Ανακοίνωση και Κάλεσμα για Δράση από την Διεθνιστική Κομμούνα της Ροζάβας

Προς όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις:

Υπερασπιστείτε την Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας!

Λιγότερο από ένα χρόνο μετά τον εγκληματικό επιθετικό πόλεμο εναντίων του καντονιού του Αφρίν οι κάτοικοι της βορειοανατολικής Συρίας βρίσκονται ξανά αντιμέτωποι με την επιθετικότητα του Τουρκικού κράτους και των ισλαμιστών συμμάχων τους. Οι απειλές του Τούρκου δικτάτορα Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι κούφια λόγια, δεν είναι μονάχα προεκλογική προπαγάνδα και απλές προκλήσεις ξεκαθάρισε αυτό με τις επιθέσεις στον καταυλισμό προσφύγων του Μάχμούρ και σε διάφορα χωρία του όρους Σένγκαλ (στμ: και τα δύο βρίσκονται στο Ιράκ) στις 13 του Δεκεμβρίου που είναι στην ουσία οι τελευταίες εκδηλώσεις των Νέο-Οθομανικων επεκτατικών βλέψεων του Τουρκικού καθεστώτος (AKP-MHP) και οι ανοιχτή ανακοίνωση ενός φονικού πολέμου για την εξολόθρευση της επανάστασης στη βορειοανατολική Συρία και σε ολόκληρη τη μέση ανατολή

Από το ξεκίνημα της επανάστασης  το Τουρκικό κράτος, το Συριακό καθεστώς , οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με αιχμή του δόρατος τις ΗΠΑ και την Ρωσία έχουν κάνει τα πάντα για να την καταπνίξουν. Αλλά ούτε οι ισλαμιστικές συμμορίες από δολοφόνους, είτε υπό την σημαία του ισλαμικού κράτους, είτε της Αλ-Νούσρα (στμ: Συριακή Αλ-Κάιντα), είτε του επονομαζόμενου ελεύθερου Συριακού στρατού, ούτε το εμπάργκο και ο αποκλεισμός, ούτε ακόμη και ο ανοιχτός και επιθετικός πόλεμος ήταν σε θέση να κάμψουν τη γενναία αντίσταση των κατοίκων.

Τα τελευταία 6 χρόνια, η μάχη του λαού της Βόρειο-Ανατολικής Συρίας, με τις μέγιστες θυσίες και προσπάθειες, απέδειξε στο παγκόσμιο κοινό την αφοσίωση του σε μια ζωή ελευθερίας. Η απελευθέρωση από τις Συριακές Δημοκρατικές δυνάμεις της πόλης Ράκκα και η καταστροφή του χαλιφάτου που πλησιάζει μέρα με την μέρα σηματοδοτεί την αρχή μιας καινούργιας στρατηγικής φάσης στην Συρία και μάλιστα για ολόκληρη την περιοχή. Με την καταστροφή της εξουσίας του τρόμου του Ισλαμικού Κράτους, η ‘βολική’ τακτική – στρατιωτική συμμαχία μεταξύ των  Αμυντικών Δυνάμεων της Βόρειο-Ανατολικής Συρίας και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, υπό την σημαία του Διεθνούς Συνασπισμού, χάνει σταδιακά το κύρος της.

Όσες αντιφάσεις και αν υπάρχουν μεταξύ των τοπικών και διεθνών ηγεμονικών δυνάμεων, όλες τους βρίσκουν ένα κοινό σημείο συμφωνίας: Η επανάσταση στην Βόρειο-Ανατολική Συρία, ο συμβουλιακός-δημοκρατικός  θεσμός της, η εγκαθίδρυση ενός οικολογικού-κοινοτικού δημόσιου τομέα και η κύρια ώθηση της επανάστασης- η απελευθέρωση της γυναίκας από τις χειροπέδες ενός πατριαρχικού συστήματος χιλιετιών, συμπεριλαβαίνει την μεγαλύτερη απειλή για τα ηγεμονικά τους συμφερόντων και πρέπει να ισοπεδωθεί. Τα τελευταία χρόνια, η  επανάσταση στη Ροζάβα και στη Βόριο-Ανατολική Συρία έχει γίνει μια  ασύγκριτη πηγή ελπίδας για όλους αυτούς που ψάχνουν μια ζωή πέρα από το κράτος, την πατριαρχία και τον καπιταλισμό. Είναι ένας φάρος πού μπορεί να φωτίσει τους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευμένους της γης μια έξοδο από τα σκοτάδι του σύγχρονου καπιταλισμού. Έχει αποδείξει για τα καλά ότι «το τέλος της ιστορίας» που τέθηκε από αυτούς στην εξουσία δεν ένα παρά ένα ψέμα. Είναι το ζωντανό  παραδείγματα ότι, ακόμα κα σήμερα, στον 21° αιώνα, ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.

Ο επιθετικός πόλεμος στο Αφρίν, η διεθνής υποστήριξη  στις σφαγές ενάντια στον άμαχο πληθυσμό, οι Νατοϊκές  βόμβες που πέφτουν βροχή πάνω στους φίλους μας, ήταν η πρώτη ξεκάθαρη έκφραση του νέου ιμπεριαλιστικού μετώπου ενάντια στην επανάσταση στη Μέση Ανατολή, και ένα προμήνυμα για το τι έχουμε να περιμένουμε. Οι άνθρωποι εδώ, όπως κι εμείς, έχουν μάθει από το Αφρίν: να μην βασιζόμαστε σε τίποτε πέρα από τη δύναμή μας. Δεν έχουμε παρά ελάχιστη πίστη στις δηλώσεις των παγκόσμιων δυνάμεων και δεν απευθυνόμαστε σε καμία τους. Γνωρίσαμε εκτεταμένα  φίλο και εχθρό και γνωρίζουμε ότι οι σύμμαχοί μας σε αυτό τον αγώνα μπορούν να είναι μονάχα οι παγκόσμιες δημοκρατικές και επαναστατικές δυνάμεις, ο καθένας και η καθεμία που ονειρεύεται ένα διαφορετικό κόσμο. Με αυτούς και αυτές αγωνιζόμαστε για ένα ελεύθερο μέλλον.

Καλούμε, καθένα και καθεμία να ετοιμάσουν μια νέα φάση αντίστασης, δράσης και συμμετοχικού  αγώνα. Όλες και όλους, που ήταν στους δρόμους για την υπεράσπιση του Αφρίν πέρσι, που οργάνωσαν πολλές επιτροπές αλληλεγγύης, που έκαναν την Παγκόσμια μέρα για το Αφρίν μια έκφραση  παγκόσμιας αλληλεγγύης και που φοβήθηκαν μαζί μας για κάθε μέτρο και κάθε δρόμο του Κομπανί.

Όλες και όλους στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, που ρητά δήλωσαν τον θυμό και τη σιχαμάρα τους προς τους εχθρούς της ανθρωπότητας, τους υποκινητές του πολέμου και τους υποστηρικτές του τουρκικού φασισμού.

Το μήνυμά μας ήταν και είναι ξεκάθαρο: αν ο πόλεμος ενάντια στην επανάσταση είναι διεθνής, τότε θα είναι και η αντίσταση μας. Ας δείξουμε όλοι μαζί, ότι αυτή η επανάσταση είναι και δικιά μας, ότι η Ροζάβα είναι η ελπίδα και η προοπτική μας και ότι θα υπερασπιστούμε μαζί το μέλλον μας.

Το ότι οι επιθέσεις συμβαίνουν σε αυτή τη φάση δεν είναι τυχαίο. Το διεθνές καπιταλιστικό σύστημα ενεργεί από θέση αδυναμίας σήμερα. Η δομική κρίση του κρατικού πολιτισμού δεν μπορεί άλλο να συγκαλυφθεί και κάθε μέρα περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν και ξυπνούν και να αγωνίζονται ενάντια σε αυτό το καταπιεστικό σύστημα. Το βλέπουμε  στους δρόμους της Γαλλίας, στη διαμαρτυρία κατά της συνόδου G20 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, στον Αγώνα των Γυναικών,  στο κίνημα #NiUnaMenos (στμ: #ΚαμιαΛιγότερη) και στις διαδηλώσεις για τη διάσωση του δάσους Hambach. Οι δυνάμεις του παλαιού καθεστώτος προσπαθούν να επιζήσουν με νόμους έκτακτης ανάγκης, την κρατική τρομοκρατία και τον διάχυτο φασισμό, αλλά οι μέρες τους είναι μετρημένες εάν οργανωθούμε και αν πάρουμε θέση μαζί ενάντια στις επιθέσεις στις ζωές μας. Ας κάνουμε χρήση τη δύναμης που αντλούμε από την επανάσταση και ας εντείνουμε τον αγώνα μας. Εάν αναγνωρίσουμε την κοινή δύναμή μας, θα μπορέσουμε να ρίξουμε το σύστημα στα απόβλητα της ιστορίας , άπαξ και διά παντός. Εναντία στην επίθεσης της καπιταλιστικής νεωτερικότητας είναι ζωτικής σημασίας να οργανώσουμε παντού την άμυνα και την διεύρυνση της δημοκρατικής νεωτερικότητας.

Για εμάς ως Διεθνιστική Κομμούνα της Ροζάβας σήμερα ξεκινά μια νέα φάση. Ήρθαμε στη Ροζάβα για να υποστηρίξουμε τις πολιτικές δομές αυτής της επανάστασης, να μάθουμε, να κατανοήσουμε και να προωθήσουμε την εξέλιξη τους. Αυτός ο πόλεμος επιβάλλεται στο πληθυσμό εδώ, άρα και σε εμάς. Αλλά εάν ο εχθρός δεν μας αφήνει άλλη επιλογή, τότε εμείς δεν θα σταθούμε στο περιθώριο αλλά θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις και όλες τις ικανότητές μας για την προετοιμασία της αντίστασης και της άμυνας της κοινωνίας και της επανάστασης. Θα αναλάβουμε οτιδήποτε είναι απαραίτητο για να συνεισφέρουμε σε αυτή την αντίσταση. Θα σταθούμε πλάι-πλάι με τον πληθυσμό κατά την φασιστική επίθεση. Εμείς μπορεί να έχουμε έρθει εδώ από τα πιο διαφορετικά μέρη αυτής της γης, με διαφορετικές αντιλήψεις και εργασίες, αλλά αυτή η γη έχει γίνει επίσης σπίτι μας κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Με αυτό το πνεύμα θα συμμετάσχουμε στη γενική κοινωνική κινητοποίηση της αυτοδιοίκησης στην βόρειο-ανατολική Συρία, η οποία ξεκίνησε στις 12 Δεκεμβρίου.

Ταχθείτε και εσείς με την επανάσταση, υψώστε τη φωνή σας, κατεβείτε μαζί στους δρόμους, συμμετάσχετε στις υπάρχουσες επιτροπές αλληλεγγύης και στις αντιστασιακές ομάδες και ιδρύστε καινούργιες. Ξεκινήστε δράσεις πολιτικής ανυπακοής για να ευαισθητοποιήσετε για την κατάσταση στη Ροζάβα και στείλετε ένα μήνυμα αλληλεγγύης.

Ενώνουμε τις δυνάμεις μας ενάντια στο φασισμό!

Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη!

Η επανάσταση θα επικρατήσει, ο φασισμός θα  συνθλιφτεί!

(Διεθνιστική Κομμούνα στη Ροζάβα, Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειο-Ανατολικής Συρία, 20 Δεκεμβρίου του 2018)

πηγή – Standforrojava

(Μετάφραση : Φίλες και Φίλοι από το Ηράκλειο Κρήτης)

Γιορτάζουμε μαζί με τους Κούρδους Πολιτικούς πρόσφυγες στο Λαύριο, Σάββατο 29 Δεκέμβρη 2018 από τις 12 το μεσημέρι

Το Σάββατο 29 Δεκέμβρη μεταβαίνουμε στο Κέντρο Φιλοξενίας Κούρδων προσφύγων στο Λαύριο για να γιορτάσουμε μαζί τους.

Θα είμαστε εκεί στις 12 το μεσημέρι με πολλά χαμόγελα, ευχές και γλυκά (που θα έχουμε μαζί μας).

Στις 12,30 ο Πρωτέας ΜΑGlC θα δώσει παράσταση για όλα τα παιδιά, μικρά και “μεγάλα”.

Ακολούθως θα ανταλλάξουμε ευχές… και κατόπιν θα μοιραστεί το φαγητό που θα μαγειρέψει η Κοινωνική Κουζίνα “ο Άλλος Άνθρωπος” (από Μαρκόπουλο – Πόρτο Ράφτη).

Οι Κούρδοι πρόσφυγες χρειάζονται τη συμπαράστασή μας. Το κράτος, κεντρικό και τοπικό τους έχει εγκαταλείψει. Η αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων και των κοινωνικών συλλογικοτήτων δεν θα τους αφήσει μόνους.

Υπενθυμίζουμε: όποιος μπορεί να προσφέρει τρόφιμα ή είδη πρώτης ανάγκης, ας μην αμελήσει να τα φέρει μαζί του το Σάββατο 29/12. Η κατάσταση στο Κέντρο Φιλοξενίας είναι πολύ δύσκολη, οι ανάγκες είναι πολύ μεγάλες.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγεύης στους Κούρδους Πολιτικούς Πρόσφυγες στο Λαύριο

“Αυτός θα είναι ο μεγαλύτερος πόλεμος που μας επέβαλαν ποτέ” (στη Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας)

Μια συνέντευξη με τον Mordem Welat

Ο Mordem Welat είναι μέλος του Tevgera Ciwanên Şoreşger ên Welatparêz ên Sûriyêye (Επαναστατικό Πατριωτικό Κίνημα Νέων της Συρίας) που είναι η μεγαλύτερη ένωση νεολαίας στη Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας. Ο ανταποκριτής του LCM Bernd Machielsk  τον συνάντησε στην συριακή κωμόπολη του Τίρμπε Σπι στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας.

Πηγή:  http://lowerclassmag.com/

Μετάφραση – Carpe Diem

Ο Τούρκος αυτοκράτορας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απειλεί με εισβολή στα κουρδικά εδάφη της Συρίας. Εκεί προετοιμάζονται για ένα μεγάλο πόλεμο.

Ερ: Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξήγγειλε πρόσφατα ότι θα διευρύνει τον επιθετικό πόλεμο εναντίον της Ροζάβα και της βόρειας Συρίας. Σύμφωνα με δηλώσεις του πρώην Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) και νυν τζιχαντιστικού Εθνικού Συριακού Στρατού (NSA) περίπου 15.000 άντρες είναι σε ετοιμότητα να πολεμήσουν εναντίον της επανάστασης στη Ροζάβα. Έτσι, μετά την επίθεση, κατάληψη και προσάρτηση στην Τουρκία του βόρειου Συριακού καντονιού του Αφρίν, ο πόλεμος φτάνει σε ένα νέο επίπεδο. Ποια είναι η κατάσταση τώρα ?

Απ: Πριν μερικές εβδομάδες ο πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε σε ένα συνέδριο πως θα ξεκινήσει σε λίγες μέρες μια νέα επιχείρηση εναντίον τον λεγόμενων “αποσχιστικών τρομοκρατών¨. Αργά το βράδυ της Πέμπτης 13 του Δεκέμβρη, τούρκικα μαχητικά βομβάρδισαν τον καταυλισμό προσφύγων του Μαχμούρ και την πόλη Σιντζάρ στο όρος Σένγκαλ στο νότιο Κουρδιστάν. Η αυτοδιοίκηση της Ροζάβα έχει προχωρήσει σε γενική επιστράτευση, οι δυνάμεις μας ετοιμάζονται για όλα τα ενδεχόμενα. Λαμβάνουμε σοβαρά υπ’όψη τις απειλές αυτές.

Ερ: Ποιο είναι το πολιτικό πλαίσιο των τελευταίων εξελίξεων

Απ: Είναι σημαντικό να κάνουμε μια σωστή ανάλυση της κατάστασης και να την κατανοήσουμε. Γιατί μιλάει τώρα για πόλεμο ο Ερντογάν; Γιατί θέλει να επιτεθεί αυτή την συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Ας ρίξουμε μια ματιά στην τρέχουσα κατάσταση στην Τουρκία, μπορούμε να πούμε πως βρίσκεται σε βαθειά οικονομική και πολιτική κρίση. Αλλά πως ακριβώς δημιουργήθηκε αυτή η κρίση; 40 χρόνια τώρα η Τουρκία διεξάγει πόλεμο εναντίον του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, του ΠΚΚ και των ανταρτών και ανταρτισσών του HPG/YJA-Star. Αν συγκρίνουμε την αξία της Τουρκικής λίρας μεταξύ 2012 και σήμερα θα διακρίνουμε μια σημαντική πτώση. Επίσης έρχονται εκλογές και ο Ερντογάν χρειάζεται ένα εκλογικό θέμα. Ο πόλεμος ενάντια στη τρομοκρατία, ή καλύτερα ενάντια στους Κούρδους, είναι ένα τέτοιο θέμα.

Σημαντικό είναι επίσης να κατανοήσουμε την σημασία που παίζει η αντίσταση των Κούρδων στην τρέχουσα κατάσταση. Το ισλαμικό κράτος ηττήθηκε από την δικιά μας αντίσταση στο Κομπάνι. Στο Μπακούρ (κουρδική περιοχή στη νοτιοανατολική Τουρκία) κηρύξαμε την αυτονομία το 2016 εκδιώκοντας το κράτος με επακόλουθο τον πόλεμο στις πόλεις. Με την εισβολή στο Αφρίν το καθεστώς Ερντογάν μπόρεσε να επιβιώσει μόνο λόγω της συγκυβέρνησης του με το επίσης φασιστικό MHP. Η αντίσταση των Κούρδων έχει στριμώξει τον Ερντογάν.

Ερ: Αν ο πόλεμος είναι ένας λόγος για τον οποίο είναι σε κρίση η Τουρκία, γιατί τότε τον επιδιώκει ο Ερντογάν;

Απ: Αν κοιτάξουμε το Τουρκικό κράτος σήμερα, μπορούμε να το αναλύσουμε ιστορικά και μέσω της μορφής του Ερντογάν.  Βρίσκεται σε μια μακροχρόνια κρίση η οποία οφείλεται στον πόλεμο με το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα. Το τουρκικό κράτος ξέρει πως θα καταρρεύσει αν συνεχίσει έτσι και χωρίς να ξεκινήσει ένα μεγάλο πόλεμο, τι κάνει λοιπόν; Ξεκινά ένα νέο πόλεμο σε υψηλό επίπεδο, έχει μονάχα μια διέξοδο, να βγει νικητής. Το Τουρκικό κράτος δεν έχει άλλη επιλογή από το να κάνει πόλεμο.

Καλό είναι να δούμε πότε ξεκίνησαν οι επιθέσεις στα σύνορα. Ξεκίνησαν μετά την σύνοδο για την Συρία στην Αστάνα, την επόμενη ημέρα. Αυτό σημαίνει πως οι χώρες που παραβρέθηκαν εκεί, η Ρωσία, η Γερμανία, η Γαλλία, έδωσαν την συγκατάθεση τους.

Η σύνοδος αυτή έθεσε ένα επιπλέον ερώτημα με το οποίο λίγοι έχουν ασχοληθεί. Ο Ερντογάν αναφέρει συχνά στην προπαγάνδα του το έτος 2023, γιατί το κάνει αυτό; στο 2023 χάνει η συνθήκη της Λωζάννης την ισχύ της, στη βάσει της οποίας χαράχτηκαν τα σύνορα στις κουρδικές περιοχές. Βάσει της συνθήκης αυτής, τα σύνορα πρέπει να επανεξεταστούν. Αυτό σημαίνει πως οι δυνάμεις που έχουν κατακτήσει και υπερασπιστεί εδάφη θα μπορέσουν και να τα κρατήσουν. Για αυτό ο Ερντογάν προσπαθεί, κυρίως μέσω ψυχολογικού πολέμου, να επαναφέρει στα μυαλά του κόσμου στα σύνορα της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το Ίντλιπ και η Τζαράμπλους έχουν ήδη κατακτηθεί, η Ροζάβα μέχρι στιγμής όχι. Έχουμε σχεδόν εξαφανίσει το ισλαμικό κράτος, το οποίο υποστήριξε, εκπαίδευσε και χρηματοδότησε η Τουρκία. Σε αυτό το σύμμαχο δεν μπορεί να βασιστεί πια και έτσι ο Ερντογάν ψάχνει άλλους τρόπους να πετύχει τους στόχους του.

Ερ: Ποιο είναι το κάλεσμα στη νεολαία και στις επαναστατικές δυνάμεις στην Ευρώπη; Ποια είναι η αποστολή τους και πως θα αντιδράσουν σε περίπτωση ενός πολέμου.

Απ: Το σημαντικότερο είναι να υπάρξει έμπρακτη αλληλεγγύη, να είναι στο δρόμο συνέχεια, να γίνονται ριζοσπαστικές ενέργειες σε όλα τα επίπεδα.

Ερ: Τι εννοείς με ριζοσπαστικές ενέργειες;

Απ: Μια ενέργεια δεν είναι ριζοσπαστική μονάχα επειδή ρίχνεις μια μολότοφ στον εχθρό. Σημασία έχει η συνέπεια. Η κατάληψη μέσων μαζικής ενημέρωσης, η παραμονή σε αυτά μέχρι να ικανοποιηθούν συγκεκριμένα αιτήματα, όχι να κατεβείς για δύο ώρες στο δρόμο και μετά να παραιτείσαι από τα αιτήματα σου. Όχι, αν δεν ικανοποιήσουν τα αιτήματα σου, αν δε σε δείξουν ζωντανά δε φεύγεις από εκεί ακόμη και αν σε συλλάβουν, δεν θα έπρεπε να έχει σημασία αυτό, σήμερα στο Κουρδιστάν και στην μέση Ανατολή πεθαίνουν ολόκληρες οικογένειες από γερμανικά άρματα μάχης και άλλα οπλικά συστήματα.

Η Ευρωπαϊκή νεολαία θα πρέπει να εξαναγκάσει της χώρες της να κάνουν κάτι εναντίον της Τουρκίας. Ο Ερντογάν και η Τουρκία θα πρέπει να δικαστούν από διεθνές δικαστήριο για όσα έκαναν στο Αφρίν, στο Άμεντ, στο Τζίζρε και σε άλλες πόλεις εναντίον του κουρδικού πληθυσμού αλλά και εναντίων άλλων μειονοτήτων. Αυτά είναι εγκλήματα πολέμου και θα πρέπει να καταδικαστούν για αυτά.

Τα γερμανικά εργοστάσια που κατασκευάζουν όπλα για τον Ερντογάν πρέπει να σταματήσουν. Αν δε σταματήσουν τις εξαγωγές όπλων στη Τουρκία και αποσυρθούν τα προς πώληση, τότε η νεολαία θα πρέπει δημιουργήσει μια κατάσταση που δεν θα επιτρέπει την παραγωγή τους. Η αποστολή της είναι να βρίσκεται σε δράση, να μην φοβάται την φυλακή, γιατί η ιστορία θα μας δικαιώσει. Η νεολαία δε θα πρέπει να φοβάται τα κράτη και τις κυβερνήσεις, αυτές θα πρέπει να φοβούνται την νεολαία και τον λαό.

Η νεολαία θα πρέπει να τιμωρήσει τη Γερμανία και της υπόλοιπες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ για την άμεση ή έμμεση συνδρομή τους στα εγκλήματα πολέμου που διαπράττει η Τουρκία. Αν ένα κράτος σιωπά για αυτά τα εγκλήματα δεν μπορούμε να πούμε παρά ότι είναι συνένοχο.

Για τον Κουρδικό λαό ο πόλεμος στη Ροζάβα θα είναι ο μεγαλύτερος πόλεμος που μας έχουν επιβάλει ποτέ. Ένα πόλεμο σε αυτές τις διαστάσεις δεν τον έχουμε ξαναδεί ποτέ στην Ιστορία μας. Ξεκάθαρος είναι και ο ρόλος τον ιμπεριαλιστικών χωρών, δεν μπορούμε και δεν θα πρέπει να περιμένουμε βοήθεια από αυτές.

Περιμένουμε βοήθεια από τους λαούς, όχι από τα Κράτη.

πηγή –Standforrojava

Αθήνα: Διαδήλωση Αλληλεγγύης στο Κομπάνι (Ροζάβα – Β.Συρία) και στον Κουρδικό λαό, Σάββατο 15/12/2018 * 12μμ

Η Τουρκία, μετά την επίθεση που εξαπέλυσε  ενάντια στο καντόνι του Αφρίν στην αυτόνομη περιοχή της Ροζάβα (Βόρεια Συρία) με τη συνδρομή των ισλαμοφασιστών του FSA, που οδήγησε εντέλει στην κατοχή του από τον περσινό χειμώνα, προετοιμάζεται για μια νέα μαζική επίθεση εναντίον του καντονιού του Κομπάνι με την ανοχή, φυσικά, ΗΠΑ–Ρωσίας και των λοιπών “μεγάλων” δυνάμεων που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή.

Το Κομπάνι, μια περιοχή σύμβολο για την ηρωική Αντίσταση προέβαλε ενάντια στους ισλαμοφασίστες του ISIS την περίοδο 2014-2015 και τη νίκη του απέναντί τους, θα νικήσει και πάλι.

Ως μια πρώτη κίνηση έμπρακτης Αλληλεγγύης προς τον μαχόμενο κουρδικό λαό, αλλά και προς όλους τους λαούς της περιοχής που αγωνίζονται για μια νέα ελεύθερη κοινωνία Εδώ και Τώρα, στηρίζουμε – συμμετέχουμε στη Διαδήλωση της 15ης Δεκέμβρη 2018 στην Αθήνα, με συγκέντρωση τα Προπύλαια (στάση ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο) και πορεία προς την Τουρκική Πρεσβεία.

Έξω ο Τούρκικος στρατός από τη Βόρεια Συρία

(Αφρίν, Αλ Μπαμπ, Τζαραμπλούς)

Κάτω τα χέρια από το Κομπάνι – Αλληλεγγύη στον Κουρδικό λαό

Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη στη Μεσόγειο

Ανακοίνωση για τη δολοφονία του Αλβανού μετανάστη εργάτη γης Πετρίτ Ζίφλε στην Κέρκυρα (Αθήνα, Δεκέμβρης – 2018)

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό και τον εθνικισμό είναι πάνω απ’ όλα ένας διεθνιστικός ταξικός αγώνας.

 

Αυτές τις μέρες, στην Λευκίμμη της Κέρκυρας έλαβε χώρα μια στυγερή, θρασύδειλη, βάρβαρη, ρατσιστική δολοφονία ενός μετανάστη εργάτη γης από την Αλβανία. Πρόκειται για τον 63χρονο οικογενειάρχη Πετρίτ Ζίφλε. Θρασύδειλη, γιατί ο δολοφόνος τον πυροβόλησε πισώπλατα αφού του είχε στήσει καρτέρι, έτσι όπως κάνουν οι δειλοί δολοφόνοι χρυσαυγίτες. Βάρβαρη γιατί τον πέταξε σε ένα χαντάκι χωρίς να σεβαστεί το άψυχο σώμα του. Φαίνεται ότι το εθνικιστικό παραλήρημα που έχει αναζωπυρωθεί τελευταία με αφορμή την ονομασία της Μακεδονίας, αλλά και ύστερα από την δολοφονία του εθνικιστή Κατσίφα από την αλβανική αστυνομία, στο οποίο συνέβαλαν με «συνέπεια» και αφοσίωση τα ΜΜΕ ήταν αρκετά για να οπλίσουν το χέρι του δολοφόνου τρέφοντας το εκδικητικό του μίσος.

Είναι γεγονός ότι δεν είναι πρώτη φορά που είμαστε μάρτυρες αυτών των απάνθρωπων και βάρβαρων δράσεων. Η λίστα με τους δολοφονημένους μετανάστες από τα χέρια τον φασιστών, αστυνομικών αλλά και εθνικοφρόνων Ελλήνων πολιτών είναι μακρά ξεκινώντας από τις αρχές του ‘90 μέχρι και σήμερα. Θύματά τους οι απλοί εργάτες μετανάστες που παλεύουν για ένα μεροκάματο, ανυπεράσπιστοι απέναντι στις ορέξεις των αφεντικών, εκτεθειμένοι στην άγρια εκμετάλλευση και την μαύρη εργασία.

Ωστόσο αν αποδίδουμε αυτές τις δολοφονίες μονάχα σε ένθερμους υπερασπιστές και οπαδούς της Χρυσής Αυγής, αστυνομικούς και μη, προφανώς σφάλουμε. Οι ρίζες είναι βαθύτερες και στέρεες στις οποίες βασίστηκε η δράση και η ιδεολογία της Χρυσής Αυγής. Και είναι βέβαιο ότι και πριν η Χρυσή Αυγή βγάλει το κεφάλι από τη τρύπα της, η καλλιέργεια και η επικράτηση ενός κλίματος ξενοφοβίας από τους κρατικούς μηχανισμούς και τα ΜΜΕ, κοινωνικού ρατσισμού και κοινωνικών διακρίσεων, κρατικής καταστολής με την ανοχή της κοινής γνώμης, ήταν και εξακολουθούν να είναι βασικές πρακτικές που υφίστανται καθημερινά οι μετανάστες. Ο σκοπός αυτών είναι ο έλεγχος της μετανάστευσης φτάνοντας συχνά στο σημείο σωματικής εξόντωσης, διασφαλίζοντας την κοινωνική ασφάλεια από την εξωτερική και εσωτερική απειλή, αλλά και την οικονομική εκμετάλλευση και την υποδούλωση τους.

Το πνεύμα του εθνικισμού και του εθνικιστικού παραληρήματος δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο. Βασίζεται στην διαχρονική διατήρηση και ενίσχυση του εθνικού κορμού ο οποίος αποτελούσε έναν από τους τρεις πυλώνες που χαρακτήριζαν το πνεύμα του νεοελληνισμού. Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Παρόλο που αυτό το τρίπτυχο συνδέεται με τις εποχή των δύο δικτατοριών και αποτελούσαν την ιδεολογική τους βάση, αυτά διέπουν σε ένα μεγάλο βαθμό τον κυρίαρχο πνεύμα που επικράτησε και μετά το 74. Για να υφίσταται ένα συμπαγές έθνος με ομοιογένεια, που σημαίνει ότι οποιαδήποτε εθνοτική ή θρησκευτική ιδιαιτερότητα θα πρέπει να πεταχτεί έξω από τα σύνορα ή στην καλύτερη περίπτωση να αφομοιωθεί, αυτοί οι τρεις πυλώνες θα πρέπει να βρίσκονται σε πλήρη αρμονία. Ο ένας στηρίζει τον άλλον. Η διαταραχή της αρμονίας σημαίνει απώλεια ή και διαταραχή της εθνικής ή θρησκευτικής συνείδησης, σημαίνει απώλεια ή μαρασμό της πατριαρχικής εξουσίας. Επομένως όλες οι συντηρητικές δυνάμεις της κοινωνίας βρίσκουν έκφραση και ταλαντεύονται ανάμεσά σε αυτούς. Υπό αυτή την οπτική γωνία, ο ερχομός των μεταναστών εργατών και οικογενειών τους θεωρείται απειλή για τον εθνικό κορμό, όπως θεωρείται απειλή η κάθε κοινωνική οργανωμένη πολιτική ομάδα ή κοινότητα που αμφισβητεί στην πράξη την έννοια του έθνος και ενστερνίζεται τον διεθνισμό. Επίσης οι κοινωνικές ομάδες που υιοθετούν διαφορετικούς σεξουαλικούς προσανατολισμούς θεωρούνται απειλή που ενδέχεται να αμφισβητήσει τις παραδοσιακές μορφές μιας πατριαρχικής οικογένειας. Οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές από την Μέση Ανατολή, Νότια Ασία και Βόρεια Αφρική επίσης αποτελούν απειλή ως “θρησκευτικά άλλοι”. Δυστυχώς αυτό το τρίπτυχο είχε οπλίσει τα χέρια των δολοφόνων του Ζακ, του Λουκμάν, του Φύσσα, του Γρηγορόπουλου, του Ζίφλε όλων αυτών που θεωρούνται ιδεολογικά, φυλετικά, εθνικά, σεξουαλικά, θρησκευτικά διαφορετικοί και επικίνδυνοι για την υπόλοιπη κοινωνία, επικίνδυνοι γιατί μολύνουν και υποσκάπτουν την ισορροπία του συμπαγούς τρίπτυχου.

Κάθε χώρα, ειδικά στα Βαλκάνια, στηρίζει και καλλιεργεί τον δικό της εθνικό κορμό. Έτσι βασίζονται για παράδειγμα στο πνεύμα του “αλβανισμού” ή του “πανσλαβισμού”, στο δικά τους δίπτυχα ή τρίπτυχα. Αναζητούν στα βάθη του ιστορικού παρελθόντος το δικό τους “εθνικό δίκαιο”, βγάζοντας στην επιφάνεια αδικίες, γεγονότα, ιστορικά δεδομένα και τα χρησιμοποιούν σαν τεκμήρια για την ιστορική τους δικαίωση. Ωστόσο είναι αναμφίβολο ότι αυτό ανοίγει το δρόμο για την καλλιέργεια του μίσους απέναντι στους άλλους λαούς, υιοθετώντας τα δικά τους εθνικιστικά αφηγήματα και το εθνικιστικό παραλήρημα.

Είναι βέβαιο ότι απέναντι σε αυτό το πνεύμα, σε οποιαδήποτε χώρα και αν βρίσκεται και και καλλιεργείται, αποτελούμε μια πραγματική απειλή, έχοντας ασπαστεί το πνεύμα της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Ας είμαστε ρεαλιστές. Τα λόγια περί συμφιλίωσης των λαών είναι πολιτικάντικες δημαγωγίες που εξυπηρετούν άλλους πολιτικούς και οικονομικούς σκοπούς των κρατών και κυβερνήσεων. Από την μια μιλούν για συμφιλίωση και από την άλλη σκάβουν στους λαβύρινθους των ιστορικών γεγονότων με την λογική να εδραιώσουν και να ενισχύσουν τον εθνικό κορμό. Για μας η λογική της διεθνιστικής αλληλεγγύης βασίζεται στην διαμόρφωση δικτύων μεταξύ ομάδων και συλλογικοτήτων σε διάφορες χώρες, ειδικά στα Βαλκάνια, οι οποίες έχουν έρθει σε ρήξη με το πνεύμα του εθνικισμού και του πατριωτισμού, και που έχουν σαν απώτερο σκοπό του κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες ενάντια στο κεφάλαιο και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα αναλωθούμε στις “ιστορικές αλήθειες του παρελθόντος” αλλά στα ζητήματα του άμεσου και μακρινού μέλλοντος έχοντας ως αφετηρία τους συλλογικούς κοινούς μας αγώνες.

Αντιρατσιστική Ομάδα Αλβανών Μεταναστών στην Αθήνα

Η Ανακοίνωση και στα Αλβανικά

Αθήνα, Κυριακή 9 Δεκέμβρη 2018