Αρχείο ετικέτας Ροζάβα

YPG International: Τρία χρόνια κατοχής – τρία χρόνια αντίστασης

Σήμερα, 20 Ιανουαρίου, είναι η επέτειος τριών ετών κατάληψης του Αφρίν. Τον Ιανουάριο του 2018, το φασιστικό τουρκικό κράτος υπό το καθεστώς του Ερντογάν ξεκίνησε την φημισμένη “επιχείρηση Olive Branch” (Κλαδί Ελαίας) με την υποστήριξη χιλιάδων τζιχαντιστών μισθοφόρων. Στην ιδεολογική συμμαχία της τουρκικής κυβέρνησης (των κομμάτων MHP-AKP) και των ισλαμιστών έχουν αντισταθεί οι Μονάδες Προστασίας του Λαού και οι Μονάδες Προστασίας των Γυναικών -YPG και YPJ- με μια ηρωϊκή αντίσταση, για πάνω από δύο μήνες.

Το Αφρίν ήταν ίσως η πιο ειρηνική περιοχή όλης της Συρίας, ανέγγιχτη από τον πόλεμο και τις συγκρούσεις μέχρι την έναρξη της εισβολής. Το Αφρίν ήταν επίσης μία από τις περιοχές όπου αναπτύχθηκε σε σημαντικό βαθμό η κοινωνική οργάνωση που βασιζόταν στα διδάγματα και τις ιδέες του Αμπντουλά Οτσαλάν, ενός Κούρδου που μάχεται για την ελευθερία.

Η δημοκρατία του λαού, κοινόβια ζωή, οικολογικά προγράμματα και η απελευθέρωση των γυναικών, όλα επιτεύχθηκαν εκεί. Το Αφρίν έγινε ένας τόπος προσφυγιάς για εκατοντάδες Γιεζιντίτες που απέδρασαν από τον γενοκτονικό τρόμο του πολυαποκαλόμενου Islamic State, βρίσκοντας ένα νέο και πρωτίστως ασφαλές σπίτι στο Εφρίν. Σήμερα το Αφρίν είναι ερειπωμένο. Οι τζιχαντιστές κλέβουν και διαλύουν ό,τι ανήκε στους κατατρεγμένους κατοίκους της αλλά και ακόμα σε όσους έμειναν πίσω. Το περιβάλλον της περιοχής, η ιστορία της, οι τόποι πολιτισμού, όλα συστηματικά βεβηλώνονται. Οι γυναίκες απαγάγονται και βιάζονται και με βία ανήλικα κορίτσια γίνονται νύφες-τρόπαια. Με την αποδοχή του ΝΑΤΟ, η Τουρκία διαπράττει εγκλήματα πολέμου, στοχοποιώντας τον τοπικό πληθυσμό μέσω τρίτων, ειδικότερα την τζιχαντιστική ένωση γνωστή ως “Εθνικός Συριακός Στρατός”. Από την αρχή της πολεμικής τους επιχείρησης “Κλαδί Ελαίας”, η Τουρκία όχι μόνο επεδίωξε το σχέδιο βραχυπρόθεσμης πολεμικής κατοχής, αλλά και την πλήρη ένταξη της περιοχής στην Τουρκία. Σήμερα, τα παιδιά στο Αφρίν διδάσκονται με τουρκικά βιβλία, ιδέες και ιδεολογίες. Όλα στην παιδεία γράφονται στα τουρκικά ενώ η τουρκική λίρα και η τουρκική ταχυδρομική υπηρεσία έχει αναλάβει όλες τις οικονομικές και εφοδιαστικές πτυχές της περιοχής. Σε συνδυασμό με το χτίσιμο τείχους γύρω από τα κατεχόμενα εδάφη, μιλάμε για στυγνή επιχείρηση προσάρτισης. Αλλά το Αφρίν δεν είναι μόνο ένας τόπος γεμάτος ιστορίες από απαίσια εγκλήματα και καταπίεση. Είναι ένας τόπος γεμάτος ελπίδα, μόχθο και αντίσταση. Πολυάριθμοι διεθνιστές πήραν μέρος στην αντίσταση του Αφρίν. Από όλα τα μέρη του κόσμου, από τις πιο ποικιλόμορφες αντιστάσεις και ιδεολογικές καταβολές, οι σύντροφοί μας συμμετείχαν στην στρατιωτική και πολιτική εργασία. Κατά τη διάρκεια της αντίστασης, φίλοι μας όπως ο Kendal Breizh (Olivier François Jean Le Clainche), Şahin Hüseyni (Haukur Hilmarrson), Hêlîn Qereçox (Anna Campbell) και δεκάδες ακόμη φίλοι μας έπεσαν.

Στο Κουρδιστάν λέμε “Şehid Namirin” – οι μάρτυρές μας δεν πεθαίνουν. Οι μάρτυρές μας δεν πεθαίνουν γιατί θα τους θυμόμαστε και θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές τους και τις επιθυμίες τους. Γιατί το να τους θυμόμαστε είναι να πολεμάμε και να πολεμάμε σημαίνει να τους θυμόμαστε. Για εμάς, η 20η μέρα του Ιανουαρίου είναι ημέρα μνήμης όσων φίλων έπεσαν και όσων λόγων τους ώθησαν και μας ωθούν να ενταχθούμε και να συμμετέχουμε σε αυτή την επανάσταση, να της δίνουμε μορφή και να την υπερασπιστούμε. Είναι ημέρα μνήμης για να θυμόμαστε πως είναι σημαντικό να διαχωρίζουμε εμάς από τον εχθρό, να μην ξεχνάμε τι έχει συμβεί και να αντλούμε δύναμη από αυτό για τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια, τις επόμενες επιθέσεις. Για να θυμόμαστε πως μπορούμε όλοι να ενταχθούμε σε αυτή την επανάσταση και να προσφέρουμε στη Ροζάβα και την Αυτόνομη Διοίκηση Βόρειας και Ανατολικής Συρίας. Δεν έχει σημασία αν συμμετέχουμε στρατιωτικά ή κοινωνικά γιατί πρέπει να κατανοήσουμε το εξής: Η κοινωνία μπορεί να πετύχει μόνο με άμυνα και η άμυνα μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την κοινωνία.

Θέλουμε να τονίσουμε για άλλη μια φορά πως η Ροζάβα είναι μια επανάσταση όλων των ανθρώπων που συμμετέχουν εντός αυτής και προσφέρουν με σθένος και προσπάθεια. Η Ροζάβα είναι η γη όλων μας και μπορούμε να πραγματοποιήσουμε και να ζήσουμε εδώ ό,τι πάντα ονειρευόμασταν: Να χτίσουμε μια ελεύθερη ζωή. Όπως και πριν από εμάς, οι σύντροφοί μας, μέρα με τη μέρα, στο Ain Isa ή στο Til Temir, μάχονται ενάντια των εχθρών της επανάστασης, έτσι και εμείς ως διεθνιστές έχουμε κοινό καθήκον.

Εξαρτάται από εμάς να αποβάλλουμε τις κατοχικές δυνάμεις από το Αφρίν, τη Ροζάβα, το Κουρδιστάν και τη Μέση Ανατολή, μαζί με όλους τους ανθρώπους. Αυτό εξαρτάται από τον καθένα μας. Σήμερα θέλουμε ακόμα να θυμόμαστε τις πολλές στιγμές γέλιου, ευτυχίας, τις δυσκολίες που ζήσαμε και το πως όλοι μαζί, εμείς οι σύντροφοι, κοινά τις ξεπερνάμε και φωνάζουμε γεμάτοι σιγουριά για τη νίκη μας:

Ζήτω η αντίσταση του Αφρίν και του Κουρδιστάν!
Μέχρι την απελευθέρωση όλων των κατεχόμενων εδαφών!

Κάτω ο φασισμός στην Τουρκία και δε όλο το κόσμο!
Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη!

YPG International | Ιανουάριος 20, 2020
Πηγή:
https://athens.indymedia.org/post/1609798/

Oι δύο τελευταίες επισκέψεις του 2020 στο Λαύριο (Κυριακή 20/12 και Κυριακή 27/12)

Oι δύο τελευταίες επισκέψεις του 2020 στο Λαύριο (Κυριακή 20/12 και Κυριακή 27/12)

 
20/12/2020: Χωρίσαμε τα τρόφιμα και τα αφήσαμε στην είσοδο του Κέντρου Φιλοξενίας Κούρδων και στον καταυλισμό με τα κοντέινερς στη θέση Νεράκι. Οι υπεύθυνοι της περιφρούρησης τις παρέλαβαν και μας ευχαρίστησαν “εξ αποστάσεως”. Τρόφιμα, παιδικά παπούτσια, παιδικά ρούχα, παιδικά παιχνίδια… ήταν οι προμήθειες που κατεβάσαμε.
Ευχαριστούμε:
– τον Σπύρο από το Ηράκλειο Κρήτης για τα 18 μπουκάλια ελαιόλαδο που έστειλε.
– τους φίλους από τον Συνεταιρισμό Αλληλέγγυας Οικονομίας Συν Άλλοις” για το 12κιλο τσουβάλι με βιολογικό καλαμποκάλευρο και για τα τέσσερα 12κιλα μπιτόνια με ελιές.
Το Συν Άλλοις” πρόσφερε, επίσης, στη Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.) στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας ένα 20κιλο τσουβάλι με φακές και ένα 12κιλο μπιτόνι με ελιές.
– τον Δημήτρη από τον Βύρωνα για τα παιδικά ρούχα και τα παπούτσια και για τα δύο μπιτόνια με λάδι.
– τους συναγωνιστές από τον Άγιο Δημήτριο (Μπραχάμι) για τα γυναικεία ρούχα.
– την Γωγώ από τον Νέο Κόσμο για τα παιδικά ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια και τα βρεφικά είδη.
– τους φίλους από το φούρνο στην Καλλιθέα για τα τέσσερα τσουβάλια με ψωμί.
27/12/2020: Το ίδιο σκηνικό και σε αυτή την επίσκεψη…. Το Κέντρο Φιλοξενίας Κούρδων Προσφύγων βρίσκεται σε εκούσια “καραντίνα” (δεν δέχεται επισκέψεις και δεν επιτρέπεται η συχνή έξοδος στην πόλη του Λαυρίου των διαμενόντων σε αυτό).
Βρεθήκαμε στην είσοδο με τους συναγωνιστές από την Επιτροπή Στήριξης Προσφύγων Λαυρίου. Ξεφορτώσαμε εκεί τις προμήθειες που μεταφέραμε: τρόφιμα, καθαριστικά, πάμπερς…. Είχαμε μαζί μας 250 μελομακάρονα για να κεραστούν τα παιδιά (150 για το Κέντρο Φιλοξενίας και 100 για τον καταυλισμό με τα κοντέινερς στη θέση Νεράκι). Κουραμπιέδες και μελομακάρονα είχαν μαζί τους και οι συναγωνιστές από την Επιτροπή Στήριξης Προσφύγων Λαυρίου. Φέτος δεν μπορέσαμε λόγω της πανδημίας και του lock down να στήσουμε τη γιορτή για τα παιδιά που κάνουμε κάθε χρόνο τη γιορτινή περίοδο, για τον καινούργιο χρόνο. Όμως δεν μπορούσαμε να αφήσουμε χωρίς γλυκά τα παιδιά. Του χρόνου θα είμαστε όλοι/ες μαζί… και η γιορτή μας θα είναι πολύ μεγάλη και λαμπρή.
 
Ευχαριστούμε:
– τους φίλους από το φούρνο στην Καλλιθέα για τα τέσσερα τσουβάλια με ψωμί και τη σακούλα με τα τσουρέκια… και για τη σπέσιαλ τιμή για τα 250 μελομακάρονα… επίσης, το FC St. Pauli Athens Club που κάλυψε το κόστος τους.
– τη Χαρά από τον Νέο Κόσμο για τα παιδικά παπούτσια, ρούχα, παιχνίδια και το παιδικό καρότσι.
– την Ανοιχτή Συνέλευση Σάμου και την Αντιφασιστική Κίνηση Σάμου για τις 8 κούτες που έστειλαν…. με τρόφιμα, ξηρά τροφή, κονσέρβες, σοκολατάκια, μπισκότα, καθαριστικά, πάμπερς κ.ά.
Ευχόμαστε σε όλους τους ανθρώπους, στους φίλους και τους συναγωνιστές, στους Κούρδους πρόσφυγες, σε όλους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες καλές γιορτές, καλή χρονιά, καλή δύναμη στη δύσκολη συγκυρία που ζούμε, αγωνιστική αισιοδοξία και διάθεση δυναμώματος της αλληλεγγύης.
Από την πλευρά ως Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης δηλώνουμε πως, ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΜΑΣ. 
 
Οι Κούρδοι πρόσφυγες δεν παραιτούνται, παλεύουν ενάντια στις αντιξοότητες και τις δυσκολίες, σε πείσμα του κεντρικού και του τοπικού κράτους (Δήμος Λαυρεωτικής) που προσπαθούν να τους λυγίσουν με την εγκατάλειψη και τις κάθε είδους πιέσεις που τους ασκούν. Η αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων και των κοινωνικών συλλογικοτήτων τους στηρίζει….. γι’ αυτό και θα νικήσουν.
Βοηθήστε τη δράση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης…. Οι Κούρδοι πρόσφυγες στο Λαύριο δεν πρέπει να μείνουν μόνοι.
τραπεζικός λογαριασμός της Εθνικής Τράπεζας, για κατάθεση χρημάτων: 720 / 648866 – 81
IBAN: GR1001107200000072064886681
 
στον καταυλισμό με τα κοντέινερς στη θέση Νεράκι οι Κούρδοι πρόσφυγες “χτίζουν” και μερεμετίζουν….
στη φωτό βρύση που έφτιαξαν στην είσοδο του καταυλισμού
και η σημαία της μαχόμενης Ροζάβα πανταχού παρούσα
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Κούρδους Πολιτικούς Πρόσφυγες στο Λαύριο, Αθήνα – Δεκέμβρης 2020 

Συνέντευξη με το Διοικητή του SDF Umut Gabar στο ειδησεογραφικό δίκτυο ANF (09/11/2020): Ρωσία και Συρία έχουν το ρόλο τους στις τουρκικές επιθέσεις

Ο διοικητής του SDF Umut Gabar μίλησε στο ANF για την εισβολή και απόσυρση του τουρκικού στρατού από ορισμένες περιοχές στη Βόρεια και Ανατολική Συρία.

Το τουρκικό κράτος έχει εντείνει τις επιθέσεις του, ειδικά εναντίον της πόλης Ain Issa, τις τελευταίες εβδομάδες. Τι στοχεύουν το τουρκικό κράτος και οι μισθοφόροι του με αυτές τις νέες επιθέσεις εναντίον της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας;

Για να κατανοήσουμε τις επιθέσεις του τουρκικού κράτους στη Βόρεια και Ανατολική Συρία, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε πρώτα το σύστημα του τουρκικού κράτους. Η πολιτική του τουρκικού κράτους και του ίδιου του συστήματος δεν είναι πλέον αποδεκτά. Πρέπει να υπάρξει αλλαγή σε αυτό το σύστημα. Ωστόσο, η κυβέρνηση ούτε κατάφερε να βρει λύση για αυτό, ούτε θα μπόρεσε να υιοθετήσει ένα εξωτερικό μοντέλο που θα δημιουργούσε μια αλλαγή στο τουρκικό κρατικό σύστημα. Αντιμέτωπο με αυτό το αδιέξοδο, το τουρκικό κράτος προσπάθησε να κρατήσει τους πολιτικούς, το κοινό και τους θεσμούς απασχολημένους με προβλήματα εκτός της Τουρκίας. Φυσικά, αυτό οδήγησε το τουρκικό κράτος σε μια οικονομική κρίση, μια κρίση ασφάλειας και επίσης μια μεγάλη δημοκρατική κρίση. Ο Ερντογάν είναι στην εξουσία για 20 χρόνια, και το πέτυχε αυτό [μακροζωία] με κάποιες αλλαγές. Φυσικά, αυτές οι αλλαγές περιελάμβαναν την πλήρη καταστροφή της δημοκρατικής δομής στην Τουρκία.

Το τουρκικό κράτος έχει εμπλακεί στη συριακή κρίση υποστηρίζοντας πολλές ριζοσπαστικές ισλαμικές ομάδες για να ξεφύγει από τις εσωτερικές του κρίσεις και να κρατήσει τους ανθρώπους απασχολημένους με εξωτερικά προβλήματα. Γι ‘αυτό και το τουρκικό κράτος υποστήριξε τις συγκρούσεις στη Μεσόγειο Θάλασσα, το Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί να καλύψει τις βαθιές εσωτερικές κρίσεις που αντιμετωπίζει.

 

Η Τουρκία είχε πάντα ως στόχο τους Κούρδους*

Το τουρκικό κράτος επέλεγε πάντοτε τον κουρδικό λαό ως στόχο να καλύψει τις κρίσεις και τις ήττες του, διότι θεωρούσε πάντα τους Κούρδους εχθρούς και συνεχίζει να τους βλέπει έτσι. Οι σοβινιστικές και φασιστικές ομάδες στην Τουρκία πείθονται εύκολα όταν παίζεται η κουρδική κάρτα. Η πολιτική του τουρκικού κράτους δεν είναι καινούργια. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στην ιστορία. Για παράδειγμα, προσπάθησε να καλύψει την ήττα του κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με τη σφαγή των Αρμενίων. Η σφαγή στο Dersim και ο Sheik Said πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι επίσης αποτέλεσμα της ίδιας πολιτικής.

Αλλά το τουρκικό κράτος δεν μπόρεσε να επιτύχει αυτό που ήθελε. Φτάνοντας στα πρόσφατα γεγονότα, έπρεπε να καταλήξει σε συμφωνία στη Λιβύη. Η Ευρώπη υποστήριξε επίσης αυτήν τη συμφωνία. Στην πραγματικότητα, αυτό ήταν μια ήττα για το τουρκικό κράτος. Από την άλλη πλευρά, στην ένταση (Σ.τ.μ.: στο πρωτότυπο κείμενο αναφέρεται ως πόλεμος) μεταξύ της Ελλάδας και του τουρκικού κράτους, η Ευρώπη ανακοίνωσε ότι θα υποστηρίξει την Ελλάδα. Και πάλι, υπήρξαν ορισμένες διεθνείς συμφωνίες που προέκυψαν από διαφορετικές χώρες, και όλα αυτά επηρέασαν αρνητικά την πολιτική του τουρκικού κράτους.

Λοιπόν, πώς προσπαθεί η κυβέρνηση της Τουρκίας να πείσει την κοινή γνώμη και να τη διατηρήσει απασχολημένη λόγω αυτής της πολιτικής ήττας; Για άλλη μια φορά στόχευσε τους κουρδικούς και αραβικούς λαούς στη Συρία για να ξεπεράσει το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται.

 Το αληθινό πρόσωπο του Ερντογάν εκτίθεται στο Idlib*

Η απόσυρση του τουρκικού κράτους από ορισμένες περιοχές στη Λιβύη αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο του Ερντογάν. Ανώτεροι αξιωματούχοι του “Ελεύθερου Στρατού” που συνδέονται με το τουρκικό κράτος και ορισμένες μισθοφορικές ομάδες δήλωσαν ότι το τουρκικό κράτος αποσύρθηκε και δεν τήρησε τις υποσχέσεις του προς αυτούς. Η Ρωσία επιμένει στην επίλυση του προβλήματος του Idlib εδώ και αρκετούς μήνες. Η τουρκική κυβέρνηση είπε στους μισθοφόρους: «Θα αποσυρθούμε από εδώ, αλλά θα μεγαλώσουμε και θα επεκτείνουμε την περιοχή αλλού.» Προσπάθησε να πείσει αυτούς τους μισθοφόρους κάνοντας επίθεση στις περιοχές του Serekaniye, Gire Spi, Ain Issa και στο Til Temir.

Αυτή η πολιτική του τουρκικού κράτους δεν είναι νέα. Η διοίκησή μας και οι πολίτες μας γνωρίζουν αυτήν την πολιτική και η απάντησή της ήταν πολύ σκληρή. Το SDF απάντησε έντονα σε αυτές τις επιθέσεις. Οι άνθρωποι δεν έφυγαν από τον τόπο τους εξ αιτίας του πολέμου και οργάνωσαν διαμαρτυρίες ενώ συνέβαιναν συγκρούσεις στην Ain Issa. Βγήκαν στους δρόμους και διαμαρτυρήθηκαν για τις επιθέσεις. Οι ηγέτες της περιοχής εξέφρασαν την δυσφορία τους και δήλωσαν ότι δεν θα δεχτούν τις επιθέσεις. Η συμμετοχή στο SDF έχει αυξηθεί. Όλα αυτά αποτελούν απάντηση στις πολιτικές του τουρκικού κράτους.

Η Ρωσία και το συριακό καθεστώς δεν απάντησαν έντονα σε αυτές τις επιθέσεις. Γιατί νομίζετε ότι δεν το έχουν κάνει;

Δεν μπορούμε να πούμε ότι η Ρωσία και το συριακό καθεστώς δεν εμπλέκονται σε αυτήν την πολιτική. Παίζουν τον ρόλο τους σε αυτές τις επιθέσεις. Το τουρκικό κράτος δεν παραβιάζει τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός για πρώτη φορά. Οι επιθέσεις του τουρκικού κράτους συνεχίζονται από την πρώτη μέρα (Σ.τ.μ. της συμφωνίας). Μερικές φορές επιτέθηκε στην Til Temir. Πριν από δύο μήνες επιτέθηκαν ξανά στην Ain Issa με όλμους. Πριν από δύο μήνες, η Ρωσία, εκτός των άλλων, ισχυρίστηκε ότι δεν τους βοηθήσαμε (Σ.τ.μ. για τη συμφωνία), και ότι διατηρούσαμε ευνοϊκές σχέσεις με τον Διεθνή Συνασπισμό (Σ.τ.μ. ΗΠΑ κλπ).

Προσπάθησαν να ασκήσουν πίεση στη Διοίκηση του SDF, λέγοντας ότι «τίποτα δεν συμβαίνει χωρίς εμάς». Υπήρξε μια προσπάθεια να δείξουν σε εμάς και στον κόσμο ότι μόνο η Ρωσία μπορεί να λύσει τα προβλήματα. Αυτό συνέβη ένα μήνα πριν από τις επιθέσεις.

Μπορούμε να πούμε ότι το συριακό καθεστώς έχει επίσης υποχωρήσει σε στρατιωτική κλίμακα και όταν εξετάζουμε την οικονομική κρίση, είναι απελπιστικό. Το συριακό καθεστώς δεν μπορεί να κάνει τίποτα ούτε στρατιωτικά ούτε πολιτικά. Η Αυτόνομη Διοίκηση εφαρμόζει μια ισχυρότερη πολιτική.

 Η Ρωσία παρουσιάζεται ως το κλειδί για μια λύση*

Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, εφαρμόζει την πολιτική της με βάση την εξής πρόταση: «το τουρκικό κράτος θα έρθει, θα σας σφάξει, και μόνο εγώ μπορώ να σας προστατεύσω». Ταυτόχρονα με τις επιθέσεις κατοχής, υπήρξε μια επίθεση κατά της Αυτόνομης Διοίκησης από τον Τύπο του συριακού καθεστώτος. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη. Υπάρχει μια επανάσταση στη Βόρεια και Ανατολική Συρία και ο πόλεμος συνεχίζεται. Αν και η Αυτόνομη Διοίκηση ικανοποιεί τις ανάγκες των ανθρώπων, ωστόσο, υπάρχουν ελλείψεις. Τα υπάρχοντα προβλήματα θα επιλυθούν επίσης με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα, υπάρχει το θέμα των κρατουμένων του ISIS και ορισμένα προβλήματα ασφάλειας σε ορισμένα σημεία. Το συριακό καθεστώς προσπαθεί να επιτεθεί αξιοποιώντας αυτά τα προβλήματα. Στην πραγματικότητα, το καθεστώς άλλαξε πρόσφατα τον τόνο του εναντίον του SDF και της Αυτόνομης Διοίκησης.

Πολλές φορές, ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι είχε σχέσεις πληροφοριών με το συριακό καθεστώς. Η απόσυρση του τουρκικού κράτους από ορισμένες περιοχές συνδέεται με το Gire Sipi και το Serekaniye. Μπορεί να υπάρχει συμπαιγνία στο Idlib. Με την παράδοση του Idlib, ενδέχεται να υπάρξει συμφωνία για την παραχώρηση ανατολικά του Ευφράτη στους Τούρκους. Παρόμοιες συμφωνίες έχουν γίνει και στο παρελθόν. Επομένως, δεν είναι απίθανο να υπάρξει συμφωνία μεταξύ του συριακού καθεστώτος και του καθεστώτος Ερντογάν.

 Η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός προβλέπει ότι το τουρκικό κράτος και οι μισθοφόροι του πρέπει να μείνουν τουλάχιστον 3 km από τον αυτοκινητόδρομο M4. Φυσικά, η ίδια προϋπόθεση ισχύει και για το SDF. Βλέπουμε ότι η συμφωνία παραβιάζεται συνεχώς στον Μ4, και οι επιθέσεις συνεχίζονται. Πώς αξιολογείτε την αδιαφορία των δυνάμεων που ουσιαστικά διαμεσολάβησαν για την επίτευξη αυτής της συμφωνίας;

Στην πραγματικότητα, για να κατανοήσουμε καλά αυτήν την πολιτική, πρώτα απ ‘όλα, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε τα χαρακτηριστικά αυτής της συμφωνίας.

Όταν έγινε η συμφωνία, έπρεπε να είναι προσωρινή και όχι μόνιμη. Διότι εκείνη την εποχή υπήρχαν αντιφάσεις μεταξύ της κυβέρνησης των ΗΠΑ η οποία ήταν κατακερματισμένη. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι η υποχώρηση (των ΗΠΑ) ήταν σωστή, κάποιοι είπαν ότι ήταν λάθος. Με άλλα λόγια, δεν υπήρχε σαφής στάση στην πολιτική των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, η Ρωσία είχε ένα όνειρο να μπει σε αυτήν την περιοχή, αλλά δεν ήταν έτοιμη να το κάνει. Από την άλλη, στο πρόγραμμα του συριακού καθεστώτος, υπήρχε η προσπάθεια να προστατευθεί το ίδιο το καθεστώς και όχι να προστατευτεί ο λαός. Επιπλέον, η (Σ.τ.μ διεθνής) πίεση στο τουρκικό κράτος ήταν επίσης μεγάλη. Υπήρξαν διαμαρτυρίες σε πολλά μέρη από τη Μέση Ανατολή έως την Ευρώπη, πολιτικές – κοινωνικές οργανώσεις και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαμαρτυρήθηκαν για την κατοχή και πήραν θέση ενάντια στο τουρκικό κράτος. Με όλα αυτά, όλα τα μέρη πείστηκαν να καταλήξουν σε συμφωνία.

Πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι η διοίκηση του SDF δεν αποδέχθηκε πλήρως αυτήν τη συμφωνία. Ο διοικητής του SDF Mazlum Ebdi εξήγησε ότι ο μόνος λόγος αποδοχής αυτής της συμφωνίας ήταν η προστασία του λαού.

Η Τουρκία στοχεύει όχι μόνο στρατιωτικές δυνάμεις αλλά και πολίτες*

Το τουρκικό κράτος στόχευε όχι μόνο στρατιωτικές δυνάμεις αλλά και πολίτες. Το τουρκικό κράτος στόχευσε την πορεία αμάχων στο Serekaniye μπροστά σε ολόκληρο τον τύπο και σκότωσε 27 άτομα. Η πολεμική πολιτική του τουρκικού κράτους είναι πολιτική τρομοκρατίας. Πιστεύει ότι όσο περισσότερους ανθρώπους, ζώα και φύση σκοτώσει, τόσο μεγαλύτερη επιτυχία θα έχει.

Υπήρξε βαρβαρότητα και σφαγή. Απαγορευμένα όπλα χρησιμοποιήθηκαν στα Serekaniye, Gire Spi και Ain Issa. Το τουρκικό κράτος επέδειξε τη δολοφονική του νοοτροπία εδώ. Η Αυτόνομη Διοίκηση το είδε και έπρεπε να αποδεχτεί ορισμένα πράγματα.

Υπό αυτές τις συνθήκες προέκυψε η συμφωνία. Το συριακό καθεστώς δεν έχει σχέδιο προστασίας του λαού, απλά προσπαθεί να δείξει την παρουσία του στη διεθνή σκηνή. Η Ρωσία προσπάθησε επίσης να αναδείξει αυτή τη στάση του συριακού καθεστώτος ως επιτυχία. Έδωσε επίσης το μήνυμα: «Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να το λύσουν, εμείς μπορούμε.» Αλλά δεν το έκανε. Επιπλέον, δεν υπήρξε υψηλού επιπέδου συνάντηση (Σ.τ.μ. Ρωσίας) με το SDF και την Αυτόνομη Διοίκηση για την εξεύρεση λύσης.

Το τουρκικό κράτος συνέχισε την επιθετική του πολιτική για να πείσει τους μισθοφόρους και να τους κρατήσει πιστούς μετά την παράδοση της επαρχίας Idlib στο καθεστώς. Το τουρκικό κράτος γνωρίζει πολύ καλά ότι ο αυτοκινητόδρομος M4 είναι στρατηγικός στόχος για τη Ρωσία. Η Ρωσία προσπαθεί να κερδίσει τον Μ4 και τη στρατιωτική βάση Himimim μέσω του τουρκικού κράτους. Θέλει επίσης να χρησιμοποιήσει τις εμπορικές οδούς στα ανατολικά και νότια της Μεσογείου. Αυτή η γραμμή είναι στρατηγική για τη Ρωσία.

Το τουρκικό κράτος θέλει να καταλάβει στρατηγικά μέρη για τη Ρωσία και να τα χρησιμοποιήσει ως μέσο πίεσης. Η Τουρκία θα πληροί τις απαιτήσεις της μεταξύ τους συμφωνίας · το γνωρίζαμε καλά από την αρχή.

Η Τουρκία έχει αναπτύξει αυξημένο αριθμό δυνάμεών της στα σύνορα. Μπορούμε να υποψιαζόμαστε σχέδια για νέα κατοχή;

Αυτή η πολιτική του τουρκικού κράτους δεν είναι νέα. Υπήρχε πάντα. Ο Ερντογάν πάντα λέει «Ακόμα κι αν υπήρχε ένας Κούρδος στην Αφρική, θα τελειώσω μαζί του». Ο Ερντογάν δεν θα δεχόταν ποτέ έναν ελεύθερο, ανεξάρτητο και αξιότιμο Κούρδο. Στην αρχή ήθελε να τερματίσει τους Κούρδους μέσω του ISIS. Το ISIS θα μπορούσε να κινηθεί νότια του Ευφράτη και να εισέλθει στις περιοχές του καθεστώτος. Όμως δεν το έκανε, επιτέθηκε στις κουρδικές περιοχές. Πήγε στο Kobane. Ωστόσο, το συριακό καθεστώς δεν ήταν στο Kobane. Επιτέθηκε επίσης στο Tirbesipiye μέσω του μετώπου al Nusra το 2012-2013. Και πάλι, επιτέθηκαν στις πόλεις Derik και Rimelan. Με αυτόν τον τρόπο, ήθελε να καταστρέψει τον κουρδικό λαό και την αδελφότητα των λαών, αλλά έχασε. Μετά από αυτό, ήθελε να το κάνει μέσω του «Ελεύθερου Στρατού» και άλλων μισθοφόρων ομάδων, απέτυχε ξανά. Το τουρκικό κράτος στη συνέχεια ανέλαβε απευθείας δράση.

Το SDF είναι μια αμυντική δύναμη. Το SDF προσπάθησε κατά καιρούς να ασκήσει πίεση για την επίτευξη ορισμένων μακροπρόθεσμων έργων, προσπαθώντας επίσης να δεσμεύσει τα διεθνή ιδρύματα και τα νομικά ιδρύματα να κάνουν κάποια εργασία προκειμένου να προστατεύσουν τους ανθρώπους. Το SDF ήθελε να αναζητήσει λύσεις όχι με στρατιωτικό τρόπο αλλά πολιτικά και αποδέχτηκε ορισμένες συμφωνίες.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η δύναμή μας προέρχεται από τη μεγάλη εμπειρία μας. Ο μεγάλος ηρωισμός επιδείχθηκε στις περιοχές Afrin, Shehba, Gire Spi και Serekaniye. Μετά την κατάπαυση του πυρός, το SDF ξεκίνησε άμεση εκπαίδευση. Δούλεψε για να προετοιμάσει τόσο τις δυνάμεις του όσο και τους ανθρώπους για τυχόν καταστάσεις που θα προκύψουν.

Τώρα ο λαός μας γνωρίζει ότι εάν πρόκειται να αντιμετωπίσουμε έναν πόλεμο θα ήταν για ζωή ή θάνατο και αυτό πρέπει να το καταλάβει το τουρκικό κράτος. Οι λαοί της Βορειοανατολικής Συρίας θα ζήσουν με ελευθερία και αξιοπρέπεια. Το SDF είναι προετοιμασμένο για πόλεμο με κάθε τρόπο, έχει πνεύμα αντίστασης και ο λαός μας θα υποστηρίξει τις στρατιωτικές του δυνάμεις.

πηγή: https://anfenglishmobile.com

  • μεσότιτλος όπως παρατέθηκε στο πρωτότυπο κείμενο

Αναρχισμός και αγώνας για ζωή στην βορειοανατολική Συρία – Συνέντευξη με τον Αναρχικό Αγώνα, Αύγουστος 2020

Η ομάδα Faccao Ficticia, τον Αύγουστο του 2020, πήρε συνέντευξη από την αναρχική ομάδα Tekosina Anarsist (Αναρχικός Αγώνας) που δρα στην κοινωνική επανάσταση στη Rojava.

  1. Πως είναι και πως καθορίζετε τη δραστηριότητα του Αναρχικού Αγώνα? Που επιχειρείτε και πως είναι η σχέση σας με τις κοινότητες στο Συριακό έδαφος? (προφανώς, δεν χρειάζεται να αναφέρετε που είστε με ακρίβεια, απλά σε ποιο καντόνι ή κάποια γενικότερη αναφορά αρκεί)

Ο Αναρχικός Αγώνας (Tekosina Anarsist) είναι μια επαναστατική αναρχική κολεκτίβα αποτελούμενη από ανθρώπους από διάφορα μέρη του κόσμου που εργάζονται στη Βορειοανατολική Συρία (Δυτικό Κουρδιστάν) για να υποστηρίξουν τη συνεχιζόμενη επανάσταση. Αυτό που μας συνδέει δεν είναι απαραίτητα ένα μέρος ή μια περιοχή, ούτε μια συγκεκριμένη πρακτική. Είναι περισσότερο η μακροπρόθεσμη στρατηγική μας, οι μορφές οργάνωσης, οι μέθοδοι και η δέσμευση να αναλογιστούμε τον εαυτό μας και τον οργανισμό μας μέσω της συνεχούς μάθησης – με άλλα λόγια την προοπτική μας. Ήρθαμε στη βορειοανατολική Συρία εμπνευσμένοι από την επανάσταση που ξεκίνησε από το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα, για να εφαρμόσουμε τις ιδέες μας και τη δέσμευσή μας να οικοδομήσουμε την αυτονομία, να οικοδομήσουμε ελεύθερη ζωή σε μια  κοινωνία χωρίς κράτος. Πιστεύουμε ότι ο αγώνας του λαού και ειδικά ο αγώνας των γυναικών είναι η κύρια δύναμη για επαναστατικές αλλαγές, και αυτό που συμβαίνει εδώ είναι κάτι από το οποίο μπορούν να μάθουν πολλά οι αναρχικοί και οι επαναστάτες από όλο τον κόσμο. Αντιμετωπίζοντας τις προκλήσεις που φέρνει μια επανάσταση, ο καλύτερος τρόπος να μάθεις είναι να σταθείς δίπλα στους ντόπιους και να μοιραστείς ψωμί μαζί τους.

Αποφασίσαμε να μείνουμε εδώ και να υπερασπιστούμε την επανάσταση, μέσα στις δύσκολες αντιθέσεις που αντιμετωπίζει η κοινωνία όταν περνάει μεγάλες αλλαγές, και να υπερασπιστούμε τον ένοπλο αγώνα ενάντια στους εχθρούς που προσπαθούν να την καταστρέψουν. Ο Αναρχικός Αγώνας δεν είναι ένα μεγάλο κίνημα – αλλά μια σταγόνα στον ωκεανό για την οργάνωση των ντόπιων. Ωστόσο, εργαζόμαστε σε διαφορετικούς τομείς δραστηριοτήτων και η δουλειά μας βρίσκεται εντός ή συντονίζεται με τις τοπικές δομές. Μπορεί να είναι στρατιωτική εργασία, ιατρική μάχης, εργασία για την υγεία, διάφορες μορφές πολιτικής οργάνωσης και, κυρίως, εκπαίδευση. Αυτό είναι κάτι θεμελιώδες που πραγματικά μας λείπει ειδικά στη Δύση – να πηγαίνουμε βαθύτερα, για να μάθουμε, να προχωρήσουμε, να μοιραστούμε, να ακούσουμε, να ξεπεράσουμε το εγώ, να χτίσουμε συλλογικές αφηγήσεις, να επαναπροσδιορίσουμε όρους και έννοιες σε ένα ευρύτερο επίπεδο «κοινωνίας», όχι μόνο ατομικά στα δικά μας κεφάλια. Για να αναζητήσουμε σημεία σύνδεσης αντί για διαχωρισμό.

Η σχέση με τις τοπικές δομές και τους ανθρώπους είναι θεμελιώδης και σε πολλά επίπεδα η επιβίωσή μας βασίζεται σε αυτό. Προσπαθούμε να χτίσουμε και να διατηρήσουμε καλές σχέσεις με διαφορετικές ομάδες και τοπικές οργανώσεις, από τις οποίες μαθαίνουμε πολλά σε αυτήν την κοινωνία που είναι γεμάτη ποικιλομορφία. Θέλουμε επίσης να διευρύνουμε αυτήν την ποικιλομορφία και η δουλειά μας περιλαμβάνει τη δημιουργία θέσης στην επανάσταση για άτομα που μπορεί να μην χωράνε αλλού. Οι τρανς και οι μη-συμβατικού φύλου σύντροφοι δεν είναι κατανοητοί από πολλές δομές εδώ και η κοινωνία έχει πολύ ιδιαίτερες σχέσεις μεταξύ των φύλων. Πρέπει να κάνουμε χώρο προσεκτικά και με σεβασμό για όλους τους συντρόφους να συμμετάσχουν στον αγώνα, και να είμαστε οι ίδιοι οι εαυτοί μας με επαναστατικό τρόπο. Έχουμε μια μεγάλη ποικιλία ταυτοτήτων φύλου στις τάξεις μας και, ακόμα και αν αυτό προκαλεί κάποιες δύσκολες καταστάσεις, προσπαθούμε να διατηρήσουμε αυτή τη γραμμή, ανοίγοντας χώρο για άτομα που έχουν εμπειρίες εκτός της προνομιακής πατριαρχικής τάξης – δηλαδή, θέλουμε να προσκαλέσουμε ειδικά γυναίκες, trans και queer συντρόφους για να συνεργαστούν μαζί μας.

  1. Είδαμε ότι συμμετείχατε αρκετά όχι μόνο στον ίδιο τον αγώνα, αλλά στην υποστήριξη / βοήθεια και τον εφοδιασμό, όπως και κάποιοι από εσάς συνεργαζόσασταν με το ασθενοφόρο διάσωσης ανθρώπων στο μέτωπο. Ποιες είναι οι κύριες μορφές δράσης που κάνετε και τι εύρος έχουν;

Στην αρχή ο Αναρχικός Αγώνας ήταν κυρίως μια στρατιωτική δομή για την υπεράσπιση της επανάστασης ενάντια στις επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους, πάντα με σκοπό να υποστηρίξει τα τοπικά κινήματα και τον τοπικό πληθυσμό. Συνειδητοποιήσαμε την ανάγκη υποστήριξης των ιατρικών ομάδων στις στρατιωτικές δυνάμεις και αρχίσαμε να συμμετέχουμε σε αυτό το μέτωπο. Εργαστήκαμε ως ιατροί μάχης σε διαφορετικές επιχειρήσεις και μέτωπα, από το τέλος του χαλιφάτου Daesh στο Deir Ezzor, μέχρι την αντίσταση ενάντια στην τουρκική εισβολή στο Serekaniye και στο Til Tamer. Στο πεδίο της ιατρικής, υπάρχει ένα ευρύ φάσμα θέσεων εργασίας που συχνά μπορούν να αλλάξουν από ιατρική μάχης, σε σημεία τριγώνου (σημεία διαχωρισμού τραυματιών), σε μεταφορά ή σε νοσοκομειακή εργασία. Διαφορετικοί άνθρωποι ή ομάδες εργάζονται σε διάφορους τομείς και συχνά η ανάγκη αλλαγής από τη μια τακτική στην άλλη δεν είναι επιλογή αλλά ανάγκη ανάλογα με την κατάσταση. Επομένως, προσπαθούμε να εκπαιδευτούμε με τρόπο που να μας επιτρέπει να είμαστε ευέλικτοι στη δουλειά μας. Μερικοί από εμάς έχουν ήδη ιατρικό υπόβαθρο, αλλά όσοι δεν έχουν, έλαβαν εκπαίδευση εδώ από συντρόφους. Αυτό έγινε από το μηδέν, ωθούμενοι από την αναγκαιότητα και τον επείγοντα χαρακτήρα του πολέμου, και όλοι ίσως χρειαστεί να αναλάβουν δουλειά που δεν ήξεραν να κάνουν πριν – για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, τους συντρόφους τους και τους ανθρώπους. Όταν οι σύντροφοι μιλάνε για αυτοάμυνα δεν αναφέρονται μόνο στη μάχη με όπλο, γιατί παλεύουμε για τη ζωή, για να υπερασπιστούμε και να διατηρήσουμε τη ζωή.

Οι ομάδες μας σίγουρα δεν ήταν οι πρώτες ούτε οι μόνες που λειτουργούσαν ως ιατροί μάχης στη Βορειοανατολική Συρία, αλλά ειδικά στην αρχή, αυτό ήταν σπάνιο. Όταν κοιτάμε πίσω βλέπουμε ότι υπήρχαν τρεις στόχοι σε αυτό το έργο. Πρώτον, για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτό το έργο, να μάθουμε και να είμαστε έτοιμοι όποτε χρειάζεται, να κερδίσουμε εμπιστοσύνη μέσω της δουλειάς μας και να παράσχουμε βοήθεια σε τραυματίες συντρόφους το συντομότερο δυνατό. Δεύτερον, να συνεργαστούμε με τις τοπικές δυνάμεις με τρόπο που να δείχνει μέσω της πρακτικής ότι αυτή είναι μια πολύ σημαντική δουλειά, πιέζοντας μας να αναπτύξουμε αυτόν τον ρόλο στις τάξεις του SDF (Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις). Και τρίτον, να δούμε πώς μπορούμε να μοιραστούμε γνώσεις και δεξιότητες με ορισμένους ενδιαφερόμενους συντρόφους για να πολλαπλασιάσουμε αυτούς που κάνουν αυτήν την εργασία, οργανώνοντας εκπαίδευση με άλλες ομάδες ώστε να παρέχουμε περισσότερη βοήθεια στις πρώτες γραμμές. Είδαμε ότι δεν αρκεί να είμαστε μια ομάδα γιατρών μάχης και ότι κάθε άτομο θα πρέπει να μπορεί να βοηθά τους συντρόφους του εάν τραυματίζονται και επίσης να μπορεί να θεραπεύει και τον ίδιο τον εαυτό του. Έχουμε εκπαιδεύσει τους εαυτούς μας και τους συντρόφους μας σε άλλες επαναστατικές διεθνιστικές δομές, και πρόσφατα, για πρώτη φορά, δώσαμε στις δυνάμεις του SDF μια εκπαίδευση πρώτων βοηθειών, η οποία ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα και επίσης μια ευχάριστη εμπειρία. Εδώ όλοι είναι μαθητές και δάσκαλοι ταυτόχρονα, αυτό που μαθαίνουμε το μεταδίδουμε ο ένας στον άλλο.

  1. Μπορείτε να δώσετε μια σύντομη ενημέρωση σχετικά με την κατάσταση στη Ροζάβα μετά την τουρκική εισβολή και τους τζιχαντιστές συμμάχους της και τώρα με την πανδημία του COVID; Πώς επηρεάζει αυτός ο νέος παράγοντας τον αγώνα και την επαναστατική καθημερινή ζωή; Υπάρχει κάποιο συντονισμένο πρόγραμμα; Πώς εκμεταλλεύεται η τουρκική κυβέρνηση αυτήν την κατάσταση για να συνεχίσει την επίθεση;

Η τουρκική κατοχή, από το Afrin το 2018 και που συνεχίστηκε τον Οκτώβριο του 2019 στο Serekaniye και το Gire Spi, επανέφερε τον πόλεμο στη Rojava και μαζί με αυτό μια νέα ανθρωπιστική κρίση. Εκατοντάδες χιλιάδες αναγκάστηκαν να φύγουν για να σώσουν τη ζωή τους, αναζητώντας καταφύγιο σε άλλες πόλεις ή καταυλισμούς προσφύγων. Αυτό δημιούργησε υψηλό κίνδυνο μολυσματικών ασθενειών, λόγω των δυσκολιών και των συνωστισμών στα στρατόπεδα προσφύγων. Επίσης, με την τρέχουσα υγειονομική κρίση να κλιμακώνεται εδώ, αυτή η κατάσταση γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνη. Ο πόλεμος έφερε επίσης άλλα προβλήματα για το σύστημα υγείας: οι περισσότερες ιατρικές ΜΚΟ έφυγαν από τη Βορειοανατολική Συρία όταν ξεκίνησε η εισβολή, οπότε χάσαμε την πρόσβαση σε φάρμακα και ειδικευμένους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας. Το σύστημα υγείας της αυτοδιοίκησης έπρεπε να καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να καλύψει τα κενά που άφησε η απόσυρση των ΜΚΟ. Αρκετές προφυλάξεις υιοθετήθηκαν τον Μάρτιο για την πρόληψη μιας έξαρσης του COVID-19 μετά την ανίχνευση ορισμένων θετικών περιπτώσεων και για λίγο οι προσπάθειες ήταν επιτυχείς. Αυτό έδωσε λίγο χρόνο για να γίνουν περαιτέρω προετοιμασίες, να οργανωθούν χώροι για παρακολούθηση ασθενών, να εξασφαλισθεί η παροχή χρήσιμων ιατρικών προμηθειών και να δομηθούν αναπνευστήρες. Στις αρχές Αυγούστου τα νοσοκομεία άρχισαν να εντοπίζουν ασθενείς με COVID σε διάφορες πόλεις, οπότε αυξήθηκαν οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί και άλλα μέτρα. Ταυτόχρονα, στην άλλη πλευρά των συνόρων, η Τουρκία έχει μαζικά κρούσματα COVID και στέλνουν αρκετούς μολυσμένους ασθενείς σε νοσοκομεία στα κατεχόμενα εδάφη της βόρειας Συρίας, ειδικά στο Serekaniye και στο Αφρίν. Με αυτές τις συνθήκες, ο τουρκικός στρατός που εκμεταλλεύεται το ξέσπασμα του ιού για να ξεκινήσει μια επίθεση είναι μια πολύ πραγματική απειλή και οι δυνάμεις αυτοάμυνας προσπαθούν να λάβουν όλα τα δυνατά μέτρα για να αποτρέψουν ένα καταστροφικό σενάριο. Όπως και πριν, δεν τίθεται θέμα αν ο τουρκικός στρατός θα επιτεθεί στη Ροζάβα ή όχι. Το θέμα είναι πότε και πού θα το κάνουν.

  1. Η διεθνής αναρχική αλληλεγγύη είναι μια σημαντική πτυχή του επαναστατικού αγώνα στην ιστορία. Και η επανάσταση στη Rojava είναι γνωστό ότι έχει κάποια επιρροή αναρχικών σκέψεων και προοπτικών. Πόση επιρροή βλέπετε εκεί; Πώς θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη / ισχυρότερη;

Μπορούμε να βρούμε σαφώς την επιρροή ορισμένων αναρχικών προοπτικών στις ιδέες του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Πολλοί άνθρωποι έχουν ήδη επισημάνει τις σχέσεις με τις ιδέες του Murray Bookchin, ο οποίος καλούσε να οργανώσει κοινότητες και να οικοδομήσει μια διπλή εξουσία, αναπτύσσοντας αυτονομία και κοινοτισμό βασισμένο στην οικολογία και την άμεση δημοκρατία. Μπορούμε επίσης να βρούμε επιρροές από άλλους αναρχικούς στοχαστές, κατανοώντας το κράτος ως το κύριο σύστημα βίας και καταπίεσης και την επακόλουθη αποφασιστικότητα να οικοδομήσουμε μια κοινωνία χωρίς κράτος. Αλλά πάνω απ ‘όλα οι πιο σχετικές αλλαγές προέρχονται από το κουρδικό γυναικείο κίνημα, λέγοντας ανοιχτά ότι πρέπει να απαλλαγούμε από το κράτος για να ξεπεράσουμε τον καπιταλισμό και ότι πρέπει να ανατρέψουμε την πατριαρχία για να ξεπεράσουμε το κράτος, θέτοντας την απελευθέρωση των γυναικών ως προτεραιότητα αυτού του κινήματος.

Αλλά αυτές οι ιδεολογικές εξελίξεις δεν έφεραν πάντα ριζική αλλαγή στον τρόπο οργάνωσης του κουρδικού επαναστατικού κινήματος και εξακολουθούμε να βλέπουμε μεγάλη επιρροή των παλιών μαρξιστικών-λενινιστικών πρακτικών που επικρίνουν τα αναρχικά κινήματα, όπως η συγκέντρωση και η ιεραρχική οργάνωση. Όταν πρόκειται να κάνεις πρακτικά βήματα, αυτές οι αντιφάσεις αποτελούν την κύρια πρόκληση, ενώ συχνά υπάρχουν πατερναλιστικές προσεγγίσεις προς την κοινωνία – κληρονομιά της πρωτοποριακής νοοτροπίας των επαναστατικών κομμάτων. Η αντιμετώπιση αυτών των αντιφάσεων και η ικανότητα να συνεχίσουμε να προχωρούμε είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους αναρχικούς εδώ. Η στάση της κριτικής αλληλεγγύης και της συνεργασίας με ένα κίνημα που, ακόμα κι αν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε ορισμένες πτυχές, είναι σήμερα μια από τις πιο σχετικά επαναστατικές διαδικασίες στις οποίες μπορούμε να βρούμε τον εαυτό μας. Υπάρχουν πολλά πράγματα μακριά από την ουτοπική κοινωνία που ονειρευόμαστε: οι τοπικές κοινότητες δεν είναι τα επαναστατικά συμβούλια που θα θέλαμε να δούμε, οι γαιοκτήμονες εξακολουθούν να κατέχουν μεγάλα ποσά γης, οι ηλικιωμένοι εξακολουθούν να πωλούν τις κόρες τους σε γάμο με αντάλλαγμα χρήματα ή εμπορεύματα, οι άνθρωποι πεινούν και πρέπει να ενταχθούν στις στρατιωτικές τους δυνάμεις για να τροφοδοτούν τις οικογένειές τους, το SDF συνδιαλέγεται με ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και συνάπτει συμφωνίες με αμερικανικές εταιρείες για τον έλεγχο των πετρελαϊκών πεδίων, χιλιάδες στρατιώτες του Daesh βρίσκονται σε φυλακές περιμένοντας μια ευκαιρία να αποδράσουν και να ανοικοδομήσουν το αιματηρό Χαλιφάτο,  Afrin, Serekaniye και Tal Abyiad βρίσκονται ακόμα υπό Τουρκική κατοχή… Είναι πολύ δύσκολο να αναπτυχθούν σταθερές λύσεις σε αυτά τα προβλήματα, με ή χωρίς αναρχικές προοπτικές.

Μέχρι τώρα, τα αναρχικά οργανωμένα κινήματα δεν έπαιξαν μεγάλο ρόλο σε αυτήν την επανάσταση. Αν κοιτάξουμε αριθμούς αναρχικών και άλλων επαναστατών διεθνιστών που εμπλέκονται στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο το 1930 και τους συγκρίνουμε με τη συμμετοχή στη βορειοανατολική Συρία, δεν μπορούμε να είμαστε τίποτα άλλο παρά απογοητευμένοι. Είναι ακόμα πιο απογοητευτικό αν συγκρίνουμε πόσα άτομα από τόσα διαφορετικά μέρη προσχώρησαν στο Daesh την τελευταία δεκαετία. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε επαναστάτης πρέπει να τρέξει προς τη Βορειοανατολική Συρία αυτή τη στιγμή, αλλά σίγουρα είναι κάτι που πρέπει να μας κάνει να σκεφτούμε ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση της αναρχικής διεθνούς αλληλεγγύης. Στη Δύση, τα κινήματά μας που αυτοαποκαλούνται επαναστατικά βασίζονται αναφορικά στην ταυτότητα και την υποκουλτούρα, επηρεασμένα από τον καπιταλιστικό εκσυγχρονισμό σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Η εμφάνιση του YPJ / YPG έγινε προσβάσιμη σε εμάς λόγω της προσοχής των μέσων ενημέρωσης, των εκστρατειών στα κοινωνικά δίκτυα και των αφισών στους τοίχους. Αυτά τα πράγματα δεν είναι κακά από μόνα τους, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε βαθύτερα από αυτό. Πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί προχωρά αυτή η επανάσταση ενώ τα κινήματά μας έχουν κολλήσει, τι σημαίνει να είμαστε επαναστάτες, τι είδους ζωή προσπαθούμε να ζήσουμε, τι είδους σχέσεις θέλουμε να έχουμε, τι σημαίνει ελευθερία για εμάς και πώς επηρεαζόμαστε από τον φιλελευθερισμό και τον ατομικισμό («κάνω αυτό που θέλω»). Γνωρίζουμε ότι φέρουμε επίσης μια ευθύνη για το πώς παρουσιάζεται ο αγώνας στη Δύση και δεν έχουμε πράξει τόσο καλά επικοινωνιακά στα μέσα ενημέρωσης στο παρελθόν. Συνειδητοποιούμε ότι μόλις αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε λίγο από όλες αυτές τις ερωτήσεις και ότι η εξεύρεση απαντήσεων θα είναι ένας μακροχρόνιος αγώνας, όχι κάτι που μπορούμε να λύσουμε με ρηχές συντομεύσεις. Εφόσον θέλουμε να έχουμε μεγαλύτερη επιρροή στα διεθνή επαναστατικά κινήματα, αυτά είναι τα ερωτήματα και οι αντιφάσεις που πρέπει να προβληθούν.

  1. Τι έχει αλλάξει στο πλαίσιο της καθημερινής ζωής και των δημοφιλών οργανώσεων από την πτώση του ISIS όπως ήταν στο παρελθόν; Πώς θέτει η τουρκική εισβολή την πιθανότητα οπισθοδρόμισης;

Υπάρχουν πολλές αλλαγές που μπορούμε να αναφέρουμε σχετικά με το τέλος του χαλιφάτου. Οι πρώτες είναι οι κοινωνικές προκλήσεις και αντιφάσεις που αντιμετωπίζει η αυτοδιοίκηση για να ενσωματώσει όλες τις περιοχές που απελευθερώθηκαν από το Daesh. Πόλεις όπως η Raqqa, η Manbij και η Tabqa, που έζησαν για μερικά χρόνια υπό τον θεοκρατικό φασισμό του Ισλαμικού Κράτους, αποτελούν πλέον μέρος της αυτοδιοίκησης και πρέπει να αντιμετωπίσουν όχι μόνο την ανοικοδόμηση των πόλεων μετά τον πόλεμο, αλλά και τις συγκρούσεις και αντιφάσεις των κοινωνικών αλλαγών. Αυτές οι προκλήσεις είναι ακόμη μεγαλύτερες σε περιοχές όπως η Deir Ezzor, η οποία επίσης αποτελεί παραδοσιακό αραβικό έδαφος με βαθιά ριζωμένο φυλετικό και συντηρητικό σύστημα, μακριά από τις επαναστατικές αξίες της αυτοδιοίκησης σχετικά με θέματα όπως η κοινωνική οργάνωση, η θρησκευτική ελευθερία και ειδικά η απελευθέρωση των γυναικών. Μαζί με τις κοινωνικές προκλήσεις, υπάρχουν επίσης οικονομικές, οικολογικές και στρατιωτικές προκλήσεις. Οι ισλαμικοί κρυφοί πυρήνες συνεχίζουν να επιτίθενται και να αποσταθεροποιούν την περιοχή και οι δυνάμεις που είναι πιστές στην κυβέρνηση του Άσαντ κάνουν επιχειρήσεις για να ανακτήσουν τον έλεγχο της περιοχής, προσπαθώντας να ανατρέψουν την Αυτοδιοίκηση.

Φυσικά η τουρκική εισβολή καθιστά τα πάντα ακόμα πιο περίπλοκα, όχι μόνο από τη στρατιωτική κατοχή των περιοχών Afrin, Serekaniye και Gire Spi, αλλά και από τον ειδικό πόλεμο σε άλλες περιοχές, όπως η διακοπή της πρόσβασης στο νερό και η εστίαση των επιθέσεων με drone σε επιλεγμένους στόχους. Το τουρκικό κράτος χρησιμοποιούσε πάντοτε το Ισλαμικό Κράτος, παρέχοντάς τους όπλα, ιατρική περίθαλψη και βοήθεια για τη διέλευση των συνόρων στη Συρία. Αρκετοί κρατούμενοι της Daesh που έδωσαν συνέντευξη μίλησαν για τη συνεχή υποστήριξη από την Τουρκία, και μάλιστα ορισμένοι μαχητές του Daesh αφού συνελήφθησαν και έπειτα κατάφεραν να αποδράσουν από τη φυλακή, επέστρεψαν στις τουρκικές ελεγχόμενες περιοχές. Μετά την ήττα του χαλιφάτου την άνοιξη του 2019, οι στρατιώτες του ισλαμικού κράτους συγχωνεύτηκαν στις τάξεις των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων, φέρνοντας μαζί τους τη φονταμενταλιστική ιδεολογία τους. Αυτές οι ομάδες, υπό την ομπρέλα του TFSA (τουρκικού υποστηριζόμενου Ελεύθερου Συριακού Στρατού) τροφοδοτούν τα νεο-οθωμανικά ιμπεριαλιστικά όνειρα του Ερντογάν, διαπράττοντας τρομερά εγκλήματα πολέμου υπό τη σημαία κράτους του ΝΑΤΟ. Όλος ο κόσμος το γνωρίζει αυτό, και το ΝΑΤΟ είναι εκεί για να προστατεύσει τα συμφέροντα και τα οφέλη της στρατιωτικής βιομηχανίας, εταιρειών που επωφελούνται από το θάνατο και τη δυστυχία, για να μην λογοδοτήσουν τα κράτη μέλη. Αυτό δίνει στο Daesh την ευκαιρία να συνεχίσουν τις επιχειρήσεις τους και να αναδιοργανώσουν τον θεοκρατικό φασισμό για να διατηρήσουν τον «ιερό πόλεμο» τους ενάντια στην ανθρωπότητα, όχι μόνο στη Μέση Ανατολή αλλά και οπουδήποτε μπορούν να επεκτείνουν την επιρροή τους.

  1. Ποια είναι η προοπτική σας για το μέλλον της επανάστασης και των αναρχικών αγώνων; Ελπίζετε ότι το έργο του Αναρχικού Αγώνα θα μπορούσε να εμπνεύσει άλλους επαναστάτες σε όλο τον κόσμο;

Μετά από χρόνια πολέμου, πολλές δομές εδώ είναι κατεστραμμένες. Σε κάθε πόλη υπάρχουν ερείπια παλιών σπιτιών, βομβαρδισμένα και θρυμματισμένα, γεμάτα τρύπες από σφαίρες. Ακόμα ζουν άνθρωποι σε αυτά τα ερείπια, γιατί δεν έχουν πουθενά αλλού να πάνε. Μερικοί από αυτούς προσπαθούν να επιδιορθώσουν αυτά τα ερείπια, αντικαθιστώντας σπασμένες πέτρες, χτίζοντας ξανά τοίχους, φτιάχνοντας ξανά το παζλ. Άλλοι αποφασίζουν να γκρεμίσουν πλήρως τα ερείπια και να χτίσουν ένα νέο σπίτι δίπλα τους. Λαμβάνοντας ό,τι είναι ακόμα χρήσιμο και ξεκινάνε από την αρχή.

Πιστεύουμε ότι η ζωή μας στην πατριαρχική και καπιταλιστική κοινωνία μοιάζει πολύ με την προαναφερόμενη κατάσταση. Ζούμε σε κοινωνικά και συναισθηματικά σπασμένα μέρη, αποσυνδεδεμένοι από τους γείτονές μας, χωρίς πολλές επιλογές για το πώς να ζήσουμε και χωρίς εναλλακτικές λύσεις, πουθενά δεν έχουμε να καταφύγουμε. Ποια είναι η καλύτερη προσέγγιση για μια επανάσταση; Ανακατασκευή μέσα στο σύστημα, χρησιμοποιώντας το μικρό καταφύγιο και την ασφάλεια που παρέχει, προσπαθώντας να αναδιατάξουμε τα κομμάτια έως ότου προκύψει κάτι καλύτερο από αυτό; Ή να τα καταστρέψουμε όλα, εκθέτοντας τον εαυτό μας στον κρύο και κενό χώρο, όπου όλα είναι δυνατά; Ελπίζοντας να είμαστε σε θέση να χτίσουμε κάτι όμορφο, αλλά κινδυνεύοντας κάποιος άλλος να χτίσει κάτι τρομερό πιο γρήγορα από εμάς.

Όπως εμείς έχουμε εμπνευστεί από άλλους συντρόφους ανά τον κόσμο και από τον αγώνα τους, ελπίζουμε παρομοίως ότι οι δικές μας ιστορίες και πράξεις εμπνέουν άλλους. Μερικές φορές είναι δύσκολο να προβλέψουμε αν χτίζουμε ένα σταθερό θεμέλιο ή απλώς πετάμε λίγες πέτρες τριγύρω. Έτσι, κοιτάζοντας μακριά από τα δικά μας έργα και εστιάζοντας στους συντρόφους μας σε όλο τον κόσμο, μπορούμε να δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα. Μπορούμε να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον και να δώσουμε δύναμη και προοπτική, να προσφέρουμε συμβουλές και να βρούμε έμπνευση, προσαρμόζοντας τα σχέδια μας, έτσι ώστε τα αποτελέσματα της δουλειάς μας να συναντηθούν και να συνδεθούν μια μέρα.

Εδώ στη Rojava έχουμε το προνόμιο να μάθουμε από αυτήν την επανάσταση και αυτό το προνόμιο συνοδεύεται από το καθήκον να μεταφράσουμε τις προοπτικές και τις εμπειρίες που συλλέγουμε εδώ. Για να κατανοήσουν οι σύντροφοί μας το νόημα, να μάθουν και να αναπτυχθούν. Θέλουμε να χτίσουμε γέφυρες μεταξύ των μικρών επαναστατικών σπιτιών μας, να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον να δημιουργήσει πιο υγιείς και πιο σταθερές κοινότητες, έτσι ώστε από κοινού να μπορέσουμε να αμφισβητήσουμε την πατριαρχική και καπιταλιστική τάξη των κοινωνιών μας από όλες τις πλευρές και γωνίες, καθένας μας από τη δική του θέση και προοπτική, έτσι ώστε οι ατομικές μάχες μας να γίνουν ένας ισχυρός αγώνας.

  1. Σας ευχαριστώ πολύ που μοιραστήκατε τις προοπτικές σας σε αυτή τη λεπτή στιγμή και ελπίζουμε ότι αυτή η συνομιλία μπορεί να είναι χρήσιμη για άτομα από όλο τον κόσμο που θέλουν να εργαστούν για αλληλεγγύη και πλήρη υποστήριξη στους ανθρώπους στη ΒΑ Συρία. Τελικές εκτιμήσεις;

Ευχαριστούμε για το χώρο που μας δόθηκε και την υποστήριξη. Ίσως φέραμε περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις, αλλά μερικές φορές η μακρύτερη διαδρομή φέρνει την πιο σημαντική εμπειρία, την οποία δεν μπορούμε να μετρήσουμε με τα βήματα που κάνουμε σήμερα. Πιστεύουμε ότι η αναζήτηση που ξεκινήσαμε εδώ θα οδηγήσει σε ένα καλύτερο μέρος, και η πίστη είναι αυτή που μας κάνει ικανούς να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο μέλλον.

Υπάρχει πολλή δουλειά μπροστά μας και πολλά εμπόδια στο δρόμο. Θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό για να τηρήσουμε την υπόσχεση στους πεσόντες συντρόφους μας, να βρούμε τον τρόπο και τη δύναμη που μας έχουν δείξει. Τρόπος και δύναμη που μας βοηθούν να περιηγηθούμε  στις πιο σκοτεινές στιγμές.

(πηγή: https://faccaoficticia.noblogs.org)

(Αγγλικό κείμενο: https://tekosinaanarsist.noblogs.org)

Αθήνα: Διαδήλωση για την παγκόσμια ημέρα για το Κομπάνι, Δευτέρα 2 Νοέμβρη – 17:00 (Προπύλαια)

Αθήνα: Διαδηλώνουμε για την Παγκόσμια Ημέρα για το Κομπάνι.
Πορεία Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 17.00 (αυστηρά), Προπύλαια.
Από το Κομπάνι προς όλο τον κόσμο: Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό
Συμμετέχετε στο κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα διεθνιστικής αλληλεγγύης από 1-8 Νοεμβρίου 2020
Ξεσηκωθείτε για τη Ροζάβα! – Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό!
Rise Up 4 Rojava! – Rise Up against Fascism!

 

RiseUp4Rojava: Συμμετέχετε στο κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα Διεθνιστικής Αλληλεγγύης από 1-8 Νοέμβρη 2020

Από το Κομπάνι προς όλο τον κόσμο: Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό

Συμμετέχετε στο κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα διεθνιστικής αλληλεγγύης από 1-8 Νοεμβρίου 2020

Η Παγκόσμια ημέρα για το Κομπάνι και η επανάσταση στη Ροζάβα

Τη 1η Νοεμβρίου του 2014, εκατομμύρια άνθρωποι παγκόσμια κατέβηκαν στον δρόμο για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στην ηρωική αντίσταση στο Κομπάνι. Εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες, νέοι/ες και ηλικιωμένοι/ες, προοδευτικοί άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις, ενωμένοι αλλά και διαφορετικοί, στάθηκαν αποφασιστικά στο πλευρό των ανθρώπων της Ροζάβα και έδειξαν την υποστήριξη τους στον αγώνα ενάντια στην βαρβαρότητα και τον θάνατο που έσπερναν οι συμμορίες του Ισλαμικού κράτους. Όλος ο κόσμος με κομμένη την ανάσα παρακολούθησε τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές των Μονάδων Προστασίας των Γυναικών και των Ανθρώπων, YPJ και YPG, να παίρνουν θέση απέναντι στο σκοτάδι και να υπερασπίζονται την ανθρώπινη ύπαρξη σε κάθε σπίτι και σε κάθε δρόμο του Κομπάνι.

Με την επανάσταση στο Κομπάνι, που έμελλε να αποτελέσει την αρχή του τέλους του αυτοανακηρυχθέντος χαλιφάτου, άρχισε να γεννιέται ένα παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης αντίστασης και κοινών αγώνων, το οποίο πλέον οργανώνετε και υπάρχει σε κάθε γωνιά της γης χωρίς να γνωρίζει σύνορα και που υπερασπίζεται την ελπίδα. Η επανάσταση στην Ροζάβα αποτέλεσε ελπίδα και έμπνευση για ανθρώπους και αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο, γιατί τότε όπως και τώρα, στην Ροζάβα δεν υπερασπίζονται απλά την γη, τις πόλεις και τα χωριά. Με την Αυτόνομη Αυτοδιοίκηση, οι κοινωνίες τις βόρειας Συρίας δημιούργησαν ένα απτό παράδειγμα ενός ελεύθερου και δημοκρατικού μέλλοντος για την Μέση Ανατολή, πέρα από τον τοπικό δεσποτισμό και την ξένη κυριαρχία. Βασισμένοι στην ισότητα της συνύπαρξης όλων των πληθυσμών, την απελευθέρωση των γυναικών, έναν τρόπο ζωής που σέβεται το περιβάλλον και τις καθημερινές ανάγκες των ανθρώπων και μια πρωτόγνωρη μορφή ριζοσπαστικής δημοκρατίας, ανθίζει ένα διαφορετικό σύστημα για να δώσει λύσεις στα προβλήματα της βόρειας Συρίας έχοντας απέναντι του το χάος, την καταστροφή και τον πόνο του πολέμου.

Μέσα από αυτές τις ριζοσπαστικές προσεγγίσεις και λύσεις στα υπάρχοντα κοινωνικά ζητήματα, η επανάσταση στη Ροζάβα ήδη ακτινοβολεί πέρα από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Σε μια εποχή που οι άνθρωπο σε όλο τον κόσμο αναζητούν νέες λύσεις και έναν τρόπο να ξεφύγουν από την άβυσσο στην οποία το καπιταλιστικό σύστημα έχει ρίξει την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι της βορειοανατολικής Συρίας προσφέρουν πρακτικές απαντήσεις στα μεγαλύτερα ερωτήματα αυτής της εποχής.

Είτε ενάντια στις γυναικοκτονίες και την βία κατά των γυναικών, είτε για να σταματήσει η συνεχής καταστροφή και η απεριόριστη λεηλασία του φυσικού κόσμου, ενάντια στις κρατικές δολοφονίες και την ρατσιστική αστυνομική βαρβαρότητα και για να δοθεί ένα τέλος στην άρση φασιστικών πεποιθήσεων – σε όλο τον κόσμο εκατοντάδες χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους. Από άκρη σε άκρη, η αντίσταση δρα ενάντια σε ένα σύστημα που πρέπει να σταματήσει να κρατά την ανθρωπότητα και την φύση υπό τον ζυγό του. Η επανάσταση στην Ροζάβα/Βόρεια Συρία αποκτά την πραγματική της σημασία μέσα από αυτό ακριβώς το περιεχόμενο. Παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις τα εμπόδια, κατά την διάρκεια του πολέμου και την πανδημίας του Covid-19, οι άνθρωποι εκεί χτίζουν την δική τους διαφορετική καθημερινότητα αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Μια ζωή μακριά από την κρατική καταπίεση και την καπιταλιστική εκμετάλλευση με βάση την αυτο-οργάνωση και την ελευθερία γίνεται πραγματικότητα μέρα με τη μέρα. Επομένως, η επανάσταση στη Ροζάβα στην βόρεια Συρία πραγματώνει την ελπίδα μιας αξιοπρεπής, δίκαιης και ελεύθερης ζωής στον 21ο αιώνα.

Κουρδιστάν – Πόλεμος και Αντίσταση 

Η κοινωνική αυτοδιαχείρηση είναι ένα αγκάθι στην πλευρά αυτών που κυβερνούν την περιοχή και τις πολεμικές δυνάμεις που προσπαθούν να αναδιαμορφώσουν την Μέση Ανατολή σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα. Με ένα εμπάργκο από όλες τις πλευρές, πολιτικούς και διπλωματικούς αποκλεισμούς και ένα μεγάλο φάσμα ψυχολογικού πολέμου γίνετε μια εσκεμμένη προσπάθεια ώστε να βυθίσουν τα απελευθερωμένα μας εδάφη και το κίνημα στην κρίση και να του στερήσουν την αυτονομία του. Το φασιστικό τουρκικό κράτος, κάτω από την διεύθυνση του δικτάτορα Ερντογάν, επιτίθεται στην επανάσταση στο Κουρδιστάν, είτε στην Τουρκία, την Συρία ή το Ιράκ με ορμή και βαρβαρότητα. Από το 2016, ο τουρκικός στρατός κατοχής μαζί με τους Ισλαμιστές συμμάχους του, έχει εισβάλει επανειλημμένα στα απελευθερωμένα μας εδάφη και έχει κατακτήσει μεγάλες εκτάσεις της βόρειας Συρίας από το Αφρίν ως το Σερεκάνιγιε. Όμως οι επιθέσεις του τούρκικου φασισμού δεν περιορίζονται στην βόρεια Συρία. Το καθεστώς της Άγκυρας χτύπα οπουδήποτε κάποιος/α προσπαθεί να ζήσει ελεύθερος/η.

Επίσης, στο βόρειο Ιράκ (νότιο Κουρδιστάν), οι Τούρκοι κατακτητές προσπαθούν να κερδίσουν έδαφος εδώ και χρόνια και έτσι ξεκίνησαν φέτος τον Ιούνιο μια μεγάλου εύρους επίθεση ενάντια στην περιοχή του Χαφτανίν. Οι αντάρτικες μονάδες του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, PKK, έχουν αντισταθεί ενάντια στους εισβολείς για να υπερασπιστούν τις περιοχές του νότιου Κουρδιστάν. Ο αυτο-οργανωμένος προσφυγικός καταυλισμός του Μαχμούρ στο νότιο Ιράκ και τα βουνά του Σένγκαλ, όπου οι Γιεζίντι έχουν πάρει τις ζωές τους στα χέρια τους από την στιγμή της απελευθέρωσης τους από το Ισλαμικό κράτος και έχουν καθιερώσει την αυτο-διαχείριση βασισμένη στο σχέδιο βορειοανατολικής Συρίας, αποτελούν στόχο εναέριων επιθέσεων σχεδόν κάθε εβδομάδα. Ο στόχος του φασιστικού Τούρκικου κράτους δεν είναι η διεκδίκηση μιας περιοχής αλλά η διάλυση της επανάστασης και η καταστροφή οποιασδήποτε ελπίδας για ελευθερία.

Ο τούρκικος φασισμός είναι παγκόσμια απειλή – πρέπει να αντιμετωπισθεί παγκόσμια

Ο πόλεμος κατοχής που έχουν εξαπολύσει ενάντια στους ανθρώπους της περιοχής κάτω από την υποκριτική ταμπέλα του “πολέμου ενάντια στη τρομοκρατία” θα ήταν αδιανόητος χωρίς της πολιτική, οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη των συνεργατών τους , του ΝΑΤΟ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Χωρίς την εξωτερική τους υποστήριξη, τα δισεκατομμύρια οικονομικής υποστήριξης που λαμβάνουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς τα συστήματα όπλων της Γερμανίας. Ιταλίας, Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών και χωρίς την πολιτική νομιμοποίηση που ο τουρκικός φασισμός λαμβάνει από τους συμμάχους του , αυτό το καθεστώς θα είχε πέσει εδώ και καιρό. Στην Τουρκία, το Κουρδιστάν, την Συρία, το Ιράκ, την Λιβύη, την ανατολική Μεσόγειο και παντού όλα φτιάχνουν την ίδια εικόνα: Το φασιστικό σύστημα, το οποίο όχι μόνο κρατάει αιχμάλωτους τους Κούρδους και τους ανθρώπους της Τουρκίας και που έχει καταφέρει σταδιακά να αποτελέσει απειλή για όλη την περιοχή, κρατιέται ζωντανό από την παγκόσμια υποστήριξη και για αυτό τον λόγο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί διεθνιστικά.

Οι υποστηρικτές του πολέμου ενάντια στην επανάσταση, αυτοί που πλουτίζουν με τα μακελειά και τις φρικαλεότητες και αυτοί που νομιμοποιούν τις εφόδους κάθονται στην ασφάλεια των μετόπισθεν και πλουτίζουν από τις δολοφονίες. Ήρθε η ώρα να υποδείξουμε τους υπεύθυνους και να τους φέρουμε μπροστά στις ευθύνες τους.

Σε όλο τον κόσμο, για ένα καλύτερο μέλλον: Εξέγερση ενάντια στον φασισμό

Πλέον δεν θα παρατηρούμε παθητικά καθώς αυτοί θα καταστέλλουν την ελπίδα μας και καλούμε σε μια βδομάδα διεθνής αντίστασης από 1-8 Νοεμβρίου. Γνωρίζουμε ότι ο αγώνας ενάντια στον φασισμό για έναν άλλο κόσμο μπορεί να κερδηθεί μονάχα μέσα από κοινούς αγώνες .

Ας εκφράσουμε όλοι μαζί την αλληλεγγύη μας με τους/ις μαχόμενους/ες στη Ροζάβα και ας κατεβούμε στους δρόμους την 1η Νοεμβρίου για την παγκόσμια ήμερα για το Κομπάνι.

Από τις 2 έως τις 5 Νοεμβρίου ας αναδείξουμε τους κοινούς μας αγώνες και στόχους που μας ενώνουν, μας κινητοποιούν παγκόσμια και που μας ενδυναμώνουν παρά τις διαφορές μας.

Από τις 6 – 8, ας ενοχλήσουμε – μπλοκάρουμε – καταλάβουμε με έναν αποκεντρωμένο τρόπο τα σημεία της διεθνούς συνεργασίας και υποστήριξης του Τούρκικου κράτους.

Καλούμε, λοιπόν, σε μια βδομάδα αλληλεγγύης, μια εβδομάδα ενδυνάμωσης του αντιφασιστικού αγώνα παγκοσμίως, μια εβδομάδα αντίστασης κατά του φασιστικού καθεστώτος, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και του πολεμικού ολέθρου των ζωών μας.

 Ξεσηκωθείτε για τη Ροζάβα! – Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό!
Rise Up 4 Rojava! – Rise Up against Fascism!

Να ξανακάνουμε πράσινη τη Rojava – Κάλεσμα για δράσεις στις 18 και 19 Ιούλη 2020

Rise Up 4 the Revolution

Μαζί με τις καμπάνιες Rise Up 4 Rojava και Women Defend Rojava, καλούμε σε δύο Διεθνείς Ημέρες δράσης στις 18 και 19 Ιουλίου 2020, κατά των βομβαρδισμών και της εισβολής στο Basûr (Νότιο Κουρδιστάν, Ιράκ) και την κατοχή των περιοχών της Rojava από τον τουρκικό στρατό. Μαζί, καλούμε όλους τους ανθρώπους που μοιράζονται τις αξίες του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού – της δημοκρατίας, της οικολογία και του φεμινισμού– να βγουν στους δρόμους και να ξεσηκωθούν για την επανάσταση. Από την πλευρά μας, θα θέλαμε επίσης ιδιαίτερα να καλέσουμε όλες τις οικολογικές ομάδες, τα κινήματα και τα κόμματα αλλά και όλους τους ανθρώπους που αισθάνονται και βλέπουν τους εαυτούς τους ως οικολόγους να συμμετάσχουν στις διαδηλώσεις και τις δράσεις.

Ο πόλεμος είναι το αντίθετο της οικολογίας:

Πιστεύουμε ότι το να είναι κάποιος οικολόγος σημαίνει πως είναι ενάντια σε όλους τους επιθετικούς πολέμους. Επειδή, οι πόλεμοι είναι το αντίθετο από αυτό που εμείς, ως οικολόγοι, αγωνιζόμαστε. Ενώ προσπαθούμε να οικοδομήσουμε έναν οικολογικό και ηθικό κόσμο όπου όλα τα ζωντανά πλάσματα μπορούν να συνυπάρχουν αρμονικά, οι πόλεμοι καταστρέφουν και μολύνουν περαιτέρω τον πλανήτη μας. Ενώ καταβάλλουμε τόσο μεγάλη προσπάθεια για την αναδάσωση των ερήμων, για την οικοδόμηση οικολογικών ενεργειακών υποδομών, για την παροχή μη μολυσμένων και μη τοξικών τροφίμων και νερού για όλους τους ανθρώπους, οι πόλεμοι μπορούν να καταστρέψουν όλα αυτά σε λίγες μέρες και να μολύνουν το έδαφος, τον αέρα και το νερό με μακροχρόνιες επιπτώσεις. Και αυτό συμβαίνει σήμερα στο Bakûr (Βόρειο Κουρδιστάν, Τουρκία), τη Rojava, τη βορειοανατολική Συρία και το Basûr. Μέσω της εισβολής του στη Συρία και το Ιράκ, το Τουρκικό κράτος καταστρέφει τη ζωή: καίγοντας χωράφια και δάση στη Rojava, κόβοντας τα ελαιόδεντρα του Afrin, βομβαρδίζοντας τις υποδομές ηλεκτρισμού και ύδρευσης, κόβοντας τη ροή των μεγάλων ποταμών που διέρχονται από την Τουρκία στη Συρία και τώρα εδώ και μερικές εβδομάδες βομβαρδίζοντας περισσότερο από ποτέ την ανέγγιχτη φύση των βουνών του Νότιου Κουρδιστάν, μολύνοντας το έδαφος, το νερό και τον αέρα, άγνωστο μέχρι πότε.

Οι τουρκικές επιθέσεις έχουν στόχο όλα τα μέρη όπου οι άνθρωποι αγωνίζονται για δημοκρατία, οικολογία και φεμινισμό:

Για χρόνια, το Τουρκικό κράτος, με την περιστασιακή έγκριση του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της Ρωσίας, επιδιώκει έναν γενοκτονικό πόλεμο εναντίον των Κούρδων και των άλλων μειονοτήτων της Μέσης Ανατολής (Γεζίντι, Αρμένιους, Χαλδαίους, Ασσύριους κλπ.) και τώρα εισβάλλει στη Συρία και το Ιράκ κόντρα σε όλους τους διεθνείς νόμους. Αλλά αυτό που στοχεύουν είναι το πολιτικό σχέδιο που βρίσκεται πίσω από αυτούς τους ανθρώπους: ο στόχος τους είναι να βάλουν τέλος στην οικοδόμηση ενός δημοκρατικού, οικολογικού και φεμινιστικού τόπου στη Μέση Ανατολή που θα μπορούσε να εξαπλωθεί σε όλο το κόσμο. Πράγματι, η επανάσταση της Rojava, μαζί με τις απελευθερωμένες αραβικές περιοχές της βορειοανατολικής Συρίας, τα ελεύθερα βουνά του Κουρδιστάν, το αυτοδιοικούμενο στρατόπεδο προσφύγων Maxmur και η δημοκρατική περιοχή του Sengal είναι όλα παραδείγματα ότι ένας άλλος τρόπος ζωής είναι εφικτός εκτός της καπιταλιστικής νεωτερικότητας. Αυτά είναι όλα μέρη όπου εφαρμόζεται ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός και όπου δημιουργούνται οικολογικές και φεμινιστικές κοινωνίες. Επειδή η Rojava, μαζί με αυτά τα μέρη εμπνέουν τόσους πολλούς ανθρώπους στον κόσμο, αποτελούν απειλή για τα εθνικιστικά, καπιταλιστικά και πατριαρχικά συμφέροντά τους. Επομένως, η Τουρκία αποφάσισε να βομβαρδίσει και να κάψει κάθε ίντσα αυτών των εδαφών. Το μήνυμά τους είναι σαφές: είτε θα παραδοθούν στην καπιταλιστική νεωτερικότητα, είτε θα αντιμετωπίσουν την ολοκληρωτική καταστροφή της φύσης και του λαού.

Στις 15 Ιουνίου, ο τουρκικός στρατός βομβάρδισε το Maxmur και το Sengal. Μερικές μέρες αργότερα άρχισαν επίγεια επίθεσή για να εισβάλουν στο Basûr (Νότιο Κουρδιστάν, Ιράκ) όπου δεκάδες βόμβες πέφτουν κάθε μέρα από τότε. Στις 23 Ιουνίου,  επιτέθηκαν στη Rojava με drone, δολοφονώντας 3 γυναίκες του Kongra Star, την οργάνωση ομπρέλα του Γυναικείου Κινήματος, σε μια γειτονιά του Kobane. Επίσης, στις 25 Ιουνίου, ένα άλλο drone σκότωσε 8 πολίτες στην επαρχία Sulaymaniyah. Και στα βουνά, ο πόλεμος συνεχίζεται.

Γι’ αυτό καλούμε σε Διεθνή Αλληλεγγύη!

Ζητάμε από όλους τους ανθρώπους που πιστεύουν στην αξία της οικολογίας, του φεμινισμού και της ριζοσπαστικής δημοκρατίας να βγουν στο δρόμο στις 18 και 19 Ιουλίου και να συμμετάσχουν στις προπαρασκευαστικές δράσεις παγκοσμίως.

Ενάντια σε κάθε επιθετικό πόλεμο, ενάντια σε κάθε φασισμό και ολοκληρωτισμό, ενάντια στην πατριαρχία και τον καπιταλισμό, ενάντια στην καταστροφή της φύσης:

Ξεσηκωθείτε για τη Ροζάβα!

Ξεσηκωθείτε για τα Ελεύθερα βουνά του Κουρδιστάν!

Ξεσηκωθείτε για την περιοχή Sengal και το Maxmur και

Ξεσηκωθείτε για τη δημιουργία ενός οικολογικού και ηθικού κόσμου!

Μόνοι δεν είμαστε τίποτα, ενωμένοι όμως είμαστε ασταμάτητοι!

makerojavagreenagain.org

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – RISE UP 4 THE REVOLUTION!

Διεθνές Κάλεσμα για δράσεις στις 18 και 19 Ιουλίου 2020

Εμείς, ως Women Defend Rojava, Διεθνιστική Κομμούνα, Make Rojava Green Again και RiseUp4Rojava, καλούμε σε παγκόσμιες ημέρες δράσης στις 18 και 19 Ιουλίου κατά της αποικιοκρατίας, του φασισμού, της πατριαρχίας και των γυναικοκτονιών, της οικολογικής καταστροφής και όλων των μορφών καταπίεσης. Θα διαδηλώσουμε, θα καταλάβουμε, θα αποκλείσουμε, θα διαμαρτυρηθούμε με δημιουργικούς τρόπους σε όλο τον κόσμο και θα δείξουμε τον κοινό αντιφασιστικό αγώνα μας σε ένα μέτωπο, δείχνοντας σε αυτούς που μας εμποδίζουν να ζούμε με αξιοπρέπεια και ελευθερία τι πιστεύουμε γι’ αυτούς. Επομένως, καλούμε όλους να συμμετάσχουν σε αυτές τις ημέρες δράσης και να τις μοιραστούν μαζί μας!

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – RISE UP 4 THE REVOLUTION!

RiseUp 4 the Revolution

Κατά της αποικιοκρατίας, του φασισμού, της πατριαρχίας και των γυναικοκτονιών, της οικολογικής καταστροφής και όλων των μορφών καταπίεσης σε ολόκληρο τον κόσμο

19 Ιουλίου: 8η επέτειος της επανάστασης στη Ροτζάβα (Rojava), της επανάστασης στη Νικαράγουα και της Ισπανικής Επανάστασης

Η 19η Ιουλίου είναι μια σημαντική ημέρα με διαχρονική σημασία για ολόκληρο τον κόσμο. Είναι σημαντική για όλες και όλους που αγωνίζονται ενάντια στον φασισμό και οικοδομούν τον κόσμο στον οποίο θέλουμε να ζήσουμε!

Στις 19 Ιουλίου, πριν από 8 χρόνια, ξεκίνησε στο Κομπάνι (Kobanê) της Ροτζάβα η μεγαλύτερη επανάσταση του 21ου αιώνα, μια συνεχής μάχη ενάντια στον φασισμό της εποχής μας. Η επανάσταση στη Ροτζάβα είναι ένας φάρος ελπίδας και για την υπόλοιπη Συρία, την ευρύτερη Μέση Ανατολή και ολόκληρο τον κόσμο. Το βασικό στοιχείο αυτής της επανάστασης είναι η απελευθέρωση των γυναικών. Υπάρχει μια γυναικεία επανάσταση στη Ροτζάβα. Είναι το παράδειγμα του πώς φαίνεται μια ριζοσπαστική-δημοκρατική, κοινωνική-οικολογική κοινωνία απελευθερωμένων γυναικών και μια πραγματικότητα βασισμένη στις ιδέες του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού, όπως προτάθηκαν από τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν (Abdullah Öcalan). Εδώ στη Ροτζάβα/ΒΑ Συρία, υπάρχει μια πραγματικότητα όπου οι γυναίκες, η νεολαία, οι εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες αποφασίζουν σε αυτόνομες συνομοσπονδιακές δομές για το πώς θα ζήσουν, ενώνονται και καταφέρνουν επιτυχίες –μαζί με το παγκόσμιο κίνημα αντίστασης– ενάντια στις δυνάμεις που μας καταπιέζουν εδώ και δεκαετίες.

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι αν ξεσηκωθούμε και αγωνιστούμε μαζί, δούμε τις συνδέσεις, μάθουμε ο ένας από την άλλη και κάνουμε τις επαναστάσεις του παρελθόντος και του παρόντος δικές μας, θα πετύχουμε!

Με την ίδια λογική, ας γιορτάσουμε επίσης αυτή τη μέρα τη νίκη κατά του φασισμού στη Νικαράγουα το 1979. Μετά από μια μακρά και σκληρή πάλη, η φασιστική στρατιωτική δικτατορία της οικογένειας Σομόζα συνετρίβει και άνοιξε ο δρόμος προς τη σοσιαλιστική πολιτική, με μεγάλες βελτιώσεις στην εκπαίδευση και τη γεωργία. Η επανάσταση στη Νικαράγουα, όπως και η επανάσταση στη Ροτζάβα, ακολουθούν την κληρονομιά του διεθνισμού και του κοινού αγώνα κατά του φασισμού επηρεασμένες επίσης ιδεολογικά και πρακτικά κι από άλλες επαναστάσεις, παρελθοντικές και σύγχρονες.

Επίσης, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ και ακολουθούμε τα βήματα της εργατικής τάξης που στις 19 Ιουλίου 1936 εναντιώθηκε στην απόπειρα για φασιστικό πραξικόπημα του εθνικιστικού κινήματος στην Ισπανία. Με τα όπλα στα χέρια του λαού, η εργατική τάξη νίκησε τον φασισμό στις μεγάλες πόλεις, κηρύσσοντας την κοινωνική επανάσταση στην Καταλονία και την Αραγονία. Η ηρωική αντίσταση και ο κοινός διεθνιστικός αγώνας από 50 χιλιάδες εθελοντές στις Διεθνείς Ταξιαρχίες είναι ένα παράδειγμα για τον αγώνα μας σήμερα.

Σήμερα, εκατοντάδες εθελοντές από όλο τον κόσμο συμμετέχουν στον επαναστατικό αγώνα στη Ροτζάβα/ΒΑ Συρία, έρχονται να μάθουν και να συμβάλουν στην επανάσταση των γυναικών, η οποία έχει ως βάση την απελευθέρωση των φύλων για την οικοδόμηση ενός κόσμου χωρίς φασισμό ποτέ και πουθενά, κατανοώντας ότι η εξέλιξη της πατριαρχίας καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας έχει διαμορφώσει το σημερινό καταπιεστικό σύστημα. Μαζί με το παγκόσμιο κίνημα αντίστασης, βρισκόμαστε σε έναν κοινό αγώνα ενάντια στο φασισμό, ακολουθώντας τα παραδείγματα των Διεθνιστικών Ταξιαρχιών, τον αγώνα κατά της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού στην Αλγερία, την Κούβα, τη Νικαράγουα, το Βιετνάμ και τις αναρίθμητες εξεγέρσεις κατά της καπιταλιστικής νεωτερικότητας και επομένως του ιμπεριαλισμού σε όλο τον κόσμο. Αν δεν αφήσουμε πίσω μας την πατριαρχική νοοτροπία, δεν θα μπορέσουμε ξεπεράσουμε τον καπιταλισμό, την αποικιοκρατία και τον φασισμό.

Δημοκρατική νεωτερικότητα εναντίον καπιταλιστικής νεωτερικότητας στην εποχή μας

Στις μέρες μας υπάρχουν δύο βασικά συστήματα που συγκρούονται μεταξύ τους: το σύστημα της καπιταλιστικής νεωτερικότητας, που υποστηρίζει την άνοδο του φασισμού, και το σύστημα της δημοκρατικής νεωτερικότητας με όλες τις αντικαπιταλιστικές, αντιιμπεριαλιστικές, αντι-πατριαρχικές, διεθνιστικές δυνάμεις του κόσμου που αγαπούν την ελευθερία! Σήμερα, η καπιταλιστική νεωτερικότητα και ο φασισμός στη Μέση Ανατολή υλοποιούνται με τη μορφή του ISIS και του φασιστικού τουρκικού κράτους, με όλους τους παγκόσμιους υποστηρικτές τους, ιδιαίτερα τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τον ευρύτερο διεθνή συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Αλλά οι δυνάμεις της δημοκρατικής νεωτερικότητας, με εμπροσθοφυλακή τη νεολαία, τις γυναίκες, τους καταπιεσμένους και τις εθνοτικές μειονότητες καθώς και την εργατική τάξη, δεν αποδέχονται τις απόπειρες γενοκτονίας και κατοχής και συνεχίζουν να αγωνίζονται και να οικοδομούν την εναλλακτική προοπτική με την οποία θέλουμε να ζήσουμε!

Ειδικά σε καιρούς όπου γίνονται προσπάθειες για επέκταση της κατοχής σε ολόκληρο το Κουρδιστάν με τις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις καθημερινές βομβιστικές επιθέσεις, με στόχο τη διάλυση της μεγαλύτερης επανάστασης του 21ου αιώνα·

σε καιρούς όπου η αποικιοκρατία και ο φασισμός βρίσκονται σε άνοδο και εκφράζονται ξεκάθαρα ως αναπόσπαστο μέρος όλων των εθνών-κρατών σε ολόκληρο τον κόσμο, χρησιμοποιώντας την πανδημία του Covid-19 ως δικαιολογία για τα αυταρχικά μέτρα που λαμβάνουν·

σε καιρούς όπου η ρατσιστική αστυνομική βία, οι ρατσιστικές επιθέσεις και η ξενοφοβία αυξάνονται σε όλο τον κόσμο, όπως βλέπουμε με τη ρατσιστική δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ στις ΗΠΑ, με τις ρατσιστικές επιθέσεις στο Hanau στη Γερμανία και με την παγκόσμια κατάσταση των προσφύγων στα σύνορα και στα καμπ·

σε καιρούς όπου οι γυναικοκτονίες είναι κρατική πρακτική όπως δείχνουν οι πρόσφατες βομβιστικές επιθέσεις στο Κομπάνι από το φασιστικό τουρκικό κράτος, σκοτώνοντας γυναίκες ακτιβίστριες, οι οποίες εργάζονται για την αυτοοργάνωση και την απελευθέρωση των γυναικών και όταν καθημερινά η πατριαρχική νοοτροπία σκοτώνει γυναίκες και nonbinary άτομα σε όλο τον κόσμο, σε καιρούς όπου η οικολογική καταστροφή στον πλανήτη μας έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και το κέρδος των καπιταλιστών μπαίνει πάνω από τις κοινωνικές ανάγκες των λαών και των μελλοντικών γενεών·

– σε αυτούς τους καιρούς, εμείς, ως παγκόσμιο κίνημα αντίστασης, ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Είμαστε οι δυνάμεις, που αγαπάμε την ελευθερία και την ανθρωπότητα, και όχι μόνο αντιστεκόμαστε σε αυτές τις επιθέσεις, αλλά χτίζουμε και την εναλλακτική λύση που οραματιζόμαστε. Ακολουθούμε όλους εκείνους που έπεσαν στον αγώνα για την ανθρωπότητα, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία, που έδωσαν τη ζωή τους για έναν καλύτερο κόσμο και των οποίων τη μνήμη κρατάμε ζωντανή κάνοντας τον αγώνα τους δικό μας και συνεχίζουμε την πορεία τους.

Εμείς, ως Women Defend Rojava, Διεθνιστική Κομμούνα και RiseUp4Rojava, καλούμε σε παγκόσμιες ημέρες δράσης στις 18 και 19 Ιουλίου κατά της αποικιοκρατίας, του φασισμού, της πατριαρχίας και των γυναικοκτονιών, της οικολογικής καταστροφής και όλων των μορφών καταπίεσης. Θα διαδηλώσουμε, θα καταλάβουμε, θα αποκλείσουμε, θα διαμαρτυρηθούμε με δημιουργικούς τρόπους σε όλο τον κόσμο και θα δείξουμε τον κοινό αντιφασιστικό αγώνα μας σε ένα μέτωπο, δείχνοντας σε αυτούς που μας εμποδίζουν να ζούμε με αξιοπρέπεια και ελευθερία τι πιστεύουμε γι’ αυτούς. Επομένως, καλούμε όλους να συμμετάσχουν σε αυτές τις ημέρες δράσης και να τις μοιραστούν μαζί μας!

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – RISE UP 4 THE REVOLUTION!

Η επανάσταση στη Μέση Ανατολή και σε όλο τον κόσμο θα κερδίσει – ο φασισμός θα συντριβεί.

Ζήτω η Διεθνιστική Αλληλεγγύη!

Πηγή: riseup4rojava – smash turkish fascism

Κάλεσμα για Δράση σε όλο τον κόσμο – Η Τουρκία επιτίθεται * μεγάλη επίθεση στο Νότιο Κουρδιστάν!

+++Κάλεσμα για δράση+++

+++Κάλεσμα για Διαδηλώσεις σήμερα σε όλο τον κόσμο+++

Η Τουρκία επιτίθεται – μεγάλη επίθεση στο Νότιο Κουρδιστάν!

Ενώ ο πόλεμος και οι επιθέσεις στη Ροζάβα και στη Βόρεια Συρία από την Τουρκία και τους τζιχαντιστές σύμμαχους  της, με την υποστήριξη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων του κόσμου συνεχίζονται σε καθημερινή βάση και ενώ η απειλή μιας άλλης μεγάλης επίθεσης αυξάνεται, ο πόλεμος στο βόρειο και Νότιο Κουρδιστάν/Ιράκ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Χθες το βράδυ, το φασιστικό τουρκικό κράτος ανακοίνωσε την επιχείρηση «Νύχια του Αετού» (Claw-Eagle), και διεξήγαγε μαζικούς βομβαρδισμούς στο Qendîl  -την καρδιά και το μυαλό του Κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος  στα Κουρδικά βουνά- στο αυτοδιοικούμενο καταυλισμό προσφύγων Mexmûr  και στη Şengal, η οποία κατοικείται κυρίως από Γιαζίντι.

Τώρα είναι η ώρα για παγκόσμια αντίσταση! Το παγκόσμιο κίνημα αντίστασης πρέπει να αναγνωρίσει τη σοβαρότητα της τρέχουσας κατάστασης. Σήμερα, ήρθε η ώρα να δώσει το τελικό πλήγμα στον τουρκικό φασισμό και σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς συμμάχους του, που αποτελούν κρίσιμο μέρος αυτού του πολέμου, και των επιθέσεων εναντίον των επαναστατικών και δημοκρατικών δυνάμεων του κόσμου . Το κίνημα αντίστασης σε ολόκληρο τον κόσμο πρέπει επίσης να διαδραματίσει το ρόλο του σε αυτό. Δεν είναι η ώρα να περιμένει και να παρακολουθεί. Αν περιμένουμε να πραγματοποιηθεί η επόμενη επίθεση στη Ροζάβα, θα είναι ήδη πολύ αργά. Ο πόλεμος είναι τώρα, ο πόλεμος έχει ήδη αρχίσει, ο πόλεμος δεν σταμάτησε ποτέ. Στην επιφάνεια, παίζεται ένα θέατρο για την ανακωχή, αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται χωρίς διακοπή στη Βόρεια Συρία καθώς και σε άλλα μέρη του Κουρδιστάν, όπως βλέπουμε με τη μεγάλη επίθεση στο Νότιο Κουρδιστάν αυτή τη στιγμή! Δεν είναι η ώρα να καθίσουμε στο σπίτι και να περιμένουμε την επόμενη μεγάλη εισβολή, τώρα είναι η ώρα να σταθούμε ενάντια σε αυτόν τον πόλεμο κατοχής με όλα τα απαραίτητα μέσα.

Καλούμε όλο τον κόσμο να βγει σήμερα στους δρόμους!

Αυτό το κάλεσμα δεν είναι απλώς ένα κάλεσμα για αλληλεγγύη. Αυτό είναι ένα κάλεσμα για δράσεις παντού και σε όλα τα επίπεδα! Είναι σημαντικό να δούμε την υπεράσπιση της επανάστασης ως κάτι περισσότερο από έναν μακρινό αγώνα. Στην κοινή αντίσταση, βλέπουμε την υπεράσπιση της δικής μας ελπίδας και έχουμε αναγνωρίσει την επανάσταση ως δική μας επανάσταση. Ας δείξουμε δημιουργικά και ποικιλοτρόπως, αλλά θυμωμένα και αποφασιστικά τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη μας προς το Κουρδικό Απελευθερωτικό Κίνημα και να σταθούμε στο πλευρό της ριζοσπαστικής δημοκρατικής-, κοινωνικής-οικολογικής-, γυναικείας επανάστασης στο Κουρδιστάν!

Η Επανάσταση στη Μέση Ανατολή θα κερδίσει – ο φασισμός θα συνθλιβεί.

Όλοι μαζί ενάντια στο φασισμό!

Ζήτω η Διεθνιστική ευθύνη! – Ζήτω ο Αγώνας για Ελευθερία!

Η Αντίσταση είναι Ζωή!

Αλληλεγγύη στους Άγγλους Διεθνιστές συντρόφους μας!!!

Διεθνής Μέρα Αλληλεγγύης για τους 3 Άγγλους Διεθνιστές!!!

Απαιτούμε την Άμεση Απελευθέρωση του Συντρόφου Dan Burke
καθώς και την Άμεση παύση των Διώξεων για τους Sam και Paul Newey, που το μόνο τους “έγκλημα” ήταν η Έμπρακτη συμμετοχή στην Επανάσταση της Ροζάβα στη ΒΑ Συρία και η Διεθνιστική Αλληλεγγύη στους λαούς της περιοχής μέσα από τις τάξεις των YPG.

ΜΟΝΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ – ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ!!!

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!!!

Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη
Αθήνα, 7 Μάη 2020

Το κάλεσμα από – Kurdistan Solidarity Network
Αύριο, 7 Μαΐου 2020, δύο από τους συντρόφους μας, ο Sam και ο Paul Newey, πρόκειται να εμφανιστούν ξανά στο δικαστήριο, κατηγορούμενοι για «τρομοκρατία» που σχετίζονται με την υποστήριξη του Dan Newey, εθελοντή μαχητή στο YPG.

Εν τω μεταξύ, ο Dan Burke, ένας άλλος διεθνιστής που συμμετείχε στον αγώνα του YPG στο παρελθόν, παραμένει στη φυλακή κατηγορούμενος για τρομοκρατία.

Το βρετανικό κράτος προσπαθεί να εκφοβίσει εκείνους που στέκονται αλληλέγγυοι με το Κουρδικό Απελευθερωτικό Κίνημα και την επανάσταση στη Rojava ποινικοποιώντας μας, φυλακίζοντάς μας και παρενοχλόντας μας. Όμως γνωρίζουμε ότι έχουμε φίλους σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι μοιράζονται το όραμα και την αποφασιστικότητά μας να δημιουργήσουμε μια πραγματικά δημοκρατική κοινωνία που θα ξεπεράσει τα κράτη και τα σύνορα.

Προσπαθούν να μας χωρίσουν και να μας διχάσουν επειδή το όραμά μας για έναν νέο κόσμο αποτελεί απειλή για την κρατική νοοτροπία τους.

– Καλούμε τους συντρόφους μας να στείλουν μηνύματα αλληλεγγύης kurdishsolidaritynetwork@riseup.net ή να τα δημοσιεύσουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 7 Μαΐου με το hashtag – #RiseUp4Rojava #Stoptherepression

– Καλούμε τις ομάδες να γράψουν – δημοσιεύσουν δηλώσεις αλληλεγγύης κατά της καταστολής.

– Στείλτε μας εικόνες αλληλεγγύης ή βίντεο – εκφράζοντας την υποστήριξη για τον Sam, τον Dan, και τον Paul.

Ας δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους φίλους και συντρόφους μας.

Αναλυτικά για την υπόθεση των συντρόφων:
https://kurdishsolidaritynetwork.wordpress.com/2020/05/05/may-7th-callout-for-solidarity-with-sam-newey-paul-newey-and-dan-burke/

May 7th: Callout for Solidarity with Sam Newey, Paul Newey and Dan Burke