας  μια εντελώς νέα δυναμική. Με μια πιθανή επίθεση στις περιοχές δυτικά του Qamislo άλλη μια  σφήνα στις απελευθερωμένες περιοχές  θα περιορίσει περαιτέρω την ελευθερία κινήσεων των επαναστατικών δυνάμεων και του άμαχου πληθυσμού. Την ίδια στιγμή, δεν είναι μυστικό ότι η Τουρκία προσβλέπει κυρίως στα πλούσια  κοιτάσματα  πετρελαίου του Tirbespi και του Rimelan.

Στη χθεσινή συνάντηση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας αξιολογήθηκαν διάφορα σενάρια και διατυπώθηκε η ετοιμότητα για περαιτέρω ενέργειες, καθώς «παρά τις διεθνείς συμφωνίες, οι τρομοκρατικές οργανώσεις συνεχίζουν να επιδίδονται σε επιθέσεις κατά της Τουρκίας και του άμαχου πληθυσμού της Συρίας» . Στη σημερινή συνάντηση του κόμματος του AKP, ο δικτάτορας Ερντογάν επανέλαβε στην ομιλία του ότι «η Τουρκία δεν θα είναι θεατής στο Idlib ή στις άλλες περιοχές». Εκείνοι που ρωτούν τι κάνει η Τουρκία στη Συρία «πρέπει να διαβάσουν τη Συμφωνία των Αδάνων», η οποία δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία να διεξάγει αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στο βόρειο τμήμα της Συρίας και θα καταλάβει ότι η Τουρκία είναι σωστή με τις κατοχικές τις επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τη συμφωνία, «οι τρομοκράτες και όλοι εκείνοι που αποτελούν κίνδυνο για τη χώρα πρέπει να κυνηγηθούν μέχρι τέλους».

Ο δικτάτορας Ερντογάν τόνισε ότι « Δεν θα επιτρέψουμε στη τρομοκρατική οργάνωση των αυτονομιστών στη Συρία να χτίσει ένα άντρο προδοσίας» ακόμα κι αν αυτό σημαίνει τη χρήση στρατιωτικής δύναμης. Ενόψει της επίθεσης του Συριακού καθεστώτος, ο Ερντογάν απείλησε ακόμη και με άμεση επέμβαση, εάν το Idlib δεν επανέλθει στην κανονικότητα. Με τους ψευδείς ισχυρισμούς μεμονωμένων Τούρκων αξιωματούχων ότι οι δυνάμεις άμυνας του SDF δεν αποσύρθηκαν 30 χιλιόμετρα στη ζώνης ασφαλείας όπως συμφωνήθηκε προσπαθούν τώρα να νομιμοποιήσουν μια νέα επίθεση.

Αυτή τη στιγμή δεν είναι δυνατόν να προβούμε σε ακριβείς προβλέψεις για το πότε θα γίνει μια νέα επίθεση, αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να προετοιμαστούμε αναλόγως και να αντιμετωπίσουμε κάθε επίθεση με αποφασιστική, πλατιά  και πολυδιάστατη  αντίσταση. Ακριβώς όπως οι άνθρωποι της Ροζάβα προετοιμάζονται καθημερινά για να υπερασπιστούν την επανάσταση, το Διεθνές Κίνημα Αντίστασης πρέπει να προετοιμαστεί για όλα τα ενδεχόμενα. Είναι καιρός να επανέλθει η επαγρύπνηση και να κάνουμε όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες.

Η Επανάσταση της βορειοανατολικής Συρίας θα είναι Νικηφόρα – ο Φασισμός θα Τσακιστεί !

μετάφραση: Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη

και Hevalên Girîtê φίλες/οι, σύντροφισσες/οι Κρήτης

Αθήνα – Ηράκλειο Κρήτη, 1 Φλεβάρη 2020