Αρχείο ετικέτας Φλεβάρης

Riseup4rojava: Ο δικτάτορας Ερντογάν απειλεί ξανά με εισβολή στη Συρία – Προετοιμαστείτε για την υπεράσπιση του Κομπάνι

Ανακοίνωση από τη Διεθνή Καμπάνια – #riseup4rojava smash turkish fascism

Ήδη τις τελευταίες μέρες αυξάνονται οι ενδείξεις ότι επίκειται μια νέα επίθεση του φασιστικού τουρκικού στρατού. Πάντα τονίζαμε ότι ο πόλεμος δεν σταμάτησε ποτέ, αλλά άλλαξε μονάχα τη μορφή του. Ο πόλεμος χαμηλής έντασης μπορεί σύντομα να μετατραπεί σε νέα ανοικτά μέτωπα. Ο εχθρός συγκεντρώνει ξανά πολεμικό εξοπλισμό και ισλαμιστές μισθοφόρους στα σύνορα των απελευθερωμένων περιοχών. Υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι το τουρκικό κράτος κατοχής προετοιμάζει νέες επιθέσεις ειδικά κατά της περιοχής του Kobane, αλλά απειλούνται και οι περιοχές δυτικά του Qamislo.

Το Kobane έχει γίνει σύμβολο νίκης αυτής της επανάστασης και ως εκ τούτου το καθεστώς του AKP-MHP δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον στην κατάληψη του. Με μια επιτυχημένη κατοχή του Kobane, οι εισβολείς θα είναι σε θέση να συνδέσουν τα κατεχόμενα εδάφη από το Serekaniye μέχρι το Afrin επιτυγχάνοντας  μια εντελώς νέα δυναμική. Με μια πιθανή επίθεση στις περιοχές δυτικά του Qamislo άλλη μια  σφήνα στις απελευθερωμένες περιοχές  θα περιορίσει περαιτέρω την ελευθερία κινήσεων των επαναστατικών δυνάμεων και του άμαχου πληθυσμού. Την ίδια στιγμή, δεν είναι μυστικό ότι η Τουρκία προσβλέπει κυρίως στα πλούσια  κοιτάσματα  πετρελαίου του Tirbespi και του Rimelan.

Στη χθεσινή συνάντηση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας αξιολογήθηκαν διάφορα σενάρια και διατυπώθηκε η ετοιμότητα για περαιτέρω ενέργειες, καθώς «παρά τις διεθνείς συμφωνίες, οι τρομοκρατικές οργανώσεις συνεχίζουν να επιδίδονται σε επιθέσεις κατά της Τουρκίας και του άμαχου πληθυσμού της Συρίας» . Στη σημερινή συνάντηση του κόμματος του AKP, ο δικτάτορας Ερντογάν επανέλαβε στην ομιλία του ότι «η Τουρκία δεν θα είναι θεατής στο Idlib ή στις άλλες περιοχές». Εκείνοι που ρωτούν τι κάνει η Τουρκία στη Συρία «πρέπει να διαβάσουν τη Συμφωνία των Αδάνων», η οποία δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία να διεξάγει αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στο βόρειο τμήμα της Συρίας και θα καταλάβει ότι η Τουρκία είναι σωστή με τις κατοχικές τις επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τη συμφωνία, «οι τρομοκράτες και όλοι εκείνοι που αποτελούν κίνδυνο για τη χώρα πρέπει να κυνηγηθούν μέχρι τέλους».

Ο δικτάτορας Ερντογάν τόνισε ότι « Δεν θα επιτρέψουμε στη τρομοκρατική οργάνωση των αυτονομιστών στη Συρία να χτίσει ένα άντρο προδοσίας» ακόμα κι αν αυτό σημαίνει τη χρήση στρατιωτικής δύναμης. Ενόψει της επίθεσης του Συριακού καθεστώτος, ο Ερντογάν απείλησε ακόμη και με άμεση επέμβαση, εάν το Idlib δεν επανέλθει στην κανονικότητα. Με τους ψευδείς ισχυρισμούς μεμονωμένων Τούρκων αξιωματούχων ότι οι δυνάμεις άμυνας του SDF δεν αποσύρθηκαν 30 χιλιόμετρα στη ζώνης ασφαλείας όπως συμφωνήθηκε προσπαθούν τώρα να νομιμοποιήσουν μια νέα επίθεση.

Αυτή τη στιγμή δεν είναι δυνατόν να προβούμε σε ακριβείς προβλέψεις για το πότε θα γίνει μια νέα επίθεση, αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να προετοιμαστούμε αναλόγως και να αντιμετωπίσουμε κάθε επίθεση με αποφασιστική, πλατιά  και πολυδιάστατη  αντίσταση. Ακριβώς όπως οι άνθρωποι της Ροζάβα προετοιμάζονται καθημερινά για να υπερασπιστούν την επανάσταση, το Διεθνές Κίνημα Αντίστασης πρέπει να προετοιμαστεί για όλα τα ενδεχόμενα. Είναι καιρός να επανέλθει η επαγρύπνηση και να κάνουμε όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες.

Η Επανάσταση της βορειοανατολικής Συρίας θα είναι Νικηφόρα – ο Φασισμός θα Τσακιστεί !

μετάφραση: Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη

και Hevalên Girîtê φίλες/οι, σύντροφισσες/οι Κρήτης

Αθήνα – Ηράκλειο Κρήτη, 1 Φλεβάρη 2020

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απορρίπτει την έκκληση για τη διαφύλαξη του Hasankeyf – πράξη άγνοιας και ανευθυνότητας

Πρωτοβουλία για να διατηρηθεί το Hasankeyf ζωντανό

Δελτίο Τύπου 21.02.2019

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απορρίπτει την έκκληση για τη διαφύλαξη του Hasankeyf – πράξη άγνοιας και ανευθυνότητας

Σήμερα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) απέρριψε την έκκληση για τη συντήρηση του αρχαιολογικού χώρου του Hasankeyf και της περιοχής γύρω από την κοιλάδα του Τίγρη ποταμού, η οποία απειλείται από το έργο του φράγματος Ilisu και του υδροηλεκτρικού σταθμού, στην περιοχή του Κουρδιστάν της Τουρκίας. Το ΕΔΑΔ υποστήριξε ότι δεν υπάρχει καθολικό ατομικό δικαίωμα πρόσβασης στην πολιτιστική κληρονομιά στη σύμβαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που συμφωνήθηκε μεταξύ των κρατών μελών. Έτσι, το δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη.

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι κάτι παραπάνω από  λυπηρή, είναι μια αποφυγή ευθύνης  για τη διάσωση του 12.000 ετών Hasankeyf και της περιοχής γύρω από την κοιλάδα του Τίγρη ποταμού,  που έχουν εξαιρετική παγκόσμια αξία. Αυτός ο τόπος πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς – που κατοικείται εδώ και 12.000 χρόνια – είναι αναμφισβήτητα ένας από τους σημαντικότερους τόπους πολιτιστικής κληρονομιάς στην Τουρκία, τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη και είναι πολύ πιο πολύτιμος από οποιαδήποτε οικονομική επένδυση. Κατά την άποψή μας με νέες απαραίτητες ανασκαφές – θα μπορούσε να γίνονται ανασκαφές ίσως για πάνω από 100 χρόνια – θα δινόταν  η δυνατότητα να αλλάξουν  τα ιστορικά γραπτά που αφορούν τη νεολιθική και παλαιότερη περίοδο και είναι πιθανότατα πιο σημαντικά από την Καππαδοκία, την Έφεσο και την Τροία.

Μια απόφαση του ΕΔΑΔ κατά τις υπερχείλισης του Hasankeyf θα μπορούσε να προκαλέσει συζητήσεις στην Ευρώπη για καλύτερη νομική διατήρηση των τόπων πολιτιστικής κληρονομιάς και πρόσβαση των ανθρώπων σε αυτές και θα μπορούσε να πιέσει την κυβέρνηση της Τουρκίας να αλλάξει την προσέγγισή της στο σχέδιο του φράγματος του Ilisu, ενός από τα πιο αμφιλεγόμενα φράγματα, το οποίο  θα καταστρέψει τα μέσα επιβίωσης στο Ιράκ και τον προστατευόμενο από την UNESCO υγρότοπο της Μεσοποταμίας, επιτυγχάνοντας υψηλότερα διεθνή περιβαλλοντικά και κοινωνικά πρότυπα.

Το ΕΔΑΔ θα μπορούσε να λάβει απόφαση για τη διατήρηση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς καθώς και των μέσων διαβίωσης περισσότερων από 80.000 ανθρώπων που βασίζονται σε βελτιωμένες διεθνείς συμβάσεις και στα πρότυπα του ΟΗΕ και  άλλων διεθνών οργανισμών τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα, η UNESCO θεωρεί την πρόσβαση στην πολιτιστική και φυσική κληρονομιά ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και ως δικαίωμα στην εκπαίδευση. Ή το Μάρτιο του 2017, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ένα ψήφισμα που θεωρούσε την καταστροφή και το λαθρεμπόριο τόπων παγκόσμιας κληρονομιάς ως τρομοκρατική πράξη.

Μεγάλο ερώτημα για εμάς είναι γιατί το ΕΔΑΔ περίμενε 13 χρόνια για να δηλώσει ότι είναι απαράδεκτη η υπόθεση του Hasankeyf. Σήμερα, η κατασκευή του έργου του Ilisu έχει φτάσει σχεδόν στην ολοκλήρωσή του, ενώ πριν από σχεδόν 8-10 χρόνια δεν είχε κατασκευαστεί τίποτα. Έχει διαβάσει το ΕΔΑΔ τα έγγραφα με τα επιχειρήματα των οργανώσεων από την Τουρκία, με τα οποία υποστήριξαν τους πέντε καταγγέλλοντες από τη Δυτική Τουρκία: του καθηγητή Dr. Zeynep Ahunbay, του καθηγητή Dr. Oluş Arık, του καθηγητή Dr. Metin Ahunbay, Avukat Murat Cano και Özcan Yüksek που άσκησαν έφεση ενώπιον του δικαστηρίου το 2006.

Είναι κρίμα το γεγονός ότι το ΕΔΑΔ απέφυγε να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη. Σε μια περίοδο όπου το δικαστικό σύστημα της Τουρκίας σταμάτησε να  υπάρχει, θα μπορούσε να έχει στηρίξει πολλούς ανθρώπους στον ποταμό Τίγρη και σε όλη την Τουρκία για την προάσπιση των μέσων διαβίωσής τους και της κληρονομιάς τους κατά των καταστροφικών και εκμεταλλευτικών επενδυτικών σχεδίων. Ωστόσο, οι αγώνες μας θα συνεχιστούν.

Αυτό που επικρίνουμε ουσιαστικά είναι ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα ισχυρίζονται ότι έχουν υψηλά δημοκρατικά πρότυπα, αλλά δεν είναι σε θέση να αναλάβουν την ευθύνη σε μια κρίσιμη υπόθεση όπως αυτή του Hasankeyf και του Τίγρη ποταμού.

Ercan Ayboga
Initiative to Keep Hasankeyf Alive
www.hasankeyfgirisimi.net

Σημείωση: Σύνδεσμος για την απόφαση του ΕΔΑΔ: https://hudoc.echr.coe.int/eng-press#{%22itemid%22:[%22003-6336974-8286675%22]}

Μια παράγραφος της επίσημης αιτιολόγησης του ΕΔΑΔ: «Το Δικαστήριο έκρινε ότι η αίτηση ήταν ασυμβίβαστη (ratione materiae) με τις διατάξεις της Σύμβασης (άρθρο 35 παρ. 3 (α) και 4). Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρξε ευρωπαϊκή συναίνεση ή ακόμη και τάση υποχώρησης μεταξύ των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, γεγονός που θα επέτρεπε να συναχθεί από τις διατάξεις της Σύμβασης ότι υπήρχε καθολικό ατομικό δικαίωμα στην προστασία ενός ή περισσοτέρων μερών πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως ζητείται στην παρούσα αίτηση. ”

μετάφραση: Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη

Αθήνα, Φλεβάρης – 2019

Γράμμα των Γυναικών Ζαπατίστας προς τις Γυναίκες του Κόσμου που Αγωνίζονται

ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΜΕΞΙΚΟ – Φλεβάρης 2019

Προς: τις γυναίκες που αγωνίζονται σε όλο τον κόσμο.

Από: τις γυναίκες ζαπατίστας.

Αδερφή, συντρόφισσα:

 Οι γυναίκες ζαπατίστας, γυναίκες που αγωνιζόμαστε, σε χαιρετίζουμε.  

Αυτό  που θέλουμε να σου πούμε, να σε ενημερώσουμε είναι λίγο στενάχωρο γιατί δεν θα μπορέσουμε να οργανώσουμε το Μάρτη του 2019, εδώ στη ζαπατίστικη γη μας, τη Δεύτερη Διεθνή Συνάντηση των Γυναικών που Αγωνίζονται.

Μπορεί ήδη να ξέρεις τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούμε, και αν όχι θα σου τους εξηγήσουμε:

Φαίνεται λοιπόν  ότι οι καινούργιες κακές κυβερνήσεις είπαν ήδη καθαρά ότι θα προχωρήσουν στα μεγα-σχέδιά τους, σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου: στο Τρένο Μάγια, στο σχέδιο για τον Ισθμό του Τεουαντεπέκ, στη φύτευση δέντρων για εμπόριο ξυλείας και φρούτων. Και είπαν ακόμα ότι θα επιτρέψουν ορυχεία και μεγάλες εταιρείες τροφίμων. Έχουν επιπλέον και το αγροτικό τους σχέδιο που μας καταστρέφει σαν ιθαγενείς  λαούς, γιατί μετατρέπει τη γη μας σε εμπόρευμα. Έτσι, με όλα αυτά τα σχέδια, θα ολοκληρώσουν ότι άφησε στη μέση ο Σαλίνας ντε Γκορτάρι  τότε που τον σταματήσαμε με την εξέγερσή μας.

Αυτά τα σχέδια είναι σχέδια καταστροφής. Όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν με τα ψέματά τους. Όσες φορές κι αν πολλαπλασιάσουν τις 30 εκατομμύρια ψήφους τους. Η αλήθεια είναι ότι πάνε για όλα εναντίον των ιθαγενών λαών. Πάνε για τις κοινότητές μας, για τη γη μας, για τα βουνά μας, για τα ποτάμια  μας, για τα ζώα μας, για τα φυτά μας ως και για τις πέτρες μας.

Που πάει να πει ότι δεν στρέφονται εναντίον, μονάχα, των γυναικών ζαπατίστας αλλά εναντίον όλων των ιθαγενών γυναικών. Και ενάντια στους άνδρες βέβαια αλλά εδώ,  σα γυναίκες που είμαστε, μιλάμε για τις γυναίκες.

Θέλουν η γη μας, τα εδάφη μας να μην είναι πια για μας αλλά να ‘ρχονται τουρίστες να περιηγούνται, να έχουν τα μεγάλα ξενοδοχεία τους και τα μεγάλα ρεστοράν τους και τις επιχειρήσεις που θα τους προσφέρουν αυτές τις πολυτέλειες.

Θέλουν να μετατρέψουν τα εδάφη μας σε τσιφλίκια που θα παράγουν πολυτελή ξυλεία, φρούτα και νερό. Να τα μετατρέψουν σε ορυχεία για να βγάζουν χρυσό, ασήμι, ουράνιο και όλα τα ορυκτά που υπάρχουν και που τα θέλουν οι καπιταλιστές.

Θέλουν να μετατραπούμε σε δούλες τους, σε υπηρέτριές τους, να πουλήσουμε την αξιοπρέπειά μας για λίγα νομίσματα το μήνα.

Γιατί αυτοί οι καπιταλιστές και όσοι τους υπακούν από τις καινούργιες κακές κυβερνήσεις σκέφτονται ότι αυτό που θέλουμε είναι λεφτά.

Δεν μπορούν να καταλάβουν πως εμείς θέλουμε την ελευθερία, δεν καταλαβαίνουν ότι το λίγο που έχουμε πετύχει το πετύχαμε με αγώνα χωρίς να μας πληρώνει κάποιος, χωρίς συνεντεύξεις, χωρίς φωτογραφίες, χωρίς βιβλία, χωρίς δημοψηφίσματα, χωρίς δημοσκοπήσεις, χωρίς ψηφοφορίες, χωρίς μουσεία και χωρίς ψέματα.

Δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό που εκείνοι αποκαλούν «πρόοδο» είναι ένα ψέμα,  που δεν μπορεί ούτε καν την ασφάλεια των γυναικών να εξασφαλίσει. Στους κόσμους τους, προοδευτικούς ή συντηρητικούς, οι γυναίκες εξακολουθούν να δέρνονται, να βιάζονται, να δολοφονούνται.

Πόσες γυναίκες δολοφονήθηκαν σε αυτούς τους προοδευτικούς ή συντηρητικούς κόσμους την ώρα που εσύ διαβάζεις αυτές τις γραμμές, συντρόφισσα και αδερφή;

Ίσως το ξέρεις αλλά το λέμε καθαρά και εδώ: στα ζαπατίστικα εδάφη δεν έχει δολοφονηθεί ούτε μια γυναίκα εδώ και πολλά χρόνια. Παρ’ όλα αυτά εμάς κατηγορούν για οπισθοδρομικές, αδαείς, ασήμαντες.

Ίσως εμείς δεν ξέρουμε ποιος είναι ο καλύτερος φεμινισμός, ίσως δεν ξέρουμε να πούμε cuerpa”[i] ή να αλλάζουμε τις λέξεις,  ή τι είναι η ισότητα των φύλων ή να προφέρουμε αυτούς τους όρους που έχουν τόσα γράμματα που δεν μπορείς να τα μετρήσεις. Και κατά τη γνώμη μας ούτε καν είναι ολοκληρωμένο αυτό που λένε για «ισότητα των φύλων», γιατί μιλάνε μόνο για ισότητα γυναικών και ανδρών την ώρα που ακόμα και εμείς, που μας λένε αδαείς και καθυστερημένες, ξέρουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν και εκείνοι που δεν είναι ούτε άντρες ούτε γυναίκες και που εμείς τους αποκαλούμε «otroas» (άλλουες). Αυτοίες όμως μπορούν να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν και δεν τους ήταν καθόλου εύκολο να κερδίσουν το δικαίωμα, να είναι όπως είναι χωρίς να κρύβονται καθότι τουις κορόιδευαν, τουις καταδίωκαν, τουις βίαζαν, τουις δολοφονούσαν. Θα τους υποχρεώσουμε λοιπόν να είναι ή άντρες ή γυναίκες και να διαλέξουν τη μία ή την άλλη πλευρά; Αν οι ίδιοι δε θέλουν, άσχημα κάνουν όσοι δεν τους σέβονται. Γιατί τότε παραπονιόμαστε που δεν μας σέβονται σα γυναίκες εάν εμείς δεν σεβόμαστε αυτούς τους ανθρώπους; Αλλά ίσως είναι γιατί μιλάμε γι’ αυτό που είδαμε από άλλους κόσμους και δεν έχουμε πολλή γνώση αυτών των πραγμάτων.

Εκείνο όμως που ξέρουμε σίγουρα είναι ότι αγωνιζόμαστε για την ελευθερία μας και τώρα ήρθε η σειρά μας να παλέψουμε για να την υπερασπιστούμε. Για να μην υποφέρουν οι κόρες και οι εγγονές μας την ιστορία πόνου που έζησαν οι μανάδες και οι γιαγιάδες μας.

Είναι η σειρά μας να αγωνιστούμε για να μην επαναληφθεί η ιστορία που μας θέλει στον κόσμο μόνο για να μαγειρεύουμε και να γεννάμε παιδιά, για να τα βλέπουμε ύστερα να μεγαλώνουν μέσα στην ταπείνωση, την περιφρόνηση και το θάνατο.

 Δεν κάναμε την ένοπλη εξέγερση για να γυρίσουμε στα ίδια.

Δεν αντιστεκόμαστε 25 χρόνια για να γίνουμε τώρα υπηρέτριες στους τουρίστες, στα αφεντικά και τους επιστάτες τους.

Δε θα σταματήσουμε να είμαστε λειτουργοί εκπαίδευσης, υγείας, πολιτισμού, να είμαστε tercias[ii], αντάρτισσες, αρχές, διοικήτριες για να περάσουμε να γίνουμε τώρα υπάλληλοι στα ξενοδοχεία και τα ρεστοράν τους, υπηρετώντας ξένους για λίγα πέσος. Και ούτε καν μας ενδιαφέρει αν είναι λίγα ή πολλά τα πέσος, το θέμα είναι ότι η αξιοπρέπειά μας δεν έχει τιμή.

Γιατί αυτό θέλουν συντρόφισσα και αδερφή: να μετατραπούμε στην ίδια μας τη γη σε σκλάβες που δέχονται ελεημοσύνες και να τους επιτρέψουμε, ως αντάλλαγμα, να καταστρέψουν τις κοινότητες.

Συντρόφισσα και αδερφή:

Συνέχεια ανάγνωσης Γράμμα των Γυναικών Ζαπατίστας προς τις Γυναίκες του Κόσμου που Αγωνίζονται

ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΣΙΝΗ ΤΗ ΡΟΖΑΒΑ, από τις εκδόσεις Ευτοπία

Διεθνιστική Κομμούνα της Ροζάβα – ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΣΙΝΗ ΤΗ ΡΟΖΑΒΑ

Πρόλογος: Debbie Bookchin

Η ΡΟΖΑΒΑ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗ Ροζάβα ακόμη περισσότερο. Χρειαζόμαστε ελπίδα, πίστη, έμπνευση και νέες προοπτικές σε έναν συλλογικό αγώνα ενάντια στην καταπίεση. Ενώ στον δυτικό κόσμο το εξουσιαστικό κράτος και τα δεξιά κινήματα γιορτάζουν την επιστροφή τους, στην περιφέρεια τα τέως αστέρια του νεοφιλελευθερισμού ήδη βαδίζουν προς τον ανοικτό φασισμό. Ο Τραμπ, ο Ερντογάν και ο Πούτιν βγάζουν τις τελευταίες μάσκες της δημοκρατίας. Αντιμέτωπα με αυτές τις εξελίξεις, τα περισσότερα επαναστατικά κινήματα παραμένουν αδύναμα. Περιθωριοποιημένα και δίχως προοπτική, διασκορπισμένα και αποξενωμένα – ο μοναδικός ρόλος που τους αφήνει το σύστημα είναι να παρατηρούν και να κριτικάρουν. Η Ροζάβα μάς δείχνει έναν τρόπο να υπερβούμε αυτή την παθητικότητα: το να μάθουμε από το κουρδικό κίνημα σημαίνει να οργανωθούμε και να εξαπλώσουμε την επανάσταση.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Η μετάφραση του βιβλίου έγινε από μέλη της ανταλλακτικής κοινότητας Ηρακλείου «Το Κουκί».

Τα έξοδα για την παρούσα έκδοση καλύφθηκαν από τον ολοκληρωμένο Συνεταιρισμό Ηρακλείου (ΟΣΗ), την Αντιφασιστική Δράση Ρεθύμνου (ΑΔΡΕ) και τις εκδόσεις Ευτοπία.

Όλα τα ΕΣΟΔΑ θα διατεθούν στη Διεθνιστική Κομμούνα της Ροζάβα και στην Ακαδημία sehid Helin Qerecox.

Εκδόσεις Ευτοπία

Ροζάβα: Δήλωση των Αντιφασιστικών Δυνάμεων στο Αφρίν (AFFA)

Είμαστε μια ομάδα κομμουνιστών, σοσιαλιστών, αναρχικών και αντιφασιστών που προέρχονται από διάφορα μέρη του κόσμου. Παρότι έχουμε διαφορετικό ιδεολογικό και πολιτισμικό υπόβαθρο, βρισκόμαστε ενωμένοι στη Ροζάβα, ορμώμενοι από τις αρχές της αλληλεγγύης, του διεθνισμού και του αντιφασισμού. Από το Μανμπί μέχρι την Ράκα, όντας στο πλευρό του YPG (Μονάδες Προστασίας του Λαού), του YPJ (Γυναικείες Μονάδες Προστασίας) των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) και κάποιων μικρών επαναστατικών τουρκικών θυλάκων, πολεμάμε ενάντια στην βαρβαρότητα του ISIS. Στην Αφρίν, ενώσαμε και πάλι τις δυνάμεις μας για να πολεμήσουμε στο πλάι των συντρόφων μας ενάντια στον φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και την τρομοκρατία.

Οι διεθνιστές έχυσαν αίμα στη διάρκεια αυτού του αγώνα ενάντια στον φασισμό. Από την Şehid Ivanna Hoffman στη Ροζάβα, η οποία αποτέλεσε μία από τις πρώτες γυναίκες μάρτυρες στον κόσμο, μέχρι τον Şehid Michael Israel που δολοφονήθηκε στη διάρκεια τουρκικής εναέριας επίθεσης στο Μανμπί και τον Şehid Jac Holmes που έπεσε στη Ράκα στη διάρκεια της απελευθέρωσης της πρωτεύουσας του ISIS από τις αντιφασιστικές δυνάμεις, τιμούμε όλους τους μάρτυρες συνεχίζοντας τον αγώνα τους.

Η αντίσταση που προβάλλεται στην Αφρίν αποτελεί μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές στον σύγχρονο αγώνα κατά του φασισμού. Ήρθε η ώρα να δράσουμε.

Καλούμε όλους εσάς να εκφράσετε ενεργά την αλληλεγγύη σας στον αγώνα της Αφρίν.

Καλούμε εσάς, τους προσηλωμένους επαναστάτες απ’ όλο τον κόσμο, να συμμετέχετε στον αγώνα μας.

Καλούμε επίσης τους πολίτες σε κάθε γωνιά της γης να εξεγερθούν κατά του Τουρκικού Κράτους.

Ενωμένοι, θα θριαμβεύσουμε. Ενωμένοι, θα νικήσουμε τον εχθρό.

Şehid namirin! Bijî berxwedana Efrînê!
Θάνατος στον φασισμό! Θάνατος στην αποικιοκρατία!
Ζήτω η διεθνιστική αλληλεγγύη!
Αντιφασιστικές Δυνάμεις της Αφρίν (AFFA)
Ταξιαρχία Şehid Michael Israel
13 Φεβρουαρίου 2018

AFFA – Antifascist Forces in Afrin