Χαιρετισμός της ομάδας ενάντια στην πατριαρχία της ΑΠΟ |ΟΣ στην δεύτερη διεθνή συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών στο Μεξικό/Τσιάπας

Χαιρετισμός στην δεύτερη συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών

Αγαπημένες συντρόφισσες ζαπατίστας,
Αγαπημένες γυναίκες που αγωνίζονται σε όλον τον κόσμο


Στην πρώτη διεθνή συνάντηση γυναικών, στα εξεγερμένα ζαπατιστικά εδάφη τον Μάρτη του 2018, δώσαμε κάποιες υποσχέσεις. Αρχικά, να μείνουμε ζωντανές, πράγμα που σήμαινε να συνεχίσουμε να παλεύουμε, να μην κλείνουμε τα μάτια, να μη σιωπούμε. Αυτό το καταφέραμε. Δώσαμε και μια άλλη υπόσχεση: όσα ακούσαμε και μάθαμε σε εκείνη τη συνάντηση να τα μεταφέρουμε όσο πιο μακριά γίνεται, να μην τα κρατήσουμε μόνο για μας, να τα μοιραστούμε με τις συντρόφισσες και τους συντρόφους, να πούμε με πόσους πολλούς τρόπους ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από ό,τι πιστεύουμε καμιά φορά, αλλά είναι και κοινός, συλλογικός, και πως σε όσα σκεφτόμαστε, όσα ονειρευόμαστε, για όσα αγωνιούμε δεν είμαστε μόνες. Και αυτό το κάναμε όσο μπορούσαμε, με εκδηλώσεις σε πολλές πόλεις εδώ, στην Ελλάδα, με μεταφράσεις, κείμενα, ομιλίες, εκδηλώσεις, συζητήσεις. Και ένα χρόνο μετά, στις διαδηλώσεις για τις 8 Μάρτη του 2019, βρεθήκαμε έξω από την πρεσβεία του Μεξικού και έξω από τη Βουλή στην Αθήνα, στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας, ανάψαμε καπνογόνα που συμβολίζουν τη σπίθα που υποσχεθήκαμε να μεταφέρουμε και φωνάξαμε «Σ’ Ελλάδα, Μεξικό, Ροτζάβα και Τουρκία, αγώνες γυναικών για την ελευθερία».

Όμως υποσχεθήκαμε και κάτι ακόμα. Και αυτό δεν μπορούμε να το τηρήσουμε και θέλουμε να πούμε γιατί: Υποσχεθήκαμε ότι θα ξανάρθουμε και θα είμαστε περισσότερες, όσο μακριά κι αν είναι, κι ας απελάσανε δύο από εμάς την προηγούμενη φορά, εμείς θα ξανάρθουμε. Αλλά όσα συμβαίνουν τώρα εδώ, σε αυτή τη γωνιά του κόσμου που ζούμε, δεν μας το επιτρέπουν.

Από το καλοκαίρι βρίσκεται σε εξέλιξη μια ευρεία κατασταλτική εκστρατεία ενάντια στο αναρχικό κίνημα, στους κατειλημμένους χώρους αγώνα, στις αυτοοργανωμένες δομές στέγασης προσφύγων και μεταναστών, στον κόσμο της αλληλεγγύης, στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Μια εκστρατεία που συνιστά την αιχμή του δόρατος της επίθεσης κράτους και αφεντικών στα πληβειακά στρώματα της κοινωνίας, αποσκοπώντας στην τρομοκράτηση και την πειθάρχησή τους, για την απρόσκοπτη επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Σκοπός της αποθρασυμμένης κρατικής βίας και της ιδεολογικής μιντιακής προπαγάνδας που τη συνοδεύει είναι αφενός να πάρει τη ρεβάνς για τις κοινωνικές εξεγέρσεις που προηγήθηκαν, όπως τον Δεκέμβρη του 2008 μετά την δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από την αστυνομία. Να χτυπήσει τη γειτονιά των Εξαρχείων που αποτελεί ένα διαρκές οδόφραγμα απέναντι στους σχεδιασμούς εξουσίας, να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο που λειτουργεί διαχρονικά ως σημείο συνάντησης των αγωνιζόμενων και να εκκενώσει τις καταλήψεις που αντιπροσωπεύουν εστίες εξάπλωσης της κοινωνικής-ταξικής αυτοοργάνωσης, αντίστασης και αλληλεγγύης. Μέσα από αυτά τα χτυπήματα όμως, το κράτος θέλει κυρίως να ξεριζώσει τα σημεία αναφοράς και τη σημερινή επικαιρότητα των προταγμάτων της εξέγερσης, για να ανακόψει τους αυριανούς ξεσηκωμούς· τους ξεσηκωμούς που κυοφορούνται μέσα σε μια πραγματικότητα όπου το χρεοκοπημένο σύστημα δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα άλλο παρά την εξαθλίωση και τον φόβο, την άγρια λεηλασία των κοινωνιών και της φύσης.

Από το καλοκαίρι, το κράτος χτυπά τις καταλήψεις έχοντας εκκενώσει δεκάδες χώρους. Κάποιες από αυτές είναι καταλήψεις που ζουν πρόσφυγες και μετανάστριες, γυναίκες, παιδιά και άντρες, προερχόμενοι από εμπόλεμες περιοχές, από τη Συρία, από το Αφγανιστάν, από το Ιράκ, από χώρες της Αφρικής, που έχουν καταφέρει να διασχίσουν τα αιματοβαμμένα σύνορα της Ευρώπης Φρούριο. Τα ξημερώματα πάνοπλοι αστυνομικοί εισβάλλουν στα κτήρια αυτά που η αλληλεγγύη μετέτρεψε σε χώρους αυτοοργανωμένης ζωής, και συλλαμβάνει τους ανθρώπους, τους στοιβάζει σε κλούβες και τους μεταφέρει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου προορίζονται να μείνουν έγκλειστοι, πίσω από συρματοπλέγματα, σε άθλιες συνθήκες και όπου συχνά παραμονεύει ο θάνατος. Πρόσφατα η Ταριγέ Φαρίκ από το Αφγανιστάν έχασε τη ζωή της στο στρατόπεδο της Μόριας, κυκλωμένη από τις φλόγες και ένα μωρό που κοιμόταν σε χαρτόκουτο σκοτώθηκε κάτω από τις ρόδες ενός φορτηγού. Τα προσφυγόπουλα που ζούσαν στις καταλήψεις απομακρύνονται βίαια από τα σχολεία όπου φοιτούσαν, τα παιχνίδια τους πετιούνται στα σκουπίδια από την αστυνομία και τους υπαλλήλους του Δήμου, οι γυναίκες και οι άντρες που ζούσαν εκεί ξεριζώνονται για μια ακόμα φορά, για να γίνουν αόρατοι.

Στο στόχαστρο του κράτους βρίσκονται οι αναρχικές πολιτικές και στεγαστικές καταλήψεις, όπου ζουν και μεγαλώνουν άνθρωποι συλλογικά, κόντρα στη νόρμα της ιδιοκτησίας και τον εξοντωτικό για τους φτωχούς εκβιασμό των ενοικίων. Χώροι που φιλοξενούν συλλογικότητες και συνελεύσεις και λειτουργούν ανταγωνιστικά απέναντι στον κόσμο της κυριαρχίας, χώροι απ’ όπου γεννιούνται εγχειρήματα αλληλεγγύης και κοινωνικής παρέμβασης, ενάντια στη διαμεσολάβηση και την παραίτηση. Γι’ αυτό το λόγο έχουν δεχτεί αλλεπάλληλες εμπρηστικές και δολοφονικές επιθέσεις από φασιστικές παρακρατικές συμμορίες με την κάλυψη της αστυνομίας και γι’ αυτό το λόγο το κράτος θέλει να τις εξαλείψει.

Αυτή τη στιγμή το υπουργείο δημόσιας τάξης έχει εκδώσει τελεσίγραφο να εγκαταλείψουμε τους χώρους μας, με την απειλή ότι θα εισβάλει η αστυνομία, θα συλληφθούμε και θα δικαστούμε. Αλλά εμείς δεν φεύγουμε. Δηλώσαμε ότι μπροστά στην κρατική καταστολή δεν θα υπάρξει καμιά παράδοση και καμιά ανακωχή.

Για έναν τέτοιο χώρο, μία από τις καταλήψεις μας στην Αθήνα, θέλουμε να σας πούμε μια ιστορία: Μια φορά φιλοξενήσαμε μια ιθαγενή συντρόφισσα από την Τσιάπας που ήρθε στην πόλη μας για να μας μιλήσει για τους αγώνες των γυναικών. Και την κοιτούσαμε με μεγάλο σεβασμό αναγνωρίζοντας μέσα σε πόσο σε σκληρές συνθήκες αγωνίζεστε, ενώ εδώ ίσως είναι πιο «εύκολα». Εκείνη όμως, κάποια στιγμή που τρώγαμε μαζί στην κατάληψη, έδειξε να συγκινείται πολύ, και ίσως να στεναχωριέται λίγο για μας. Μας είπε λοιπόν ότι βλέπει πόσο δύσκολο είναι να ζει κανείς σ’ αυτήν την πόλη, αφού εμείς δεν έχουμε γη, δεν έχουμε τίποτα, οι φτωχοί δεν έχουν τίποτα και για να βρούμε το φαγητό που μοιραζόμαστε πρέπει να πάμε να δουλέψουμε για τα αφεντικά. Και δεν υπάρχουν τα αυτόνομα σχολεία, τα εργαστήρια, οι κοινότητες. Και κοίταζε με εκτίμηση το κτήριο αυτό που έχουμε καταλάβει, τις αφίσες στους τοίχους και τους χώρους που έχουμε φτιάξει μαζί και είπε ότι βλέπει πως αυτή είναι η δική μας αυτονομία μέσα σε «τόσο δύσκολες συνθήκες».

Αυτούς τους χώρους δεν τους παραχωρούμε, γιατί εδώ είναι τα δικά μας ορμητήρια, οι δικές μας κοινότητες. Τις υπερασπιζόμαστε, παλεύοντας όχι μόνο τους συγκεκριμένους χώρους αλλά για αυτό που αντιπροσωπεύουν: τη δυνατότητα των ανθρώπων να ζουν χωρίς εξουσία και εκμετάλλευση, τη δυνατότητα μιας κοινωνίας χωρίς πολιτικά και οικονομικά αφεντικά, χωρίς φυλακές, στρατόπεδα και σύνορα. Για το κάνουμε αυτό μένουμε ξάγρυπνες τα βράδια και προετοιμαζόμαστε, ξέροντας ότι την ώρα που χαράζει, κάθε μέρα, μπορεί να έρθουν τα ελικόπτερα και ο αστυνομικός στρατός. Για αυτό το λόγο κάνουμε συνελεύσεις και διαδηλώσεις. Και οργανώνουμε εκδηλώσεις που μιλάμε και συναντιόμαστε με άλλες και άλλους, κάνουμε προτάσεις, γράφουμε και σχεδιάζουμε. Και εμπνεόμαστε από τις ιθαγενείς γυναίκες της Τσιάπας που ορμούν με τα γυμνά τους χέρια στον μεξικανικό στρατό που εισέβαλε στις κοινότητές τους. Από τις γυναίκες της Οαχάκα, από τις μικρές Παλαιστίνιες, από τις γυναίκες Μαπούτσε, από τις γυναίκες στη Ροτζάβα, από όλες τις γυναίκες που γνωρίσαμε στην προηγούμενη συνάντηση, από τις γυναίκες στη Χιλή που αψηφούν τις αστυνομική τρομοκρατία, στη Βραζιλία, στο Εκουαδόρ.

Πρέπει να σας πούμε επίσης ότι στο πλαίσιο αυτής της κατασταλτικής εκστρατείας, ολόκληρες περιοχές βρίσκονται υπό διαρκή αστυνομική κατοχή. Στη γειτονιά των Εξαρχείων, στην Αθήνα, έχουν εγκατασταθεί σε μόνιμη βάση διμοιρίες ΜΑΤ, που τρομοκρατούν τους κατοίκους και επιδίδονται σε σεξιστικές απειλές και επιθέσεις σε κορίτσια και γυναίκες που ζουν και κυκλοφορούν στην περιοχή. Διμοιρίες παρελαύνουν σαν εισβολείς και κατακτητές στους δρόμους, έξω από σπίτια, καφενεία και χώρους αγώνα, μολύνουν τις μέρες και τις νύχτες μας με τον ήχο από τις μπότες και τους ασυρμάτους τους, επιβάλλοντας τη στρατιωτικοποίηση της καθημερινής ζωής. Οι σεξιστικές παρενοχλήσεις είναι μεθοδική πρακτική και εργαλείο εμπέδωσης αυτής της συνθήκης. Στο δρόμο για το σπίτι, τη δουλειά ή το σχολείο, πηγαίνοντας στις συνελεύσεις ή απλά μια βόλτα, επιχειρείται να επιβληθεί μια συνθήκη όπου είμαστε υποχρεωμένες να περνάμε μπροστά από τους ένστολους τραμπούκους να εποπτεύουν τις κινήσεις μας, να σχολιάζουν την εμφάνισή μας, να βρίζουν σεξιστικά, να κινούνται προς το μέρος μας, να παρακολουθούν τις διαδρομές μας, να εκφοβίζουν.

Ταυτόχρονα, επιτίθεται σε όσες και όσους αντιστέκονται στην κρατική καταστολή, χρησιμοποιώντας μεθοδικά τη σεξιστική βία ως μέσο ταπείνωσης και πειθάρχησης. Μια βία που επιδιώκει να τιμωρήσει και να συμμορφώσει γυναίκες που και ως τέτοιες επέλεξαν να εξεγερθούν. Οι σεξιστικές και ομοφοβικές επιθέσεις τους σε βάρος γυναικών και αντρών, συμπεριλαμβάνοντας την πρακτική να γδύνουν συλληφθέντες και να τους ξυλοκοπούν γυμνούς ακόμα και σε δημόσιους χώρους, να προχωρούν σε εικονικούς βιασμούς σε βάρος διαδηλωτών, να επιχειρούν με κάθε τρόπο την προσβολή της αξιοπρέπειας και της σωματικής ακεραιότητας των αγωνιζόμενων είναι εργαλεία στην απόπειρα κυριαρχίας της κρατικής, παρακρατικής, καπιταλιστικής και πατριαρχικής βαρβαρότητας.

Αυτό που ξέρουμε τόσο καιρό, το βλέπουν περισσότεροι: Η πατριαρχική σεξιστική βία δεν είναι ένα φαινόμενο που πηγάζει αυθόρμητα, αλλά προωθείται, ασκείται και νομιμοποιείται θεσμικά. Οι βιασμοί, οι δολοφονίες, η κακοποίηση γυναικών, το trafficking, η δικαίωσή τους από τη δικαστική εξουσία και η ενοχοποίηση των «θυμάτων» είναι κομμάτι του κοινωνικού κανιβαλισμού, κομμάτι της κυριαρχίας και της διαίρεσης του κοινωνικού σώματος. Είναι θεσμική βία πάνω στο κοινωνικό σώμα. Και η θεσμική βία δεν είναι παρεκτροπή της κακής διαχείρισης της εξουσίας. Είναι συστημικό εργαλείο, για την τρομοκράτηση του πληθυσμού, για να μην τολμά κανείς να αντισταθεί. Και βλέπουμε ακόμα και επίσημοι φορείς που θέλουν να μιλάνε για την «έμφυλη βία» σιωπούν για τη βία της αστυνομίας στις αγωνιζόμενες γυναίκες, σιωπούν για τις σεξιστικές πρακτικές πειθάρχησης των γυναικών, σιωπούν για τις σεξιστικές επιθέσεις σε άντρες και γυναίκες διαδηλωτές, που σκοπό έχει να τους εξευτελίσει.
Γι’ αυτό είμαστε εδώ και στεκόμαστε απέναντί τους και σαν γυναίκες που είμαστε, όπως όταν φτιάξαμε δικό μας μπλοκ και παραταχθήκαμε μπροστά τους, με σημαίες στα χέρια και μαντήλια στο πρόσωπο. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να καταγγέλλονται και να μην αποκρύβονται αυτές οι πρακτικές της εξουσίας. Και ξέρουμε ότι αυτό δεν φτάνει, η καταγγελία, ότι δεν παλεύουμε για να εξωραϊσουμε και να «εξανθρωπίσουμε» τη βαρβαρότητα, αλλά να την ανατρέψουμε. Όπως γράφετε: Για να είμαστε ελεύθερες και ελεύθεροι αυτό το σύστημα, του οποίου η πατριαρχική έμφυλη βία είναι μέσο αναπαραγωγής , πρέπει να το καταστρέψουμε.

Αλλά για αυτό το λόγο πρέπει να είμαστε τώρα εδώ. Γιατί όλα αυτά που συμβαίνουν έχουν πολλές απαιτήσεις και πολλή δουλειά, και δεν γίνεται να αφήσουμε τους άντρες να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. Γιατί κι άλλες φορές όταν μας έχουν κλείσει σε κελιά, εμείς είμαστε που ξεκινάμε το τραγούδι και καμιά φορά συνεννοούμαστε πιο εύκολα για να γράψουμε μια ανακοίνωση. Γιατί όταν διαδηλώνουν τα παιδιά από τις προσφυγικές καταλήψεις και περνούν δίπλα από τις διμοιρίες θέλουμε να τους κρατάμε το χέρι. Και στις πορείες κάποιες από εμάς έχουνε πάρα πολύ δυνατές και όμορφες φωνές και εκείνες ξεκινούν τα συνθήματα, και χωρίς αυτές δεν ξέρουμε πώς θα αντηχούσαν οι δρόμοι. Και γιατί η αστυνομία, που θέλει να φοβόμαστε σαν γυναίκες, να μην είμαστε στις καταλήψεις, τις συνελεύσεις και τις πορείες, δεν θέλουμε να πάρει θάρρος βλέποντας ότι λείπουμε.

Βέβαια, όλα αυτά είναι μια υπερβολή γιατί δεν θα ερχόμασταν όλες, παρά μόνο λίγες. Αλλά είναι κι αυτό, καμιά μας δεν θέλει να αφήσει την άλλη αυτή τη στιγμή.

Γι’ αυτό θέλουμε να ξέρετε ότι φαινομενικά δεν τηρήσαμε μια υπόσχεση και αυτή τη φορά δεν καταφέραμε να έρθουμε εκεί. Αλλά τηρήσαμε τη μεγάλη υπόσχεση που δώσαμε, να παλεύουμε μαζί, να συναντιούνται οι αγώνες μας, ακόμα και όταν δεν βλέπουμε και δεν αγγίζουμε η μία την άλλη. Στέλνουμε τον πιο θερμό μας χαιρετισμό στις γυναίκες ζαπατίστας, σε όλες τις ζαπατιστικές κοινότητες που την Πρωτοχρονιά θα γιορτάσουν 26 χρόνια εξέγερσης και σε όλες τις γυναίκες που αγωνίζονται ενάντια στην κρατική, καπιταλιστική και πατριαρχική βία.

Ομάδα ενάντια στην πατριαρχία – Αναρχική Πολιτική Οργάνωση
28 Δεκέμβρη 2019, Ελλάδα

 

*Το κάλεσμα στη δεύτερη συνάντηση γυανικών που αγωνίζονται εδώ

Πηγή: http://apo.squathost.com/6356-2/

Δήλωση του YPG Enternasyonal σχετικά με τη σύλληψη των μελών της οικογένειας των εθελοντών μας στο Ηνωμένο Βασίλειο

Στις 10 Δεκεμβρίου, ο πατέρας ενός Βρετανού διεθνιστή εθελοντή του YPG, συνελήφθη στη Βρετανία βάσει του νόμου για την τρομοκρατία του 2001, ύποπτος για την υποστήριξη τρομοκρατικής ομάδας και την παροχή οικονομικής στήριξης στην τρομοκρατία. Η μητέρα και ο αδελφός του προσήχθησαν για πάνω από 12 ώρες (αφού απειλήθηκαν με σύλληψη) και τους κατασχέθηκαν όλα τα ηλεκτρονικά και άλλα προσωπικά τους αντικείμενα. O πατέρας έχε αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση ωσότου γίνει το δικαστήριο κατηγορίες. Η στόχευση των οικογενειών εκείνων που κάνουν ηθικό αγώνα, προκειμένου να εμποδίσουν τους εκτελεστές μιας γενοκτονίας, είναι δειλή και υποκριτική και δείχνει πόσο λανθασμένα οι δυτικές κυβερνήσεις προσεγγίζουν το ζήτημα της Rojava.

Δήλωση του YPG Enternasyonal σχετικά με τη σύλληψη των μελών της οικογένειας των εθελοντών μας στο Ηνωμένο Βασίλειο

Το 2011 και το 2012, ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας ήταν σε πλήρη εξέλιξη και το καθεστώς Assad απέσυρε τις δυνάμεις του από τη Βόρεια Συρία, εγκαταλείποντας τους διάφορους λαούς της, στη βαρβαρότητα των ισλαμοφασιστικών συμμοριών.

Την περίοδο του 2014 – 2015 ολόκληρος ο κόσμος παρακολούθησε την πολιορκία της πόλης Κομπάνι από τους φασίστες του Daesh,που χάρις στην οπλισμένη αντίσταση των λαών της Βόρειας Συρίας αποφεύχθηκαν οι γενοκτονικές τους προθέσεις. Από τότε, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις και οι YPG, στον αγώνα τους να απαλλάξουν όχι μόνο τη Rojava αλλά και όλη την ανθρωπότητα από τα δεινά του Daesh, επιχειρούν από κοινού μαζί με ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία στα πλαίσια του Διεθνούς Συνασπισμού. Ακόμα και τώρα, καθώς γράφουμε αυτό, στρατιώτες του συνασπισμού συμμετέχουν ενεργά σε επιχειρήσεις κατά του Daesh. Κατά την τουρκική εισβολή στη Βόρεια Συρία παρατηρήθηκε αύξηση του αριθμού και της συχνότητας των επιθέσεων από τις δυνάμεις του Daesh και των διάφορων ισλαμοφασιστικών οργανώσεων που υποστηρίζονται ανοιχτά από την Τουρκία. Είμαστε μάρτυρες της βίαιης μετακίνησης ανθρώπων, της καταστροφής των υποδομών και της κοινωνικής περιουσίας, της θανάτωσης και δολοφονίας αμάχων και των μαζικών εκτελέσεων πολιτών. Πρόσφατα η Τουρκία άρχισε να εδραιώνει την προσάρτηση των εδαφών των λαών της Βόρειας Συρίας με την ανύψωση ακόμα ενός τείχους. Τα εγκλήματα πολέμου που διεξάγει η Τουρκία ανταγωνίζονται σε βαρβαρότητα, εκείνα που διαπράχθηκαν από τους άλλους πληρεξούσιους της, το Daesh. Η επονομαζόμενη κατάπαυση του πυρός είναι ένα πολιτικό τέχνασμα για τη δημιουργία ψευδών εντυπώσεων, καθώς η Τουρκία και οι ισλαμοφασίστες μισθοφόροι της, εξακολουθούν να εκτοξεύουν επιθέσεις από το έδαφος και τον αέρα.

Τα εγκλήματα που διαπράττονται εδώ από την Τουρκία, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης χημικών όπλων και της αλλαγής στη δημογραφία της περιοχής, ισοδυναμούν με εθνοκάθαρση, που σύμφωνα με τον ορισμό του ΟΗΕ είναι γενοκτονία.

Για χρόνια, έχουν προσκληθεί διεθνιστές εθελοντές από όλο τον κόσμο στη Βόρεια Συρία / Rojava για να συμπαρασταθούν στην υπεράσπιση του λαού της περιοχής από τις επιθέσεις του Daesh και από τη γενοκτονία που πραγματοποιεί η Τουρκία σε συνεργασία με τα κατάλοιπα του Daesh και άλλες μισθοφορικές συμμορίες.

Στις 10 Δεκεμβρίου, ο πατέρας ενός Βρετανού διεθνιστή εθελοντή του YPG, συνελήφθη στη Βρετανία βάσει του νόμου για την τρομοκρατία του 2001, ύποπτος για την υποστήριξη τρομοκρατικής ομάδας και την παροχή οικονομικής στήριξης στην τρομοκρατία. Η μητέρα και ο αδελφός του προσήχθησαν για πάνω από 12 ώρες (αφού απειλήθηκαν με σύλληψη) και τους κατασχέθηκαν όλα τα ηλεκτρονικά και άλλα προσωπικά τους αντικείμενα. O πατέρας έχε αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση ωσότου γίνει το δικαστήριο κατηγορίες. Η στόχευση των οικογενειών εκείνων που κάνουν ηθικό αγώνα, προκειμένου να εμποδίσουν τους εκτελεστές μιας γενοκτονίας, είναι δειλή και υποκριτική και δείχνει πόσο λανθασμένα οι δυτικές κυβερνήσεις προσεγγίζουν το ζήτημα της Rojava.

Βρετανοί στρατιώτες βρίσκονται εδώ στη Rojava, στα πλαίσια του διεθνούς συνασπισμού και πολεμάνε για τον ίδιο σκοπό με αυτούς που το βρετανικό κράτος τιμωρεί ως τρομοκράτες. Το YPG δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των απαγορευμένων οργανώσεων της Βρετανίας. Το YPG είναι η δύναμη που έσωσε δεκάδες χιλιάδες αθώους ανθρώπους Yazidi στο Sinjar τη στιγμή που οι Δυτικές κυβερνήσεις ήταν ανίκανες να δράσουν. Το YPG είναι η δύναμη που κατέστρεψε τις διαδρομές λαθρεμπορίου του Daesh προς την Ευρώπη μέσω της Τουρκίας, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη διαφόρων τρομοκρατικών επιθέσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το YPG είναι η δύναμη που βοήθησε στη δημιουργία σταθερότητας και ισότητας μεταξύ των λαών της Βόρειας Συρίας. Ο χαρακτηρισμός του YPG σαν τρομοκρατική οργάνωση, βεβηλώνει ακόμα και τους πολίτες της Βρετανίας που έπεσαν μάρτυρες στον πόλεμο ενάντια στον φασισμό της Τουρκίας και του Daesh, εξ’ ονόματος όλης της ανθρωπότητας. Την περασμένη εβδομάδα ο Ερντογάν παρέστη στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο. Είναι απολύτως σαφές ότι αυτή η πράξη υποκρισίας του βρετανικού κράτους έχει σχεδιαστεί για να κατευνάσει το καθεστώς του Ερντογάν.

Αυτό θυμίζει τον κατευνασμό του ναζιστικού κόμματος στη δεκαετία του 1930 από τη βρετανική κυβέρνηση. Υπάρχουν πολλές άλλες κατασταλτικές πράξεις και ψυχολογικού πολέμου με αποδέκτες διεθνιστές εθελοντές σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σε πολλούς εθελοντές έχουν κατασχεθεί τα διαβατήρια για να περιοριστεί η ελευθερία κινήσεων τους, παρενοχλούνται συνεχώς από τις υπηρεσίες ασφαλείας στις χώρες τους και σε κάποιες περιπτώσεις φυλακίζονται. Τέτοιες κινήσεις καταστολής, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό έχουν λάβει χώρα, όχι μόνο στη Βρετανία, αλλά και στη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Δανία, την Ιταλία, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Πολωνία, την Ελλάδα, Την Ισπανία και πολλές άλλες χώρες.

Είμαστε το YPG International. Προερχόμαστε από πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Καταδικάζουμε απερίφραστα τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν κλείσει τα μάτια για τα εγκλήματα που διαπράττονται στη Rojava. Η άγνοια είναι συνενοχή και η αδράνεια είναι συναίνεση. Η εγκαθίδρυση της κυριαρχίας με τη μέθοδο της γενοκτονίας θα καταπολεμηθεί σε κάθε ευκαιρία, ανεξάρτητα από το ποια δύναμη τη διαπράττει. Ο τρόπος με τον οποίο οι Δυτικές κυβερνήσεις καταστέλλουν αγωνιστές, όταν οι ίδιες αυτές κυβερνήσεις έχουν ενεργό ρόλο στα τεκταινόμενα στη Rojava είναι αηδιαστικός. Καλούμε αυτές τις κυβερνήσεις να σταματήσουν να μιμούνται το ολοκληρωτικό καθεστώς της Τουρκίας. Όταν το τουρκικό κράτος αδυνατεί να καταβάλει αυτούς που αγωνίζονται για τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας, τρομοκρατεί τις οικογένειες τους.

Αγωνιζόμαστε για τις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της δημοκρατίας που υποκριτικά ευαγγελίζονται τα ευρωπαϊκά κράτη και οι ΗΠΑ. Η επίθεση στις οικογένειές μας είναι μια αντίφαση σε αυτές τις αξίες και Θέτουμε το ερώτημα, ότι αν ισχυρίζεστε ότι αγωνίζεστε για αυτές τις αξίες στη Μέση Ανατολή και παράλληλα να αντιμετωπίζετε τους πολίτες σας με αυτόν τον τρόπο, ποιοι είναι οι πραγματικοί σας στόχοι σε αυτή τη σύγκρουση και στη Μέση Ανατολή ως σύνολο;

Θέλουμε οι κυβερνήσεις μας να γνωρίζουν ότι εάν δεν είναι διατεθειμένες να κάνουν πολιτική στη βάση των ηθικών αξιών , τότε εμείς ο λαός θα το κάνουμε. Μπορείτε να μας φυλακίσετε, να κατασχέσετε τα διαβατήριά μας, να παρενοχλείτε εμάς και τις οικογένειές μας. Εμείς Θα συνεχίσουμε την πορεία στον ηθικό και δίκαιο σκοπό μας.Η καταπολέμηση της γενοκτονίας δεν αποτελεί πράξη τρομοκρατίας, είναι μια πράξη στο όνομα της ανθρωπότητας και είναι απαραίτητη. Στέλνουμε τους χαιρετισμούς μας στους παλιούς εθελοντές και τις οικογένειές τους, τις οικογένειες των διεθνιστών που έπεσαν στον αγώνα για ελευθερία και απελευθέρωση. Σας ευχόμαστε δύναμη και θάρρος σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς. Να ξέρετε ότι είμαστε μαζί σας. Να γνωρίζετε, ‘οτι η μέθοδος της επίθεσης στις οικογένειες μας, είναι οι μέθοδος των δειλών.

Για τον Boris και τον Sajid,

Ο αγώνας συνεχίζεται!

An Serkfetin An Serkeftin.

(Ή θα Νικήσουμε Ή θα Νικήσουμε)

Οι μαχητές του YPG International

Πηγή: https://athens.indymedia.org/post/1602196/

Αθήνα: Διεθνή Μέρα Δράσης για τη Ροζάβα – Σάββατο 14/12 – 15:00 – Προπύλαια (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο)

«Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία! – Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Οι καμπάνιες #Riseup4Rojava, #WomenDefendRojava και #DefendRojava καλούν σε διεθνή ημέρα δράσης στις 14 Δεκεμβρίου 2019 με το σύνθημα
«Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία!
– Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Η κοινή δήλωση των τριών διεθνιστικών εκστρατειών
έχει ως εξής: https://solidaritymed.espivblogs.net/?p=775

Συγκέντρωση – Πορεία, Σάββατο 14 Δεκέμβρη 2019
15:00 – Προπύλαια  (στάση ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο)

Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη
Μέλος της Διεθνούς Καμπάνιας *#riseup4rojava – smash turkish fascism

Women Defend Rojava – Επιτροπή Αθήνας

Νέα Διεθνή Μέρα Δράσης για τη Rojava – Σάββατο 14 Δεκέμβρη

«Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία! – Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Οι καμπάνιες #Riseup4Rojava, #WomenDefendRojava και #DefendRojava καλούν σε διεθνή ημέρα δράσης στις 14 Δεκεμβρίου 2019 με το σύνθημα «Μαζί ενάντια στον φασισμό και την πατριαρχία! – Μαζί θα υπερασπιστούμε την Επανάσταση στη Rojava!»

Η κοινή δήλωση των τριών διεθνιστικών εκστρατειών έχει ως εξής:

Ο επιθετικός πόλεμος που ξεκίνησε από τον τουρκικό στρατό και τους τζιχαντιστές συμμάχους του στις 9 Οκτωβρίου 2019 κατά της Δημοκρατικής Ομοσπονδίας της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας έφερε μαζί του ένα συντονισμό παγκόσμιας αλληλεγγύης και αντίστασης. Τις τελευταίες εβδομάδες μας έγινε σαφές ότι η αντίσταση των λαών της Βόρειας Συρίας είναι αδιαχώριστη από τον παγκόσμιο αγώνα κατά της πατριαρχίας, του φασισμού και του καπιταλισμού. Σε όλο τον κόσμο, εκατομμύρια άνθρωποι διαμαρτύρονται για κοινωνική δικαιοσύνη και ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση. Οι διαμαρτυρίες της Χιλής, της Βολιβίας, της Κολομβίας, του Λιβάνου, του Ιράκ, του Ιράν, της Τυνησίας και της Καταλονίας ενώνονται στο κάλεσμα για έναν κόσμο κοινωνικής δικαιοσύνης.

Έχει αποδειχθεί ότι αν δεν καταρρεύσει ο φασισμός στην Τουρκία, δεν μπορούν να εξασφαλιστούν δημοκρατικά επιτεύγματα σε άλλα μέρη του Κουρδιστάν καθώς και στη Μέση Ανατολή. Μέχρι πρόσφατα, η Βόρεια και Ανατολική Συρία ήταν μια όαση σταθερότητας στη χώρα. Κάτω από τη Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, 5 εκατομμύρια Σύριοι διαφόρων εθνοτήτων και θρησκευτικών πεποιθήσεων – Κούρδοι, Άραβες, Χριστιανοί (Αρμένιοι, Ασσύριοι, Χαλδαίοι και Σύριοί), Τουρκμένοι, Τσετσένοι, Αλεβίτες και Γιεζίντι – συνυπήρχαν ειρηνικά.

Από τη μία πλευρά, υπήρξε και υπάρχει η αντίσταση των αγωνιστών των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) και των μαχητών αυτοάμυνας του YPG και του YPJ που ανάγκασαν το τουρκικό φασιστικό κράτος και τις διεθνείς δυνάμεις να περιορίσουν την τουρκική επιθετικότητα με τις λεγόμενες συμφωνίες και εκεχειρίες. Από την άλλη πλευρά, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε αμέτρητες πόλεις παγκοσμίως δημιούργησαν μια γέφυρα ελπίδας για τη Rojava.

Οι διεθνείς πολιτικές κατά της Rojava – είτε η άμεση πολιτική πολέμου της Τουρκίας, η έμμεση υποστήριξη από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την ΕΕ είτε η άγνοια διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ – αποδεικνύουν ότι υπάρχει ένας διεθνής συνασπισμός ενάντια στην επανάσταση της Rojava, ο οποίος έχει ως στόχο να καταστρέψει την ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο που δημιουργείται μέσω της νέας εναλλακτικής δημοκρατίας στη Βόρεια και Ανατολική Συρία / Rojava και να διατηρήσει το καθεστώς της διεθνούς αποικίας του Κουρδιστάν.

Η οικοδόμηση ενός συστήματος στη Rojava με βάση τη ριζοσπαστική δημοκρατία, την απελευθέρωση των γυναικών και την οικολογία είναι ένα ιστορικό βήμα για την επανάσταση στο Κουρδιστάν και τον εκδημοκρατισμό ολόκληρης της Μέσης Ανατολής. Αυτή η νίκη καθόρισε τον κόσμο και σηματοδότησε μια νέα αρχή για τους καταπιεσμένους λαούς της περιοχής, που δημιούργησαν ένα σύστημα αυτοδιοίκησης που έδωσε φωνή σε όλες τις κοινότητες της περιοχής. Η διεθνής αλληλεγγύη με την Rojava δείχνει ότι ο αγώνας για απελευθέρωση είναι διεθνής και απεριόριστος!

Η εκστρατεία μαζικής εξολόθρευσης του φασιστικού τουρκικού καθεστώτος συνεχίζεται αμείωτη. Εκφράζεται από χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους, την καταστροφή της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, της φύσης και των κουρδικών πόλεων, τις αναγκαστικές διοικήσεις, την εκ των πραγμάτων κατάργηση του δικαιώματος ψήφου και τις επιθέσεις και την εθνοκάθαρση στα εδάφη της Rojava. Οι επιθέσεις αυτές πραγματοποιούνται με την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας και των κρατών της. Οι λαοί της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας συνεχίζουν να μας προσκαλούν με την αντίστασή τους να υπερασπιστούν την επανάσταση και να την καταστήσουν λίκνο της παγκόσμιας δημοκρατίας.

Με αυτό το πνεύμα, καλούμε σε διεθνή ημέρα δράσης στις 14 Δεκεμβρίου 2019. Ας μεταφέρουμε τον θυμό μας ενάντια στον επιθετικό τουρκικό πόλεμο, στους δρόμους και στις πλατείες. Ας σπάσουμε την κατάσταση της κανονικότητας. Όσο η σφαγή συνεχίζεται, πρέπει να συνεχίζεται και η αντίσταση.

Αλληλεγγύη με την Αντίσταση των ανθρώπων παγκοσμίως!

Ενωμένοι ενάντια στο Φασισμό και την Πατριαρχία! “

μετάφραση: Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη

Women Defend Rojava – Επιτροπή Αθήνας

Αθήνα, 5 Δεκέμβρη 2019