Αρχείο ετικέτας Ισπανία

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – RISE UP 4 THE REVOLUTION!

Διεθνές Κάλεσμα για δράσεις στις 18 και 19 Ιουλίου 2020

Εμείς, ως Women Defend Rojava, Διεθνιστική Κομμούνα, Make Rojava Green Again και RiseUp4Rojava, καλούμε σε παγκόσμιες ημέρες δράσης στις 18 και 19 Ιουλίου κατά της αποικιοκρατίας, του φασισμού, της πατριαρχίας και των γυναικοκτονιών, της οικολογικής καταστροφής και όλων των μορφών καταπίεσης. Θα διαδηλώσουμε, θα καταλάβουμε, θα αποκλείσουμε, θα διαμαρτυρηθούμε με δημιουργικούς τρόπους σε όλο τον κόσμο και θα δείξουμε τον κοινό αντιφασιστικό αγώνα μας σε ένα μέτωπο, δείχνοντας σε αυτούς που μας εμποδίζουν να ζούμε με αξιοπρέπεια και ελευθερία τι πιστεύουμε γι’ αυτούς. Επομένως, καλούμε όλους να συμμετάσχουν σε αυτές τις ημέρες δράσης και να τις μοιραστούν μαζί μας!

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – RISE UP 4 THE REVOLUTION!

RiseUp 4 the Revolution

Κατά της αποικιοκρατίας, του φασισμού, της πατριαρχίας και των γυναικοκτονιών, της οικολογικής καταστροφής και όλων των μορφών καταπίεσης σε ολόκληρο τον κόσμο

19 Ιουλίου: 8η επέτειος της επανάστασης στη Ροτζάβα (Rojava), της επανάστασης στη Νικαράγουα και της Ισπανικής Επανάστασης

Η 19η Ιουλίου είναι μια σημαντική ημέρα με διαχρονική σημασία για ολόκληρο τον κόσμο. Είναι σημαντική για όλες και όλους που αγωνίζονται ενάντια στον φασισμό και οικοδομούν τον κόσμο στον οποίο θέλουμε να ζήσουμε!

Στις 19 Ιουλίου, πριν από 8 χρόνια, ξεκίνησε στο Κομπάνι (Kobanê) της Ροτζάβα η μεγαλύτερη επανάσταση του 21ου αιώνα, μια συνεχής μάχη ενάντια στον φασισμό της εποχής μας. Η επανάσταση στη Ροτζάβα είναι ένας φάρος ελπίδας και για την υπόλοιπη Συρία, την ευρύτερη Μέση Ανατολή και ολόκληρο τον κόσμο. Το βασικό στοιχείο αυτής της επανάστασης είναι η απελευθέρωση των γυναικών. Υπάρχει μια γυναικεία επανάσταση στη Ροτζάβα. Είναι το παράδειγμα του πώς φαίνεται μια ριζοσπαστική-δημοκρατική, κοινωνική-οικολογική κοινωνία απελευθερωμένων γυναικών και μια πραγματικότητα βασισμένη στις ιδέες του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού, όπως προτάθηκαν από τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν (Abdullah Öcalan). Εδώ στη Ροτζάβα/ΒΑ Συρία, υπάρχει μια πραγματικότητα όπου οι γυναίκες, η νεολαία, οι εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες αποφασίζουν σε αυτόνομες συνομοσπονδιακές δομές για το πώς θα ζήσουν, ενώνονται και καταφέρνουν επιτυχίες –μαζί με το παγκόσμιο κίνημα αντίστασης– ενάντια στις δυνάμεις που μας καταπιέζουν εδώ και δεκαετίες.

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι αν ξεσηκωθούμε και αγωνιστούμε μαζί, δούμε τις συνδέσεις, μάθουμε ο ένας από την άλλη και κάνουμε τις επαναστάσεις του παρελθόντος και του παρόντος δικές μας, θα πετύχουμε!

Με την ίδια λογική, ας γιορτάσουμε επίσης αυτή τη μέρα τη νίκη κατά του φασισμού στη Νικαράγουα το 1979. Μετά από μια μακρά και σκληρή πάλη, η φασιστική στρατιωτική δικτατορία της οικογένειας Σομόζα συνετρίβει και άνοιξε ο δρόμος προς τη σοσιαλιστική πολιτική, με μεγάλες βελτιώσεις στην εκπαίδευση και τη γεωργία. Η επανάσταση στη Νικαράγουα, όπως και η επανάσταση στη Ροτζάβα, ακολουθούν την κληρονομιά του διεθνισμού και του κοινού αγώνα κατά του φασισμού επηρεασμένες επίσης ιδεολογικά και πρακτικά κι από άλλες επαναστάσεις, παρελθοντικές και σύγχρονες.

Επίσης, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ και ακολουθούμε τα βήματα της εργατικής τάξης που στις 19 Ιουλίου 1936 εναντιώθηκε στην απόπειρα για φασιστικό πραξικόπημα του εθνικιστικού κινήματος στην Ισπανία. Με τα όπλα στα χέρια του λαού, η εργατική τάξη νίκησε τον φασισμό στις μεγάλες πόλεις, κηρύσσοντας την κοινωνική επανάσταση στην Καταλονία και την Αραγονία. Η ηρωική αντίσταση και ο κοινός διεθνιστικός αγώνας από 50 χιλιάδες εθελοντές στις Διεθνείς Ταξιαρχίες είναι ένα παράδειγμα για τον αγώνα μας σήμερα.

Σήμερα, εκατοντάδες εθελοντές από όλο τον κόσμο συμμετέχουν στον επαναστατικό αγώνα στη Ροτζάβα/ΒΑ Συρία, έρχονται να μάθουν και να συμβάλουν στην επανάσταση των γυναικών, η οποία έχει ως βάση την απελευθέρωση των φύλων για την οικοδόμηση ενός κόσμου χωρίς φασισμό ποτέ και πουθενά, κατανοώντας ότι η εξέλιξη της πατριαρχίας καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας έχει διαμορφώσει το σημερινό καταπιεστικό σύστημα. Μαζί με το παγκόσμιο κίνημα αντίστασης, βρισκόμαστε σε έναν κοινό αγώνα ενάντια στο φασισμό, ακολουθώντας τα παραδείγματα των Διεθνιστικών Ταξιαρχιών, τον αγώνα κατά της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού στην Αλγερία, την Κούβα, τη Νικαράγουα, το Βιετνάμ και τις αναρίθμητες εξεγέρσεις κατά της καπιταλιστικής νεωτερικότητας και επομένως του ιμπεριαλισμού σε όλο τον κόσμο. Αν δεν αφήσουμε πίσω μας την πατριαρχική νοοτροπία, δεν θα μπορέσουμε ξεπεράσουμε τον καπιταλισμό, την αποικιοκρατία και τον φασισμό.

Δημοκρατική νεωτερικότητα εναντίον καπιταλιστικής νεωτερικότητας στην εποχή μας

Στις μέρες μας υπάρχουν δύο βασικά συστήματα που συγκρούονται μεταξύ τους: το σύστημα της καπιταλιστικής νεωτερικότητας, που υποστηρίζει την άνοδο του φασισμού, και το σύστημα της δημοκρατικής νεωτερικότητας με όλες τις αντικαπιταλιστικές, αντιιμπεριαλιστικές, αντι-πατριαρχικές, διεθνιστικές δυνάμεις του κόσμου που αγαπούν την ελευθερία! Σήμερα, η καπιταλιστική νεωτερικότητα και ο φασισμός στη Μέση Ανατολή υλοποιούνται με τη μορφή του ISIS και του φασιστικού τουρκικού κράτους, με όλους τους παγκόσμιους υποστηρικτές τους, ιδιαίτερα τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τον ευρύτερο διεθνή συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Αλλά οι δυνάμεις της δημοκρατικής νεωτερικότητας, με εμπροσθοφυλακή τη νεολαία, τις γυναίκες, τους καταπιεσμένους και τις εθνοτικές μειονότητες καθώς και την εργατική τάξη, δεν αποδέχονται τις απόπειρες γενοκτονίας και κατοχής και συνεχίζουν να αγωνίζονται και να οικοδομούν την εναλλακτική προοπτική με την οποία θέλουμε να ζήσουμε!

Ειδικά σε καιρούς όπου γίνονται προσπάθειες για επέκταση της κατοχής σε ολόκληρο το Κουρδιστάν με τις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις καθημερινές βομβιστικές επιθέσεις, με στόχο τη διάλυση της μεγαλύτερης επανάστασης του 21ου αιώνα·

σε καιρούς όπου η αποικιοκρατία και ο φασισμός βρίσκονται σε άνοδο και εκφράζονται ξεκάθαρα ως αναπόσπαστο μέρος όλων των εθνών-κρατών σε ολόκληρο τον κόσμο, χρησιμοποιώντας την πανδημία του Covid-19 ως δικαιολογία για τα αυταρχικά μέτρα που λαμβάνουν·

σε καιρούς όπου η ρατσιστική αστυνομική βία, οι ρατσιστικές επιθέσεις και η ξενοφοβία αυξάνονται σε όλο τον κόσμο, όπως βλέπουμε με τη ρατσιστική δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ στις ΗΠΑ, με τις ρατσιστικές επιθέσεις στο Hanau στη Γερμανία και με την παγκόσμια κατάσταση των προσφύγων στα σύνορα και στα καμπ·

σε καιρούς όπου οι γυναικοκτονίες είναι κρατική πρακτική όπως δείχνουν οι πρόσφατες βομβιστικές επιθέσεις στο Κομπάνι από το φασιστικό τουρκικό κράτος, σκοτώνοντας γυναίκες ακτιβίστριες, οι οποίες εργάζονται για την αυτοοργάνωση και την απελευθέρωση των γυναικών και όταν καθημερινά η πατριαρχική νοοτροπία σκοτώνει γυναίκες και nonbinary άτομα σε όλο τον κόσμο, σε καιρούς όπου η οικολογική καταστροφή στον πλανήτη μας έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και το κέρδος των καπιταλιστών μπαίνει πάνω από τις κοινωνικές ανάγκες των λαών και των μελλοντικών γενεών·

– σε αυτούς τους καιρούς, εμείς, ως παγκόσμιο κίνημα αντίστασης, ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Είμαστε οι δυνάμεις, που αγαπάμε την ελευθερία και την ανθρωπότητα, και όχι μόνο αντιστεκόμαστε σε αυτές τις επιθέσεις, αλλά χτίζουμε και την εναλλακτική λύση που οραματιζόμαστε. Ακολουθούμε όλους εκείνους που έπεσαν στον αγώνα για την ανθρωπότητα, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία, που έδωσαν τη ζωή τους για έναν καλύτερο κόσμο και των οποίων τη μνήμη κρατάμε ζωντανή κάνοντας τον αγώνα τους δικό μας και συνεχίζουμε την πορεία τους.

Εμείς, ως Women Defend Rojava, Διεθνιστική Κομμούνα και RiseUp4Rojava, καλούμε σε παγκόσμιες ημέρες δράσης στις 18 και 19 Ιουλίου κατά της αποικιοκρατίας, του φασισμού, της πατριαρχίας και των γυναικοκτονιών, της οικολογικής καταστροφής και όλων των μορφών καταπίεσης. Θα διαδηλώσουμε, θα καταλάβουμε, θα αποκλείσουμε, θα διαμαρτυρηθούμε με δημιουργικούς τρόπους σε όλο τον κόσμο και θα δείξουμε τον κοινό αντιφασιστικό αγώνα μας σε ένα μέτωπο, δείχνοντας σε αυτούς που μας εμποδίζουν να ζούμε με αξιοπρέπεια και ελευθερία τι πιστεύουμε γι’ αυτούς. Επομένως, καλούμε όλους να συμμετάσχουν σε αυτές τις ημέρες δράσης και να τις μοιραστούν μαζί μας!

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – RISE UP 4 THE REVOLUTION!

Η επανάσταση στη Μέση Ανατολή και σε όλο τον κόσμο θα κερδίσει – ο φασισμός θα συντριβεί.

Ζήτω η Διεθνιστική Αλληλεγγύη!

Πηγή: riseup4rojava – smash turkish fascism

Η Γιουροβίζιον και ο φεμινισμός ως όπλο μαζικής καταστροφής

Το Ισραήλ κέρδισε την Γιουροβίζιον με ένα τραγούδι που μιλάει για την δύναμη των γυναικών, ενώ ο στρατός του βομβάρδιζε τη Γάζα (συμπεριλαμβανομένων και των γυναικών της Γάζα), 3 μέρες μετά από τη Nakba, την Ημέρα της Καταστροφής για τους παλaiστίνιους και, ας μην το ξεχνάμε, για τις παλαιστίνιες.

 Η Γιουροβίζιον είναι περισσότερο ένα εργαλείο για την κατανόηση της ευρωπαϊκής γεωπολιτικής παρά ένα κιτς θέαμα για τις λαϊκές τάξεις. Αυτός ο υποτιμημένος λαουτζίκος αντιπροσωπεύει ούτε λίγο ούτε πολύ 204 εκατομύρια θεατών που παρακολούθησαν το φεστιβάλ το 2016, για παράδειγμα. Η Γιουροβίζιον είναι ένας από τους μεγαλύτερους μηχανισμούς πολιτικής προπαγάνδας στον κόσμο, απ’όπου τρυπώνουν όλες οι βίες, κανονικοποιημένες κάτω από την πρόσοψη ενός απλού θεάματος χωρίς προφανή σημασία. Όμως έχει σημασία, και μάλιστα μεγάλη.

Η νίκη της αυστριακής τρανς περσόνα Conchita Wurst στη Eurovision του 2014, για παράδειγμα,  έδωσε τη δυνατότητα στην Αυστρία να διακηρύσσει ότι εκεί δεν υπάρχει σεξισμός, ούτε LGTBφοβία.

 Το Ισραήλ έχει δοκιμάσει τα πάντα για να καθαρίσει την εικόνα του: το 1998 κέρδισε στέλνοντας μια γυναίκα τρανς, τη Dana Internacional. Το 2008 έστειλε τον Boaz Mauda, έναν εβραίο υεμενικής καταγωγής, και το 2009 το Noa (ένα τραγουδιστή καθαρά σιωνιστή) με την παλαιστίνια Mira Awad. Πέρσι, ο Hovi Star, ένα άτομο queer, συνοδευόταν από ένα βίντεο γεμάτο drones που αναπαριστούσαν αστέρια, τα ίδια drones που βομβάρδιζαν τα παλαιστινιακά εδάφη.

Οι ζωές των τρανς κοινοτήτων, αραβοεβραϊκής ή παλαιστινιακής καταγωγής στο Ισραήλ είναι τόσο άθλιες όσο και σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου. Αλλά το Ισραήλ έχει ένα ειδικό ενδιαφέρον να παρουσιάζεται ως η μοναδική δημοκρατία της Μέσης Ανατολής, ή ως το πιο φιλικό κράτος προς τις LGTB κοινότητες στον κόσμο, και η Γιουροβίζιον είναι μια από τις αγαπημένες του βιτρίνες. Ο Benjamin Netanyahu ήδη ανέφερε πως το φεστιβάλ θα γίνει στην Ιερουσαλήμ, την πόλη που ιστορικά διεκδικούν ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, αλλά που έχει διεθνώς αναγνωρισμένο το παλιό της κομμάτι ως παλαιστινιακό έδαφος.

 Επιμένοντας στο να επιδεικνύει το χρυσό θόλο του Al-Aqsa στους ταξιδιωτικούς καταλόγους του, το Ισραήλ προετοιμάζει την αποδοχή της κατοχής που τελικά θα την ακολουθήσει η τελική κατάκτηση και οριστική κατοχή των ιστορικών παλαιστινιακών εδαφών. Έτσι γίνεται πάντα: η προπαγάνδα είναι μέρος του πολέμου.

 Φέτος, το Ισραήλ παίζει το χαρτί του φεμινισμού και των μη κανονιστικών γυναικείων σωμάτων. Ο φεμινισμός είναι ο τελευταίος μηχανισμός προπαγάνδας που έχει υιοθετήσει η Ευρώπη. Στην Καταλονία το είδαμε καθαρά κατά τη διάρκεια όλης της διαδικασίας υπέρ της ανεξαρτησίας. Αυτές είναι κόκκινες γραμμές που δεν θα έπρεπε να περάσουμε ποτέ. Δεν είμαστε καθόλου έτοιμες για να αποδομήσουμε αυτά τα επιχειρήματα  και έτσι πέφτουμε σαν τις μύγες στο μέλι τους. Και δεν είμαστε έτοιμες, και επειδή υποτιμούμε τα σκηνικά όπου εγκαθίσταται η προπαγάνδα. Λιγότερος Φουκώ και περισσότερη Σακίρα. Λιγότερη Μπάτλερ και περισσότερη Γιουροβίζιον αν θέλουμε να καταλάβουμε πραγματικά πώς διεξάγεται η μάχη του έμφυλου.

Αυτή η νέα προπαγάνδα, που εγώ ονομάζω “purplewashing” και ακαδημαϊκά επονομάζεται φεμινο-εθνικισμός, πρέπει να μας θέσει σε μόνιμη κατάσταση συναγερμού. Δεν θα έπρεπε να οικειοποιηθούν τους αγώνες μας, τα σώματά μας δεν πρέπει να χρησιμεύσουν για να σκεπάσουν τους βομβαρδισμούς στη Γάζα, ούτε οι βίες που εξασκούνται πάνω μας να χρησιμεύσουν για να αρπάξουν από τον παλαιστινιακό λαό την ιστορικά δική του Ιερουσαλήμ. Για ακόμη μια φορά, όχι στο όνομά μας. Ποτέ πια στο όνομά μας.

Brigitte Vasallo (ακτιβίστρια – φεμινίστρια)

Βαρκελώνη, Ισπανία – 2018

Ισπανία: για τα γεγονότα στην Παμπλόνα με την έκδοση της δικαστικής απόφασης σχετικά με τον βιασμό μίας 18χρονης

Τον Ιούλιο του 2016 στo  San Fermines, τη μεγαλύτερη γιορτή της χώρας που γίνεται στην Παμπλόνα (Ναβάρα, το βάσκικο κομμάτι), πέντε τσογλάνια (ένας μπάτσος κι ένας στρατιωτικός) βίασαν μια κοπέλα 18 χρονών ομαδικά, το έγραψαν σε βίντεο και το έστειλαν με γουατσάπ σ’ένα γκρουπ ομαδικό με φίλους τους που αυτοονομάζονταν η “Αγέλη”. Μετά της πήραν το κινητό για να μην ειδοποιήσει κανένα, την παράτησαν σε μια είσοδο και συνέχισαν το πάρτι. Απ’την αρχή αυτή η υπόθεση ξεσήκωσε πάθη γιατί οι βιαστές υποστήριζαν ότι δεν την υποχρέωσαν, ότι δεν αντιστάθηκε. Το βίντεο είναι αηδιαστικό…

Στα στοιχεία εναντίον της ένας δικηγόρος των κατηγορούμενων χρησιμοποίησε ιδιωτικό ντετέκτιβ που την παρακολούθησε για κάποιες εβδομάδες μετά και παρουσίασε στο δικαστήριο εικόνες που έδειχναν ότι έκανε κανονική ζωή μήνες μετά το βιασμό!!!!! Το ότι δηλαδή δεν τρελάθηκε ή δεν κλείστηκε σπίτι είναι απόδειξη εναντίον της…

Την Πέμπτη (26 Αρπίλη 2018) βγήκε η απόφαση και το τριμελές δικαστήριο της Παμπλόνα αντί για 22 και 26 χρόνια που ζητούσαν ο εισαγγελέας και η δικηγόρος της κοπέλας για ομαδικό βιασμό, τους καταδίκασαν σε 9 χρόνια για σεξουαλική κακοποίηση γιατί θεωρούν ότι δεν υπήρξε βία απ’την πλευρά τους. Ο ένας μάλιστα ζήτησε την αθώωση γιατί κατά τη γνώμη του, η κοπέλα στο βίντεο δεν αντιστάθηκε αρκετά και οι ήχοι που έβγαζε ήταν ηδονής!!!!

Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους αυθόρμητα. ‘Οχι μόνο γυναίκες. Πόνεσε και αηδίασε πολύ κόσμο. Νομίζαμε κιόλας ότι κάποια πράγματα ήταν κεκτημένα. Αλλά τελικά, πρέπει να σε σκοτώσουν ή σχεδόν για να αποδειχτεί η βία σ’ ένα βιασμό.

Τα πανό λένε: Η αγέλη είμαστε εμείς, Αδερφή μου εγώ σε πιστεύω, Μέχρι να με σκοτώσουν δεν θα με πιστέψετε, Ο φόβος θα αλλάξει μεριά, Ανυποταξία και ανυπακοή ενάντια στη βία τους….

Κι ένα κείμενο που γράφτηκε ύστερα από την έκδοση της δικαστικής απόφασης:

Χθες η άδικη δικαιοσύνη  έβγαλε μια απόφαση για το μπάσταρδο σώμα των βιασμένων γυναικών, των βιασμένων παιδιών, των δολοφονημένων γυναικών και παιδιών, όλων εκείνων που δεν υπάρχουμε παρά μόνο για να σας δίνουμε ηδονή, για να γεννάμε και να αναπαραγόμαστε, για να δουλεύουμε σαν μουλάρια, για να αδυνατίζουμε ως το άπειρο, για να μη γερνάμε, για να το βουλώνουμε, για να μας δέρνετε, για να μας λέτε να μη σας σηκώνουμε τη φωνή, να μην ουρλιάζουμε, να μην επαναστατούμε, να μην μαχόμαστε, να γυρνάμε και το άλλο μάγουλο… αλλά πάντα το ίδιο μάγουλο. Το δικό μας.

Χθες κάτι δικαστές είπαν πως το να μας βιάζουν πέντε τύποι πεταμένες όπου να ναι, δεν είναι ένας βιασμός, αλλά είναι κάτι άλλο. Μας είπαν πως αυτό είναι η δικαιοσύνη γιατί υπάρχει ένας ποινικός κώδικας, με πολλά νούμερα και πολύ λίγη ψυχή, που το υπαγορεύει. Και να το βουλώσουμε, και να πούμε κι ευχαριστώ, και να γυρίσουμε σπίτι μας για να περιμένουμε την επόμενη φορά, το επόμενο όπου να ναι, την επόμενη αγέλη. 

Όμως εμείς είμαστε ανυπότακτες. Γεμάτες ελπίδα και λύσσα.

Σήμερα σας μιλάω ως ένα βιασμένο κορμί, που επίσης είμαι, και φέρνω μαζί μου την πληγωμένη μνήμη όλων των αδερφών μου, των βιασμένων στα σύνορα, βιασμένων στις φυλακές, βιασμένων στα τρελοκομεία, βιασμένων στους πολέμους, βιασμένων στους γάμους, βιασμένων στους χωρισμούς, βιασμένων από τα αφεντικά τους, τους ιδιοκτήτες τους, τους ξάδερφούς τους, τους παπούδες τους, τους πατεράδες τους, τους γείτονές τους.

Φέρνω μαζί μου, καταχωρημένους μέσα στο πόνο μου, όλους τους πόνους που διαπερνούν το δικό μου, όχι επειδή ο μοιρασμένος πόνος είναι μισός, αλλά επειδή πρέπει να μεταφέρουμε η μια στην άλλη τη δύναμη της γνώσης ότι ποτέ δεν ήταν δικό μας το φταίξιμο και ότι ποτέ δεν θα είμαστε μόνες μας.

Φέρνω μαζί μου τον πόνο όλων αυτών των κορμιών, των βιασμένων όπως το δικό μου, και φέρνω τη μνήμη των βιασμένων γυναικών από άτομα της φυλής μου, των σκλαβωμένων από γυναίκες το ίδιο λευκές όπως εγώ και φέρνω την ανυπότακτη οργή της αηδίας για το ότι ανήκω κι εγώ σ’ αυτό τον κόσμο της δυστυχίας, της βίας, του πολέμου και της σκληρότητας.

Σήμερα έρχομαι εδώ θέλοντας να ξεσκίσω το δέρμα μου και ν’αφήσω την πληγή, να κλάψω μαζί σας όλες τις θλίψεις που κουβαλάμε, έρχομαι με την ανυπότακτη ιδέα του ότι είμαστε μπάσταρδες, δεν ανήκουμε σε καμιά φυλή, και να σας πω, αδερφές μου, πως δεν είμαστε μόνες μας και πως αυτή η βία δεν είναι δικιά μας. 

Εμένα με νάρκωσαν για να με βιάσουν τρία άτομα και άργησα 20 χρόνια να το πω. 20 χρόνια, που ζούσα τη ζωή μου με το φόβο του να κοιτάξω προς τα εκεί, με το φόβο του να θυμηθώ, με το φόβο του στίγματος, με το φόβο του τραύματος. Και ξέρετε κάτι; Δεν έχω κανένα τραύμα. Να πάνε να γαμηθούν! Διείσδυσαν το ναρκωμένο μου σώμα, αλλά η ψυχή μου έμεινε ανέγγιχτη. Και τώρα που ξεκίνησα να μιλάω, δεν θα ξανασιωπήσω ποτέ.  Το διηγούμαι με το κεφάλι ψηλά, το διηγούμαι πάνω σ’ένα σκηνικό, το ουρλιάζω αν χρειαστεί, γιατί ξέρω πως ανάμεσα σ’εσάς που με κοιτάζετε υπάρχουν πολλά κορμιά βιασμένα σαν το δικό μου.

Το λέω για όλες και προς όλες εσάς: δεν είμαστε μόνες μας. Και επειδή ξέρω ότι, και εδώ, με ακούτε οι βιαστές, αυτοί που μας παρενοχλείτε στους δρόμους, αυτοί που μας κακοποιείτε πίσω από τις κλειστές πόρτες της ιδιωτικότητας. Είσαστε παντού. Ζείτε ανάμεσά μας. Αλλά σήμερα, εδώ, θέλω να σας πω πως η κόλαση είναι δικιά σας, πως έχουμε πίσω μας αιώνες αντίστασης, αιώνες επιβίωσης εμείς που μείναμε ζωντανές για να το διηγηθούμε, που κρατάμε το κεφάλι ψηλά και τη μνήμη των νεκρών μας χαραγμένη στο δέρμα, εμείς που κάνουμε μια συμμαχία τεράτων, μουσάτων γυναικών, τρελαμένων, αλλόκοτων φρικιών, μονόκερων, φύλων που διαχέονται και συχγέονται, ανθρώπων που θέλουμε να ξεσκίσουμε το δέρμα μας και να αφήσουμε την πληγή, για να ξεραθεί στον ήλιο.

Γιατί η βία είναι δικιά σας, αλλά την πληγή και τη γιατρειά της ποτέ δεν θα μπορέσετε να μας την αρπάξετε…

φωτό από τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το δικαστήριο

 

Ισπανία: Φεμινιστική Γενική Απεργία – 8 Μάρτη 2018

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ;

Επιθυμούμε την αντιπροσώπευση όλων των γυναικών. Να είναι παρούσα η ποικιλομορφία ριζών, ταυτοτήτων, καταγωγής και γνώσεων, όλες εμείς που για διαφορετικούς λόγους αποφασίσαμε να περάσουμε τα σύνορα και να συνεχίσουμε τη ζωή μας σε άλλους τόπους.

Θέλουμε να μοιραστούμε δράσεις, ικανότητες και τοποθετημένες γνώσεις για να εκφράσουμε ότι οι γυναίκες που ζούμε σε συνθήκες μετανάστευσης και προσφυγιάς έχουμε ποικιλόμορφες πραγματικότητες. Δεν μπορούμε όλες να συμμετάσχουμε στην απεργία όπως θα επιθυμούσαμε, κυρίως λόγω των άθλιων εργασιακών συνθηκών που ανεχόμαστε.

Καταγγέλλουμε αυτό το καταπιεστικό αποικιοκρατικό σύστημα που βιάζει, δολοφονεί, σκλαβώνει, φτωχαίνει, αποκλείει, στερεί ελευθερίες και αυτονομία, εκφυλίζει κορμιά, λεηλατεί τα βιοτικά περιβάλλοντα, καταπιέζει σεξουαλικότητες,  νομιμοποιεί την αστυνομική καταστολή, επιβάλλει άδικους νόμους, κατασκευάζει δολοφονικά τείχη, κερδοσκοπεί με τους πολέμους που μας υποχρεώνουν να αφήσουμε τα σπίτια μας και τις χώρες μας προσβλέποντας σ’ ένα αβέβαιο μέλλον, που προωθεί τη διακίνηση ναρκωτικών και ανθρώπων, παράγει μια ακραία κατανάλωση, κερδοσκοπεί με τα φάρμακα, παράγει παράνομο εμπόριο, καθιστά αόρατη τη δουλειά της φροντίδας, ενδυναμώνει σεξιστικές δομές εξουσίας, ακριβαίνει τις βασικές υπηρεσίες και προκαλεί διαφθορά με απόλυτη ατιμωρησία.

Αρνούμαστε το φόβο των απελάσεων, των κέντρων κράτησης, του να σε πιάσουν χωρίς χαρτιά, να σου επιτεθούν ή να σε προσβάλουν στο δρόμο, το φόβο του να μείνεις χωρίς δουλειά γιατί έτσι θα χάσεις την άδεια παραμονής, το φόβο του να σε βιάσουν στα στρατόπεδα προσφύγων επειδή είσαι γυναίκα, το φόβο της ισλαμοφοβίας που απειλεί την αξιοπρέπεια, το φόβο του να πεθάνουμε προσπαθώντας να περάσουμε τα σύνορα, να αρρωστήσουμε ενώ δεν έχουμε χαρτιά κοινωνικής ασφάλισης και το φόβο του πεθάνουμε δολοφονημένες επειδή είμαστε ξένες, βρωμιάρες, νέγρες. Θέλουμε να παλέψουμε για να εξαλείψουμε αυτούς τους φόβους, τις διακρίσεις, τις προκαταλήψεις και τις αδικίες.

Θέλουμε να καταδείξουμε και να καταγγείλουμε τις συνεχείς βίες και βιασμούς των δικαιωμάτων, των αυτονομιών και των κορμιών μας. Καταγγέλλουμε την πρακτική των παρένθετων μητέρων που είναι μια καταπίεση της αναπαραγωγικής αυτονομίας των γυναικών στις χώρες προέλευσής μας. Καταγγέλλουμε το εμπόριο γυναικών και τη σεξουαλική εκμετάλλευση που νομιμοποιείται από το πατριαρχικό και καπιταλιστικό σύστημα. Επιπλέον, για μας η ανθρώπινη κινητικότητα είναι ένα δικαίωμα, όχι ένα έγκλημα, αφού η ιδιότητα του πολίτη είναι σύμφυτη με την ιδιότητα του ανθρώπου. Επομένως, θα υπερασπίζουμε πάντα την ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων και την ελευθερία της μετακίνησης και της εγκατάστασης σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου.

Καταγγέλλουμε το ρατσισμό και την ξενοφοβία σε όλες τις εκδηλώσεις τους. Καταγγέλλουμε το μεταναστευτικό νόμο, τις συνοριακές πολιτικές, τύπου FRONTEX, του ισπανικού κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αποικιοκρατική απαίτηση της σύμβασης διάρκειας ενός έτους για 40 ώρες την εβδομάδα, για να έχουμε πρόσβαση στη ρύθμιση των χαρτιών μας, μάς καταδικάζει στη μαύρη οικονομία και μας αποκλείει κοινωνικά. Έχουμε δικαίωμα να ζούμε με την οικογένειά μας και να έχουμε πρόσβαση στην υπηκοότητα και, γι’ αυτό, απαιτούμε πραγματικές ευκαιρίες κι ένα πραγματικό δίκτυο υποδοχής. Όλες αυτές οι πολιτικές μας επηρεάζουν ως άτομα που έχουμε μεταναστεύσει και ειδικά ως γυναίκες.

Ο τομέας των επαγγελμάτων της φροντίδας, που είναι η κολώνα στήριξης οποιασδήποτε κοινωνίας, είναι εκείνος που χαρακτηρίζεται περισσότερο από άθλια εργασιακά. Και είναι σχεδόν αμιγώς γυναικείος. Πολλές που δουλεύουμε εσωτερικές, έχουμε ατελείωτα ωράρια όπου η εκμετάλλευση δεν τιμωρείται. Ακόμη κι αν είμαστε στον 21ο αιώνα, η σκλαβιά εξακολουθεί να υπάρχει. Απαιτούμε την αναγνώριση, την κατάδειξη και την ανατίμηση της συμβολής μας στην οικονομία των χωρών διέλευσης και προορισμού.

Συμμετέχουμε στη φεμινιστική απεργία γιατί θέλουμε μια αξιοπρεπή ζωή, αναγνώριση της ιδιότητας του πολίτη, αποποινικοποίηση της ανθρώπινης κινητικότητας και μια ζωή με ελευθερία χωρίς νόμους που απελαύνουν τους ανθρώπους. Θέλουμε ένα κόσμο χωρίς βίες, χωρίς φόβους, χωρίς απώλεια αυτονομιών. Θέλουμε να είμαστε παρούσες για να εξαλείψουμε τις καταπιέσεις και να δημιουργήσουμε μια καλή διαβίωση για όλη την ανθρωπότητα. Αυτή η πραγματικότητα και τα αιτήματα δεν αντιπροσωπεύουν μια θυματοποίηση. Είναι ο τρόπος που έχουμε για να καταδείξουμε και να καταγγείλουμε ότι οι καταπιεστικές δομές εξακολουθούν να υπάρχουν και να ενδυναμώνονται, ενόσω το πατριαρχικό, αποικιοκρατικό και καπιταλιστικό σύστημα προστατεύει τις ρατσιστικές συμπεριφορές.

Εμείς, γυναίκες από διαφορετικές χώρες και ταυτότητες, φεμινίστριες και αντιρατσίστριες, με βάση την αναγνώριση των ριζών μας, των γνώσεων και των ικανοτήτων μας,  θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε την «Καλή Διαβίωση», την παγκόσμια ιδιότητα του πολίτη και την ανθρώπινη κινητικότητα ως δικαίωμα. Η ανθρώπινη ιδιότητα και η παραμονή της στον πλανήτη εξαρτάται από το πώς ζούμε με το περιβάλλον μας και με όλους τους λαούς της Γης χωρίς ρατσισμό, ανδροκεντρισμό ή ανθρωποκεντρισμό.

Πάμε μαζί στη Φεμινιστική Απεργία!

Κείμενο που μοιράστηκε στις Διαδηλώσεις της 8ης Μάρτη στην Ισπανία