Αρχείο ετικέτας Μάρτης

Εμείς οι γυναίκες υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας!

Η πανδημία του COVID 19 αναδεικνύει για άλλη μία φορά την πατριαρχική πανδημία! Εμείς οι γυναίκες υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας!

Ο αγώνας για ζωή και ελευθερία συνεχίζεται και ενταντικοποιείται κάθε μέρα, ειδικά για τις ζωές και τα σώματα των γυναικών σε όλο τον κόσμο.

Η καπιταλιστική νεωτερικότητα προσπαθεί να επιβληθεί, να ισοπεδώσει τον πλανήτη και να εξαφανίσει κάθε σκέψη των ανθρώπων, για έναν διαφορετικό κόσμο και διαφορετικό τρόπο ζωής. Όπως αναδείξαμε πολυ επιγραμματικά στην τελευταία μας μπροσούρα «Αυτοάμυνα: Η απάντηση στην έμφυλη βία», (θα κυκλοφορήσει σε λίγο καιρό και στα ελληνικά), οι γυναίκες είναι το επίκεντρο των επιθέσεων της πατριαρχικής προσπάθειας να καταστρέψει κάθε ελπίδα, για μία ελεύθερη και δημοκρατική ζωή για την/τον κάθε μία/έναν. Καθώς οι γυναίκες έχουν σημαντικότατο ρόλο στην κοινωνία, στην οργάνωση των κοινοτήτων και έχουν βαθιά σύνδεση με την γη, η πατριαρχία ιστορικά, αλλά και τώρα, τα καπιταλιστικά κράτη,  συνεχίζουν να  μας ασκούν  βία, για να μας επιβάλλουν το δικό τους σύστημα, ένα σύστημα χωρίς νόημα. Αλλά εμείς, παρ’ όλες τις προσπάθειές τους να πιστέψουμε το αντίθετο, δε μείναμε ποτέ παθητικές. Ο ρόλος της γυναίκας στο να αντιστέκεται, να υπερασπίζεται την κοινότητα και την ελευθερία, συνέβαλε στο να κρατείται ζωντανή η ελπίδα μας.

Ο ρόλος της αντίστασης και αυτοάμυνας της κοινωνίας χρειάζεται άμεσα με σκοπό να αντιμετωπιστεί άμεσα η νέα παγκόσμια επίθεση ενάντια στις γυναίκες και τα άλλα φύλα. Ένας ρόλος που δεν έχει σταματήσει ποτέ και είναι ακόμη μία φορά κάτω από έντονη επίθεση, όπως για παράδειγμα η εισβολή και ο πόλεμος στο έδαφος της επανάστασης των γυναικών στη Βόρεια και Ανατολική Συρία. Τα κράτη φοβούνται για το τι θα συμβεί αν η κοινωνία αυτοοργανωθεί και  ως εκ τούτου, προσπαθούν να εξασφαλίσουν τη δύναμή τους με το να επιτίθενται στο κέντρο της κοινωνίας, δηλαδή στις γυναίκες.

Η πατριαρχική επίθεση της καπιταλιστικής  νεωτερικότητας

Βρισκόμαστε σε μία δραματική κρίση, αλλά όχι μόνο λόγω της πανδημίας του κοροναϊού. Γυναικείες ζωές στον κόσμο, έχουν στιγματιστεί απο την βία, την εξαναγκαστική εκτόπιση, την κάθε μορφή επικινδυνότητας, καθώς και από τις δολοφονίες εις βάρος τους- ο αριθμός των γυναικοκτονιών αυξάνεται.

Σε όλο τον κόσμο το πατριαρχικό κράτος επιβάλλει τη δύναμή του για να συνεχίσει να εκμεταλλεύεται και να πουλάει τις ζωές μας, τα σώματα μας, τη γη μας και ολόκληρο τον πλανήτη. Σε έναν κόσμο όλο και αυξανόμενα αποσυνδεδεμένο από την γη, βασισμένο στην καπιταλιστική οικονομία, στην οποία οι κρίσεις δεν είναι απλώς κυκλικές αλλά επίκαιρες. Η πανδημία του κορονοϊού και  οι τρόποι διαχείρισης  για την αντιμετώπισή του δεν μπορούν να κατανοηθούν έξω από το προαναφερόμενο πλαίσιο.

Η κατάσταση στη Ροζάβα είναι στιγματισμένη από την ιμπεριαλιστική προθυμία του τουρικού κράτους και των συμμαχικών με αυτό κράτη (δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία, και όλα τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ ), τα οποία με την βοήθεια τζαχαντιστών μισθοφόρων στοχεύουν να καταλάβουν, να λεηλατήσουν, να βιάσουν και να σκοτώσουν τους ανθρώπους της Β.Α. Συρίας. Βλέπουμε την βαρβαρότητα κατά των γυναικών όπως στην περίπτωση της Hevrin Xelif ή της Amara Renas, οι οποίες δολοφονήθηκαν βάναυσα και τα σώματα τους βεβηλώθηκαν. Αυτήν την στιγμή στις απο την Τουρκία κατειλημμένες περιοχές του Αφριν και της Serekaniye οι απαγωγές και κακοποίηση των γυναικών χρησιμοποιούνται ως όπλο από την Τουρκία και τους τζιχαντζιστές μισθοφόρους. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα τον στόχο της Τουρκίας και των φονταμεταλιστικών ομάδων της, να καταστρέψει την ζωή και την ελευθερία των γυναικών. Ενισχύοντας το σύστημα της κυριαρχίας τους δημιουργούν μια δημογραφική αλλαγή, καταστρέφοντας την φύση, επιβάλλοντας αφομοίωση,  καταλαμβάνοντας γη και καταστρέφοντας την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στην απελευθέρωση των γυναικών.

Στον υπόλοιπο κόσμο η κρίση και η βία εναντίον των γυναικών είναι συνεχείς. Εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες δολοφονούνται κάθε χρόνο. Όλες οι γυναίκες υποφέρουν από σεξουαλική παρενόχληση, ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, σεξουαλική σκλαβιά και τα ατελείωτα βάρη της αόρατης εργασίας που προσφέρουν στις οικογένειές τους. Ειδικά με την αύξηση του φασισμού, από τον Μπολσονάρο στη Βραζιλία μέχρι τον Σαλβίνι στην Ιταλία, τα γυναικεία δικαιώματα μειώνονται. Ζούμε απο το ξεκίνημα του αιώνα μια ξεκάθαρη επίθεση κατά των γυναικών για να εδραιωθεί η δύναμη του καπιταλιστικού κράτους μετά την παγκόσμια κρίση.

Οι γυναίκες που ήρθαν αντιμέτωπες με αυτήν την κατάσταση δεν έχουν εγκαταλείψει την ελπίδα και συνεχίζουν να αντιστέκονται και να οργανώνονται μεταξύ τους. Το είδαμε στις 8 του Μάρτη με εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο να διαδηλώνουν για την ελευθερία τους. Αλλά το βλέπουμε και κάθε μέρα: στις γυναίκες της Λατινικής Αμερικής, οι οποίες αυτοοργανώνονται για να υπερασπιστούν τη γη και την κοινότητα τους, στις γυναίκες στην Ινδία που οργανώνονται για να υπερασπιστούν τις εαυτές τους από την αντρική βία και στις γυναίκες στην νότια Ευρώπη που οργανώνονται για να υπερασπίσουν τα σπίτια τους από οικονομικές επιχειρίσεις που αποσκοπούν μόνο στο κέρδος.

Ο κορονοϊός ως δικαιολογία για την αύξηση της βίας

Στο πλαίσιο της αύξησης της βίας κατά των γυναικών σε όλο το κόσμο, η πανδημία του κορονοϊού παρέχει στα καπιταλιστικά κράτη την ευκαιρία να επεκτείνουν και να παγιώσουν τους κανόνες τους και να συγκαλείψουν μία νέα επίθεση στις ζωές μας ως κάτι απαραίτητο.

Στην τρέχουσα κατάσταση με την πανδημία COVID-19, τα καπιταλιστικά κράτη δείχνουν για ακόμα μία φορά ότι δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον, ούτε είχαν ποτέ, για την ευημερία των ανθρώπων ή του πλανήτη. Στη βάση μίας πατριαρχικής νοοτροπίας, (τα καπιταλιστικά κράτη) πραγματοποιούν μία διαχείριση πανδημίας που συνίσταται στην εξασφάλιση της εξουσίας τους με τον εκφοβισμό εις βάρος όλων.

Βλέπουμε ότι ο κορονοϊός είναι μία πανδημία που πρέπει να πάρουμε σοβαρά, αλλά επίσης πρέπει να δούμε ότι η διαχείριση του μπορεί να γίνει με διαφορετικούς τρόπους. Αυτή τη στιγμή κάποιοι άνθρωποι είτε εξαναγκάζονται να δουλεύουν, εκτιθέμενοι στον ιό, είτε απολύονται. Επίσης, κάποιοι άλλοι άνθρωποι είναι μόνοι στο σπίτι χωρίς καμία υλική και συναισθηματική υποστήριξη. Αντί να βάζουμε το κέρδος και το ιδιωτικό ενδιαφέρον στο επίκεντρο, θα έπρεπε να βάζουμε τη φροντίδα και την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων.

Στην τρέχουσα κατάσταση οι παρούσες πολιτικές δημιουργούν περισσότερο φόβο στον πληθυσμό, μας κάνουν να μην εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον και έτσι σπάνε οι δεσμοί μεταξύ μας πιο εύκολα. Μας ενθαρρύνουν να αποδοκιμάζουμε αντί να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Προσπαθούν να μας κάνουν ένοχους  και ως εκ τούτου, ο εχθρός, που δικαιολογεί τη διατήρηση των μέτρων στρατιωτικοποίησης και ελέγχου του πληθυσμού, να παραμείνει στην εξουσία όταν ο ιός θα είναι υπό έλεγχο. Μέσω της διαχείρισης των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να σφραγιστεί από τους εκατοντάδες πρόσφυγες που συνεχίζουν να προσπαθούν να ξεφύγουν  από τον πόλεμο και την φτώχεια, συνεχίζουν να προωθούν το ρατσισμό και τη δυσπιστία μεταξύ των λαών. Ακόμη, ο στρατός βρίσκεται στους δρόμους όλης της χώρας και χρησιμοποιείται για να σταματάει αθώους περαστικούς. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο στρατός δεν βρίσκεται στους δρόμους για να σταματήσει την εξάπλωση του ιού, αλλά για να επιβάλει μηχανισμούς ελέγχου της κοινωνίας με σκοπό να αποτρέψει την αντίστασή της.

Ούτε λέξη για να σταματήσουμε να καταστρέφουμε τον πλανήτη. Ούτε λέξη για να σταματήσουμε τον πόλεμο. Ούτε λέξη για να αντιμετωπίσουμε συλλογικά το θέμα της φροντίδας, από την φροντίδα της υγείας μέχρι τη φροντίδα της οικογένειας. Ούτε λέξη για να καθιερώσουμε λαϊκή δημοκρατία στις κοινωνίες ώστε να μην είμαστε στο έλεος μιας αγοράς χωρίς οικολογικά και κοινωνικά όρια. Το κράτος θέλει να είναι ο «αρσενικός προστάτης» μας μέσω του ελέγχου και της στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας και εμείς ως γυναίκες γνωρίζουμε το «παραμύθι» αυτό πολύ καλά.

Όλες αυτές οι ενέργειες δείχνουν για άλλη μία φορά τη βάση ενός συστήματος που είναι εχθρικό απέναντι στις γυναίκες και την ζωή: οι γυναίκες θα είναι και πάλι αυτές που, παρά την εκτόπιση τους από τον πόλεμο, πρέπει να φροντίσουν τις οικογένειές τους που τώρα ζουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων κάτω από άθλιες συνθήκες. Είναι αυτές που, έχοντας δουλέψει για 48 συνεχόμενες ώρες σε σούπερ μάρκετ ή νοσοκομεία, θα έρθουν αντιμέτωπες με την ενδοοικογενειακή βία στα σπίτια τους, η οποία θα αυξηθεί με την απομόνωση και την αβεβαιότητα. Θα είναι οι πρώτες που θα χάσουν τη δουλειά τους και το σπίτι τους και γι αυτό θα είναι περισσότερο εκτεθειμένες σε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας.

Αντιστάσου όπως πάντα, προχώρα μπροστά όσο ποτέ πριν

Ως γυναίκες, η ιστορία μας είναι μία ιστορία αντίστασης. Και τώρα δεν θα είναι κάτι διαφορετικό. Η κρίση λόγω της πανδημίας του κορονοϊού μας δείχνει και πάλι ότι το πατριαρχικό κράτος δεν θα είναι ποτέ ικανό να παρέχει μία ικανοποιητική απάντηση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία. Πρέπει να ιδρύσουμε μία διαφορετική κοινωνία που θα μας επιτρέπει να απομακρυνθούμε από την κυρίαρχη αντρική νοοτροπία που μας οδηγεί μέρα με τη μέρα στην καταστροφή, ειδικά σε κρίσιμες περιπτώσεις όπως αυτή. Γι’ αυτό, ως γυναίκες, πρέπει να κάνουμε ένα βήμα μπροστά ώστε να μην πάμε πίσω.

Δεν μπορούμε να αφήσουμε τα πατριαρχικά κράτη να επιβάλλουν στρατιωτικούς νόμους, να καταστρέψουν τους δεσμούς μεταξύ μας και να χρησιμοποιήσουν την πανδημία για να καλύψουν το οτιδήποτε με «κανονικότητα» και «βεβαιότητα». Ως γυναίκες πρέπει να έχουμε ένα αποφασιστικό ρόλο στην προστασία του εαυτού μας και να μην επιτρέψουμε να χρησιμοποιηθεί αυτή η πανδημία για την περαιτέρω καταστροφή της κοινωνίας, για την επιβολή περισσότερης βίας πάνω μας ή για την συνέχιση ενός σχεδίου που οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη.

Όπως έχουμε δει ξεκάθαρα τις τελευταίες εβδομάδες, δεν έχει μόνο η πανδημία του κορονοϊού παγκόσμιο αντίκτυπο, αλλά και η πανδημία του καπιταλισμού με την πατριαρχική νοοτροπία και βία επίσης. Γι’ αυτό εμείς ως γυναίκες του κόσμου πρέπει να ενδυναμώσουμε τους δεσμούς μας ώστε να σταθούμε δυνατές απέναντι σε αυτή τη πατριαρχική και καπιταλιστική επίθεση. Να γίνουμε δυνατές για να μην αποδεχτούμε τη διατήρηση αυτών των ακραίων μέτρων και πάνω απ’ όλα να γίνουμε δυνατές για να καθιερώσουμε τη γυναικεία δύναμη που θα φέρει τα πάνω κάτω στο σύστημα παγκοσμίως.

Ο κορονοϊος μας δείχνει για άλλη μία φορά ότι δεν υπάρχει άλλη βιώσιμη εναλλακτική λύση από μία κοινωνία που θέτει τους λαούς και τα έθνη στο επίκεντρο της λήψης αποφάσεων μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, που βασίζεται στην απελευθέρωση των γυναικών και αλληλεπιδρά με τον πλανήτη με οικολογικά μέσα. Μία εναλλακτική που υπερασπίζεται την ζωή, όπως αυτή που ιδρύεται στις ελεύθερες περιοχές της Βορειοανατολικής Συρίας. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η γυναικεία επανάσταση φαίνεται ως η λύση στην παγκόσμια κρίση που βιώνουμε. Η αλληλεγγύη που χτίζουμε σήμερα είναι η αρχή για τους αγώνες μας για ελευθερία που πρέπει να κάνουμε μαζί.

Γι’ αυτό στέλνουμε δύναμη και ενέργεια σε όλες τις γυναίκες και τους ανθρώπους σε όλο το κόσμο ενώπιον της πανδημίας του κορονοϊού και καλούμε τις γυναίκες να οργανωθούν για την αντιμετώπιση της πατριαρχικής πανδημίας των κρατών μέσα από τους αγώνες και την αντίσταση παγκοσμίως!

Πηγή: We women defend ourselves!

μετάφραση: Women Defend Rojava Athens

Αθήνα, Δευτέρα 30 Μάρτη 2020

 

Είμαστε μαζί σε αυτό, μήνυμα Αλληλεγγύης από τις Γυναίκες της Ροζάβα σε όλο τον κόσμο

Το παρακάτω βίντεο φτιάχτηκε από γυναίκες στη Ροζάβα θέλοντας να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους σε όλο τον κόσμο δηλώνοντας ότι “Είμαστε μαζί σε αυτό”

Είμαστε οι Ελεύθερες Γυναίκες (mujeres libres)
Είμαστε οι Κούρδισσες αντάρτισσες
Είμαστε οι Ινδές μαχήτριες (Gulabi gang)
Είμαστε οι αντάρτισσες που πολεμάμε το φασισμό
Είμαστε οι αγωνιζόμενες μητέρες
Είμαστε η φύση που μας αγαπά
Είμαστε οι επαναστάτριες γυναίκες του τότε και του τώρα
Είμαστε οι σοφές γυναίκες που μας έκαψαν σαν μάγισσες και ξαναγεννιόμαστε από τις στάχτες

Σήμερα γιορτάζουμε την ταυτότητά μας ως κληρονομιά του αγώνα παγκοσμίως.
Είμαστε Διεθνίστριες στη ΒΑ Συρία, μέσα στην επανάσταση της Ροζάβα. Σήμερα γιορτάζουμε το Newroz, που είναι μια έκφραση του αγώνα για την Κουρδική ταυτότητα, που είναι ένας αγώνας για ελευθερία και ύπαρξη. Είναι η αρχή της Άνοιξης, τα μάτια και τα αυτιά μας ανοίγουν και βλέπουμε ότι ο δρόμος μας για την ελευθερία παίρνει τώρα νέα τροπή.

Εξετάζοντας την παγκόσμια ιστορία όλα τα έμβια όντα έχουν βιώσει περιόδους ακραίων συνθηκών. Πολλές φορές επιβιώσαμε και εξελιχθήκαμε. Είμαστε μέρος ενός κύκλου εκατομμυρίων ετών. Στιγμές κρίσης, όπως αυτή που αντιμετωπίζουμε σήμερα λόγω του κορονοϊού, μας δίνουν την ευκαιρία να δούμε και να οικοδομήσουμε. Οι γυναίκες εδώ (Ροζάβα) χτίζουν την επανάσταση και την αυτό-οργάνωση από τις στάχτες του πολέμου. Ο πόλεμος είναι πάντα γύρω μας αλλά έχει πολλές διαφορετικές μάσκες.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, οι βαθιές ρωγμές και η έλλειψη ανθρώπινης ηθικής αποκαλύπτουν τα θεμέλια του πατριαρχικού κερδοσκοπικού συστήματος. Καθώς οι κρατικοί θεσμοί και οργανισμοί δεν μπορούν να προσφέρουν ή να εκμεταλλευτούν με την άσκηση ελέγχου και καταπίεσης, ενισχύουμε τις υπάρχουσες κοινότητές μας και τους δεσμούς μεταξύ των λαών σε όλο τον πλανήτη. Λειτουργούμε όπως πάντα, σαν ισχυρή κοινωνία που είμαστε, σκεφτόμαστε εκείνους που βρίσκονται στα στρατόπεδα προσφύγων, στις φυλακές, εκείνες τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν ενδοοικογενειακή βία, εκείνους που χωρίς εργασία δεν μπορούν να αγοράσουν φαγητό, εκείνους που δεν έχουν κανέναν να τους φροντίσει . Αυτές οι στιγμές χάους μπορούν να ανοίξουν νέες δυνατότητες ζωής στο μυαλό μας. Ακόμα κι αν οι συνθήκες απαιτούν από εμάς να κρατήσουμε μια απόσταση, βρίσκουμε τρόπους να είμαστε μαζί.

Όπως λένε και οι επαναστάτες σύντροφοί μας Ζαπατίστας στο Μεξικό:

«Ζητάμε να μην χαθεί η ανθρώπινη επαφή, αλλά να αλλάξουμε προσωρινά τους τρόπους να γνωρίζουμε τους εαυτούς μας, τους συντρόφους, τις συντρόφισσες, τις αδελφές και τους αδελφούς μας.
Η λέξη και το αυτί, μαζί με την καρδιά, έχουν πολλά μονοπάτια, πολλούς τρόπους, πολλά ημερολόγια και πολλές γεωγραφικές περιοχές. Βρείτε ο ένας τον άλλον. Και αυτός ο αγώνας για τη ζωή μπορεί να είναι ένας από αυτούς τους τρόπους.»

Δεδομένου ότι το καπιταλιστικό σύστημα καταρρέει, το μόνο πράγμα που μπορεί να μας εξασφαλίσει είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ενώ όλος ο κόσμος μιλάει για τον τρόπο καταπολέμησης του ιού, εμείς μιλάμε για το γιατί και για αυτό που αγωνιζόμαστε. Η ελευθερία πρέπει να αναπτυχθεί μέσα από κάθε μία από εμάς και εκφραστεί μέσα από τη συντροφικότητα, παρά τους περιορισμούς. Η κρίση του κορονοϊού δεν μπορεί να είναι μια ανοιχτή πόρτα για τον φασισμό, για την ενίσχυση της καταστολής, της ανισότητας και της απομόνωσης. Τα κράτη σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να επωφεληθούν από αυτή την κατάσταση, χρησιμοποιώντας το φόβο των ανθρώπων για να αποκτήσουν περισσότερη δύναμη. Θα επιβιώσουμε μόνο αν μείνουμε ενωμένες, με όποιους τρόπους μπορούμε.

Το πρόβλημα είναι η λύση. Κάθε μάχη φέρνει αγώνα και σοφία. Το σύστημα αυτοάμυνάς μας είναι κομμάτι της φύσης. Η ζωή δεν μπορεί να συνταγογραφηθεί με τη μορφή τρόπου ζωής ή χημικών φαρμάκων, τα οποία μάχονται κατά χιλιετίες γνώσης, τα οποία βρίσκονται στα χέρια και τις καρδιές των γυναικών.

Η Υγεία είναι μέριμνα για την κοινότητα, είναι η αγάπη για την ύπαρξή μας και για τη γη που περπατάμε, για τη ζωή γύρω μας. Η υγεία είναι η ηθική που φέρνει την κοινωνία κοντά, είναι η ισορροπία της βιοποικιλότητάς μας. Η υγεία της κοινωνίας μας βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με μια νέα απειλή η οποία αποτελεί επίσης μέρος του τρόπου ζωής που μας χωρίζει τον έναν από τον άλλον και από τη φύση. Είμαστε μαζί σε αυτό, σε αλληλεγγύη με όσους έχασαν τη ζωή τους και με όλους τους ανθρώπους που μάχονται παντού καθημερινά.

Επαναστατικές αγκαλιές, με βαθιά αγάπη και σεβασμό.

Kongra Star Diplomacy

#WomenDefendRojava #Newroz2020 #CoronaVirus

μετάφραση: Women Defend Rojava Athens

Αθήνα, Τρίτη 24 Μάρτη 2020

 

Προβολή του Ντοκιμαντέρ: Jiyan’s Story για τη γυναικεία επανάσταση στη ΒΑ Συρία (Ροζάβα), στα πλαίσια της Φεμινιστικής Απεργίας – Διαδήλωσης της 8ης Μάρτη 2020

Προβολή του Ντοκιμαντέρ: Jiyan’s Story για τη γυναικεία επανάσταση στη ΒΑ Συρία (Ροζάβα), στα πλαίσια της Φεμινιστικής Απεργίας – Διαδήλωσης της 8ης Μάρτη 2020

Η Κούρδισσα αντάρτισσα Ζιγιάν Τολχιλντάν, διοικήτρια στο αρχηγείο του YPJ (Μονάδες Προστασίας Γυναικών) αφηγείται τον αγώνα των γυναικών ενάντια στην τρομοκρατία και το θρησκευτικό φανατισμό του ISIS, καθώς και τον αγώνα ενάντια στην πατριαρχία.

Τετάρτη 4 Μάρτη 2020 – 7.30 μ.μ. στο Καφενείο “Τα Ξωτικά”, Δημητρακόπουλου 7, Παλαιό Φάληρο (πλησίον στάσης ΤΡΑΜ «Αμφιθέας»).

  • Τη μέρα της προβολής θα συγκεντρώνουμε τρόφιμα: ρύζι, φασόλια, κόκκινες φακές, πλιγούρι και χρήματα (για να αγοραστούν τρόφιμα) για τους Κούρδους/ισσες πολιτικούς πρόσφυγες του Λαυρίου.

Women Defend Rojava – Επιτροπή Αθήνας

Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη
Μέλος της Διεθνούς Καμπάνιας * #riseup4rojava – smash turkish fascism

Αθήνα, Μάρτης – 2020

Ciao (Αντίο) Orso…

“Σύντροφε μας εσύ”

Οι καρδιές μας, πορφυρό υφαντό.
Να σ’ αγκαλιάσει και με τη θέρμη σου να μας θρέψει.
Πρόσφυγες στη δική σου καρδιά,  όλοι εμείς να χωρέσουμε
για να ξαποστάσουμε, για να ανασάνουμε, για να παρηγορηθούμε.
Μας έσωσες όλους.
Μας ξαναγέννησες όλους .
Μονάκριβη πατρίδα μας.

Σύντροφε μας εσύ!

Για τον Όρσο, Lorenzo Orsetti

Ευτοπική Βιβλιοθήκη, Απρίλης 2019

Αθήνα: 24 Μάρτη – 2018, Διεθνής μέρα Αλληλεγγύης στο Αφρίν

Συγκέντρωση στα Προπύλαια και Πορεία στην Τουρκική πρεσβεία στο πλαίσιο της Διεθνούς μέρας Αλληλεγγύης στο Αφρίν με τη συμμετοχή εκατοντάδων αγωνιστών κ αγωνιστριών, συντρόφων κ συντροφισσών.

Από τις 20 Γενάρη βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση με την κωδική ονομασία “Κλάδος Ελαίας”, εισβολής του τούρκικου κράτους ενάντια στο καντόνι του Αφρίν στη Ροζάβα στη ΒΔ Συρία. Τελικά την Κυριακή 18 Μάρτη οι τούρκικες ένοπλες δυνάμεις με τη σύμπραξη των ισλαμοφασιστών του FSA «ελεύθερος συριακός στρατός» κατέλαβαν την πόλη του Αφρίν έχοντας βομβαρδίσει μέχρι και το νοσοκομείο, κάνοντας πλιάτσικο, δολοφονώντας εκατοντάδες αμάχους, εκτελώντας μαχητές της Κουρδικής Αντίστασης και σπρώχνοντας χιλιάδες κατοίκους να πάρουν και πάλι το δρόμο της προσφυγιάς για να σώσουν τις ζωές τους.

Οι δυνάμεις Αντίστασης των YPG – YPJ – SDF, αλλά και διεθνείς μαχητές στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων αντιστεκόμενοι για 2 μήνες περίπου, σημειωτέον πολεμούν με το 2ο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, ενώ αποχώρησαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή μαζί με τους κατοίκους της πόλης για να αποτρέψουν ένα νέο λουτρό αίματος.

Η αντίσταση όμως συνεχίζεται και έχει πάρει πλέον τη μορφή ανταρτοπόλεμου.

Καλούμε τις αναρχικές, ελευθεριακές και γενικότερα επαναστατικές συλλογικότητες να σταθούμε Αλληλέγγυα δίπλα στο Αφρίν της επαναστατημένης Ροζάβα και να δημιουργήσουμε γεγονότα που να συγκρούονται με τη νατοϊκή κυριαρχία, με τον καθορισμό της τύχης μας από τις επιταγές του ΝΑΤΟ και των ανταγωνισμών των μεγάλων δυνάμεων και των τοπικών κρατικών εντολοδόχων τους.

Ο δρόμος για την κοινωνική απελευθέρωση περνά μέσα από την έμπρακτη,
επίγεια γεφύρωση των λαών στο εδώ και στο τώρα.

Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη στη Μεσόγειο

https://solidaritymed.espivblogs.net/

Βρετανός μαχητής του YPG καλεί για υποστήριξη στο Αφρίν

Ισπανία: Φεμινιστική Γενική Απεργία – 8 Μάρτη 2018

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ;Επιθυμούμε την αντιπροσώπευση όλων των γυναικών.

Να είναι παρούσα η ποικιλομορφία ριζών, ταυτοτήτων, καταγωγής και γνώσεων, όλες εμείς που για διαφορετικούς λόγους αποφασίσαμε να περάσουμε τα σύνορα και να συνεχίσουμε τη ζωή μας σε άλλους τόπους.

Θέλουμε να μοιραστούμε δράσεις, ικανότητες και τοποθετημένες γνώσεις για να εκφράσουμε ότι οι γυναίκες που ζούμε σε συνθήκες μετανάστευσης και προσφυγιάς έχουμε ποικιλόμορφες πραγματικότητες. Δεν μπορούμε όλες να συμμετάσχουμε στην απεργία όπως θα επιθυμούσαμε, κυρίως λόγω των άθλιων εργασιακών συνθηκών που ανεχόμαστε.

Καταγγέλλουμε αυτό το καταπιεστικό αποικιοκρατικό σύστημα που βιάζει, δολοφονεί, σκλαβώνει, φτωχαίνει, αποκλείει, στερεί ελευθερίες και αυτονομία, εκφυλίζει κορμιά, λεηλατεί τα βιοτικά περιβάλλοντα, καταπιέζει σεξουαλικότητες,  νομιμοποιεί την αστυνομική καταστολή, επιβάλλει άδικους νόμους, κατασκευάζει δολοφονικά τείχη, κερδοσκοπεί με τους πολέμους που μας υποχρεώνουν να αφήσουμε τα σπίτια μας και τις χώρες μας προσβλέποντας σ’ ένα αβέβαιο μέλλον, που προωθεί τη διακίνηση ναρκωτικών και ανθρώπων, παράγει μια ακραία κατανάλωση, κερδοσκοπεί με τα φάρμακα, παράγει παράνομο εμπόριο, καθιστά αόρατη τη δουλειά της φροντίδας, ενδυναμώνει σεξιστικές δομές εξουσίας, ακριβαίνει τις βασικές υπηρεσίες και προκαλεί διαφθορά με απόλυτη ατιμωρησία.

Αρνούμαστε το φόβο των απελάσεων, των κέντρων κράτησης, του να σε πιάσουν χωρίς χαρτιά, να σου επιτεθούν ή να σε προσβάλουν στο δρόμο, το φόβο του να μείνεις χωρίς δουλειά γιατί έτσι θα χάσεις την άδεια παραμονής, το φόβο του να σε βιάσουν στα στρατόπεδα προσφύγων επειδή είσαι γυναίκα, το φόβο της ισλαμοφοβίας που απειλεί την αξιοπρέπεια, το φόβο του να πεθάνουμε προσπαθώντας να περάσουμε τα σύνορα, να αρρωστήσουμε ενώ δεν έχουμε χαρτιά κοινωνικής ασφάλισης και το φόβο του πεθάνουμε δολοφονημένες επειδή είμαστε ξένες, βρωμιάρες, νέγρες. Θέλουμε να παλέψουμε για να εξαλείψουμε αυτούς τους φόβους, τις διακρίσεις, τις προκαταλήψεις και τις αδικίες.

Θέλουμε να καταδείξουμε και να καταγγείλουμε τις συνεχείς βίες και βιασμούς των δικαιωμάτων, των αυτονομιών και των κορμιών μας. Καταγγέλλουμε την πρακτική των παρένθετων μητέρων που είναι μια καταπίεση της αναπαραγωγικής αυτονομίας των γυναικών στις χώρες προέλευσής μας. Καταγγέλλουμε το εμπόριο γυναικών και τη σεξουαλική εκμετάλλευση που νομιμοποιείται από το πατριαρχικό και καπιταλιστικό σύστημα. Επιπλέον, για μας η ανθρώπινη κινητικότητα είναι ένα δικαίωμα, όχι ένα έγκλημα, αφού η ιδιότητα του πολίτη είναι σύμφυτη με την ιδιότητα του ανθρώπου. Επομένως, θα υπερασπίζουμε πάντα την ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων και την ελευθερία της μετακίνησης και της εγκατάστασης σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου.

Καταγγέλλουμε το ρατσισμό και την ξενοφοβία σε όλες τις εκδηλώσεις τους. Καταγγέλλουμε το μεταναστευτικό νόμο, τις συνοριακές πολιτικές, τύπου FRONTEX, του ισπανικού κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αποικιοκρατική απαίτηση της σύμβασης διάρκειας ενός έτους για 40 ώρες την εβδομάδα, για να έχουμε πρόσβαση στη ρύθμιση των χαρτιών μας, μάς καταδικάζει στη μαύρη οικονομία και μας αποκλείει κοινωνικά. Έχουμε δικαίωμα να ζούμε με την οικογένειά μας και να έχουμε πρόσβαση στην υπηκοότητα και, γι’ αυτό, απαιτούμε πραγματικές ευκαιρίες κι ένα πραγματικό δίκτυο υποδοχής. Όλες αυτές οι πολιτικές μας επηρεάζουν ως άτομα που έχουμε μεταναστεύσει και ειδικά ως γυναίκες.

Ο τομέας των επαγγελμάτων της φροντίδας, που είναι η κολώνα στήριξης οποιασδήποτε κοινωνίας, είναι εκείνος που χαρακτηρίζεται περισσότερο από άθλια εργασιακά. Και είναι σχεδόν αμιγώς γυναικείος. Πολλές που δουλεύουμε εσωτερικές, έχουμε ατελείωτα ωράρια όπου η εκμετάλλευση δεν τιμωρείται. Ακόμη κι αν είμαστε στον 21ο αιώνα, η σκλαβιά εξακολουθεί να υπάρχει. Απαιτούμε την αναγνώριση, την κατάδειξη και την ανατίμηση της συμβολής μας στην οικονομία των χωρών διέλευσης και προορισμού.

Συμμετέχουμε στη φεμινιστική απεργία γιατί θέλουμε μια αξιοπρεπή ζωή, αναγνώριση της ιδιότητας του πολίτη, αποποινικοποίηση της ανθρώπινης κινητικότητας και μια ζωή με ελευθερία χωρίς νόμους που απελαύνουν τους ανθρώπους. Θέλουμε ένα κόσμο χωρίς βίες, χωρίς φόβους, χωρίς απώλεια αυτονομιών. Θέλουμε να είμαστε παρούσες για να εξαλείψουμε τις καταπιέσεις και να δημιουργήσουμε μια καλή διαβίωση για όλη την ανθρωπότητα. Αυτή η πραγματικότητα και τα αιτήματα δεν αντιπροσωπεύουν μια θυματοποίηση. Είναι ο τρόπος που έχουμε για να καταδείξουμε και να καταγγείλουμε ότι οι καταπιεστικές δομές εξακολουθούν να υπάρχουν και να ενδυναμώνονται, ενόσω το πατριαρχικό, αποικιοκρατικό και καπιταλιστικό σύστημα προστατεύει τις ρατσιστικές συμπεριφορές.

Εμείς, γυναίκες από διαφορετικές χώρες και ταυτότητες, φεμινίστριες και αντιρατσίστριες, με βάση την αναγνώριση των ριζών μας, των γνώσεων και των ικανοτήτων μας,  θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε την «Καλή Διαβίωση», την παγκόσμια ιδιότητα του πολίτη και την ανθρώπινη κινητικότητα ως δικαίωμα. Η ανθρώπινη ιδιότητα και η παραμονή της στον πλανήτη εξαρτάται από το πώς ζούμε με το περιβάλλον μας και με όλους τους λαούς της Γης χωρίς ρατσισμό, ανδροκεντρισμό ή ανθρωποκεντρισμό.

Πάμε μαζί στη Φεμινιστική Απεργία!

Κείμενο που μοιράστηκε στις Διαδηλώσεις της 8ης Μάρτη στην Ισπανία

Rojava: ο σύντροφός μας Haukur Hilmarsson (ψευδώνυμο Sahin Hosseini) πέρασε στην αιωνιότητα

Αφοσιωμένος αναρχικός μαχητής του καθεστώτος, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του YPG και του IFB, έσπευσε να πολεμήσει στη μάχη της Μανμπίτζ. Παρόλο που δεν κατόρθωσε να φτάσει στη Ροζάβα και στη συνέχεια απελάθηκε από το Ιράκ πίσω στη χώρα του την Ισλανδία, δεν τα παράτησε. Επέστρεψε στην περιοχή και πολύ γρήγορα διακρίθηκε στις αιματηρές μάχες της Ράκα, κερδίζοντας τον σεβασμό όλων, ως επικεφαλής μονάδας του τάγματός μας, του Διεθνούς Τάγματος Ελευθερίας (IFB).

Κέρδισε τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη όλων των συντρόφων και ανέλαβε τη θέση του εκπροσώπου του συμβουλίου του τάγματος. Μετά την ήττα του ISIS στο προπύργιο τους, κι ενώ ήταν έτοιμος να αναχωρήσει,  επέστρεψε στη μάχη στη διάρκεια της εφόδου των φασιστικών, αποικιακών δυνάμεων της Τουρκίας και των τζιχαντιστών συμμάχων τους.

Σε αυτή τη μάχη , στο Αφρίν, έχασε τη ζωή του, υπερασπιζόμενος τις ιδέες του.

Πλέον, έχει περάσει στην αιωνιότητα.

Ποτέ δεν θα ξεχάσουμε τον αγώνα του, το όνομα του και το παραδειγμά του.

Ποτέ δεν θα  εγκαταλείψουμε αυτό τον αγώνα.

Οι μάρτυρες είναι Αθάνατοι. Sehid Namirin!

πηγή: Διεθνές Τάγμα Ελευθερίας

μετάφραση: Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη στη Μεσόγειο

Αθήνα, Μάρτης – 2018