Αρχείο ετικέτας Δεκέμβρης

Χαιρετισμός της ομάδας ενάντια στην πατριαρχία της ΑΠΟ |ΟΣ στην δεύτερη διεθνή συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών στο Μεξικό/Τσιάπας

Χαιρετισμός στην δεύτερη συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών

Αγαπημένες συντρόφισσες ζαπατίστας,
Αγαπημένες γυναίκες που αγωνίζονται σε όλον τον κόσμο


Στην πρώτη διεθνή συνάντηση γυναικών, στα εξεγερμένα ζαπατιστικά εδάφη τον Μάρτη του 2018, δώσαμε κάποιες υποσχέσεις. Αρχικά, να μείνουμε ζωντανές, πράγμα που σήμαινε να συνεχίσουμε να παλεύουμε, να μην κλείνουμε τα μάτια, να μη σιωπούμε. Αυτό το καταφέραμε. Δώσαμε και μια άλλη υπόσχεση: όσα ακούσαμε και μάθαμε σε εκείνη τη συνάντηση να τα μεταφέρουμε όσο πιο μακριά γίνεται, να μην τα κρατήσουμε μόνο για μας, να τα μοιραστούμε με τις συντρόφισσες και τους συντρόφους, να πούμε με πόσους πολλούς τρόπους ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από ό,τι πιστεύουμε καμιά φορά, αλλά είναι και κοινός, συλλογικός, και πως σε όσα σκεφτόμαστε, όσα ονειρευόμαστε, για όσα αγωνιούμε δεν είμαστε μόνες. Και αυτό το κάναμε όσο μπορούσαμε, με εκδηλώσεις σε πολλές πόλεις εδώ, στην Ελλάδα, με μεταφράσεις, κείμενα, ομιλίες, εκδηλώσεις, συζητήσεις. Και ένα χρόνο μετά, στις διαδηλώσεις για τις 8 Μάρτη του 2019, βρεθήκαμε έξω από την πρεσβεία του Μεξικού και έξω από τη Βουλή στην Αθήνα, στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας, ανάψαμε καπνογόνα που συμβολίζουν τη σπίθα που υποσχεθήκαμε να μεταφέρουμε και φωνάξαμε «Σ’ Ελλάδα, Μεξικό, Ροτζάβα και Τουρκία, αγώνες γυναικών για την ελευθερία».

Όμως υποσχεθήκαμε και κάτι ακόμα. Και αυτό δεν μπορούμε να το τηρήσουμε και θέλουμε να πούμε γιατί: Υποσχεθήκαμε ότι θα ξανάρθουμε και θα είμαστε περισσότερες, όσο μακριά κι αν είναι, κι ας απελάσανε δύο από εμάς την προηγούμενη φορά, εμείς θα ξανάρθουμε. Αλλά όσα συμβαίνουν τώρα εδώ, σε αυτή τη γωνιά του κόσμου που ζούμε, δεν μας το επιτρέπουν.

Από το καλοκαίρι βρίσκεται σε εξέλιξη μια ευρεία κατασταλτική εκστρατεία ενάντια στο αναρχικό κίνημα, στους κατειλημμένους χώρους αγώνα, στις αυτοοργανωμένες δομές στέγασης προσφύγων και μεταναστών, στον κόσμο της αλληλεγγύης, στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Μια εκστρατεία που συνιστά την αιχμή του δόρατος της επίθεσης κράτους και αφεντικών στα πληβειακά στρώματα της κοινωνίας, αποσκοπώντας στην τρομοκράτηση και την πειθάρχησή τους, για την απρόσκοπτη επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Σκοπός της αποθρασυμμένης κρατικής βίας και της ιδεολογικής μιντιακής προπαγάνδας που τη συνοδεύει είναι αφενός να πάρει τη ρεβάνς για τις κοινωνικές εξεγέρσεις που προηγήθηκαν, όπως τον Δεκέμβρη του 2008 μετά την δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από την αστυνομία. Να χτυπήσει τη γειτονιά των Εξαρχείων που αποτελεί ένα διαρκές οδόφραγμα απέναντι στους σχεδιασμούς εξουσίας, να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο που λειτουργεί διαχρονικά ως σημείο συνάντησης των αγωνιζόμενων και να εκκενώσει τις καταλήψεις που αντιπροσωπεύουν εστίες εξάπλωσης της κοινωνικής-ταξικής αυτοοργάνωσης, αντίστασης και αλληλεγγύης. Μέσα από αυτά τα χτυπήματα όμως, το κράτος θέλει κυρίως να ξεριζώσει τα σημεία αναφοράς και τη σημερινή επικαιρότητα των προταγμάτων της εξέγερσης, για να ανακόψει τους αυριανούς ξεσηκωμούς· τους ξεσηκωμούς που κυοφορούνται μέσα σε μια πραγματικότητα όπου το χρεοκοπημένο σύστημα δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα άλλο παρά την εξαθλίωση και τον φόβο, την άγρια λεηλασία των κοινωνιών και της φύσης.

Από το καλοκαίρι, το κράτος χτυπά τις καταλήψεις έχοντας εκκενώσει δεκάδες χώρους. Κάποιες από αυτές είναι καταλήψεις που ζουν πρόσφυγες και μετανάστριες, γυναίκες, παιδιά και άντρες, προερχόμενοι από εμπόλεμες περιοχές, από τη Συρία, από το Αφγανιστάν, από το Ιράκ, από χώρες της Αφρικής, που έχουν καταφέρει να διασχίσουν τα αιματοβαμμένα σύνορα της Ευρώπης Φρούριο. Τα ξημερώματα πάνοπλοι αστυνομικοί εισβάλλουν στα κτήρια αυτά που η αλληλεγγύη μετέτρεψε σε χώρους αυτοοργανωμένης ζωής, και συλλαμβάνει τους ανθρώπους, τους στοιβάζει σε κλούβες και τους μεταφέρει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου προορίζονται να μείνουν έγκλειστοι, πίσω από συρματοπλέγματα, σε άθλιες συνθήκες και όπου συχνά παραμονεύει ο θάνατος. Πρόσφατα η Ταριγέ Φαρίκ από το Αφγανιστάν έχασε τη ζωή της στο στρατόπεδο της Μόριας, κυκλωμένη από τις φλόγες και ένα μωρό που κοιμόταν σε χαρτόκουτο σκοτώθηκε κάτω από τις ρόδες ενός φορτηγού. Τα προσφυγόπουλα που ζούσαν στις καταλήψεις απομακρύνονται βίαια από τα σχολεία όπου φοιτούσαν, τα παιχνίδια τους πετιούνται στα σκουπίδια από την αστυνομία και τους υπαλλήλους του Δήμου, οι γυναίκες και οι άντρες που ζούσαν εκεί ξεριζώνονται για μια ακόμα φορά, για να γίνουν αόρατοι.

Στο στόχαστρο του κράτους βρίσκονται οι αναρχικές πολιτικές και στεγαστικές καταλήψεις, όπου ζουν και μεγαλώνουν άνθρωποι συλλογικά, κόντρα στη νόρμα της ιδιοκτησίας και τον εξοντωτικό για τους φτωχούς εκβιασμό των ενοικίων. Χώροι που φιλοξενούν συλλογικότητες και συνελεύσεις και λειτουργούν ανταγωνιστικά απέναντι στον κόσμο της κυριαρχίας, χώροι απ’ όπου γεννιούνται εγχειρήματα αλληλεγγύης και κοινωνικής παρέμβασης, ενάντια στη διαμεσολάβηση και την παραίτηση. Γι’ αυτό το λόγο έχουν δεχτεί αλλεπάλληλες εμπρηστικές και δολοφονικές επιθέσεις από φασιστικές παρακρατικές συμμορίες με την κάλυψη της αστυνομίας και γι’ αυτό το λόγο το κράτος θέλει να τις εξαλείψει.

Αυτή τη στιγμή το υπουργείο δημόσιας τάξης έχει εκδώσει τελεσίγραφο να εγκαταλείψουμε τους χώρους μας, με την απειλή ότι θα εισβάλει η αστυνομία, θα συλληφθούμε και θα δικαστούμε. Αλλά εμείς δεν φεύγουμε. Δηλώσαμε ότι μπροστά στην κρατική καταστολή δεν θα υπάρξει καμιά παράδοση και καμιά ανακωχή.

Για έναν τέτοιο χώρο, μία από τις καταλήψεις μας στην Αθήνα, θέλουμε να σας πούμε μια ιστορία: Μια φορά φιλοξενήσαμε μια ιθαγενή συντρόφισσα από την Τσιάπας που ήρθε στην πόλη μας για να μας μιλήσει για τους αγώνες των γυναικών. Και την κοιτούσαμε με μεγάλο σεβασμό αναγνωρίζοντας μέσα σε πόσο σε σκληρές συνθήκες αγωνίζεστε, ενώ εδώ ίσως είναι πιο «εύκολα». Εκείνη όμως, κάποια στιγμή που τρώγαμε μαζί στην κατάληψη, έδειξε να συγκινείται πολύ, και ίσως να στεναχωριέται λίγο για μας. Μας είπε λοιπόν ότι βλέπει πόσο δύσκολο είναι να ζει κανείς σ’ αυτήν την πόλη, αφού εμείς δεν έχουμε γη, δεν έχουμε τίποτα, οι φτωχοί δεν έχουν τίποτα και για να βρούμε το φαγητό που μοιραζόμαστε πρέπει να πάμε να δουλέψουμε για τα αφεντικά. Και δεν υπάρχουν τα αυτόνομα σχολεία, τα εργαστήρια, οι κοινότητες. Και κοίταζε με εκτίμηση το κτήριο αυτό που έχουμε καταλάβει, τις αφίσες στους τοίχους και τους χώρους που έχουμε φτιάξει μαζί και είπε ότι βλέπει πως αυτή είναι η δική μας αυτονομία μέσα σε «τόσο δύσκολες συνθήκες».

Αυτούς τους χώρους δεν τους παραχωρούμε, γιατί εδώ είναι τα δικά μας ορμητήρια, οι δικές μας κοινότητες. Τις υπερασπιζόμαστε, παλεύοντας όχι μόνο τους συγκεκριμένους χώρους αλλά για αυτό που αντιπροσωπεύουν: τη δυνατότητα των ανθρώπων να ζουν χωρίς εξουσία και εκμετάλλευση, τη δυνατότητα μιας κοινωνίας χωρίς πολιτικά και οικονομικά αφεντικά, χωρίς φυλακές, στρατόπεδα και σύνορα. Για το κάνουμε αυτό μένουμε ξάγρυπνες τα βράδια και προετοιμαζόμαστε, ξέροντας ότι την ώρα που χαράζει, κάθε μέρα, μπορεί να έρθουν τα ελικόπτερα και ο αστυνομικός στρατός. Για αυτό το λόγο κάνουμε συνελεύσεις και διαδηλώσεις. Και οργανώνουμε εκδηλώσεις που μιλάμε και συναντιόμαστε με άλλες και άλλους, κάνουμε προτάσεις, γράφουμε και σχεδιάζουμε. Και εμπνεόμαστε από τις ιθαγενείς γυναίκες της Τσιάπας που ορμούν με τα γυμνά τους χέρια στον μεξικανικό στρατό που εισέβαλε στις κοινότητές τους. Από τις γυναίκες της Οαχάκα, από τις μικρές Παλαιστίνιες, από τις γυναίκες Μαπούτσε, από τις γυναίκες στη Ροτζάβα, από όλες τις γυναίκες που γνωρίσαμε στην προηγούμενη συνάντηση, από τις γυναίκες στη Χιλή που αψηφούν τις αστυνομική τρομοκρατία, στη Βραζιλία, στο Εκουαδόρ.

Πρέπει να σας πούμε επίσης ότι στο πλαίσιο αυτής της κατασταλτικής εκστρατείας, ολόκληρες περιοχές βρίσκονται υπό διαρκή αστυνομική κατοχή. Στη γειτονιά των Εξαρχείων, στην Αθήνα, έχουν εγκατασταθεί σε μόνιμη βάση διμοιρίες ΜΑΤ, που τρομοκρατούν τους κατοίκους και επιδίδονται σε σεξιστικές απειλές και επιθέσεις σε κορίτσια και γυναίκες που ζουν και κυκλοφορούν στην περιοχή. Διμοιρίες παρελαύνουν σαν εισβολείς και κατακτητές στους δρόμους, έξω από σπίτια, καφενεία και χώρους αγώνα, μολύνουν τις μέρες και τις νύχτες μας με τον ήχο από τις μπότες και τους ασυρμάτους τους, επιβάλλοντας τη στρατιωτικοποίηση της καθημερινής ζωής. Οι σεξιστικές παρενοχλήσεις είναι μεθοδική πρακτική και εργαλείο εμπέδωσης αυτής της συνθήκης. Στο δρόμο για το σπίτι, τη δουλειά ή το σχολείο, πηγαίνοντας στις συνελεύσεις ή απλά μια βόλτα, επιχειρείται να επιβληθεί μια συνθήκη όπου είμαστε υποχρεωμένες να περνάμε μπροστά από τους ένστολους τραμπούκους να εποπτεύουν τις κινήσεις μας, να σχολιάζουν την εμφάνισή μας, να βρίζουν σεξιστικά, να κινούνται προς το μέρος μας, να παρακολουθούν τις διαδρομές μας, να εκφοβίζουν.

Ταυτόχρονα, επιτίθεται σε όσες και όσους αντιστέκονται στην κρατική καταστολή, χρησιμοποιώντας μεθοδικά τη σεξιστική βία ως μέσο ταπείνωσης και πειθάρχησης. Μια βία που επιδιώκει να τιμωρήσει και να συμμορφώσει γυναίκες που και ως τέτοιες επέλεξαν να εξεγερθούν. Οι σεξιστικές και ομοφοβικές επιθέσεις τους σε βάρος γυναικών και αντρών, συμπεριλαμβάνοντας την πρακτική να γδύνουν συλληφθέντες και να τους ξυλοκοπούν γυμνούς ακόμα και σε δημόσιους χώρους, να προχωρούν σε εικονικούς βιασμούς σε βάρος διαδηλωτών, να επιχειρούν με κάθε τρόπο την προσβολή της αξιοπρέπειας και της σωματικής ακεραιότητας των αγωνιζόμενων είναι εργαλεία στην απόπειρα κυριαρχίας της κρατικής, παρακρατικής, καπιταλιστικής και πατριαρχικής βαρβαρότητας.

Αυτό που ξέρουμε τόσο καιρό, το βλέπουν περισσότεροι: Η πατριαρχική σεξιστική βία δεν είναι ένα φαινόμενο που πηγάζει αυθόρμητα, αλλά προωθείται, ασκείται και νομιμοποιείται θεσμικά. Οι βιασμοί, οι δολοφονίες, η κακοποίηση γυναικών, το trafficking, η δικαίωσή τους από τη δικαστική εξουσία και η ενοχοποίηση των «θυμάτων» είναι κομμάτι του κοινωνικού κανιβαλισμού, κομμάτι της κυριαρχίας και της διαίρεσης του κοινωνικού σώματος. Είναι θεσμική βία πάνω στο κοινωνικό σώμα. Και η θεσμική βία δεν είναι παρεκτροπή της κακής διαχείρισης της εξουσίας. Είναι συστημικό εργαλείο, για την τρομοκράτηση του πληθυσμού, για να μην τολμά κανείς να αντισταθεί. Και βλέπουμε ακόμα και επίσημοι φορείς που θέλουν να μιλάνε για την «έμφυλη βία» σιωπούν για τη βία της αστυνομίας στις αγωνιζόμενες γυναίκες, σιωπούν για τις σεξιστικές πρακτικές πειθάρχησης των γυναικών, σιωπούν για τις σεξιστικές επιθέσεις σε άντρες και γυναίκες διαδηλωτές, που σκοπό έχει να τους εξευτελίσει.
Γι’ αυτό είμαστε εδώ και στεκόμαστε απέναντί τους και σαν γυναίκες που είμαστε, όπως όταν φτιάξαμε δικό μας μπλοκ και παραταχθήκαμε μπροστά τους, με σημαίες στα χέρια και μαντήλια στο πρόσωπο. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να καταγγέλλονται και να μην αποκρύβονται αυτές οι πρακτικές της εξουσίας. Και ξέρουμε ότι αυτό δεν φτάνει, η καταγγελία, ότι δεν παλεύουμε για να εξωραϊσουμε και να «εξανθρωπίσουμε» τη βαρβαρότητα, αλλά να την ανατρέψουμε. Όπως γράφετε: Για να είμαστε ελεύθερες και ελεύθεροι αυτό το σύστημα, του οποίου η πατριαρχική έμφυλη βία είναι μέσο αναπαραγωγής , πρέπει να το καταστρέψουμε.

Αλλά για αυτό το λόγο πρέπει να είμαστε τώρα εδώ. Γιατί όλα αυτά που συμβαίνουν έχουν πολλές απαιτήσεις και πολλή δουλειά, και δεν γίνεται να αφήσουμε τους άντρες να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. Γιατί κι άλλες φορές όταν μας έχουν κλείσει σε κελιά, εμείς είμαστε που ξεκινάμε το τραγούδι και καμιά φορά συνεννοούμαστε πιο εύκολα για να γράψουμε μια ανακοίνωση. Γιατί όταν διαδηλώνουν τα παιδιά από τις προσφυγικές καταλήψεις και περνούν δίπλα από τις διμοιρίες θέλουμε να τους κρατάμε το χέρι. Και στις πορείες κάποιες από εμάς έχουνε πάρα πολύ δυνατές και όμορφες φωνές και εκείνες ξεκινούν τα συνθήματα, και χωρίς αυτές δεν ξέρουμε πώς θα αντηχούσαν οι δρόμοι. Και γιατί η αστυνομία, που θέλει να φοβόμαστε σαν γυναίκες, να μην είμαστε στις καταλήψεις, τις συνελεύσεις και τις πορείες, δεν θέλουμε να πάρει θάρρος βλέποντας ότι λείπουμε.

Βέβαια, όλα αυτά είναι μια υπερβολή γιατί δεν θα ερχόμασταν όλες, παρά μόνο λίγες. Αλλά είναι κι αυτό, καμιά μας δεν θέλει να αφήσει την άλλη αυτή τη στιγμή.

Γι’ αυτό θέλουμε να ξέρετε ότι φαινομενικά δεν τηρήσαμε μια υπόσχεση και αυτή τη φορά δεν καταφέραμε να έρθουμε εκεί. Αλλά τηρήσαμε τη μεγάλη υπόσχεση που δώσαμε, να παλεύουμε μαζί, να συναντιούνται οι αγώνες μας, ακόμα και όταν δεν βλέπουμε και δεν αγγίζουμε η μία την άλλη. Στέλνουμε τον πιο θερμό μας χαιρετισμό στις γυναίκες ζαπατίστας, σε όλες τις ζαπατιστικές κοινότητες που την Πρωτοχρονιά θα γιορτάσουν 26 χρόνια εξέγερσης και σε όλες τις γυναίκες που αγωνίζονται ενάντια στην κρατική, καπιταλιστική και πατριαρχική βία.

Ομάδα ενάντια στην πατριαρχία – Αναρχική Πολιτική Οργάνωση
28 Δεκέμβρη 2019, Ελλάδα

 

*Το κάλεσμα στη δεύτερη συνάντηση γυανικών που αγωνίζονται εδώ

Πηγή: http://apo.squathost.com/6356-2/

Δήλωση του YPG Enternasyonal σχετικά με τη σύλληψη των μελών της οικογένειας των εθελοντών μας στο Ηνωμένο Βασίλειο

Στις 10 Δεκεμβρίου, ο πατέρας ενός Βρετανού διεθνιστή εθελοντή του YPG, συνελήφθη στη Βρετανία βάσει του νόμου για την τρομοκρατία του 2001, ύποπτος για την υποστήριξη τρομοκρατικής ομάδας και την παροχή οικονομικής στήριξης στην τρομοκρατία. Η μητέρα και ο αδελφός του προσήχθησαν για πάνω από 12 ώρες (αφού απειλήθηκαν με σύλληψη) και τους κατασχέθηκαν όλα τα ηλεκτρονικά και άλλα προσωπικά τους αντικείμενα. O πατέρας έχε αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση ωσότου γίνει το δικαστήριο κατηγορίες. Η στόχευση των οικογενειών εκείνων που κάνουν ηθικό αγώνα, προκειμένου να εμποδίσουν τους εκτελεστές μιας γενοκτονίας, είναι δειλή και υποκριτική και δείχνει πόσο λανθασμένα οι δυτικές κυβερνήσεις προσεγγίζουν το ζήτημα της Rojava.

Δήλωση του YPG Enternasyonal σχετικά με τη σύλληψη των μελών της οικογένειας των εθελοντών μας στο Ηνωμένο Βασίλειο

Το 2011 και το 2012, ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας ήταν σε πλήρη εξέλιξη και το καθεστώς Assad απέσυρε τις δυνάμεις του από τη Βόρεια Συρία, εγκαταλείποντας τους διάφορους λαούς της, στη βαρβαρότητα των ισλαμοφασιστικών συμμοριών.

Την περίοδο του 2014 – 2015 ολόκληρος ο κόσμος παρακολούθησε την πολιορκία της πόλης Κομπάνι από τους φασίστες του Daesh,που χάρις στην οπλισμένη αντίσταση των λαών της Βόρειας Συρίας αποφεύχθηκαν οι γενοκτονικές τους προθέσεις. Από τότε, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις και οι YPG, στον αγώνα τους να απαλλάξουν όχι μόνο τη Rojava αλλά και όλη την ανθρωπότητα από τα δεινά του Daesh, επιχειρούν από κοινού μαζί με ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία στα πλαίσια του Διεθνούς Συνασπισμού. Ακόμα και τώρα, καθώς γράφουμε αυτό, στρατιώτες του συνασπισμού συμμετέχουν ενεργά σε επιχειρήσεις κατά του Daesh. Κατά την τουρκική εισβολή στη Βόρεια Συρία παρατηρήθηκε αύξηση του αριθμού και της συχνότητας των επιθέσεων από τις δυνάμεις του Daesh και των διάφορων ισλαμοφασιστικών οργανώσεων που υποστηρίζονται ανοιχτά από την Τουρκία. Είμαστε μάρτυρες της βίαιης μετακίνησης ανθρώπων, της καταστροφής των υποδομών και της κοινωνικής περιουσίας, της θανάτωσης και δολοφονίας αμάχων και των μαζικών εκτελέσεων πολιτών. Πρόσφατα η Τουρκία άρχισε να εδραιώνει την προσάρτηση των εδαφών των λαών της Βόρειας Συρίας με την ανύψωση ακόμα ενός τείχους. Τα εγκλήματα πολέμου που διεξάγει η Τουρκία ανταγωνίζονται σε βαρβαρότητα, εκείνα που διαπράχθηκαν από τους άλλους πληρεξούσιους της, το Daesh. Η επονομαζόμενη κατάπαυση του πυρός είναι ένα πολιτικό τέχνασμα για τη δημιουργία ψευδών εντυπώσεων, καθώς η Τουρκία και οι ισλαμοφασίστες μισθοφόροι της, εξακολουθούν να εκτοξεύουν επιθέσεις από το έδαφος και τον αέρα.

Τα εγκλήματα που διαπράττονται εδώ από την Τουρκία, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης χημικών όπλων και της αλλαγής στη δημογραφία της περιοχής, ισοδυναμούν με εθνοκάθαρση, που σύμφωνα με τον ορισμό του ΟΗΕ είναι γενοκτονία.

Για χρόνια, έχουν προσκληθεί διεθνιστές εθελοντές από όλο τον κόσμο στη Βόρεια Συρία / Rojava για να συμπαρασταθούν στην υπεράσπιση του λαού της περιοχής από τις επιθέσεις του Daesh και από τη γενοκτονία που πραγματοποιεί η Τουρκία σε συνεργασία με τα κατάλοιπα του Daesh και άλλες μισθοφορικές συμμορίες.

Στις 10 Δεκεμβρίου, ο πατέρας ενός Βρετανού διεθνιστή εθελοντή του YPG, συνελήφθη στη Βρετανία βάσει του νόμου για την τρομοκρατία του 2001, ύποπτος για την υποστήριξη τρομοκρατικής ομάδας και την παροχή οικονομικής στήριξης στην τρομοκρατία. Η μητέρα και ο αδελφός του προσήχθησαν για πάνω από 12 ώρες (αφού απειλήθηκαν με σύλληψη) και τους κατασχέθηκαν όλα τα ηλεκτρονικά και άλλα προσωπικά τους αντικείμενα. O πατέρας έχε αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση ωσότου γίνει το δικαστήριο κατηγορίες. Η στόχευση των οικογενειών εκείνων που κάνουν ηθικό αγώνα, προκειμένου να εμποδίσουν τους εκτελεστές μιας γενοκτονίας, είναι δειλή και υποκριτική και δείχνει πόσο λανθασμένα οι δυτικές κυβερνήσεις προσεγγίζουν το ζήτημα της Rojava.

Βρετανοί στρατιώτες βρίσκονται εδώ στη Rojava, στα πλαίσια του διεθνούς συνασπισμού και πολεμάνε για τον ίδιο σκοπό με αυτούς που το βρετανικό κράτος τιμωρεί ως τρομοκράτες. Το YPG δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των απαγορευμένων οργανώσεων της Βρετανίας. Το YPG είναι η δύναμη που έσωσε δεκάδες χιλιάδες αθώους ανθρώπους Yazidi στο Sinjar τη στιγμή που οι Δυτικές κυβερνήσεις ήταν ανίκανες να δράσουν. Το YPG είναι η δύναμη που κατέστρεψε τις διαδρομές λαθρεμπορίου του Daesh προς την Ευρώπη μέσω της Τουρκίας, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη διαφόρων τρομοκρατικών επιθέσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το YPG είναι η δύναμη που βοήθησε στη δημιουργία σταθερότητας και ισότητας μεταξύ των λαών της Βόρειας Συρίας. Ο χαρακτηρισμός του YPG σαν τρομοκρατική οργάνωση, βεβηλώνει ακόμα και τους πολίτες της Βρετανίας που έπεσαν μάρτυρες στον πόλεμο ενάντια στον φασισμό της Τουρκίας και του Daesh, εξ’ ονόματος όλης της ανθρωπότητας. Την περασμένη εβδομάδα ο Ερντογάν παρέστη στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο. Είναι απολύτως σαφές ότι αυτή η πράξη υποκρισίας του βρετανικού κράτους έχει σχεδιαστεί για να κατευνάσει το καθεστώς του Ερντογάν.

Αυτό θυμίζει τον κατευνασμό του ναζιστικού κόμματος στη δεκαετία του 1930 από τη βρετανική κυβέρνηση. Υπάρχουν πολλές άλλες κατασταλτικές πράξεις και ψυχολογικού πολέμου με αποδέκτες διεθνιστές εθελοντές σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σε πολλούς εθελοντές έχουν κατασχεθεί τα διαβατήρια για να περιοριστεί η ελευθερία κινήσεων τους, παρενοχλούνται συνεχώς από τις υπηρεσίες ασφαλείας στις χώρες τους και σε κάποιες περιπτώσεις φυλακίζονται. Τέτοιες κινήσεις καταστολής, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό έχουν λάβει χώρα, όχι μόνο στη Βρετανία, αλλά και στη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Δανία, την Ιταλία, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Πολωνία, την Ελλάδα, Την Ισπανία και πολλές άλλες χώρες.

Είμαστε το YPG International. Προερχόμαστε από πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Καταδικάζουμε απερίφραστα τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν κλείσει τα μάτια για τα εγκλήματα που διαπράττονται στη Rojava. Η άγνοια είναι συνενοχή και η αδράνεια είναι συναίνεση. Η εγκαθίδρυση της κυριαρχίας με τη μέθοδο της γενοκτονίας θα καταπολεμηθεί σε κάθε ευκαιρία, ανεξάρτητα από το ποια δύναμη τη διαπράττει. Ο τρόπος με τον οποίο οι Δυτικές κυβερνήσεις καταστέλλουν αγωνιστές, όταν οι ίδιες αυτές κυβερνήσεις έχουν ενεργό ρόλο στα τεκταινόμενα στη Rojava είναι αηδιαστικός. Καλούμε αυτές τις κυβερνήσεις να σταματήσουν να μιμούνται το ολοκληρωτικό καθεστώς της Τουρκίας. Όταν το τουρκικό κράτος αδυνατεί να καταβάλει αυτούς που αγωνίζονται για τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας, τρομοκρατεί τις οικογένειες τους.

Αγωνιζόμαστε για τις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της δημοκρατίας που υποκριτικά ευαγγελίζονται τα ευρωπαϊκά κράτη και οι ΗΠΑ. Η επίθεση στις οικογένειές μας είναι μια αντίφαση σε αυτές τις αξίες και Θέτουμε το ερώτημα, ότι αν ισχυρίζεστε ότι αγωνίζεστε για αυτές τις αξίες στη Μέση Ανατολή και παράλληλα να αντιμετωπίζετε τους πολίτες σας με αυτόν τον τρόπο, ποιοι είναι οι πραγματικοί σας στόχοι σε αυτή τη σύγκρουση και στη Μέση Ανατολή ως σύνολο;

Θέλουμε οι κυβερνήσεις μας να γνωρίζουν ότι εάν δεν είναι διατεθειμένες να κάνουν πολιτική στη βάση των ηθικών αξιών , τότε εμείς ο λαός θα το κάνουμε. Μπορείτε να μας φυλακίσετε, να κατασχέσετε τα διαβατήριά μας, να παρενοχλείτε εμάς και τις οικογένειές μας. Εμείς Θα συνεχίσουμε την πορεία στον ηθικό και δίκαιο σκοπό μας.Η καταπολέμηση της γενοκτονίας δεν αποτελεί πράξη τρομοκρατίας, είναι μια πράξη στο όνομα της ανθρωπότητας και είναι απαραίτητη. Στέλνουμε τους χαιρετισμούς μας στους παλιούς εθελοντές και τις οικογένειές τους, τις οικογένειες των διεθνιστών που έπεσαν στον αγώνα για ελευθερία και απελευθέρωση. Σας ευχόμαστε δύναμη και θάρρος σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς. Να ξέρετε ότι είμαστε μαζί σας. Να γνωρίζετε, ‘οτι η μέθοδος της επίθεσης στις οικογένειες μας, είναι οι μέθοδος των δειλών.

Για τον Boris και τον Sajid,

Ο αγώνας συνεχίζεται!

An Serkfetin An Serkeftin.

(Ή θα Νικήσουμε Ή θα Νικήσουμε)

Οι μαχητές του YPG International

Πηγή: https://athens.indymedia.org/post/1602196/

Αθήνα: Διεθνή Μέρα Δράσης για τη Ροζάβα – Σάββατο 14/12 – 15:00 – Προπύλαια (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο)

«Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία! – Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Οι καμπάνιες #Riseup4Rojava, #WomenDefendRojava και #DefendRojava καλούν σε διεθνή ημέρα δράσης στις 14 Δεκεμβρίου 2019 με το σύνθημα
«Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία!
– Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Η κοινή δήλωση των τριών διεθνιστικών εκστρατειών
έχει ως εξής: https://solidaritymed.espivblogs.net/?p=775

Συγκέντρωση – Πορεία, Σάββατο 14 Δεκέμβρη 2019
15:00 – Προπύλαια  (στάση ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο)

Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη
Μέλος της Διεθνούς Καμπάνιας *#riseup4rojava – smash turkish fascism

Women Defend Rojava – Επιτροπή Αθήνας

Νέα Διεθνή Μέρα Δράσης για τη Rojava – Σάββατο 14 Δεκέμβρη

«Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία! – Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Οι καμπάνιες #Riseup4Rojava, #WomenDefendRojava και #DefendRojava καλούν σε διεθνή ημέρα δράσης στις 14 Δεκεμβρίου 2019 με το σύνθημα «Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία! – Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Η κοινή δήλωση των τριών διεθνιστικών εκστρατειών έχει ως εξής:

Ο επιθετικός πόλεμος που ξεκίνησε από τον τουρκικό στρατό και τους τζιχαντιστές συμμάχους του στις 9 Οκτωβρίου 2019 κατά της Δημοκρατικής Ομοσπονδίας της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας έφερε μαζί του ένα συντονισμό παγκόσμιας αλληλεγγύης και αντίστασης. Τις τελευταίες εβδομάδες μας έγινε σαφές ότι η αντίσταση των λαών της Βόρειας Συρίας είναι αδιαχώριστη από τον παγκόσμιο αγώνα κατά της πατριαρχίας, του φασισμού και του καπιταλισμού. Σε όλο τον κόσμο, εκατομμύρια άνθρωποι διαμαρτύρονται για κοινωνική δικαιοσύνη και ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση. Οι διαμαρτυρίες της Χιλής, της Βολιβίας, της Κολομβίας, του Λιβάνου, του Ιράκ, του Ιράν, της Τυνησίας και της Καταλονίας ενώνονται στο κάλεσμα για έναν κόσμο κοινωνικής δικαιοσύνης.

Έχει αποδειχθεί ότι αν δεν καταρρεύσει ο φασισμός στην Τουρκία, δεν μπορούν να εξασφαλιστούν δημοκρατικά επιτεύγματα σε άλλα μέρη του Κουρδιστάν καθώς και στη Μέση Ανατολή. Μέχρι πρόσφατα, η Βόρεια και Ανατολική Συρία ήταν μια όαση σταθερότητας στη χώρα. Κάτω από τη Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, 5 εκατομμύρια Σύριοι διαφόρων εθνοτήτων και θρησκευτικών πεποιθήσεων – Κούρδοι, Άραβες, Χριστιανοί (Αρμένιοι, Ασσύριοι, Χαλδαίοι και Σύριοί), Τουρκμένοι, Τσετσένοι, Αλεβίτες και Γιεζίντι – συνυπήρχαν ειρηνικά.

Από τη μία πλευρά, υπήρξε και υπάρχει η αντίσταση των αγωνιστών των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) και των μαχητών αυτοάμυνας του YPG και του YPJ που ανάγκασαν το τουρκικό φασιστικό κράτος και τις διεθνείς δυνάμεις να περιορίσουν την τουρκική επιθετικότητα με τις λεγόμενες συμφωνίες και εκεχειρίες. Από την άλλη πλευρά, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε αμέτρητες πόλεις παγκοσμίως δημιούργησαν μια γέφυρα ελπίδας για τη Rojava.

Οι διεθνείς πολιτικές κατά της Rojava – είτε η άμεση πολιτική πολέμου της Τουρκίας, η έμμεση υποστήριξη από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την ΕΕ είτε η άγνοια διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ – αποδεικνύουν ότι υπάρχει ένας διεθνής συνασπισμός ενάντια στην επανάσταση της Rojava, ο οποίος έχει ως στόχο να καταστρέψει την ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο που δημιουργείται μέσω της νέας εναλλακτικής δημοκρατίας στη Βόρεια και Ανατολική Συρία / Rojava και να διατηρήσει το καθεστώς της διεθνούς αποικίας του Κουρδιστάν.

Η οικοδόμηση ενός συστήματος στη Rojava με βάση τη ριζοσπαστική δημοκρατία, την απελευθέρωση των γυναικών και την οικολογία είναι ένα ιστορικό βήμα για την επανάσταση στο Κουρδιστάν και τον εκδημοκρατισμό ολόκληρης της Μέσης Ανατολής. Αυτή η νίκη καθόρισε τον κόσμο και σηματοδότησε μια νέα αρχή για τους καταπιεσμένους λαούς της περιοχής, που δημιούργησαν ένα σύστημα αυτοδιοίκησης που έδωσε φωνή σε όλες τις κοινότητες της περιοχής. Η διεθνής αλληλεγγύη με την Rojava δείχνει ότι ο αγώνας για απελευθέρωση είναι διεθνής και απεριόριστος!

Η εκστρατεία μαζικής εξολόθρευσης του φασιστικού τουρκικού καθεστώτος συνεχίζεται αμείωτη. Εκφράζεται από χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους, την καταστροφή της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, της φύσης και των κουρδικών πόλεων, τις αναγκαστικές διοικήσεις, την εκ των πραγμάτων κατάργηση του δικαιώματος ψήφου και τις επιθέσεις και την εθνοκάθαρση στα εδάφη της Rojava. Οι επιθέσεις αυτές πραγματοποιούνται με την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας και των κρατών της. Οι λαοί της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας συνεχίζουν να μας προσκαλούν με την αντίστασή τους να υπερασπιστούν την επανάσταση και να την καταστήσουν λίκνο της παγκόσμιας δημοκρατίας.

Με αυτό το πνεύμα, καλούμε σε διεθνή ημέρα δράσης στις 14 Δεκεμβρίου 2019. Ας μεταφέρουμε τον θυμό μας ενάντια στον επιθετικό τουρκικό πόλεμο, στους δρόμους και στις πλατείες. Ας σπάσουμε την κατάσταση της κανονικότητας. Όσο η σφαγή συνεχίζεται, πρέπει να συνεχίζεται και η αντίσταση.

Αλληλεγγύη με την Αντίσταση των ανθρώπων παγκοσμίως!

Ενωμένοι ενάντια στο Φασισμό και την Πατριαρχία! “

μετάφραση: Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη

Women Defend Rojava – Επιτροπή Αθήνας

Αθήνα, 5 Δεκέμβρη 2019

Ανακοίνωση και Κάλεσμα για Δράση από την Διεθνιστική Κομμούνα της Ροζάβας

Προς όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις:

Υπερασπιστείτε την Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας!

Λιγότερο από ένα χρόνο μετά τον εγκληματικό επιθετικό πόλεμο εναντίων του καντονιού του Αφρίν οι κάτοικοι της βορειοανατολικής Συρίας βρίσκονται ξανά αντιμέτωποι με την επιθετικότητα του Τουρκικού κράτους και των ισλαμιστών συμμάχων τους. Οι απειλές του Τούρκου δικτάτορα Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι κούφια λόγια, δεν είναι μονάχα προεκλογική προπαγάνδα και απλές προκλήσεις ξεκαθάρισε αυτό με τις επιθέσεις στον καταυλισμό προσφύγων του Μάχμούρ και σε διάφορα χωρία του όρους Σένγκαλ (στμ: και τα δύο βρίσκονται στο Ιράκ) στις 13 του Δεκεμβρίου που είναι στην ουσία οι τελευταίες εκδηλώσεις των Νέο-Οθομανικων επεκτατικών βλέψεων του Τουρκικού καθεστώτος (AKP-MHP) και οι ανοιχτή ανακοίνωση ενός φονικού πολέμου για την εξολόθρευση της επανάστασης στη βορειοανατολική Συρία και σε ολόκληρη τη μέση ανατολή

Από το ξεκίνημα της επανάστασης  το Τουρκικό κράτος, το Συριακό καθεστώς , οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με αιχμή του δόρατος τις ΗΠΑ και την Ρωσία έχουν κάνει τα πάντα για να την καταπνίξουν. Αλλά ούτε οι ισλαμιστικές συμμορίες από δολοφόνους, είτε υπό την σημαία του ισλαμικού κράτους, είτε της Αλ-Νούσρα (στμ: Συριακή Αλ-Κάιντα), είτε του επονομαζόμενου ελεύθερου Συριακού στρατού, ούτε το εμπάργκο και ο αποκλεισμός, ούτε ακόμη και ο ανοιχτός και επιθετικός πόλεμος ήταν σε θέση να κάμψουν τη γενναία αντίσταση των κατοίκων.

Τα τελευταία 6 χρόνια, η μάχη του λαού της Βόρειο-Ανατολικής Συρίας, με τις μέγιστες θυσίες και προσπάθειες, απέδειξε στο παγκόσμιο κοινό την αφοσίωση του σε μια ζωή ελευθερίας. Η απελευθέρωση από τις Συριακές Δημοκρατικές δυνάμεις της πόλης Ράκκα και η καταστροφή του χαλιφάτου που πλησιάζει μέρα με την μέρα σηματοδοτεί την αρχή μιας καινούργιας στρατηγικής φάσης στην Συρία και μάλιστα για ολόκληρη την περιοχή. Με την καταστροφή της εξουσίας του τρόμου του Ισλαμικού Κράτους, η ‘βολική’ τακτική – στρατιωτική συμμαχία μεταξύ των  Αμυντικών Δυνάμεων της Βόρειο-Ανατολικής Συρίας και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, υπό την σημαία του Διεθνούς Συνασπισμού, χάνει σταδιακά το κύρος της.

Όσες αντιφάσεις και αν υπάρχουν μεταξύ των τοπικών και διεθνών ηγεμονικών δυνάμεων, όλες τους βρίσκουν ένα κοινό σημείο συμφωνίας: Η επανάσταση στην Βόρειο-Ανατολική Συρία, ο συμβουλιακός-δημοκρατικός  θεσμός της, η εγκαθίδρυση ενός οικολογικού-κοινοτικού δημόσιου τομέα και η κύρια ώθηση της επανάστασης- η απελευθέρωση της γυναίκας από τις χειροπέδες ενός πατριαρχικού συστήματος χιλιετιών, συμπεριλαβαίνει την μεγαλύτερη απειλή για τα ηγεμονικά τους συμφερόντων και πρέπει να ισοπεδωθεί. Τα τελευταία χρόνια, η  επανάσταση στη Ροζάβα και στη Βόριο-Ανατολική Συρία έχει γίνει μια  ασύγκριτη πηγή ελπίδας για όλους αυτούς που ψάχνουν μια ζωή πέρα από το κράτος, την πατριαρχία και τον καπιταλισμό. Είναι ένας φάρος πού μπορεί να φωτίσει τους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευμένους της γης μια έξοδο από τα σκοτάδι του σύγχρονου καπιταλισμού. Έχει αποδείξει για τα καλά ότι «το τέλος της ιστορίας» που τέθηκε από αυτούς στην εξουσία δεν ένα παρά ένα ψέμα. Είναι το ζωντανό  παραδείγματα ότι, ακόμα κα σήμερα, στον 21° αιώνα, ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.

Ο επιθετικός πόλεμος στο Αφρίν, η διεθνής υποστήριξη  στις σφαγές ενάντια στον άμαχο πληθυσμό, οι Νατοϊκές  βόμβες που πέφτουν βροχή πάνω στους φίλους μας, ήταν η πρώτη ξεκάθαρη έκφραση του νέου ιμπεριαλιστικού μετώπου ενάντια στην επανάσταση στη Μέση Ανατολή, και ένα προμήνυμα για το τι έχουμε να περιμένουμε. Οι άνθρωποι εδώ, όπως κι εμείς, έχουν μάθει από το Αφρίν: να μην βασιζόμαστε σε τίποτε πέρα από τη δύναμή μας. Δεν έχουμε παρά ελάχιστη πίστη στις δηλώσεις των παγκόσμιων δυνάμεων και δεν απευθυνόμαστε σε καμία τους. Γνωρίσαμε εκτεταμένα  φίλο και εχθρό και γνωρίζουμε ότι οι σύμμαχοί μας σε αυτό τον αγώνα μπορούν να είναι μονάχα οι παγκόσμιες δημοκρατικές και επαναστατικές δυνάμεις, ο καθένας και η καθεμία που ονειρεύεται ένα διαφορετικό κόσμο. Με αυτούς και αυτές αγωνιζόμαστε για ένα ελεύθερο μέλλον.

Καλούμε, καθένα και καθεμία να ετοιμάσουν μια νέα φάση αντίστασης, δράσης και συμμετοχικού  αγώνα. Όλες και όλους, που ήταν στους δρόμους για την υπεράσπιση του Αφρίν πέρσι, που οργάνωσαν πολλές επιτροπές αλληλεγγύης, που έκαναν την Παγκόσμια μέρα για το Αφρίν μια έκφραση  παγκόσμιας αλληλεγγύης και που φοβήθηκαν μαζί μας για κάθε μέτρο και κάθε δρόμο του Κομπανί.

Όλες και όλους στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, που ρητά δήλωσαν τον θυμό και τη σιχαμάρα τους προς τους εχθρούς της ανθρωπότητας, τους υποκινητές του πολέμου και τους υποστηρικτές του τουρκικού φασισμού.

Το μήνυμά μας ήταν και είναι ξεκάθαρο: αν ο πόλεμος ενάντια στην επανάσταση είναι διεθνής, τότε θα είναι και η αντίσταση μας. Ας δείξουμε όλοι μαζί, ότι αυτή η επανάσταση είναι και δικιά μας, ότι η Ροζάβα είναι η ελπίδα και η προοπτική μας και ότι θα υπερασπιστούμε μαζί το μέλλον μας.

Το ότι οι επιθέσεις συμβαίνουν σε αυτή τη φάση δεν είναι τυχαίο. Το διεθνές καπιταλιστικό σύστημα ενεργεί από θέση αδυναμίας σήμερα. Η δομική κρίση του κρατικού πολιτισμού δεν μπορεί άλλο να συγκαλυφθεί και κάθε μέρα περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν και ξυπνούν και να αγωνίζονται ενάντια σε αυτό το καταπιεστικό σύστημα. Το βλέπουμε  στους δρόμους της Γαλλίας, στη διαμαρτυρία κατά της συνόδου G20 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, στον Αγώνα των Γυναικών,  στο κίνημα #NiUnaMenos (στμ: #ΚαμιαΛιγότερη) και στις διαδηλώσεις για τη διάσωση του δάσους Hambach. Οι δυνάμεις του παλαιού καθεστώτος προσπαθούν να επιζήσουν με νόμους έκτακτης ανάγκης, την κρατική τρομοκρατία και τον διάχυτο φασισμό, αλλά οι μέρες τους είναι μετρημένες εάν οργανωθούμε και αν πάρουμε θέση μαζί ενάντια στις επιθέσεις στις ζωές μας. Ας κάνουμε χρήση τη δύναμης που αντλούμε από την επανάσταση και ας εντείνουμε τον αγώνα μας. Εάν αναγνωρίσουμε την κοινή δύναμή μας, θα μπορέσουμε να ρίξουμε το σύστημα στα απόβλητα της ιστορίας , άπαξ και διά παντός. Εναντία στην επίθεσης της καπιταλιστικής νεωτερικότητας είναι ζωτικής σημασίας να οργανώσουμε παντού την άμυνα και την διεύρυνση της δημοκρατικής νεωτερικότητας.

Για εμάς ως Διεθνιστική Κομμούνα της Ροζάβας σήμερα ξεκινά μια νέα φάση. Ήρθαμε στη Ροζάβα για να υποστηρίξουμε τις πολιτικές δομές αυτής της επανάστασης, να μάθουμε, να κατανοήσουμε και να προωθήσουμε την εξέλιξη τους. Αυτός ο πόλεμος επιβάλλεται στο πληθυσμό εδώ, άρα και σε εμάς. Αλλά εάν ο εχθρός δεν μας αφήνει άλλη επιλογή, τότε εμείς δεν θα σταθούμε στο περιθώριο αλλά θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις και όλες τις ικανότητές μας για την προετοιμασία της αντίστασης και της άμυνας της κοινωνίας και της επανάστασης. Θα αναλάβουμε οτιδήποτε είναι απαραίτητο για να συνεισφέρουμε σε αυτή την αντίσταση. Θα σταθούμε πλάι-πλάι με τον πληθυσμό κατά την φασιστική επίθεση. Εμείς μπορεί να έχουμε έρθει εδώ από τα πιο διαφορετικά μέρη αυτής της γης, με διαφορετικές αντιλήψεις και εργασίες, αλλά αυτή η γη έχει γίνει επίσης σπίτι μας κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Με αυτό το πνεύμα θα συμμετάσχουμε στη γενική κοινωνική κινητοποίηση της αυτοδιοίκησης στην βόρειο-ανατολική Συρία, η οποία ξεκίνησε στις 12 Δεκεμβρίου.

Ταχθείτε και εσείς με την επανάσταση, υψώστε τη φωνή σας, κατεβείτε μαζί στους δρόμους, συμμετάσχετε στις υπάρχουσες επιτροπές αλληλεγγύης και στις αντιστασιακές ομάδες και ιδρύστε καινούργιες. Ξεκινήστε δράσεις πολιτικής ανυπακοής για να ευαισθητοποιήσετε για την κατάσταση στη Ροζάβα και στείλετε ένα μήνυμα αλληλεγγύης.

Ενώνουμε τις δυνάμεις μας ενάντια στο φασισμό!

Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη!

Η επανάσταση θα επικρατήσει, ο φασισμός θα  συνθλιφτεί!

(Διεθνιστική Κομμούνα στη Ροζάβα, Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειο-Ανατολικής Συρία, 20 Δεκεμβρίου του 2018)

πηγή – Standforrojava

(Μετάφραση : Φίλες και Φίλοι από το Ηράκλειο Κρήτης)

Γιορτάζουμε μαζί με τους Κούρδους Πολιτικούς πρόσφυγες στο Λαύριο, Σάββατο 29 Δεκέμβρη 2018 από τις 12 το μεσημέρι

Το Σάββατο 29 Δεκέμβρη μεταβαίνουμε στο Κέντρο Φιλοξενίας Κούρδων προσφύγων στο Λαύριο για να γιορτάσουμε μαζί τους.

Θα είμαστε εκεί στις 12 το μεσημέρι με πολλά χαμόγελα, ευχές και γλυκά (που θα έχουμε μαζί μας).

Στις 12,30 ο Πρωτέας ΜΑGlC θα δώσει παράσταση για όλα τα παιδιά, μικρά και “μεγάλα”.

Ακολούθως θα ανταλλάξουμε ευχές… και κατόπιν θα μοιραστεί το φαγητό που θα μαγειρέψει η Κοινωνική Κουζίνα “ο Άλλος Άνθρωπος” (από Μαρκόπουλο – Πόρτο Ράφτη).

Οι Κούρδοι πρόσφυγες χρειάζονται τη συμπαράστασή μας. Το κράτος, κεντρικό και τοπικό τους έχει εγκαταλείψει. Η αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων και των κοινωνικών συλλογικοτήτων δεν θα τους αφήσει μόνους.

Υπενθυμίζουμε: όποιος μπορεί να προσφέρει τρόφιμα ή είδη πρώτης ανάγκης, ας μην αμελήσει να τα φέρει μαζί του το Σάββατο 29/12. Η κατάσταση στο Κέντρο Φιλοξενίας είναι πολύ δύσκολη, οι ανάγκες είναι πολύ μεγάλες.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγεύης στους Κούρδους Πολιτικούς Πρόσφυγες στο Λαύριο

“Αυτός θα είναι ο μεγαλύτερος πόλεμος που μας επέβαλαν ποτέ” (στη Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας)

Μια συνέντευξη με τον Mordem Welat

Ο Mordem Welat είναι μέλος του Tevgera Ciwanên Şoreşger ên Welatparêz ên Sûriyêye (Επαναστατικό Πατριωτικό Κίνημα Νέων της Συρίας) που είναι η μεγαλύτερη ένωση νεολαίας στη Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας. Ο ανταποκριτής του LCM Bernd Machielsk  τον συνάντησε στην συριακή κωμόπολη του Τίρμπε Σπι στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας.

Πηγή:  http://lowerclassmag.com/

Μετάφραση – Carpe Diem

Ο Τούρκος αυτοκράτορας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απειλεί με εισβολή στα κουρδικά εδάφη της Συρίας. Εκεί προετοιμάζονται για ένα μεγάλο πόλεμο.

Ερ: Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξήγγειλε πρόσφατα ότι θα διευρύνει τον επιθετικό πόλεμο εναντίον της Ροζάβα και της βόρειας Συρίας. Σύμφωνα με δηλώσεις του πρώην Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) και νυν τζιχαντιστικού Εθνικού Συριακού Στρατού (NSA) περίπου 15.000 άντρες είναι σε ετοιμότητα να πολεμήσουν εναντίον της επανάστασης στη Ροζάβα. Έτσι, μετά την επίθεση, κατάληψη και προσάρτηση στην Τουρκία του βόρειου Συριακού καντονιού του Αφρίν, ο πόλεμος φτάνει σε ένα νέο επίπεδο. Ποια είναι η κατάσταση τώρα ?

Απ: Πριν μερικές εβδομάδες ο πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε σε ένα συνέδριο πως θα ξεκινήσει σε λίγες μέρες μια νέα επιχείρηση εναντίον τον λεγόμενων “αποσχιστικών τρομοκρατών¨. Αργά το βράδυ της Πέμπτης 13 του Δεκέμβρη, τούρκικα μαχητικά βομβάρδισαν τον καταυλισμό προσφύγων του Μαχμούρ και την πόλη Σιντζάρ στο όρος Σένγκαλ στο νότιο Κουρδιστάν. Η αυτοδιοίκηση της Ροζάβα έχει προχωρήσει σε γενική επιστράτευση, οι δυνάμεις μας ετοιμάζονται για όλα τα ενδεχόμενα. Λαμβάνουμε σοβαρά υπ’όψη τις απειλές αυτές.

Ερ: Ποιο είναι το πολιτικό πλαίσιο των τελευταίων εξελίξεων

Απ: Είναι σημαντικό να κάνουμε μια σωστή ανάλυση της κατάστασης και να την κατανοήσουμε. Γιατί μιλάει τώρα για πόλεμο ο Ερντογάν; Γιατί θέλει να επιτεθεί αυτή την συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Ας ρίξουμε μια ματιά στην τρέχουσα κατάσταση στην Τουρκία, μπορούμε να πούμε πως βρίσκεται σε βαθειά οικονομική και πολιτική κρίση. Αλλά πως ακριβώς δημιουργήθηκε αυτή η κρίση; 40 χρόνια τώρα η Τουρκία διεξάγει πόλεμο εναντίον του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, του ΠΚΚ και των ανταρτών και ανταρτισσών του HPG/YJA-Star. Αν συγκρίνουμε την αξία της Τουρκικής λίρας μεταξύ 2012 και σήμερα θα διακρίνουμε μια σημαντική πτώση. Επίσης έρχονται εκλογές και ο Ερντογάν χρειάζεται ένα εκλογικό θέμα. Ο πόλεμος ενάντια στη τρομοκρατία, ή καλύτερα ενάντια στους Κούρδους, είναι ένα τέτοιο θέμα.

Σημαντικό είναι επίσης να κατανοήσουμε την σημασία που παίζει η αντίσταση των Κούρδων στην τρέχουσα κατάσταση. Το ισλαμικό κράτος ηττήθηκε από την δικιά μας αντίσταση στο Κομπάνι. Στο Μπακούρ (κουρδική περιοχή στη νοτιοανατολική Τουρκία) κηρύξαμε την αυτονομία το 2016 εκδιώκοντας το κράτος με επακόλουθο τον πόλεμο στις πόλεις. Με την εισβολή στο Αφρίν το καθεστώς Ερντογάν μπόρεσε να επιβιώσει μόνο λόγω της συγκυβέρνησης του με το επίσης φασιστικό MHP. Η αντίσταση των Κούρδων έχει στριμώξει τον Ερντογάν.

Ερ: Αν ο πόλεμος είναι ένας λόγος για τον οποίο είναι σε κρίση η Τουρκία, γιατί τότε τον επιδιώκει ο Ερντογάν;

Απ: Αν κοιτάξουμε το Τουρκικό κράτος σήμερα, μπορούμε να το αναλύσουμε ιστορικά και μέσω της μορφής του Ερντογάν.  Βρίσκεται σε μια μακροχρόνια κρίση η οποία οφείλεται στον πόλεμο με το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα. Το τουρκικό κράτος ξέρει πως θα καταρρεύσει αν συνεχίσει έτσι και χωρίς να ξεκινήσει ένα μεγάλο πόλεμο, τι κάνει λοιπόν; Ξεκινά ένα νέο πόλεμο σε υψηλό επίπεδο, έχει μονάχα μια διέξοδο, να βγει νικητής. Το Τουρκικό κράτος δεν έχει άλλη επιλογή από το να κάνει πόλεμο.

Καλό είναι να δούμε πότε ξεκίνησαν οι επιθέσεις στα σύνορα. Ξεκίνησαν μετά την σύνοδο για την Συρία στην Αστάνα, την επόμενη ημέρα. Αυτό σημαίνει πως οι χώρες που παραβρέθηκαν εκεί, η Ρωσία, η Γερμανία, η Γαλλία, έδωσαν την συγκατάθεση τους.

Η σύνοδος αυτή έθεσε ένα επιπλέον ερώτημα με το οποίο λίγοι έχουν ασχοληθεί. Ο Ερντογάν αναφέρει συχνά στην προπαγάνδα του το έτος 2023, γιατί το κάνει αυτό; στο 2023 χάνει η συνθήκη της Λωζάννης την ισχύ της, στη βάσει της οποίας χαράχτηκαν τα σύνορα στις κουρδικές περιοχές. Βάσει της συνθήκης αυτής, τα σύνορα πρέπει να επανεξεταστούν. Αυτό σημαίνει πως οι δυνάμεις που έχουν κατακτήσει και υπερασπιστεί εδάφη θα μπορέσουν και να τα κρατήσουν. Για αυτό ο Ερντογάν προσπαθεί, κυρίως μέσω ψυχολογικού πολέμου, να επαναφέρει στα μυαλά του κόσμου στα σύνορα της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το Ίντλιπ και η Τζαράμπλους έχουν ήδη κατακτηθεί, η Ροζάβα μέχρι στιγμής όχι. Έχουμε σχεδόν εξαφανίσει το ισλαμικό κράτος, το οποίο υποστήριξε, εκπαίδευσε και χρηματοδότησε η Τουρκία. Σε αυτό το σύμμαχο δεν μπορεί να βασιστεί πια και έτσι ο Ερντογάν ψάχνει άλλους τρόπους να πετύχει τους στόχους του.

Ερ: Ποιο είναι το κάλεσμα στη νεολαία και στις επαναστατικές δυνάμεις στην Ευρώπη; Ποια είναι η αποστολή τους και πως θα αντιδράσουν σε περίπτωση ενός πολέμου.

Απ: Το σημαντικότερο είναι να υπάρξει έμπρακτη αλληλεγγύη, να είναι στο δρόμο συνέχεια, να γίνονται ριζοσπαστικές ενέργειες σε όλα τα επίπεδα.

Ερ: Τι εννοείς με ριζοσπαστικές ενέργειες;

Απ: Μια ενέργεια δεν είναι ριζοσπαστική μονάχα επειδή ρίχνεις μια μολότοφ στον εχθρό. Σημασία έχει η συνέπεια. Η κατάληψη μέσων μαζικής ενημέρωσης, η παραμονή σε αυτά μέχρι να ικανοποιηθούν συγκεκριμένα αιτήματα, όχι να κατεβείς για δύο ώρες στο δρόμο και μετά να παραιτείσαι από τα αιτήματα σου. Όχι, αν δεν ικανοποιήσουν τα αιτήματα σου, αν δε σε δείξουν ζωντανά δε φεύγεις από εκεί ακόμη και αν σε συλλάβουν, δεν θα έπρεπε να έχει σημασία αυτό, σήμερα στο Κουρδιστάν και στην μέση Ανατολή πεθαίνουν ολόκληρες οικογένειες από γερμανικά άρματα μάχης και άλλα οπλικά συστήματα.

Η Ευρωπαϊκή νεολαία θα πρέπει να εξαναγκάσει της χώρες της να κάνουν κάτι εναντίον της Τουρκίας. Ο Ερντογάν και η Τουρκία θα πρέπει να δικαστούν από διεθνές δικαστήριο για όσα έκαναν στο Αφρίν, στο Άμεντ, στο Τζίζρε και σε άλλες πόλεις εναντίον του κουρδικού πληθυσμού αλλά και εναντίων άλλων μειονοτήτων. Αυτά είναι εγκλήματα πολέμου και θα πρέπει να καταδικαστούν για αυτά.

Τα γερμανικά εργοστάσια που κατασκευάζουν όπλα για τον Ερντογάν πρέπει να σταματήσουν. Αν δε σταματήσουν τις εξαγωγές όπλων στη Τουρκία και αποσυρθούν τα προς πώληση, τότε η νεολαία θα πρέπει δημιουργήσει μια κατάσταση που δεν θα επιτρέπει την παραγωγή τους. Η αποστολή της είναι να βρίσκεται σε δράση, να μην φοβάται την φυλακή, γιατί η ιστορία θα μας δικαιώσει. Η νεολαία δε θα πρέπει να φοβάται τα κράτη και τις κυβερνήσεις, αυτές θα πρέπει να φοβούνται την νεολαία και τον λαό.

Η νεολαία θα πρέπει να τιμωρήσει τη Γερμανία και της υπόλοιπες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ για την άμεση ή έμμεση συνδρομή τους στα εγκλήματα πολέμου που διαπράττει η Τουρκία. Αν ένα κράτος σιωπά για αυτά τα εγκλήματα δεν μπορούμε να πούμε παρά ότι είναι συνένοχο.

Για τον Κουρδικό λαό ο πόλεμος στη Ροζάβα θα είναι ο μεγαλύτερος πόλεμος που μας έχουν επιβάλει ποτέ. Ένα πόλεμο σε αυτές τις διαστάσεις δεν τον έχουμε ξαναδεί ποτέ στην Ιστορία μας. Ξεκάθαρος είναι και ο ρόλος τον ιμπεριαλιστικών χωρών, δεν μπορούμε και δεν θα πρέπει να περιμένουμε βοήθεια από αυτές.

Περιμένουμε βοήθεια από τους λαούς, όχι από τα Κράτη.

πηγή –Standforrojava

Αθήνα: Διαδήλωση Αλληλεγγύης στο Κομπάνι (Ροζάβα – Β.Συρία) και στον Κουρδικό λαό, Σάββατο 15/12/2018 * 12μμ

Η Τουρκία, μετά την επίθεση που εξαπέλυσε  ενάντια στο καντόνι του Αφρίν στην αυτόνομη περιοχή της Ροζάβα (Βόρεια Συρία) με τη συνδρομή των ισλαμοφασιστών του FSA, που οδήγησε εντέλει στην κατοχή του από τον περσινό χειμώνα, προετοιμάζεται για μια νέα μαζική επίθεση εναντίον του καντονιού του Κομπάνι με την ανοχή, φυσικά, ΗΠΑ–Ρωσίας και των λοιπών “μεγάλων” δυνάμεων που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή.

Το Κομπάνι, μια περιοχή σύμβολο για την ηρωική Αντίσταση προέβαλε ενάντια στους ισλαμοφασίστες του ISIS την περίοδο 2014-2015 και τη νίκη του απέναντί τους, θα νικήσει και πάλι.

Ως μια πρώτη κίνηση έμπρακτης Αλληλεγγύης προς τον μαχόμενο κουρδικό λαό, αλλά και προς όλους τους λαούς της περιοχής που αγωνίζονται για μια νέα ελεύθερη κοινωνία Εδώ και Τώρα, στηρίζουμε – συμμετέχουμε στη Διαδήλωση της 15ης Δεκέμβρη 2018 στην Αθήνα, με συγκέντρωση τα Προπύλαια (στάση ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο) και πορεία προς την Τουρκική Πρεσβεία.

Έξω ο Τούρκικος στρατός από τη Βόρεια Συρία

(Αφρίν, Αλ Μπαμπ, Τζαραμπλούς)

Κάτω τα χέρια από το Κομπάνι – Αλληλεγγύη στον Κουρδικό λαό

Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη στη Μεσόγειο

Ανακοίνωση για τη δολοφονία του Αλβανού μετανάστη εργάτη γης Πετρίτ Ζίφλε στην Κέρκυρα (Αθήνα, Δεκέμβρης – 2018)

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό και τον εθνικισμό είναι πάνω απ’ όλα ένας διεθνιστικός ταξικός αγώνας.

 

Αυτές τις μέρες, στην Λευκίμμη της Κέρκυρας έλαβε χώρα μια στυγερή, θρασύδειλη, βάρβαρη, ρατσιστική δολοφονία ενός μετανάστη εργάτη γης από την Αλβανία. Πρόκειται για τον 63χρονο οικογενειάρχη Πετρίτ Ζίφλε. Θρασύδειλη, γιατί ο δολοφόνος τον πυροβόλησε πισώπλατα αφού του είχε στήσει καρτέρι, έτσι όπως κάνουν οι δειλοί δολοφόνοι χρυσαυγίτες. Βάρβαρη γιατί τον πέταξε σε ένα χαντάκι χωρίς να σεβαστεί το άψυχο σώμα του. Φαίνεται ότι το εθνικιστικό παραλήρημα που έχει αναζωπυρωθεί τελευταία με αφορμή την ονομασία της Μακεδονίας, αλλά και ύστερα από την δολοφονία του εθνικιστή Κατσίφα από την αλβανική αστυνομία, στο οποίο συνέβαλαν με «συνέπεια» και αφοσίωση τα ΜΜΕ ήταν αρκετά για να οπλίσουν το χέρι του δολοφόνου τρέφοντας το εκδικητικό του μίσος.

Είναι γεγονός ότι δεν είναι πρώτη φορά που είμαστε μάρτυρες αυτών των απάνθρωπων και βάρβαρων δράσεων. Η λίστα με τους δολοφονημένους μετανάστες από τα χέρια τον φασιστών, αστυνομικών αλλά και εθνικοφρόνων Ελλήνων πολιτών είναι μακρά ξεκινώντας από τις αρχές του ‘90 μέχρι και σήμερα. Θύματά τους οι απλοί εργάτες μετανάστες που παλεύουν για ένα μεροκάματο, ανυπεράσπιστοι απέναντι στις ορέξεις των αφεντικών, εκτεθειμένοι στην άγρια εκμετάλλευση και την μαύρη εργασία.

Ωστόσο αν αποδίδουμε αυτές τις δολοφονίες μονάχα σε ένθερμους υπερασπιστές και οπαδούς της Χρυσής Αυγής, αστυνομικούς και μη, προφανώς σφάλουμε. Οι ρίζες είναι βαθύτερες και στέρεες στις οποίες βασίστηκε η δράση και η ιδεολογία της Χρυσής Αυγής. Και είναι βέβαιο ότι και πριν η Χρυσή Αυγή βγάλει το κεφάλι από τη τρύπα της, η καλλιέργεια και η επικράτηση ενός κλίματος ξενοφοβίας από τους κρατικούς μηχανισμούς και τα ΜΜΕ, κοινωνικού ρατσισμού και κοινωνικών διακρίσεων, κρατικής καταστολής με την ανοχή της κοινής γνώμης, ήταν και εξακολουθούν να είναι βασικές πρακτικές που υφίστανται καθημερινά οι μετανάστες. Ο σκοπός αυτών είναι ο έλεγχος της μετανάστευσης φτάνοντας συχνά στο σημείο σωματικής εξόντωσης, διασφαλίζοντας την κοινωνική ασφάλεια από την εξωτερική και εσωτερική απειλή, αλλά και την οικονομική εκμετάλλευση και την υποδούλωση τους.

Το πνεύμα του εθνικισμού και του εθνικιστικού παραληρήματος δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο. Βασίζεται στην διαχρονική διατήρηση και ενίσχυση του εθνικού κορμού ο οποίος αποτελούσε έναν από τους τρεις πυλώνες που χαρακτήριζαν το πνεύμα του νεοελληνισμού. Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Παρόλο που αυτό το τρίπτυχο συνδέεται με τις εποχή των δύο δικτατοριών και αποτελούσαν την ιδεολογική τους βάση, αυτά διέπουν σε ένα μεγάλο βαθμό τον κυρίαρχο πνεύμα που επικράτησε και μετά το 74. Για να υφίσταται ένα συμπαγές έθνος με ομοιογένεια, που σημαίνει ότι οποιαδήποτε εθνοτική ή θρησκευτική ιδιαιτερότητα θα πρέπει να πεταχτεί έξω από τα σύνορα ή στην καλύτερη περίπτωση να αφομοιωθεί, αυτοί οι τρεις πυλώνες θα πρέπει να βρίσκονται σε πλήρη αρμονία. Ο ένας στηρίζει τον άλλον. Η διαταραχή της αρμονίας σημαίνει απώλεια ή και διαταραχή της εθνικής ή θρησκευτικής συνείδησης, σημαίνει απώλεια ή μαρασμό της πατριαρχικής εξουσίας. Επομένως όλες οι συντηρητικές δυνάμεις της κοινωνίας βρίσκουν έκφραση και ταλαντεύονται ανάμεσά σε αυτούς. Υπό αυτή την οπτική γωνία, ο ερχομός των μεταναστών εργατών και οικογενειών τους θεωρείται απειλή για τον εθνικό κορμό, όπως θεωρείται απειλή η κάθε κοινωνική οργανωμένη πολιτική ομάδα ή κοινότητα που αμφισβητεί στην πράξη την έννοια του έθνος και ενστερνίζεται τον διεθνισμό. Επίσης οι κοινωνικές ομάδες που υιοθετούν διαφορετικούς σεξουαλικούς προσανατολισμούς θεωρούνται απειλή που ενδέχεται να αμφισβητήσει τις παραδοσιακές μορφές μιας πατριαρχικής οικογένειας. Οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές από την Μέση Ανατολή, Νότια Ασία και Βόρεια Αφρική επίσης αποτελούν απειλή ως “θρησκευτικά άλλοι”. Δυστυχώς αυτό το τρίπτυχο είχε οπλίσει τα χέρια των δολοφόνων του Ζακ, του Λουκμάν, του Φύσσα, του Γρηγορόπουλου, του Ζίφλε όλων αυτών που θεωρούνται ιδεολογικά, φυλετικά, εθνικά, σεξουαλικά, θρησκευτικά διαφορετικοί και επικίνδυνοι για την υπόλοιπη κοινωνία, επικίνδυνοι γιατί μολύνουν και υποσκάπτουν την ισορροπία του συμπαγούς τρίπτυχου.

Κάθε χώρα, ειδικά στα Βαλκάνια, στηρίζει και καλλιεργεί τον δικό της εθνικό κορμό. Έτσι βασίζονται για παράδειγμα στο πνεύμα του “αλβανισμού” ή του “πανσλαβισμού”, στο δικά τους δίπτυχα ή τρίπτυχα. Αναζητούν στα βάθη του ιστορικού παρελθόντος το δικό τους “εθνικό δίκαιο”, βγάζοντας στην επιφάνεια αδικίες, γεγονότα, ιστορικά δεδομένα και τα χρησιμοποιούν σαν τεκμήρια για την ιστορική τους δικαίωση. Ωστόσο είναι αναμφίβολο ότι αυτό ανοίγει το δρόμο για την καλλιέργεια του μίσους απέναντι στους άλλους λαούς, υιοθετώντας τα δικά τους εθνικιστικά αφηγήματα και το εθνικιστικό παραλήρημα.

Είναι βέβαιο ότι απέναντι σε αυτό το πνεύμα, σε οποιαδήποτε χώρα και αν βρίσκεται και και καλλιεργείται, αποτελούμε μια πραγματική απειλή, έχοντας ασπαστεί το πνεύμα της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Ας είμαστε ρεαλιστές. Τα λόγια περί συμφιλίωσης των λαών είναι πολιτικάντικες δημαγωγίες που εξυπηρετούν άλλους πολιτικούς και οικονομικούς σκοπούς των κρατών και κυβερνήσεων. Από την μια μιλούν για συμφιλίωση και από την άλλη σκάβουν στους λαβύρινθους των ιστορικών γεγονότων με την λογική να εδραιώσουν και να ενισχύσουν τον εθνικό κορμό. Για μας η λογική της διεθνιστικής αλληλεγγύης βασίζεται στην διαμόρφωση δικτύων μεταξύ ομάδων και συλλογικοτήτων σε διάφορες χώρες, ειδικά στα Βαλκάνια, οι οποίες έχουν έρθει σε ρήξη με το πνεύμα του εθνικισμού και του πατριωτισμού, και που έχουν σαν απώτερο σκοπό του κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες ενάντια στο κεφάλαιο και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα αναλωθούμε στις “ιστορικές αλήθειες του παρελθόντος” αλλά στα ζητήματα του άμεσου και μακρινού μέλλοντος έχοντας ως αφετηρία τους συλλογικούς κοινούς μας αγώνες.

Αντιρατσιστική Ομάδα Αλβανών Μεταναστών στην Αθήνα

Η Ανακοίνωση και στα Αλβανικά

Αθήνα, Κυριακή 9 Δεκέμβρη 2018

Εκδήλωση: Λαύριο – Κουρδικό Ζήτημα, Σάββατο 16/12, 5μμ στο Κ*ΒΟΞ

Εκδήλωση – Συζήτηση: Λαύριο – Κουρδικό Ζήτημα, Σάββατο 16 Δεκέμβρη 2017, 5μμ στο Κ*ΒΟΞ (Αραχώβης κ Θεμιστκλέους, πλατεία Εξαρχείων).