Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απορρίπτει την έκκληση για τη διαφύλαξη του Hasankeyf – πράξη άγνοιας και ανευθυνότητας

Πρωτοβουλία για να διατηρηθεί το Hasankeyf ζωντανό

Δελτίο Τύπου 21.02.2019

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απορρίπτει την έκκληση για τη διαφύλαξη του Hasankeyf – πράξη άγνοιας και ανευθυνότητας

Σήμερα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) απέρριψε την έκκληση για τη συντήρηση του αρχαιολογικού χώρου του Hasankeyf και της περιοχής γύρω από την κοιλάδα του Τίγρη ποταμού, η οποία απειλείται από το έργο του φράγματος Ilisu και του υδροηλεκτρικού σταθμού, στην περιοχή του Κουρδιστάν της Τουρκίας. Το ΕΔΑΔ υποστήριξε ότι δεν υπάρχει καθολικό ατομικό δικαίωμα πρόσβασης στην πολιτιστική κληρονομιά στη σύμβαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που συμφωνήθηκε μεταξύ των κρατών μελών. Έτσι, το δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη.

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι κάτι παραπάνω από  λυπηρή, είναι μια αποφυγή ευθύνης  για τη διάσωση του 12.000 ετών Hasankeyf και της περιοχής γύρω από την κοιλάδα του Τίγρη ποταμού,  που έχουν εξαιρετική παγκόσμια αξία. Αυτός ο τόπος πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς – που κατοικείται εδώ και 12.000 χρόνια – είναι αναμφισβήτητα ένας από τους σημαντικότερους τόπους πολιτιστικής κληρονομιάς στην Τουρκία, τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη και είναι πολύ πιο πολύτιμος από οποιαδήποτε οικονομική επένδυση. Κατά την άποψή μας με νέες απαραίτητες ανασκαφές – θα μπορούσε να γίνονται ανασκαφές ίσως για πάνω από 100 χρόνια – θα δινόταν  η δυνατότητα να αλλάξουν  τα ιστορικά γραπτά που αφορούν τη νεολιθική και παλαιότερη περίοδο και είναι πιθανότατα πιο σημαντικά από την Καππαδοκία, την Έφεσο και την Τροία.

Μια απόφαση του ΕΔΑΔ κατά τις υπερχείλισης του Hasankeyf θα μπορούσε να προκαλέσει συζητήσεις στην Ευρώπη για καλύτερη νομική διατήρηση των τόπων πολιτιστικής κληρονομιάς και πρόσβαση των ανθρώπων σε αυτές και θα μπορούσε να πιέσει την κυβέρνηση της Τουρκίας να αλλάξει την προσέγγισή της στο σχέδιο του φράγματος του Ilisu, ενός από τα πιο αμφιλεγόμενα φράγματα, το οποίο  θα καταστρέψει τα μέσα επιβίωσης στο Ιράκ και τον προστατευόμενο από την UNESCO υγρότοπο της Μεσοποταμίας, επιτυγχάνοντας υψηλότερα διεθνή περιβαλλοντικά και κοινωνικά πρότυπα.

Το ΕΔΑΔ θα μπορούσε να λάβει απόφαση για τη διατήρηση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς καθώς και των μέσων διαβίωσης περισσότερων από 80.000 ανθρώπων που βασίζονται σε βελτιωμένες διεθνείς συμβάσεις και στα πρότυπα του ΟΗΕ και  άλλων διεθνών οργανισμών τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα, η UNESCO θεωρεί την πρόσβαση στην πολιτιστική και φυσική κληρονομιά ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και ως δικαίωμα στην εκπαίδευση. Ή το Μάρτιο του 2017, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ένα ψήφισμα που θεωρούσε την καταστροφή και το λαθρεμπόριο τόπων παγκόσμιας κληρονομιάς ως τρομοκρατική πράξη.

Μεγάλο ερώτημα για εμάς είναι γιατί το ΕΔΑΔ περίμενε 13 χρόνια για να δηλώσει ότι είναι απαράδεκτη η υπόθεση του Hasankeyf. Σήμερα, η κατασκευή του έργου του Ilisu έχει φτάσει σχεδόν στην ολοκλήρωσή του, ενώ πριν από σχεδόν 8-10 χρόνια δεν είχε κατασκευαστεί τίποτα. Έχει διαβάσει το ΕΔΑΔ τα έγγραφα με τα επιχειρήματα των οργανώσεων από την Τουρκία, με τα οποία υποστήριξαν τους πέντε καταγγέλλοντες από τη Δυτική Τουρκία: του καθηγητή Dr. Zeynep Ahunbay, του καθηγητή Dr. Oluş Arık, του καθηγητή Dr. Metin Ahunbay, Avukat Murat Cano και Özcan Yüksek που άσκησαν έφεση ενώπιον του δικαστηρίου το 2006.

Είναι κρίμα το γεγονός ότι το ΕΔΑΔ απέφυγε να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη. Σε μια περίοδο όπου το δικαστικό σύστημα της Τουρκίας σταμάτησε να  υπάρχει, θα μπορούσε να έχει στηρίξει πολλούς ανθρώπους στον ποταμό Τίγρη και σε όλη την Τουρκία για την προάσπιση των μέσων διαβίωσής τους και της κληρονομιάς τους κατά των καταστροφικών και εκμεταλλευτικών επενδυτικών σχεδίων. Ωστόσο, οι αγώνες μας θα συνεχιστούν.

Αυτό που επικρίνουμε ουσιαστικά είναι ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα ισχυρίζονται ότι έχουν υψηλά δημοκρατικά πρότυπα, αλλά δεν είναι σε θέση να αναλάβουν την ευθύνη σε μια κρίσιμη υπόθεση όπως αυτή του Hasankeyf και του Τίγρη ποταμού.

Ercan Ayboga
Initiative to Keep Hasankeyf Alive
www.hasankeyfgirisimi.net

Σημείωση: Σύνδεσμος για την απόφαση του ΕΔΑΔ: https://hudoc.echr.coe.int/eng-press#{%22itemid%22:[%22003-6336974-8286675%22]}

Μια παράγραφος της επίσημης αιτιολόγησης του ΕΔΑΔ: «Το Δικαστήριο έκρινε ότι η αίτηση ήταν ασυμβίβαστη (ratione materiae) με τις διατάξεις της Σύμβασης (άρθρο 35 παρ. 3 (α) και 4). Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρξε ευρωπαϊκή συναίνεση ή ακόμη και τάση υποχώρησης μεταξύ των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, γεγονός που θα επέτρεπε να συναχθεί από τις διατάξεις της Σύμβασης ότι υπήρχε καθολικό ατομικό δικαίωμα στην προστασία ενός ή περισσοτέρων μερών πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως ζητείται στην παρούσα αίτηση. ”

μετάφραση: Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη

Αθήνα, Φλεβάρης – 2019

Γράμμα των Γυναικών Ζαπατίστας προς τις Γυναίκες του Κόσμου που Αγωνίζονται

ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΜΕΞΙΚΟ – Φλεβάρης 2019

Προς: τις γυναίκες που αγωνίζονται σε όλο τον κόσμο.

Από: τις γυναίκες ζαπατίστας.

Αδερφή, συντρόφισσα:

 Οι γυναίκες ζαπατίστας, γυναίκες που αγωνιζόμαστε, σε χαιρετίζουμε.  

Αυτό  που θέλουμε να σου πούμε, να σε ενημερώσουμε είναι λίγο στενάχωρο γιατί δεν θα μπορέσουμε να οργανώσουμε το Μάρτη του 2019, εδώ στη ζαπατίστικη γη μας, τη Δεύτερη Διεθνή Συνάντηση των Γυναικών που Αγωνίζονται.

Μπορεί ήδη να ξέρεις τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούμε, και αν όχι θα σου τους εξηγήσουμε:

Φαίνεται λοιπόν  ότι οι καινούργιες κακές κυβερνήσεις είπαν ήδη καθαρά ότι θα προχωρήσουν στα μεγα-σχέδιά τους, σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου: στο Τρένο Μάγια, στο σχέδιο για τον Ισθμό του Τεουαντεπέκ, στη φύτευση δέντρων για εμπόριο ξυλείας και φρούτων. Και είπαν ακόμα ότι θα επιτρέψουν ορυχεία και μεγάλες εταιρείες τροφίμων. Έχουν επιπλέον και το αγροτικό τους σχέδιο που μας καταστρέφει σαν ιθαγενείς  λαούς, γιατί μετατρέπει τη γη μας σε εμπόρευμα. Έτσι, με όλα αυτά τα σχέδια, θα ολοκληρώσουν ότι άφησε στη μέση ο Σαλίνας ντε Γκορτάρι  τότε που τον σταματήσαμε με την εξέγερσή μας.

Αυτά τα σχέδια είναι σχέδια καταστροφής. Όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν με τα ψέματά τους. Όσες φορές κι αν πολλαπλασιάσουν τις 30 εκατομμύρια ψήφους τους. Η αλήθεια είναι ότι πάνε για όλα εναντίον των ιθαγενών λαών. Πάνε για τις κοινότητές μας, για τη γη μας, για τα βουνά μας, για τα ποτάμια  μας, για τα ζώα μας, για τα φυτά μας ως και για τις πέτρες μας.

Που πάει να πει ότι δεν στρέφονται εναντίον, μονάχα, των γυναικών ζαπατίστας αλλά εναντίον όλων των ιθαγενών γυναικών. Και ενάντια στους άνδρες βέβαια αλλά εδώ,  σα γυναίκες που είμαστε, μιλάμε για τις γυναίκες.

Θέλουν η γη μας, τα εδάφη μας να μην είναι πια για μας αλλά να ‘ρχονται τουρίστες να περιηγούνται, να έχουν τα μεγάλα ξενοδοχεία τους και τα μεγάλα ρεστοράν τους και τις επιχειρήσεις που θα τους προσφέρουν αυτές τις πολυτέλειες.

Θέλουν να μετατρέψουν τα εδάφη μας σε τσιφλίκια που θα παράγουν πολυτελή ξυλεία, φρούτα και νερό. Να τα μετατρέψουν σε ορυχεία για να βγάζουν χρυσό, ασήμι, ουράνιο και όλα τα ορυκτά που υπάρχουν και που τα θέλουν οι καπιταλιστές.

Θέλουν να μετατραπούμε σε δούλες τους, σε υπηρέτριές τους, να πουλήσουμε την αξιοπρέπειά μας για λίγα νομίσματα το μήνα.

Γιατί αυτοί οι καπιταλιστές και όσοι τους υπακούν από τις καινούργιες κακές κυβερνήσεις σκέφτονται ότι αυτό που θέλουμε είναι λεφτά.

Δεν μπορούν να καταλάβουν πως εμείς θέλουμε την ελευθερία, δεν καταλαβαίνουν ότι το λίγο που έχουμε πετύχει το πετύχαμε με αγώνα χωρίς να μας πληρώνει κάποιος, χωρίς συνεντεύξεις, χωρίς φωτογραφίες, χωρίς βιβλία, χωρίς δημοψηφίσματα, χωρίς δημοσκοπήσεις, χωρίς ψηφοφορίες, χωρίς μουσεία και χωρίς ψέματα.

Δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό που εκείνοι αποκαλούν «πρόοδο» είναι ένα ψέμα,  που δεν μπορεί ούτε καν την ασφάλεια των γυναικών να εξασφαλίσει. Στους κόσμους τους, προοδευτικούς ή συντηρητικούς, οι γυναίκες εξακολουθούν να δέρνονται, να βιάζονται, να δολοφονούνται.

Πόσες γυναίκες δολοφονήθηκαν σε αυτούς τους προοδευτικούς ή συντηρητικούς κόσμους την ώρα που εσύ διαβάζεις αυτές τις γραμμές, συντρόφισσα και αδερφή;

Ίσως το ξέρεις αλλά το λέμε καθαρά και εδώ: στα ζαπατίστικα εδάφη δεν έχει δολοφονηθεί ούτε μια γυναίκα εδώ και πολλά χρόνια. Παρ’ όλα αυτά εμάς κατηγορούν για οπισθοδρομικές, αδαείς, ασήμαντες.

Ίσως εμείς δεν ξέρουμε ποιος είναι ο καλύτερος φεμινισμός, ίσως δεν ξέρουμε να πούμε cuerpa”[i] ή να αλλάζουμε τις λέξεις,  ή τι είναι η ισότητα των φύλων ή να προφέρουμε αυτούς τους όρους που έχουν τόσα γράμματα που δεν μπορείς να τα μετρήσεις. Και κατά τη γνώμη μας ούτε καν είναι ολοκληρωμένο αυτό που λένε για «ισότητα των φύλων», γιατί μιλάνε μόνο για ισότητα γυναικών και ανδρών την ώρα που ακόμα και εμείς, που μας λένε αδαείς και καθυστερημένες, ξέρουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν και εκείνοι που δεν είναι ούτε άντρες ούτε γυναίκες και που εμείς τους αποκαλούμε «otroas» (άλλουες). Αυτοίες όμως μπορούν να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν και δεν τους ήταν καθόλου εύκολο να κερδίσουν το δικαίωμα, να είναι όπως είναι χωρίς να κρύβονται καθότι τουις κορόιδευαν, τουις καταδίωκαν, τουις βίαζαν, τουις δολοφονούσαν. Θα τους υποχρεώσουμε λοιπόν να είναι ή άντρες ή γυναίκες και να διαλέξουν τη μία ή την άλλη πλευρά; Αν οι ίδιοι δε θέλουν, άσχημα κάνουν όσοι δεν τους σέβονται. Γιατί τότε παραπονιόμαστε που δεν μας σέβονται σα γυναίκες εάν εμείς δεν σεβόμαστε αυτούς τους ανθρώπους; Αλλά ίσως είναι γιατί μιλάμε γι’ αυτό που είδαμε από άλλους κόσμους και δεν έχουμε πολλή γνώση αυτών των πραγμάτων.

Εκείνο όμως που ξέρουμε σίγουρα είναι ότι αγωνιζόμαστε για την ελευθερία μας και τώρα ήρθε η σειρά μας να παλέψουμε για να την υπερασπιστούμε. Για να μην υποφέρουν οι κόρες και οι εγγονές μας την ιστορία πόνου που έζησαν οι μανάδες και οι γιαγιάδες μας.

Είναι η σειρά μας να αγωνιστούμε για να μην επαναληφθεί η ιστορία που μας θέλει στον κόσμο μόνο για να μαγειρεύουμε και να γεννάμε παιδιά, για να τα βλέπουμε ύστερα να μεγαλώνουν μέσα στην ταπείνωση, την περιφρόνηση και το θάνατο.

 Δεν κάναμε την ένοπλη εξέγερση για να γυρίσουμε στα ίδια.

Δεν αντιστεκόμαστε 25 χρόνια για να γίνουμε τώρα υπηρέτριες στους τουρίστες, στα αφεντικά και τους επιστάτες τους.

Δε θα σταματήσουμε να είμαστε λειτουργοί εκπαίδευσης, υγείας, πολιτισμού, να είμαστε tercias[ii], αντάρτισσες, αρχές, διοικήτριες για να περάσουμε να γίνουμε τώρα υπάλληλοι στα ξενοδοχεία και τα ρεστοράν τους, υπηρετώντας ξένους για λίγα πέσος. Και ούτε καν μας ενδιαφέρει αν είναι λίγα ή πολλά τα πέσος, το θέμα είναι ότι η αξιοπρέπειά μας δεν έχει τιμή.

Γιατί αυτό θέλουν συντρόφισσα και αδερφή: να μετατραπούμε στην ίδια μας τη γη σε σκλάβες που δέχονται ελεημοσύνες και να τους επιτρέψουμε, ως αντάλλαγμα, να καταστρέψουν τις κοινότητες.

Συντρόφισσα και αδερφή:

Συνέχεια ανάγνωσης Γράμμα των Γυναικών Ζαπατίστας προς τις Γυναίκες του Κόσμου που Αγωνίζονται

Νέα Μαχόμενη Αναρχική Κολλεκτίβα ανακοινώθηκε στη Ροζάβα

Tekoşîna Anarşîst

Στις 10 Ιανουρίου 2019, ένα νέο μαχόμενο αναρχικό σχήμα ανακοινώθηκε στη Ροζάβα. Μέχρι στιγμής, έχουν συμμετάσχει σε πολλές μάχες, αλλά τώρα δημοσιοποίησαν την ύπαρξή τους ως τμήμα του Διεθνούς Τάγματος Ελευθερίας (IFB). Αυτή τη στιγμή, προετοιμάζονται για να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό στρατό σε περίπτωση εισβολής.

Η διακήρυξή τους: Σήμερα, εμείς, μια μαχόμενη αναρχική κολλεκτίβα, ανακοινώνουμε την παρουσία μας στη Ροζάβα, καθώς και τη συμμετοχή μας στο πρόσφατα αναμορφωμένο Διεθνές Ελευθεριακό Τάγμα. Η Tekoşîna Anarşîst (Αναρχικός Αγώνας) δημιουργήθηκε στη Ροζάβα το Φθινόπωρο του 2017. Επιλέξαμε, όμως, να μην δημοσιοποιήσουμε την ύπαρξή μας για λόγους στρατηγικής και ασφάλειας. Παρ’ όλ’ αυτά, λόγω της υπαρκτής απειλής της τουρκικής εισβολής, πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να βγούμε στο φως και να δημοσιοποιήσουμε την ύπαρξή μας στην περιοχή. Ως αφοσιωμένοι διεθνιστές αναρχικοί, βλέπουμε τον αγώνα εδώ και ως μια σημαντική μάχη για την απελευθέρωση των γυναικών και την αυτοδιάθεση των λαών. Από τη σύστασή μας μέχρι τώρα, συμμετέχουμε ενεργά στον αγώνα υπεράσπισης της Ροζάβα. Αρχικά συμμετείχαμε στην υπεράσπιση του Αφρίν, όπου ένα από τα μέλη μας, ο Şevger Makhno έπεσε μάρτυρας στη διάρκεια τουρκικού εναέριου χτυπήματος. Μετά την εισβολή των κατακτητών στο Αφρίν, πήραμε μέρος στην τελική μάχη εναντίον του Daesh στο μέτωπο Deir ez-Zor.

Κι ενώ το τουρκικό κράτος και οι ισλαμιστές υποστηρικτές του εξακολουθούν να συγκεντρώνουν στρατεύματα στα σύνορα, εμείς με τη σειρά μας έχουμε αφοσιωθεί στην προετοιμασία εναντίον μιας ενδεχόμενης εισβολής.

Την ώρα που πολλοί αναρχικοί επιλέγουν να ενταχθούν στους κόλπους των Μονάδων Προστασίας του Λαού και των Μονάδων Προστασίας Γυναικών, και άλλων μαχόμενων μονάδων που υπάρχουν, η δική μας στρατηγική είναι κάπως διαφορετική. Πιστεύουμε ότι η διατήρηση μιας σαφώς αντι-κρατικής, ελευθεριακής θέσης παράλληλα με μια φυσική βάση επιχειρήσεων, μας επιτρέπει να εμπλακούμε ενεργά στο κίνημα, διατηρώντας τον αναρχικό μας χαρακτήρα. Θεωρούμε ότι το Διεθνές Τάγμα Ελευθερίας είναι ένας απολύτως απαραίτητος διεθνής επαναστατικός σχηματισμός για τον επικείμενο αγώνα εναντίον της Τουρκίας. Η συμμετοχή σε αυτόν θα μας επιτρέψει να έχουμε ενεργή συμμετοχή στην υπεράσπιση των λαών, διατηρώντας συγχρόνως την αυτονομία μας ως Αναρχικών.

Η επικείμενη τουρκική εισβολή αποτελεί μια υπαρκτή απειλή για τους Κούρδους και άλλες εθνότητες της περιοχής, όπως Ασσύριους, Αρμένιους και Γιαζίντι. Το τουρκικό κράτος επιθυμεί την επέκταση του εθνικιστικού του σχεδίου, μέσω της εκδίωξης των γηγενών λαών από τη γη τους, δίνοντας τη θέση τους σε μη γηγενείς πληθυσμούς, όπως συνέβη και στο Αφρίν. Η εξάλειψη των εθνικών μειονοτήτων, το σβήσιμο γηγενών ταυτοτήτων και η απαγόρευση γηγενών διαλέκτων αποτελούν τον θεμέλιο λίθο του τουρκικού κράτους.  Δεν θα μείνουμε άπραγοι απέναντι στις προσπάθειες της Τουρκίας να υλοποιήσει τα σχέδια γενοκτονίας που έχει καταστρώσει. Όπως και στο Αφρίν, έτσι και τώρα, για άλλη μια φορά, είμαστε πανέτοιμοι να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στον λαό της Ροζάβα, πολεμώντας στο πλάι του μέχρι την τελική νίκη ή το θάνατο.

Καλούμε τους συντρόφους μας σε όλες τις ηπείρους να εκφράσουν έμπρακτα την Αλληλεγγύη τους στον λαό της Ροζάβα.

Κάνουμε έκκληση για ενότητα κατά του φασισμού και του νέο-αποικιακού σχεδίου του τουρκικού κράτους.

Θάνατος στον Φασισμό!

Θάνατος σε όσους μπαίνουν εμπόδιο στην Ελευθερία!

Ζήτω η Αντίσταση των Λαών!

Ζήτω ο Επαναστατικός Διεθνισμός!

πηγή –  Abolition Media Worldwide

μετάφραση – Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη

Αθήνα, Φλεβάρης 2019

ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΣΙΝΗ ΤΗ ΡΟΖΑΒΑ, από τις εκδόσεις Ευτοπία

Διεθνιστική Κομμούνα της Ροζάβα – ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΣΙΝΗ ΤΗ ΡΟΖΑΒΑ

Πρόλογος: Debbie Bookchin

Η ΡΟΖΑΒΑ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗ Ροζάβα ακόμη περισσότερο. Χρειαζόμαστε ελπίδα, πίστη, έμπνευση και νέες προοπτικές σε έναν συλλογικό αγώνα ενάντια στην καταπίεση. Ενώ στον δυτικό κόσμο το εξουσιαστικό κράτος και τα δεξιά κινήματα γιορτάζουν την επιστροφή τους, στην περιφέρεια τα τέως αστέρια του νεοφιλελευθερισμού ήδη βαδίζουν προς τον ανοικτό φασισμό. Ο Τραμπ, ο Ερντογάν και ο Πούτιν βγάζουν τις τελευταίες μάσκες της δημοκρατίας. Αντιμέτωπα με αυτές τις εξελίξεις, τα περισσότερα επαναστατικά κινήματα παραμένουν αδύναμα. Περιθωριοποιημένα και δίχως προοπτική, διασκορπισμένα και αποξενωμένα – ο μοναδικός ρόλος που τους αφήνει το σύστημα είναι να παρατηρούν και να κριτικάρουν. Η Ροζάβα μάς δείχνει έναν τρόπο να υπερβούμε αυτή την παθητικότητα: το να μάθουμε από το κουρδικό κίνημα σημαίνει να οργανωθούμε και να εξαπλώσουμε την επανάσταση.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Η μετάφραση του βιβλίου έγινε από μέλη της ανταλλακτικής κοινότητας Ηρακλείου «Το Κουκί».

Τα έξοδα για την παρούσα έκδοση καλύφθηκαν από τον ολοκληρωμένο Συνεταιρισμό Ηρακλείου (ΟΣΗ), την Αντιφασιστική Δράση Ρεθύμνου (ΑΔΡΕ) και τις εκδόσεις Ευτοπία.

Όλα τα ΕΣΟΔΑ θα διατεθούν στη Διεθνιστική Κομμούνα της Ροζάβα και στην Ακαδημία sehid Helin Qerecox.

Εκδόσεις Ευτοπία