Αρχείο ετικέτας γυναίκες

Μπροσούρα – οι επιπτώσεις της τουρκικής εισβολής στη ΒΑ Συρία στις γυναίκες και στα παιδιά

Η παρούσα αναφορά συντάχθηκε από την Επιτροπή Στατιστικής & Έρευνας του Kongra Star στο Qamishlo και την καμπάνια Women Defend Rojava, η οποία αποτελεί κομμάτι του Kongra Star.

Μετάφραση – Έκδοση στα ελληνικά,
Women Defend Rojava – Επιτροπή Αθήνας

Όσοι/ες ενδιαφέρεστε να την προμηθευτείτε επικοινωνήστε μαζί μας είτε μέσω μηνύματος στη σελίδας μας: Women Defend Rojava Athens είτε στο email:  wdrathens @ riseup.net (χωρίς κενά).

Women Defend Rojava – Επιτροπή Αθήνας
Αθήνα, Γενάρης – 2020

Γράμμα των Γυναικών Ζαπατίστας προς τις Γυναίκες του Κόσμου που Αγωνίζονται

ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΜΕΞΙΚΟ – Φλεβάρης 2019

Προς: τις γυναίκες που αγωνίζονται σε όλο τον κόσμο.

Από: τις γυναίκες ζαπατίστας.

Αδερφή, συντρόφισσα:

 Οι γυναίκες ζαπατίστας, γυναίκες που αγωνιζόμαστε, σε χαιρετίζουμε.  

Αυτό  που θέλουμε να σου πούμε, να σε ενημερώσουμε είναι λίγο στενάχωρο γιατί δεν θα μπορέσουμε να οργανώσουμε το Μάρτη του 2019, εδώ στη ζαπατίστικη γη μας, τη Δεύτερη Διεθνή Συνάντηση των Γυναικών που Αγωνίζονται.

Μπορεί ήδη να ξέρεις τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούμε, και αν όχι θα σου τους εξηγήσουμε:

Φαίνεται λοιπόν  ότι οι καινούργιες κακές κυβερνήσεις είπαν ήδη καθαρά ότι θα προχωρήσουν στα μεγα-σχέδιά τους, σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου: στο Τρένο Μάγια, στο σχέδιο για τον Ισθμό του Τεουαντεπέκ, στη φύτευση δέντρων για εμπόριο ξυλείας και φρούτων. Και είπαν ακόμα ότι θα επιτρέψουν ορυχεία και μεγάλες εταιρείες τροφίμων. Έχουν επιπλέον και το αγροτικό τους σχέδιο που μας καταστρέφει σαν ιθαγενείς  λαούς, γιατί μετατρέπει τη γη μας σε εμπόρευμα. Έτσι, με όλα αυτά τα σχέδια, θα ολοκληρώσουν ότι άφησε στη μέση ο Σαλίνας ντε Γκορτάρι  τότε που τον σταματήσαμε με την εξέγερσή μας.

Αυτά τα σχέδια είναι σχέδια καταστροφής. Όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν με τα ψέματά τους. Όσες φορές κι αν πολλαπλασιάσουν τις 30 εκατομμύρια ψήφους τους. Η αλήθεια είναι ότι πάνε για όλα εναντίον των ιθαγενών λαών. Πάνε για τις κοινότητές μας, για τη γη μας, για τα βουνά μας, για τα ποτάμια  μας, για τα ζώα μας, για τα φυτά μας ως και για τις πέτρες μας.

Που πάει να πει ότι δεν στρέφονται εναντίον, μονάχα, των γυναικών ζαπατίστας αλλά εναντίον όλων των ιθαγενών γυναικών. Και ενάντια στους άνδρες βέβαια αλλά εδώ,  σα γυναίκες που είμαστε, μιλάμε για τις γυναίκες.

Θέλουν η γη μας, τα εδάφη μας να μην είναι πια για μας αλλά να ‘ρχονται τουρίστες να περιηγούνται, να έχουν τα μεγάλα ξενοδοχεία τους και τα μεγάλα ρεστοράν τους και τις επιχειρήσεις που θα τους προσφέρουν αυτές τις πολυτέλειες.

Θέλουν να μετατρέψουν τα εδάφη μας σε τσιφλίκια που θα παράγουν πολυτελή ξυλεία, φρούτα και νερό. Να τα μετατρέψουν σε ορυχεία για να βγάζουν χρυσό, ασήμι, ουράνιο και όλα τα ορυκτά που υπάρχουν και που τα θέλουν οι καπιταλιστές.

Θέλουν να μετατραπούμε σε δούλες τους, σε υπηρέτριές τους, να πουλήσουμε την αξιοπρέπειά μας για λίγα νομίσματα το μήνα.

Γιατί αυτοί οι καπιταλιστές και όσοι τους υπακούν από τις καινούργιες κακές κυβερνήσεις σκέφτονται ότι αυτό που θέλουμε είναι λεφτά.

Δεν μπορούν να καταλάβουν πως εμείς θέλουμε την ελευθερία, δεν καταλαβαίνουν ότι το λίγο που έχουμε πετύχει το πετύχαμε με αγώνα χωρίς να μας πληρώνει κάποιος, χωρίς συνεντεύξεις, χωρίς φωτογραφίες, χωρίς βιβλία, χωρίς δημοψηφίσματα, χωρίς δημοσκοπήσεις, χωρίς ψηφοφορίες, χωρίς μουσεία και χωρίς ψέματα.

Δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό που εκείνοι αποκαλούν «πρόοδο» είναι ένα ψέμα,  που δεν μπορεί ούτε καν την ασφάλεια των γυναικών να εξασφαλίσει. Στους κόσμους τους, προοδευτικούς ή συντηρητικούς, οι γυναίκες εξακολουθούν να δέρνονται, να βιάζονται, να δολοφονούνται.

Πόσες γυναίκες δολοφονήθηκαν σε αυτούς τους προοδευτικούς ή συντηρητικούς κόσμους την ώρα που εσύ διαβάζεις αυτές τις γραμμές, συντρόφισσα και αδερφή;

Ίσως το ξέρεις αλλά το λέμε καθαρά και εδώ: στα ζαπατίστικα εδάφη δεν έχει δολοφονηθεί ούτε μια γυναίκα εδώ και πολλά χρόνια. Παρ’ όλα αυτά εμάς κατηγορούν για οπισθοδρομικές, αδαείς, ασήμαντες.

Ίσως εμείς δεν ξέρουμε ποιος είναι ο καλύτερος φεμινισμός, ίσως δεν ξέρουμε να πούμε cuerpa”[i] ή να αλλάζουμε τις λέξεις,  ή τι είναι η ισότητα των φύλων ή να προφέρουμε αυτούς τους όρους που έχουν τόσα γράμματα που δεν μπορείς να τα μετρήσεις. Και κατά τη γνώμη μας ούτε καν είναι ολοκληρωμένο αυτό που λένε για «ισότητα των φύλων», γιατί μιλάνε μόνο για ισότητα γυναικών και ανδρών την ώρα που ακόμα και εμείς, που μας λένε αδαείς και καθυστερημένες, ξέρουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν και εκείνοι που δεν είναι ούτε άντρες ούτε γυναίκες και που εμείς τους αποκαλούμε «otroas» (άλλουες). Αυτοίες όμως μπορούν να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν και δεν τους ήταν καθόλου εύκολο να κερδίσουν το δικαίωμα, να είναι όπως είναι χωρίς να κρύβονται καθότι τουις κορόιδευαν, τουις καταδίωκαν, τουις βίαζαν, τουις δολοφονούσαν. Θα τους υποχρεώσουμε λοιπόν να είναι ή άντρες ή γυναίκες και να διαλέξουν τη μία ή την άλλη πλευρά; Αν οι ίδιοι δε θέλουν, άσχημα κάνουν όσοι δεν τους σέβονται. Γιατί τότε παραπονιόμαστε που δεν μας σέβονται σα γυναίκες εάν εμείς δεν σεβόμαστε αυτούς τους ανθρώπους; Αλλά ίσως είναι γιατί μιλάμε γι’ αυτό που είδαμε από άλλους κόσμους και δεν έχουμε πολλή γνώση αυτών των πραγμάτων.

Εκείνο όμως που ξέρουμε σίγουρα είναι ότι αγωνιζόμαστε για την ελευθερία μας και τώρα ήρθε η σειρά μας να παλέψουμε για να την υπερασπιστούμε. Για να μην υποφέρουν οι κόρες και οι εγγονές μας την ιστορία πόνου που έζησαν οι μανάδες και οι γιαγιάδες μας.

Είναι η σειρά μας να αγωνιστούμε για να μην επαναληφθεί η ιστορία που μας θέλει στον κόσμο μόνο για να μαγειρεύουμε και να γεννάμε παιδιά, για να τα βλέπουμε ύστερα να μεγαλώνουν μέσα στην ταπείνωση, την περιφρόνηση και το θάνατο.

 Δεν κάναμε την ένοπλη εξέγερση για να γυρίσουμε στα ίδια.

Δεν αντιστεκόμαστε 25 χρόνια για να γίνουμε τώρα υπηρέτριες στους τουρίστες, στα αφεντικά και τους επιστάτες τους.

Δε θα σταματήσουμε να είμαστε λειτουργοί εκπαίδευσης, υγείας, πολιτισμού, να είμαστε tercias[ii], αντάρτισσες, αρχές, διοικήτριες για να περάσουμε να γίνουμε τώρα υπάλληλοι στα ξενοδοχεία και τα ρεστοράν τους, υπηρετώντας ξένους για λίγα πέσος. Και ούτε καν μας ενδιαφέρει αν είναι λίγα ή πολλά τα πέσος, το θέμα είναι ότι η αξιοπρέπειά μας δεν έχει τιμή.

Γιατί αυτό θέλουν συντρόφισσα και αδερφή: να μετατραπούμε στην ίδια μας τη γη σε σκλάβες που δέχονται ελεημοσύνες και να τους επιτρέψουμε, ως αντάλλαγμα, να καταστρέψουν τις κοινότητες.

Συντρόφισσα και αδερφή:

Συνέχεια ανάγνωσης Γράμμα των Γυναικών Ζαπατίστας προς τις Γυναίκες του Κόσμου που Αγωνίζονται

Ισπανία: Φεμινιστική Γενική Απεργία – 8 Μάρτη 2018

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ;

Επιθυμούμε την αντιπροσώπευση όλων των γυναικών. Να είναι παρούσα η ποικιλομορφία ριζών, ταυτοτήτων, καταγωγής και γνώσεων, όλες εμείς που για διαφορετικούς λόγους αποφασίσαμε να περάσουμε τα σύνορα και να συνεχίσουμε τη ζωή μας σε άλλους τόπους.

Θέλουμε να μοιραστούμε δράσεις, ικανότητες και τοποθετημένες γνώσεις για να εκφράσουμε ότι οι γυναίκες που ζούμε σε συνθήκες μετανάστευσης και προσφυγιάς έχουμε ποικιλόμορφες πραγματικότητες. Δεν μπορούμε όλες να συμμετάσχουμε στην απεργία όπως θα επιθυμούσαμε, κυρίως λόγω των άθλιων εργασιακών συνθηκών που ανεχόμαστε.

Καταγγέλλουμε αυτό το καταπιεστικό αποικιοκρατικό σύστημα που βιάζει, δολοφονεί, σκλαβώνει, φτωχαίνει, αποκλείει, στερεί ελευθερίες και αυτονομία, εκφυλίζει κορμιά, λεηλατεί τα βιοτικά περιβάλλοντα, καταπιέζει σεξουαλικότητες,  νομιμοποιεί την αστυνομική καταστολή, επιβάλλει άδικους νόμους, κατασκευάζει δολοφονικά τείχη, κερδοσκοπεί με τους πολέμους που μας υποχρεώνουν να αφήσουμε τα σπίτια μας και τις χώρες μας προσβλέποντας σ’ ένα αβέβαιο μέλλον, που προωθεί τη διακίνηση ναρκωτικών και ανθρώπων, παράγει μια ακραία κατανάλωση, κερδοσκοπεί με τα φάρμακα, παράγει παράνομο εμπόριο, καθιστά αόρατη τη δουλειά της φροντίδας, ενδυναμώνει σεξιστικές δομές εξουσίας, ακριβαίνει τις βασικές υπηρεσίες και προκαλεί διαφθορά με απόλυτη ατιμωρησία.

Αρνούμαστε το φόβο των απελάσεων, των κέντρων κράτησης, του να σε πιάσουν χωρίς χαρτιά, να σου επιτεθούν ή να σε προσβάλουν στο δρόμο, το φόβο του να μείνεις χωρίς δουλειά γιατί έτσι θα χάσεις την άδεια παραμονής, το φόβο του να σε βιάσουν στα στρατόπεδα προσφύγων επειδή είσαι γυναίκα, το φόβο της ισλαμοφοβίας που απειλεί την αξιοπρέπεια, το φόβο του να πεθάνουμε προσπαθώντας να περάσουμε τα σύνορα, να αρρωστήσουμε ενώ δεν έχουμε χαρτιά κοινωνικής ασφάλισης και το φόβο του πεθάνουμε δολοφονημένες επειδή είμαστε ξένες, βρωμιάρες, νέγρες. Θέλουμε να παλέψουμε για να εξαλείψουμε αυτούς τους φόβους, τις διακρίσεις, τις προκαταλήψεις και τις αδικίες.

Θέλουμε να καταδείξουμε και να καταγγείλουμε τις συνεχείς βίες και βιασμούς των δικαιωμάτων, των αυτονομιών και των κορμιών μας. Καταγγέλλουμε την πρακτική των παρένθετων μητέρων που είναι μια καταπίεση της αναπαραγωγικής αυτονομίας των γυναικών στις χώρες προέλευσής μας. Καταγγέλλουμε το εμπόριο γυναικών και τη σεξουαλική εκμετάλλευση που νομιμοποιείται από το πατριαρχικό και καπιταλιστικό σύστημα. Επιπλέον, για μας η ανθρώπινη κινητικότητα είναι ένα δικαίωμα, όχι ένα έγκλημα, αφού η ιδιότητα του πολίτη είναι σύμφυτη με την ιδιότητα του ανθρώπου. Επομένως, θα υπερασπίζουμε πάντα την ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων και την ελευθερία της μετακίνησης και της εγκατάστασης σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου.

Καταγγέλλουμε το ρατσισμό και την ξενοφοβία σε όλες τις εκδηλώσεις τους. Καταγγέλλουμε το μεταναστευτικό νόμο, τις συνοριακές πολιτικές, τύπου FRONTEX, του ισπανικού κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αποικιοκρατική απαίτηση της σύμβασης διάρκειας ενός έτους για 40 ώρες την εβδομάδα, για να έχουμε πρόσβαση στη ρύθμιση των χαρτιών μας, μάς καταδικάζει στη μαύρη οικονομία και μας αποκλείει κοινωνικά. Έχουμε δικαίωμα να ζούμε με την οικογένειά μας και να έχουμε πρόσβαση στην υπηκοότητα και, γι’ αυτό, απαιτούμε πραγματικές ευκαιρίες κι ένα πραγματικό δίκτυο υποδοχής. Όλες αυτές οι πολιτικές μας επηρεάζουν ως άτομα που έχουμε μεταναστεύσει και ειδικά ως γυναίκες.

Ο τομέας των επαγγελμάτων της φροντίδας, που είναι η κολώνα στήριξης οποιασδήποτε κοινωνίας, είναι εκείνος που χαρακτηρίζεται περισσότερο από άθλια εργασιακά. Και είναι σχεδόν αμιγώς γυναικείος. Πολλές που δουλεύουμε εσωτερικές, έχουμε ατελείωτα ωράρια όπου η εκμετάλλευση δεν τιμωρείται. Ακόμη κι αν είμαστε στον 21ο αιώνα, η σκλαβιά εξακολουθεί να υπάρχει. Απαιτούμε την αναγνώριση, την κατάδειξη και την ανατίμηση της συμβολής μας στην οικονομία των χωρών διέλευσης και προορισμού.

Συμμετέχουμε στη φεμινιστική απεργία γιατί θέλουμε μια αξιοπρεπή ζωή, αναγνώριση της ιδιότητας του πολίτη, αποποινικοποίηση της ανθρώπινης κινητικότητας και μια ζωή με ελευθερία χωρίς νόμους που απελαύνουν τους ανθρώπους. Θέλουμε ένα κόσμο χωρίς βίες, χωρίς φόβους, χωρίς απώλεια αυτονομιών. Θέλουμε να είμαστε παρούσες για να εξαλείψουμε τις καταπιέσεις και να δημιουργήσουμε μια καλή διαβίωση για όλη την ανθρωπότητα. Αυτή η πραγματικότητα και τα αιτήματα δεν αντιπροσωπεύουν μια θυματοποίηση. Είναι ο τρόπος που έχουμε για να καταδείξουμε και να καταγγείλουμε ότι οι καταπιεστικές δομές εξακολουθούν να υπάρχουν και να ενδυναμώνονται, ενόσω το πατριαρχικό, αποικιοκρατικό και καπιταλιστικό σύστημα προστατεύει τις ρατσιστικές συμπεριφορές.

Εμείς, γυναίκες από διαφορετικές χώρες και ταυτότητες, φεμινίστριες και αντιρατσίστριες, με βάση την αναγνώριση των ριζών μας, των γνώσεων και των ικανοτήτων μας,  θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε την «Καλή Διαβίωση», την παγκόσμια ιδιότητα του πολίτη και την ανθρώπινη κινητικότητα ως δικαίωμα. Η ανθρώπινη ιδιότητα και η παραμονή της στον πλανήτη εξαρτάται από το πώς ζούμε με το περιβάλλον μας και με όλους τους λαούς της Γης χωρίς ρατσισμό, ανδροκεντρισμό ή ανθρωποκεντρισμό.

Πάμε μαζί στη Φεμινιστική Απεργία!

Κείμενο που μοιράστηκε στις Διαδηλώσεις της 8ης Μάρτη στην Ισπανία